Saturday, 18 July 2015
23 September 2021
کوچه سلامتی

«به مناسبت روز جهانی کودک»

2012 June 01

دکتر آویده مطمئن‌فر/ رادیو کوچه

avideh@koochehmail.com

اول ژوئن روز بین‌المللی کودک است. از سال ۱۹۸۲ چهارم ژوئن به عنوان روز بین‌المللی کودکان و قربانیان خشونت، توسط مجمع عمومی سازمان ملل جشن گرفته می­شود. این روز با هدف فراهم­آوردن امکاناتی بهتر برای کودکانی که قربانی سواستفاده های ذهنی، عاطفی و جسمی هستند نامگذاری و جهت آگاه سازی بیشتر جوامع در مورد حقوق کودکان بنیان گذاری شده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

آمار وضعیت کودکان در جهان نشان می­دهد که به وضعیت کودکان قربانی نباید سطحی نگریست. خوشبختانه در جوامع پیشرفته اقدامات بزرگی در این مورد صورت گرفته است. خشونت در سطوح مختلف اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و قومی وجود دارد و می‌تواند در هر مکانی اعم از خانه، مدرسه و خیابان رخ دهد. ۱۱ تا ۱۷ میلیون نفر از جمعیت جهان را پناهندگان تشکیل می دهد و از این تعداد، حدود ۴۱ درصد کودک و ۲۶ درصد زنان هستند. برآوردهای جهانی آوارگان داخل کشورها را بین ۱۶ تا ۲۵ میلیون تخمین می‌زند. کودکان و نوجوانان نسبت به خشونت، استثمار جنسی، عفونت ایدز ( اچ آی وی )، کار اجباری و بردگی آسیب­پذیر هستند، و در خطر استخدام توسط گروه‌های شبه نظامی قرار دارند. آمارها نشان می­دهد که بیش از دو میلیون کودک در درگیری­های مختلف جهان کشته، ۶ میلیون مجروح و ۱ میلیون یتیم، و نزدیک به ۲۰ میلیون به علت جنگ بی خانمان شده­اند.

ـ من به این باورم که خشونت از شرایط اجتناب‌پذیر زندگی انسان است.

ـ هر جامعه، بدون توجه به زمینه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی آن،می‌تواند خشونت علیه کودکان را متوقف کند. ولی این امر مستلزم ایجاد تحول در طرز فکر جوامع و ایجاد زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی لازمست.

حدود ۱۰ هزار کودک در ۸۷ کشور جهان، سالانه قربانی کار در معادن زمینی، بیش از ۳۰ صد هزار پسر و دختر به عنوان برده نظامی، و بسیاری از آن‌ها زیر ۱۰ سال هستند. بسیاری از دختران با عناوین مختلف مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته­اند. تقریبن ۳۰ هزار کودک هر روز از عوارض جانبی خشونت، فقر، گرسنگی و بیماری‌های قابل پیشگیری می‌میرند. فقط بیماری ایدز به تنهایی باعث کشته شدن بیش از ۴ میلیون کودک و یتیم شدن ۱۳ میلیون دیگر است. اچ آی وی، یا همان ایدز، در پنج سال گذشته به بزرگ‌ترین تهدید برای کودکان، به ویژه در کشورهای جنگ زده تبدیل شده است. تخمین زده می‌شود که در این کشورها، تقریبن نیمی از کودکان ۱۵ ساله محکوم به مرگ زودرسند. با توجه به آمارهای جهانی، درآمد سرانه­ی یک و نیم میلیارد کودک در جهان زیر یک دلار است. سالانه ده میلیون کودک زیر سن پنج سال از بیماری‌های قابل پیش گیری و سوتغذیه می­میرند. بنابر آمار جهانی، سالانه نزدیک به حدود چهار میلیون کودک بدون شناسنامه متولد می­شوند و از هویت و تابعیت قانونی محرومند. حدود ۲۵۰ میلیون کودک، به خصوص دختران، از سن پنج تا چهارده سالگی، مشغول به کار اجباری هستند.

در سال ۱۹۸۹، مجمع عمومی سازمان ملل متحد،« کنوانسیون حقوق کودک (سی آر سی) » را به تصویب رساند. و در سال ۱۹۹۰، در«جلسه جهانی کودک» سران دولت­های ۱۵۹ کشور اعلام کردند که هیچ­کاری شرافتمندانه تر از تلاش برای فراهم کردن آینده‌ ی بهتر برای کودکان نیست. دولت ها در این جلسه وعده دادند که همیشه در جهت تحقق منافع کودکان عمل خواهند کرد.

برای اجرای این وعده‌ها آن‌ها طرحی شامل ۲۷ مورد در رابطه با بقا، سلامت، تغذیه، آموزش و پرورش و حفاظت کودکان تاسیس کردند. این تمرکز بر کودکان ادامه داشت تا این که در سال ۲۰۰۰، ده سال بعد، رهبران جهان ملاقات و « اعلامیه هزاره » را امضا کردند و برای آزادی مردان، زنان و کودکان از فقر و فرومایگی متعهد شدند.

این طرح به منظور ایجاد جهانی که در آن همه­ی کودکان زندگی مناسبی دارند، و با تاکید بر نقش خانواده بعنوان هسته­ی بنیادین جامعه پایه­گذاری شد.

با وجود تصاویر موجود در مورد ابعاد خشونت علیه کودکان، فرصت­های بسیاری نیز برای مبارزه با آن وجود دارد. من بر این باورم که خشونت از شرایط اجتناب‌ پذیر زندگی انسان است. دول پیشرفته روز به روز و به طرز فزاینده­ای تعهدات بشری خود را به کودکان تصدیق و در احقاق حق آنان می­کوشند. مطالعات بسیاری نشان می دهند که جهان دانش و ظرفیت لازم برای جلوگیری از خشونت علیه کودکان و کاهش عواقب آن و پایه علمی لازم برای توسعه استراتژی­های موثر جهت پیش­گیری از خشونت و درمان آن را را دارد. علاوه بر این، جوامع پتانسیل بالایی برای کاهش انواع خشونت و محافظت از کودکان خردسال دارند.
هر جامعه، بدون توجه به زمینه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی آن، می‌تواند و باید خشونت علیه کودکان را متوقف کند. ولی این امر مستلزم ایجاد تحول در طرز فکر جوامع، و ایجاد زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی است.

استرس­های شدید اولیه سیستم عصبی–هورمونی، بدرفتاری و خشونت مجموعه‌ای از حوادث را تولید می‌کنند که باعث تغییرات پایدار در رشد مغز است. این تغییرات در سطوح مختلف رخ می‌دهد، از محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ آدرنال تا سطح ساختاری و عملکردی. کاهش اندازه بخشی از corpus callosum و توسعه ضعیف نئوکورتکس چپ، هیپوکامپ و آمیگدال از پی­آمدهای ساختاری عمده‌ استرس اولیه به شمار می‌روند. عمده­ترین پی­آمد کارکردی استرس­های شدید اولیه، افزایش تحریک­پذیری الکتریکی در ساختارهای لیمبیک و کاهش فعالیت‌های عمل کردی مخچه است. تفاوت های جنسیتی در آسیب­پذیری و پی­آمدهای عملکردی نیز وجود دارد. عوارض عصبی–هورمونی، استرس زود هنگام، بدرفتاری و خشونت نقش مهمی در ظهور و توسعه اختلالات روانی ایفا می‌کند. در نظر داشته باشید که حتی مشاهده­ی خشونت برای کودکان آسیب­زاست.

هیچ گونه خشونتی علیه کودکان قابل توجیه نیست و انواع خشونت علیه کودکان قابل پیش­گیری است. بهانه‌ای نباید وجود داشته باشد. تمام کشورهای جهان خصوصن آن‌هایی که « کنوانسیون حقوق کودک (سی آر سی) » را امضا کرده­اند باید با فوریت به انجام تعهدات حقوق بشر و نفی تمام اشکال خشونت اقدام کنند. همه ی بخش‌ها و افراد جامعه، مسوولیت محکوم­کردن و جلوگیری از خشونت علیه کودکان را دارند و هیچ یک از ما نمی‌توانیم در چشم کودکمان نگاه کنیم اگر همچنان بر خشونت علیه کودکان بر دیده اغماض بنگریم.


«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,