Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
پس‌نشینی تند- نگاهی به فیلم «راه ایرلندی»

«طعم تلخ جنگ»

2012 June 19

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

شاید برای آن‌هایی که جنگ را به طور مستقیم و یا غیرمستقیم درک نکرده‌اند دیدن برخی از فیلم‌ها برای این‌که بتوانند تا اندازه‌ای در این تجربه‌ی تلخ شریک شوند واجب و مفید باشد. البته نباید از نظر دور داشت که بخش غالب فیلم‌هایی با موضوع جنگ ساخته شده‌اند، به جز نمایش صحنه‌‌های کشت و کشتار در عمل به حقیقت فاجعه‌آمیز این پدیده‌ی بشری نزدیک نمی‌شوند. فیلم «راه ایرلندی» یکی دیگر از شاه‌کارهای فیلم‌ساز صاحب سبک بریتانیایی «کن لوچ» است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«لوچ» که انگار قرار نیست که پیر شود چرا که بوی تازگی و به روز بودن از موضوعات تمام فیلم‌هایش به مشام می‌رسد، این دفعه یک‌بار دیگر به سراغ موضوع جنگ می‌رود با این تفاوت که در این تجربه‌اش جریانات فیلم در کشور عراق می‌گذرد. این فیلم که نام خود را از مسیری پرخطر در بغداد وام گرفته است به موضوعات روحی، روانی، عاطفی و فلسفی می‌پردازد که از عوارض و حواشی انکارناپذیر جنگ هستند، چیزی که به طور معمول از سوی طرف‌های درگیر در چنین منازعاتی نادیده گرفته و حتا پنهان نگاه داشته می‌شوند. داستان این فیلم رادیکال و ضد جنگ درباره‌ی یک مامور امنیتی خصوصی است که بعد از مرگ مشکوک دوست دوران کودکی و هم‌رزمش در عراق، درصدد کشف علت مرگ او برمی‌آید چرا که توضیحات مقامات بریتانیایی در این مورد برایش قانع کننده نیست.

«راه ایرلندی»، فیلم واقع‌گرایانه‌ و تلخی است درباره‌ی قربانیان واقعی جنگ عراق و حقیقت تاسف‌باری که پشت روابط و منافع تجاری-اقتصادی این جنگ پنهان مانده است. شخصیت اصلی فیلم «لوچ» در تحقیقات خود با حقایق تکان دهنده‌ای درباره این جنگ و عوارض دردناک آن مواجه می‌شود. در این فیلم نیز مانند دیگر آثار این کارگردان برجسته، احترام ویژه‌ای برای آزادی و انتخاب انسان و تحول تدریجی او قایل شده است. در این فیلم یک مزدور به تدریج تبدیل به انسانی می‌شود که مسوولیت اعمالش را می‌پذیرد و مکافات آن را هم بر گردن می‌گیرد.

«کن لوچ» خود درباره‌ی فیلم‌های در ژانر جنگ عراق می‌گوید: «فیلم‌هایی که به سربازان و نظامیان آمریکایی در عراق تقدیم می‌شود، مرا اذیت می‌کند. این فیلم‌ها سعی دارند، سربازان آمریکایی را به عنوان قربانیان واقعی این جنگ معرفی کنند و هیچ‌کس، از هزاران تن عراقی که در این جنگ کشته شدند، نامی نمی‌برد.»

او تاکید دارد که فیلمش یک جریان سیاسی نیست بلکه تنها سعی می‌کند تا چشم‌انداز دیگری از موضوع جنگ پیش روی مخاطبش قرار دهد و همه چیز بستگی به دریافت بیننده دارد. این فیلم در دو شهر لیورپول انگلستان و بغداد در عراق فیلم‌برداری شده است. در این فیلم نیز همانند فیلم‌های دیگر «لوچ» داستان‌های فرعی نقش ویژه‌ای را ایفا می‌کنند همانند عشق سرباز بریتانیایی به نامزد دوست کشته‌شده‌اش. فیلم پر است از کش‌مکش‌ها و تعارضات حل نشده‌ای که برخی از آن‌ها تا پایان فیلم نیز بی‌پاسخ می‌مانند.

در پایان باید گفت این فیلم «کن لوچ» از آن دست آثاری نیست که بشود آن‌ها را دید، سرگرم شد و چند ساعت بعد به فراموشی سپرد. فیلم «راه ایرلندی» ذهن بیننده را روزها و شاید هفته‌ها درگیر و به خود مشغول می‌کند و سبب پرسش‌های اساسی درباره‌ی خود و تصمیماتی می‌شود که انسان در زندگی‌اش گرفته است. پیش‌آمدی که شاید طعم تلخی داشته باشد اما چون پیامدش نگاهی عمیق و دوباره به خود است به طور حتم ارزشش را دارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , 

۱ Comment

  1. 1

    qKFUbU fwrzlbilsgyo, [url=http://owoppguphnwd.com/]owoppguphnwd[/url], [link=http://zofmharndswn.com/]zofmharndswn[/link], http://uipmctalxpah.com/