Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
جاوید هوتن‌کیان‌، وکیل سکینه محمدی:

«وجدان‌های بیدار‌، ندای حق‌خواهی مرا نادیده نگیرید!»

2012 June 04

نقی محمودی / وکیل دادگستری

جاوید هوتن‌کیان‌، وکیل سکینه محمدی آشتیانی‌، هیجدهم مهر ماه سال هشتاد و نه‌، در دفتر کار خود و در حین مصاحبه با روز نامه‌نگاران آلمانی‌، دستگیر و از روز دستگیری، به مدت چندین ماه‌، مورد غیر‌انسانی‌ترین شکنجه‌ها ی جسمی و روحی، قرار گرفته است.

مضافن به این که‌، در ادامه‌ی این شکنجه‌های جسمی و روحی طاقت‌فرسا‌، از آبان ماه سال نود‌، به بند متادون که مخصوص نگه‌داری زندانیان معتاد به مواد مخدر است‌، منتقل شده است‌. زمان ملاقاتم با جاوید هوتن کیان‌‌، در فروردین ماه سال نود در زندان تبریز‌، انسانی را در برابرم مشاهده کردم که در عین این که از لحاظ جسمی بسیار لاغر و تکیده شده و قدرت سر پا ایستادن نداشت از لحاظ روحی نیز نابه‌سامان می‌نمود‌. در خلال گفت‌وگو‌یمان علت نابه‌سمانی روحی خود را اضطراب ماندگار از ‌«شکنجه‌ها‌ی جسمی و روحی شبانه‌روزی» اعلام کرد. هم‌چنین از مصرف چندین قرص آرام‌بخش‌، سخن به میان آورد که در جنب کرختی و بی‌حالی و رخوت‌، سرسام‌های روزانه و کابوس‌های شبانه را برای‌اش‌، ایجاد کرده‌اند. آن چه که «سربازان گم‌نام امام زمان» بر سر آورده بودند‌، هم‌زمان با توضیح مشروح‌، در سه صفحه سربرگم نوشت‌. سه صفحه‌ای که‌،  نه تنها وسیله‌ی  رییس زندان و رییس حفاظت اطلاعات زندان تبریز ضبط و به این‌جانب مسترد نشد‌، بلکه باعث ممنوعیت ورودم به زندان تبریز نیز شد!

بخش هایی از این رنج نامه ، که هوتن کیان ، در آن «وجدان‌های بیدار» را مخاطب‌، قرار داده است‌، توسط یکی از هم‌بندی‌های جاوید هوتن‌کیان‌، خارج‌نویسی و جهت انتشار به این‌جانب ارسال شده است  که جهت اطلاع «وجدان‌های بیدار»، اقدام به نشر آن می‌کنم:

وجدان‌های بیدار‌، ندای حق‌خواهی مرا نادیده نگیرید!

قریب به بیست ماه‌، از روز دستگیریم می‌گذرد. از همان لحظه‌ی دستگیری‌، به مدت چندین ماه متوالی‌، انواع و اقسام توهین‌ها نسبت به خود و خانواده‌ام و همین‌طور شکنجه‌های غیر‌انسانی روحی و جسمی را تجربه کردم. زمانی که مثل توپ فوتبال‌، توسط چندین بازجو از نقطه‌ای به نقطه دیگر شوت می‌شدم‌، فحش‌هایی هم که تا به آن روز‌، نشنیده بودم‌، از جوانب مختلف نثارم می‌کردند. دو نفر از بازجو ها‌، مدام می‌گفتند تو … هستی که با حیثیت جمهوری اسلامی بازی کنی.  مصطفایی …. ولی تو توی چنگ ما هستی. تو را از زاده شدن‌، پشیمان خواهیم کرد. هزار بار در روز‌، آرزوی مرگ خواهی کرد.

آن چه را که می‌گفتند و می‌خواستند به حقیقت پیوست. از روز دستگیریم تا به امروز‌، هر روز آرزوی مرگ کرده‌ام ولی تا به حال به سراغم نیامده ولی اداره‌ی اطلاعات و مسوولین زندان‌، در صدد کشتن تدریجی من هستند. هفت ماه است که به دستور اداره‌ی اطلاعات‌،  قادر نجاری (‌قاضی ناظر زندان‌)- رییس سابق زندان تبریز (ایرج قیصر‌نژاد‌) که جای خود را از دو ماه قبل به علی استادی داده و در حال حاضر با ترفیع درجه‌، معاون اداره کل زندان‌های استان آذربایجان شرقی شده است و علی‌رضا قویدل‌، رییس سابق حفاظت اطلاعات تبریز‌، مرا از بند مالی به بند متادون‌، انتقال داده‌اند. صرف‌نظر از این که،  این بند به معتادین مواد مخدر اختصاص دارد‌، همه‌ی زندانیان بند را از هر‌گونه حشر و نشر، مکالمه و حتا هم‌خرجی با من‌، بر حزر و آن‌ها را تهدید کرده‌اند که در غیر‌این‌صورت‌، با مجازات‌های شدید انتظامی‌، تنبیه خواهند شد. فقط زندانیان سیاسی بند و افراد معدودی‌، جسته و گریخته و به صورت پنهانی با من در ارتباطند. هنوز‌، از کابوس شکنجه‌ها خلاص نشده‌ام‌. هر شب در خواب می‌بینم که باز می‌خواهند با آتش گداخته‌ی سیگار بیضه‌هایم را بسوزانند و به همین خاطر بی‌اختیار ‌م را به لای ران‌هایم می‌برم. صدای نعره‌های شبانه‌ام‌، نه تنها خودم‌، بلکه سایر زندانی‌ها را هم، روانی کرده است. تا به حال چندین نامه به مقامات مختلف قضایی نوشته‌ام که به هیچ یک از آن‌ها‌، ترتیب اثر نداده‌اند. به همین جهت‌، هیچ امیدی به این مقامات ندارم. هر چند که از آقای محمد مصطفایی انتظار داشتم به جای معرفی خود در جهان آزاد به عنوان تنها وکیل سکینه‌، اقدامی هم برای رفع اسارت از من می‌کرد چرا که او بهتر از هرکس دیگر‌، قادر به تصور جنایاتیست که بر سر من آورده‌اند. به هر حال‌، مرا به روزی انداخته‌اند که حتا آرزوی دیدار با دختر کوچکم را که تا به حال مرا از دیدارش محروم کرده‌اند‌، ندارم. ‌ولی از وجدان‌های بیدار استمداد می‌‌کنم که مرا به یاد آوردند و شب‌ها راحت سر بر بالین خود ننهند چرا که ماه‌هاست از آن محرومم تا جایی که به خاطر ندارم کی راحت خوابیده‌ام. شش سال‌، به من حبس داده‌اند و‌لی مطمئنم تا پایان حبس‌، مرا زنده به گور خواهند کرد…

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,