Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
پاسخی به شاهین فاطمی

«آلتر‌ناتیو‌سازی جرم نیست ولی با چه کسانی و به چه بهایی؟»

2012 June 03

آن‌چه در این بخش می‌آید انتخابی از رادیو کوچه در بین رسانه‌ها است.

فرامرز دادرس / کارشناس اطلاعاتی

منبع: فرهنگ ایران

مطلبی از آقای شاهین فاطمی، در اینترنت منتشر شده که بیش‌تر احساسی به نظر می‌رسد تا کارشناسی، ولی در خور نقد و بررسی می‌باشد. به نظر می‌رسد که آقای فاطمی، تئوری توطئه رژیم علیه اپوزیسیون خارج از کشور را باز خوانی می‌کند، و به منتقدینی که به انتقاد از دست‌اندرکاران برخی حرکات مشکوک و وابسته به حکومت اسلامی و بیگانگان می‌پردازند، بی‌پروا، لقب، «سربازان گم‌نام وزارت اطلاعات» می‌دهد.

با دقت به این نوشتار، دورنمای یک اشتباه بزرگ و یا یک نقشه طراحی شده، دیده می‌شود، که نتیجه آن منجر به نفی آزادی بیان، خفه کردن منتقدین و بستن دهان کسانی است که زد و بند‌های پشت پرده درتضاد با منافع عالیه کشور را که از سوی برخی از اپوزیسیون‌نما‌ها انجام می‌شود ، افشا می‌کنند، و اگر این سانسور اعمال شود‌، بی‌شک می‌تواند به‌سود حکومت اسلامی تمام شود. این حق مردم ایران است که بدانند با چه کسانی و به چه بهایی آلترناتیو‌سازی انجام می‌شود.

ترس آقای فاطمی و کسانی که ایشان و کالت آنان را پذیرفته است، از چیست؟ اگر ایشان و موکلین‌اش به اصول دموکراسی و آزادی بیان باور دارند، چرا از انتقاد در هراس می‌باشند؟  مگر خوانندگان، خود توان تشخیص سره را از ناسره ندارند‌؟ این گفتار اهانتی است به خرد ایرانیان و به منزله بازی کردن نقش ولی فقیه امنیتی! برای هم میهنان خارج از کشور به‌شمار می‌رود.

آلترناتیو‌سازی نه تنها جرم نیست، بلکه بدون آن رژیم اسلامی هرگز حکومت  را رها نخواهد کرد. آلترناتیو‌سازی باید از همان روز نخست، با شفافیت، راستی، درستی و بدون پشت پرده، و بدون دسیسه‌چینی و توطئه آغاز شود. کاری که تاکنون در اپوزیسیون ایران سابقه نداشته است. اگر این مواردی که گفته شد رعایت نشود، هرگونه آلترناتیو سازی، حتا بدون دخالت «سربازان گمنام امام زمان» از همان آغاز محکوم به شکست می‌باشد. همان چیزی که دریک سال گذشته در چند مورد گواه آن بوده‌ایم.

تاکنون بیش‌تر نوشته‌های انتقادی و افشا‌گری‌ها در‌باره گرد‌همایی‌های ایرانیان در خارج از کشور و یا تماس کسانی در اپوزیسیون با خارجیان، که به هدف آلترناتیو‌سازی انجام شده است، همواره پس از شکست این جلسات منتشر شده و در نتیجه بن‌مایه بیش‌تر انتقادات و مطالب افشا شده، در پیوند با حرکات مشکوک، باند‌بازی‌ها  و زد‌و‌بند‌های پشت پرده بوده است و این خود دلیل اصلی شکست آلترناتیو‌سازی‌ها به‌شمار می‌رود‌، این اطلاعات از خود شرکت‌کنندگان در این جلسات به بیرون درز! کرده است.

اگر آقای شاهین فاطمی در جستجوی یافتن «سربازان گم‌نام امام زمان» در میان اپوزیسیون می‌باشد‌، باید به دوستان خود که گرداننده این جلسات هستند، هشدار و آموزش اطلاعاتی لازم را بدهد، تا دست‌کم‌ در انتخاب فهرست میهمانان جلسات آلتر‌ناتیو‌سازی، دقت بیش‌تری مبذول دارند. نه این‌که منتقدین را متهم به هم‌کاری با رژیم اسلامی کند. اگر کسی نباشد که انتقاد کند، چگونه و با چه دست‌گاه سنجشی می‌توان، میزان پیروزی و یا شکست یک طرح را بررسی کرد و به درستی آن پی برد.

آقای فاطمی روشن نمی‌کند که چگونه و با چه معیاری می‌توان، « حساب آنانی که صمیمانه ارایه طریق می‌کنند، پیشنهاد می‌دهند و یا انتقاد سازنده می‌کنند از حساب آن‌هایی که جز بدگویی، اتهام‌زنی و ناامید کردن مردم هیچ نوع کارنامه دیگری ندارند» جدا کرد‌؟

متاسفانه باید پذیرفت که بیش‌تر این آلترناتیو‌سازها، خود تاکنون طرح روشنی ارایه نکرده‌اند و به کلی‌گویی وقت گذرانده‌اند.  اپوزیسیون ایران در خارج از کشور در شناخت مخالف و موافق رژیم در مانده است. در اغلب گرد‌همایی دیده می‌شود که مخالفین و موافقین رژیم در هم می‌لولند! و به یک‌دیگر تعارف می‌کنند.

در پایان آقای فاطمی می‌نویسد‌: «امروز زمان آن رسیده است که در برابر عوامل نظام و نفاق افکنان ایستادگی شود و در ملا‌عام، نه با ایما و اشاره بلکه با نام و نشان، آنان را به دیگران معرفی کنیم و..»

یکی از ترفند‌های اطلاعاتی رژیم جمهوری اسلامی برای تخریب چهره‌های مبارز اپوزیسیون بدین‌گونه است که با پخش شایعات، این چهره‌ها را، مامور! رژیم معرفی می‌کند‌، چون نیک آگاه است که  هر کس وابسته به رژیم اسلامی باشد از سوی مخالفین واقعی، منفور و ترد می‌شود.

باید هشیار بود، معرفی هر کسی بدون شاهد و مدارک معتبر، که حتا گاهی از سر ناآگاهی و دیگر انگیزه‌ها مانند؛ دشمنی، بیماری روحی، حسادت، مسایل مالی، خانوادگی، رقابت‌ها و غیره دست به انتقاد می‌زند به عنوان «سرباز گم‌نام امام زمان»  به جز مسوولیت اخلاقی و حقوقی، خدمتی به اهداف سازمان‌های اطلاعاتی رژیم خواهد بود.

بررسی و تحلیل رسانه‌ها خود یک تخصص ویژه در سازمان‌های اطلاعاتی به‌شمار می‌رود، کارشناسان این بخش بایستی به ویژه‌گی‌های دیگری در زمینه علوم و فنون مجهز باشند.  تنها کسانی می‌توانند در این موارد، آن هم با احتیاط ! اظهار نظر کنند که از تخصص و تجربه لازم برخوردار باشند. دانشکده‌ها و مراکز آموزش مسایل اطلاعاتی دراختیار دولت‌ها می‌باشد و همه کس به آن‌جا راه ندارد.

پاریس، یکم ژوئن 2012

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,