Saturday, 18 July 2015
23 September 2021
رازهای زنانه

«مرگ خاموش با جنایت بی‌عقوبت»

2012 July 02

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

نعیمه دوستدار

روزی نیست که خبری از قتل‌ زنان به بهانه‌های مختلف در سایت‌‌های خبری و روزنامه‌های ایران منتشر نشود. در این نوشته‌ها اما همیشه یک دلیل غایب است یا درباره‌ی آن حرفی زده نمی‌شود. در حالی که علت بسیاری از این قتل‌ها ناموسی است، بسیاری از قاتلان از محاکمه می‌گریزند، چون از اساس محاکمه‌ای در کار نیست. در قتل ناموسی، جان زنان، بی‌بهاتر از آن است که برایش دادگاهی تشکیل شود.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

درباره‌ی قتل‌های ناموسی این نوشته از فریبا ثابت، خواندنی و تامل‌برانگیز است.

قربانیان قتل‌های ناموسی، زنان هستند. زنانی که طبق سنت یا قانون از حق برابر با مرد محروم و ملک شخصی مردان محسوب می‌شوند. زن تنها، شی است تحت سیطره‌ی مردان، به ترتیب پدر، پدر بزرگ، برادر، و بالاخره همسر. حق مرگ و زندگی دختر، همسر، مادر در دست این مردان جا‌به‌جا می‌شود. کوچک‌ترین عصیان و نافرمانی گناهی نابخشودنی است. آن‌جا که قدرت مرد زیر سوال می‌رود و حاکمیت او بر جسم و جان زن شکاف بر می‌دارد، دیگر برای سرکوب زن و اعمال قدرت مرد، کاربرد هر شیوه‌ای مجاز است. سر بریدن، خفه کردن، سوزندان و در یک کلام قتل به هر وسیله‌ای … و همه به نام ناموس شرف و آبرو.  قتلی که در ایران قانون آن را قتل نمی‌شناسد و مشمول مجازات قصاص نمی‌شود.

قتل‌های ناموسی، سالانه جان صدها زن را در ایران می‌گیرد. عدم تمکین به ازدواج اجباری، زنا، رابطه خارج از ازدواج و حتا یک سو‌‌ظن ساده، طلاق و ازدواج مجدد از مواردی هستند که شامل این نوع  قتل‌ها می‌شوند. قتل‌های ناموسی برای کنترل جنسیت زن است. این قتل‌ها نه فقط خشونت بی‌نهایت یک مرد به خواهر، مادر و همسر خود است. خشونت یک جامعه پدرسالار به زنان است.

مهم‌ترین ویژگی این قتل‌ها این است که از یک طرف کشته شدن این زنان هیچ گونه واکنش و تاثری ایجاد نمی‌کند (بسیاری زنان خود حامل و قربانی این فرهنگ پدرسالار هستند که مبارزه با پدیده را مشکل‌تر می‌کنند) و از طرف دیگر این قتل‌ها قانونی است و شامل مجازات چندانی نمی‌شود. قانون مجازات همسر خطا کار را مجاز می‌شمارد و اجازه‌ی قتل او را به مرد می‌دهد. در صورتی که پدر یا جد پدری فرزند خود را بکشد، قصاص نمی‌شود و تنها به پرداخت دیه و تعزیر محکوم می‌شود.

در جامعه‌ای که زن شهروند درجه دوم محسوب می‌شود وطبق قانون نه یک انسان کامل که نیمه است، در جامعه‌ای که نقش زن تنها زایش و پرورش فرزندان و جای او در خانه است، هیچ حقی بر بدن خود ندارد و کوچک‌ترین حرکت او کنترل می‌شود، باید تاوان سنگینی را برای آزادی خود بپردازد. خط قرمزی وجود دارد که نباید از آن عبور کند. زنی که خارج از عرف سنتی و دینی عمل می‌کند و می‌خواهد روابط شخصی و نوع زندگی خود را تعیین کند، از خط قرمز عبور کرده است و برای او یک راه می‌ماند: مرگ، برای برگرداندن آبرو و حثیت به خانواده.

در جامعه‌ی ما، قتل‌های ناموسی از زمره‌ی تابوهاست و تا سال‌های اخیر، به‌ندرت به این مسئله پرداخته شده است. به چالش کشیدن نظام پدرسالاری که عامل اصلی خشونت‌های وارده بر زنان و از جمله قتل‌های ناموسی است، در وهله‌ی اول مستلزم شکستن سکوت است. باید مسئله‌ی قتل‌های ناموسی را از امری خصوصی به یک معضل عمومی ‌و همگانی بدل کرد و برای از بین بردن آن مبارزه کرد. این مسئله از طرف کشورهای دیگر از چند سال پیش در مجامع بین‌المللی مطرح و با فعالیت مصرانه‌ی فعالان حقوق بشر، از جمله اسما جهانگیر، به کمسیون حقوق بشر سازمان ملل برده شد. اسما جهانگیر، وکیل پاکستانی و گزارش‌گر ویژه‌ی کمسیون حقوق بشر سازمان ملل، در سال 1999 گزارش مفصل و تکان دهنده‌ای از قتل‌های ناموسی در کشورهای خاورمیانه، آسیای جنوبی و بعضی از کشورهای آمریکای لاتین را به سازمان ملل داد. در سال 2000 مجمع عمومی‌ سازمان ملل قطع‌نامه‌ای درباره‌ی از بین بردن قتل‌های ناموسی به تصویب رساند. این قطع‌نامه که به امضای 125 کشور رسید، از کشورها می‌خواهد که از مجاری قانونی قتل‌های ناموسی را از بین ببرند. البته اغلب کشورهای مسلمان از جمله ایران به آن رای ندادند. اما در پاکستان از آن به بعد مجازات سنگین و حتا اعدام برای مرتکبین قتل‌های ناموسی در قانون در نظر گرفته شده است. در ترکیه، مجازات حبس ابد برای مرتکبین این جنایت پیش‌بینی شده است. البته این قوانین باعث از بین رفتن قتل‌های ناموسی در این کشورها نشده اما در زمینه مجازات، پیش‌رفت‌های داشته که خود حاصل مبارزات بی‌وقفه‌ی زنانی چون اسما جهانگیر و خواهرش است که علا‌رغم فتوای مرگ، سال‌هاست که برای این معضل اجتماعی نه تنها در پاکستان، بلکه در سطح جهانی مبارزه می‌کنند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , 

۱ Comment


  1. مهرداد
    1

    این حرفا برای این جامعه خنده داره اینجا زنها هم میرن معشوقه میگیرن و بعدش مر بدبختو میکشن برای عشق جدید دوباره نگید که اینجا هم مرد مقصره کسی که رابطه ی غیر عرف نخواد که نمیشه مجبورش به رابطه و قتل کرد مشکل فرهنگیه عزیز زن و مرد نداره
    چند تا موشوع منفی و بگم که خانمها توش اولند؟ اگه حتی یک سوم کسایی که تو زندادنن بخاطر مهریه مقصر زن باشه چی؟ چرا خانمهای جوون میرن تو شرکتها و مدیرانشو با عشوه قر میزنن و زندگی یه زن دیگرو تباه میکنن نه جونم هر درختی کرم خودشو داره