Saturday, 18 July 2015
16 September 2021
با یورش ماموران به جمعی در کرج

«دستگیری شصت تن از فعال‌های کارگری»

2012 June 20

اردوان روزبه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

بیست‌و‌ششم خرداد ماه امسال در شهر کرج نزدیک به شصت فعال کارگری در یک حمله گسترده به محل تجمع‌ آنان که یک آپارتمان مسکونی بود، مورد ضرب و شتم قرار گرفته و دستگیر شدند. این کارگران که تعدادی از آن‌ها از اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری و گروهی نیز از فعالان این حوزه بودند، پس از چهار ساعت بازداشت در محل دستگیری و ضرب و شتم توسط ماموران برای بازجویی به زندان رجایی شهر منتقل شده‌اند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

پس از یک روز ۵۱ نفر از دستگیر‌شدگان آزاده شده‌اند ولی ۹ نفر از آنان هنوز بدون امکان ملاقات و گرفتن وکیل در زندان به سر می‌برند. میترا همایونی، ریحانه انصاری، سیروس فتحی، علیرضا عسگری، جلیل محمدی، سعید مرزبان، مسعود سلیم‌پور، مازیار مهرپور و فرامرز فطرت‌نژاد افرادی هستند که هنوز در بازداشت موقت به سر می‌برند.

برای اطلاع بیش‌تر از دلیل دستگیری، علت این تجمع و وضعیت دستگیر‌شد‌گان با «محمد حسین» یکی از فعالان کارگری و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های گارکری گفت‌و‌گو کردم:

روز جمعه بیست‌و‌ششم خرداد نزدیک به شصت نفر از اعضای هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های گارکری و تعدادی از فعالان کارگری در منزلی در کرج دستگیر شدند. خواهش می‌کنم توضیح کامل‌تری به ما بدهید. نحوه دستگیری و علت تجمع این فعالان چه بوده است؟

روز جمعه حدود شصت نفر از اعضای کمیته هماهنگی در خانه‌ای در کرج مجمع عمومی داشتند اما بعد از چند ساعت از شروع جلسه بیش از صد نفر از نیروهای امنیتی با ده‌ها ماشین به آن منطقه حمله و آن مجتمع را محاصره کردند. از همان ابتدای ورودشان شروع به ضرب و شتم بسیار شدید کردند. افراد را بلافاصله بازداشت یا منتقل نکردند بلکه دو تا سه ساعت در همان خانه این افراد را مورد ضرب و شتم شدید قرار می‌دادند. حتا پوتین‌های خود را برای این‌که سنگین‌تر شود زیر آب می‌گرفتند. چند نفر از حال رفتند، پرده گوش یک نفر پاره شده و کمر خیلی‌ها آسیب دیده است. حتا به دیوارهای آن خانه هم برای ایجاد رعب و وحشت تیراندازی کردند. پس از آن‌، این افراد را به زندان رجایی شهر منتقل کرده‌اند.

این تجمع به چه علتی تشکیل شده بود؟

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های گارکری است و حزب و گروه سیاسی نیست. هر سال برای بازنگری در سیاست‌ها، فعالیت‌ها و برنامه‌ریزی، تجمعی تشکیل می‌شود. چون همه اعضا نمی‌توانند جمع شوند و یا مجوزی برای برگزاری در سالنی به شکل علنی داده نمی‌شود، به ناچار در خانه‌ای برای برنامه‌ریزی کارشان جمع شدند. اما این تجمع سیاسی و حزبی نبوده و تجمع معمولی سالانه است.

کمیته هماهنگی به ایجاد تشکل‌های کارگری کمک می‌کند که ابتدایی‌ترین مطالبات صنفی و اقتصادی را دارند. شاید در بسیاری از کشورهای دنیا بیش از یک قرن است که این تشکل‌ها وجود دارند و فعالیت می‌کنند

آیا اعضا، تقاضایی برای مجوز برگزاری این تجمع کرده‌اند و مجوزی داده نشده؟

بارها وقتی اعضای کمیته هماهنگی را به اطلاعات احضار می‌کردند و تحت فشار قرار می‌دادند، می‌گفتیم که تشکل ما غیر‌قانونی نیست و هیچ جا حکمی داده نشده و درخواست خود را حتا به اداره کار و نهادهای مربوطه برای این‌که ما را به رسمیت بشناسند، به صورت کتبی داده بودیم. طبق مقابله‌های 98 و 87 سازمان جهانی کار که نماینده‌های جمهوری اسلامی آن را امضا کردند و بدین معناست که تشکل‌های کارگری می‌توانند ایجاد شوند و دولت‌ها موظفند که آن را به رسمیت بشناسند، ما هم طبق همین حرکت کردیم و کار غیر قانونی انجام ندادیم.

کمیته هماهنگی چه خواسته‌هایی دارد که حاکمیت در حال حاضر در ایران با این خواسته‌ها توافق نمی‌کند؟

کمیته هماهنگی به ایجاد تشکل‌های کارگری کمک می‌کند که ابتدایی‌ترین مطالبات صنفی و اقتصادی را دارند. شاید در بسیاری از کشورهای دنیا بیش از یک قرن است که این تشکل‌ها وجود دارند و فعالیت می‌کنند. تشکل‌های کارگری خواهان افزایش دست‌مزد، حق اعتصاب، لغو قراردادهای موقت و سفید امضا، داشتن بیمه مکفی هستند که در هر جایی به رسمیت شناخته می‌شود تا کارگران بتوانند در حول این مطالبات تشکلی، فعالیت بسیار ابتدایی و ساده داشته باشند. اما همین را متاسفانه حکومت بر نمی‌تابد و شدیدن افراد را مورد تعرض قرار می‌دهد.

آیا همه دستگیر‌شدگان هنوز در زندان هستند و آیا دادگاهی برای‌شان تشکیل شده است؟

بعد از این‌که این شصت نفر به بخش وزارت اطلاعات کرج که مستقر در زندان رجایی شهر هست، منتقل شدند، باز هم مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند و چند ساعت آن‌ها را آزار دادند. یک نفر از آن‌ها به نام «علیرضا عسگری» را بلافاصله جدا کرده و تحت شکنجه‌های خاص قرار داده و به انفرادی منتقل کردند. تنها دلیلش هم این است که چند بار قبل از این دنبال او آمده بودند و او پی‌گیر مشکلات خانواده کارگران زندانی بود. علیرضا عسگری نه سابقه فعالیت سیاسی دارد و نه هیچ‌گونه هم‌کاری با احزاب و تشکل‌های سیاسی دارد.

دیگر دستگیر شدگان چطور؟

پنجاه نفر در دو روز اول آزاد شدند. ده نفر باقی ماندند که دو نفر خانم هستند به نام‌های میترا همایونی، ریحانه انصاری که به بند زنان منتقل شدند. آقای عسگری را همان‌طور که گفتم جدا کردند و هفت نفر دیگر هنوز بدون این‌که تفهیم اتهام شوند در زندان رجایی شهر هستند. به خانواده‌های آن‌ها هیچ توضیحی داده نشده که می‌توانند وکیل یا ملاقات داشته باشند و یا چه مدت در بازداشت خواهند بود. به آن‌ها گفتند خودمان به شما خبر می‌دهیم.

آیا این بار اولی است که با این تشکل برخورد می‌شود؟

نه با این تشکل و نه با تشکلات کارگری دیگر هم این بار اولی نیست که با آن‌ها برخورد می‌شود‌. بارها و بارها فعالان کارگری و کارگرانی که برای مطالبات‌شان فعالیت کردند، مورد تعرض و سرکوب قرار گرفتند.

اکنون هم فعالان کارگری مانند رضا شهابی، علی نجاتی، آقای زمانی و تعدادی دیگر به خاطر ابتدایی‌ترین مطالبات زندانی شدند. به عنوان مثال رضا شهابی به شش سال زندان محکوم شد.

این برخوردها و سرکوب‌ها بدون پیامد نخواهد بود و در همین چند روز خانواده‌های آن‌ها جلوی زندان رجایی شهر تجمع کردند. آن‌طور که شنیدم جمعه آینده نیز قرار است تعداد زیادی از فعالان کارگری و ایرانی‌ها در کانادا جلوی سفارت تظاهرات کنند. عکس‌العمل‌ها، مذاکرات و بحث‌های دیگری هم هست که در داخل و خارج از کشور نشان داده می‌شود.

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,