Saturday, 18 July 2015
08 December 2021
هفت‌سنگ

«آتاری، تاریخ، خاطره»

2012 July 29

رضا حاجی‌حسینی/ رادیو کوچه

گروهی که می‌توان آن‌ها را دشمن نامید (البته نه آن دشمنی که بیش از 30 سال است با ایران دشمنی می‌کند و معلوم نیست که کیست و کجاست)، در دامنه‌ی کوه رو‌به‌رو کمین کرده و شما که جزو نیروهای ویژه و مجهز به یک اسلحه با برد بالا و دقت زیاد هستید، ماموریت دارید این کمین را بشکنید و از فاصله‌ی دور به آنان حمله کنید. همه‌جا تاریک است و شما باید از عینک دید در شب یا عینک‌های حرارتی استفاده کنید. علامت به‌علاوه‌ی (+) روی دوربین تفنگ، به سوی هدف نشانه‌گیری شده است. همه‌ی شرایط مهیا‌ست و همه چیز برای یک شلیک آماده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

این داستان، ماجرای لحظه‌ای بود از یکی از بازی‌های خوش‌ساخت دیجیتالی مربوط به سال‌ها پیش. این‌که دقیقن چند سال پیش بود و من چند سالم بود را یادم نیست اما یادم هست که آن زمان خبری از این همه تنوع و آب و تاب در دنیای بازی‌های رایانه‌ای نبود.

اولین دست‌گاهی که برای انجام این بازی‌ها داشتم یک مدل «آتاری» بود به نام «استلا» که هنوز هم خاطره‌ی بازی‌های آن در ذهن من و عده‌ی زیادی از دوستانم زنده است.

این روزها البته من چندان خبری از آن دوستان قدیمی ندارم اما می‌دانم که به احتمال زیاد در ذهن شما و دیگران هم تصویرها و خاطره‌هایی از آن روز‌ها و بازی‌ها نقش بسته است. شما کدام یک از آن بازی‌ها را به یاد می‌آورید؟

درباره‌ی تاریخ بازی‌های دیجیتالی هم اطلاعات جالبی وجود دارد. در سال ۱۹۷۲ میلادی، «نولان بوشنل» و «تد دابنی» تصمیم گرفتند یک بازی تنیس الکترونیکی بسازند. آن‌ها به‌همین دلیل شرکت آتاری را تاسیس کردند و نام بازی‌شان را «پونگ» گذاشتند. یک بازی ساده‌ی سیاه و سفید که توپی از دو سوی تلویزیون به این طرف و آن طرف حرکت می‌کرد. این بازی تبدیل به یکی از محبوب‌ترین بازی‌های تاریخ شد و دنیای بازی‌های الکترونیک را متحول کرد.

پونگ نخستین بازی الکترونیکی بود که به موفقیت تجاری رسید و نشان داد بازار فوق‌العاده‌ای برای سرگرمی‌های الکترونیک و رایانه‌ای وجود دارد، و به این ترتیب دوران طلایی‌ آتاری آغاز شد و حالا آتاری اسمی است که همه‌ی ما آن را می‌شناسیم.

شرکت آتاری در سال ۱۹۷۷، کنسول خانگی ۲۶۰۰ را وارد بازار کرد که با بیش از ۳۰ میلیون فروش، به یکی از محبوب‌ترین‌ دست‌گاه‌های بازی زمان خود تبدیل شد. جالب این‌جا‌ست که این کنسول تا سال ۱۹۹۲ تولید می‌شد و به فروش می‌رسید. در ایران هم عده‌ی زیادی از بچه‌های آن زمان آتاری ۲۶۰۰ را به‌عنوان اولین دست‌گاه برای ورود به دنیای بازی‌های الکترونیک تجربه کرده‌اند و برای‌شان یک عشق قدیمی‌ست.

گر‌‌چه آتاری در سال‌های گذشته دیگر نتوانسته موفقیت عصر طلایی‌اش را تکرار کند اما این شرکت در مدت فعالیتش بیش از ۴۰۰ بازی تولید کرده، فراز و نشیب‌های مختلفی را پشت سر گذاشته و هم‌اکنون روی بازی‌های تلفن هم‌ر‌اه و شبکه‌های اجتماعی متمرکز شده است.

تاریخ و خاطره پیوند غریبی با هم دارند و خاطره‌ی بازی‌های دیجیتالی قدیمی هم شنیدنی هستند. یکی از هم‌بازی‌های هفت‌سنگ که اسمش «علی‌رضا»‌ست، در تعریف یکی از این خاطره‌ها می‌گوید: «یادش به‌خیر، داییم واسه‌ی تولدم دستم رو گرفت برد توپ‌خونه که بازی بخره واسم. منم به مغازه‌دار گفتم آقا یه بازی بده که توش هم فوتبال باشه، هم بکس، هم پلیس باشه. آقای مغازه‌دار هم برگشت گفت تو می‌خوای کارخونه رو ورشکست کنی؟ اون آتاری کادوی تولدم بود.»

«حسن»، یکی دیگر از هم‌راهان هفت‌سنگ، در روایت از سال‌های کودکی‌اش می‌گوید: «اون موقع که آتاری داشتم شش سالم بود. همیشه می‌خواستم بدونم به‌جز اون دکمه‌ی روشن و خاموش و تعویض بازی، بقیه‌ی دکمه‌هاش چه کار میکنن؟ منظورم دکمه‌های سمت راست دست‌گاهه. همیشه می‌ترسیدم اون دکمه‌ها رو بزنم و دست‌گاه خراب بشه. چند دفعه هم دور از چشم بقیه همشون رو زدم. یادش به‌خیر، مخصوصن بازی هواپیما و دزد و پلیس و زیر دریاییش.»

دوست دیگری که اسمش را به ما نگفت، در تعریف یکی دیگر از این خاطره‌ها می‌گوید: «مامان بزرگ خدا بیامزرم هر وقت با آتاری بازی می‌کردیم فیوز برق را می‌زد و می‌گفت که اگر بازی کنید تلویزیون خراب می‌شود. یاد مامان بزرگ مهربانم و آن روزها به‌خیر.»

یاد همه‌ی مادر‌بزرگ‌های مهربان و آن روزها به‌خیر.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,