Saturday, 18 July 2015
24 September 2021
سکانس آخر

«زندگی خصوصی»

2012 June 01

مهدی / رادیو کوچه

در برنامه امروز سکانس آخر، نگاهی به فیلم جنجالی «زندگی خصوصی» به کارگردانی «محمد حسین فرح بخش» خواهیم داشت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

خلاصه داستان این است که «ابراهیم کیانی» که در دوران ابتدایی انقلاب فردی بسیار تندرو بوده و در دوران جنگ هم حضوری فعال داشته، ناگهان به فردی متضاد با گذشته‌ی خود مبدل شده و در پی یک جریان احساسی دچار دردسرهای تازه‌ای می‌شود.

حواشی فیلم: در حالی که «پویا فیلم» با مدیرت «محمد حسین فرح بخش» همیشه به دنبال گیشه بوده‌اند و اکثر فیلم‌های این شرکت در ژانر کمدی جای می‌گیرد این بار عکس دفعات گذشته فرح بخش خود را در جایگاه کارگردان قرار می‌دهد با فیلمی در قالب اجتماعی با درون مایه‌هایی از انقلاب و جنگ. بالاخره فیلم اکران شد ولی به دلیل لحن فیلم کام خیلی از مذهبیون افراطی را تلخ کرد و با اعتراض گروهی موسوم به «انصار حزب‌اله» عمر اکران فیلم خیلی زودتر از موعد مقرر به پایان رسید.

نقد فیلم: در ابتدا باید اشاره کنم که شاید بارها به اسم «محمد حسین فرح بخش» و موسسه «پویا   فیلم» برخورد کرده باشید ولی در تمامی آن دفعات وی به عنوان تهیه کننده نقش بازی کرده و این اولین باری است که در مقام کارگردانی دیده می‌شود. این موسسه یکی از حرفه‌ای‌ترین موسسات در ضمینه‌ی کپی برداری از فیلم‌نامه‌ها و سکانس‌های فیلم‌های ایرانی و خارجی است و در بیشتر موارد این کار در سطح پایین‌تری صورت می‌پذیرد.

خیلی‌ها «زندگی خصوصی» را وام گرفته از فیلم‌هایی هم‌چون «شوکران»، «تکیه بر باد» و یا حتی «تیک» می‌دانند ولی شاید بتوان گفت فقط صحنه‌هایی کوتاه از فیلم «شوکران» جنجالی‌ترین سکانس زندگی خصوصی را شکل داده، در جایی که «ابراهیم کیانی» برای اولین بار به خانه‌ی «پریسا» با بازی «هانیه توسلی» می‌‌رود و در همان جا این دو درگیر روابط احساسی شده و با موافقت پریسا به عقد موقت ابراهیم در آمده و ابراهیم شب در آن‌جا ماندگار می‌شود و در ادامه شاهد لانگ شاتی هستیم از نمای بیرون خانه و چراغ‌هایی که خاموش می‌شود.

بی شک کسی گمان نمی‌کرد فیلمی به کارگردانی «محمد حسین فرح بخش» حتی قابل دیدن باشد ولی اگر بتوان وی را در تن‌پوش کارگردانی تازه کار دانست، «زندگی خصوصی» حرفی برای گفتن دارد و به خصوص بازی «فرهاد اصلانی» که به خاطر درخشش در همین نقش موفق به دریافت بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم فجر شد. نقطه‌ی اوج فیلم در سکانس پایانی رخ می‌دهد و این سکانس کاملن حرفه‌ای و غیر قابل پیش‌بینی می‌شود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,