Saturday, 18 July 2015
16 September 2021
دایره‌ی شکسته

«دقیقه‌ی نود»

2012 June 30

مه‌شب تاجیک/ رادیو کوچه

«در آستانه‌ی اجرای تحریم‌های تازه‌ی اتحادیه اروپا علیه ایران، دولت محمودحمدی‌نژاد نشستی ویژه برای  «تدوین برنامه‌های» مقابله با این تحریم‌ها برگزار کرده است. به گزارش خبرگزاری دانش‌جویان ایران، ایسنا، شمس‌الدین حسینی، وزیر امور اقتصادی و دارایی، محمود بهمنی، رییس کل بانک مرکزی، مهدی غضنفری، وزیر صنعت، معدن و تجارت، و رستم قاسمی، وزیر نفت، «نشستی ویژه» برای تصمیم‌گیری در حوزه‌ی «روش‌های مقابله» با تحریم‌ها علیه ایران برگزار کرده‌اند.» این خبر را می‌توان از خروجی بسیاری از خبرگزاری‌ها و رسانه‌های داخلی و خارجی دوست و بیگانه دریافت کرد. این نشست ویژه در ساعت شش صبح به وقت محلی ایران برگزار شده است، در حالی‌که مدت‌هاست زمزمه‌های چنین تحریم کمرشکنی همه‌جا را پر کرده بود. در همین روزها و در همین کشور که چند وزیر کابینه‌اش نشست بحران، آن هم صبح زود تشکیل می‌دهند، بی‌خبر از همه‌جا، یا خود را به خواب زده یا خواب را بر مردم حلال دانسته است که «وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تاکید بر تکریم و تجلیل از مادران و همسران شهدا پیشنهاد کرد، همان‌گونه که سال‌روز ولادت حضرت فاطمه زهرا روز زن و مادر نام‌گذاری شده، سال‌روز رحلت حضرت ام البنین نیز به‌عنوان روز «مادر شهدا» نام‌گذاری و علاوه بر برگزاری برنامه‌های مختلف در این روز در تقویم کشور هم ثبت شود.»

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

یک تیم در زمین تمام تلاش خود را می‌کند تا به‌سمت دروازه‌ی حریف برود. اعضای تیم با غرور و بدون در دست داشتن توپ پیش می‌تازند، بدون آن‌که به تابلوی ورزش‌گاه نگاهی بیندازند تا متوجه نتیجه‌ی بازی شوند و مهم‌تر از آن زمان باقی‌مانده را ببینند. چه‌کسی در این میانه موقعیت را گوش‌زد می‌کند و حرکت بی‌امان و شور بی‌فرجام این بی‌خبران به پایان می‌رساند؟ هیچ‌کس. در واقع همه‌ی کادر تیم، در تلاش برای واژگونه جلوه‌ دادن جریان مسابقه برای تماشاچی تلویزیونی هستند. صداها میکس می‌شوند، تصویر برش می‌خورد، ساعت به عقب برمی‌گردد، گوینده از شور و هیجان صدایش کم نمی‌کند و دوربین تماشاگران مشتاق روی سکوها را نشان می‌دهد که دست از تشویق تیم محبوب خود برنمی‌دارند، ولی تا چه زمانی می‌تواند این داستان ادامه پیدا کند؟ آیا همیشه این تصویرهای وانموده می‌توانند، تماشاچی تلویزیونی را در فاصله‌ای معین از حقیقت ماجرا قرار دهند؟ شاید تحریم‌های تازه به‌منظور برداشتن این فاصله اتخاذ شده‌اند. باید دید که آیا دست‌اندکاران ساخت سازه‌های تنظیم فاصله، باز هم قادر به تحریف موقعیت و تنظیم فاصله‌ی بیننده تا واقعیت هستند یا خیر. باید منتظر بود تا راه‌کار ماشین قدرت را در مواجه با پراکندگی شبح‌واره‌ی برساخته‌های نمود امر غیر واقع دید. شاید درست به همین منظور است که این بار جهان حتا به قیمت بالا رفتن قیمت نفت و بر هم خوردن توازن بازار کالاهای نفتی، دست به تحریم‌های فلج‌کننده‌ای زده است که در راستای آن، موتور محرکه‌ی ماشین توهم‌ساز را از کار بیندازد چراکه بدون راه انداختن این موتور، دیگر بر سر کوی و برزن نمی‌توان فریاد بر آورد که آسوده بخوابید که شهر در امن و امان است.

آن‌گاه که به مسئله به این شکل و از این زاویه رجوع می‌کنیم، منظرگاه جدیدی باز می‌شود که در این ره‌گذر می‌توان به روی‌دادهایی که به نظر ابلهانه و ساده‌لوحانه می‌رسند، به گونه‌ای دیگر چشم دوخت و از زاویه‌ای دیگر دست به تحلیل آن‌ها زد، به این امید که تحلیل مسایل در این جهت، بتواند در خروج را نشان دهد. اشتباهی که سال‌ها روشن‌فکران و اپوزیسیون ایرانی بر آن پای فشرده‌اند، به سخره گرفتن سیاست‌ها و راه‌کارهای حکومتی‌ای بود که از نظر ایشان بی‌ربط و غیرمنطقی می‌نمودند، بی این‌که لحظه‌ای به دیدی دیگرگونه به آن‌ها بنگرند. در هر حال، با جریان پیدا کردن تحریم‌های تازه در رگ اقتصاد فرسوده و بیمار ایران و تحمیل فشار آن‌ها بر پیکر خسته و رنجور قشرهای مختلف مردم، باید در انتظار بود که چگونه برهنگی بر قامت این شبح‌واره می‌نشیند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , ,