Saturday, 18 July 2015
26 November 2021
هفت‌سنگ

«بازی‌های رایانه‌ای برای زندگی»

2012 August 22

رضا حاجی‌حسینی/ رادیو کوچه

در هفت‌سنگ پیشین به برخی فایده‌ها و اثرات مثبت بازی‌های رایانه‌ای اشاره کردیم و قرار شد تا در این نوبت، به دیگر مزایای این بازی‌ها بپردازیم. اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید هم‌بازی هفت‌سنگ بمانید.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

برخی کارشناسان تعلیم و تربیت معتقدند که گر‌چه بازی‌های رایانه‌ای ضرر و زیان‌هایی با خود به هم‌راه دارند، اما مثل هر چیز دیگری اگر درست و به‌جا مورد استفاده قرار بگیرند، این آسیب‌ها هم به کم‌ترین میزان ممکن خواهند رسید. آنان درباره‌ی ویژگی‌های مثبت این بازی‌ها به این موارد اشاره می‌کنند:

آموزش رفتار منطقی با افراد بد، خشن و مشکل‌ساز: بعضی بازی‌های رایانه‌ای طوری طراحی شده‌اند که به بازی‌کن یاد بدهند چه‌طور باید با یک فرمان‌ده‌ی خشن رفتار کند تا او ناراحت نشود و در عین حال کار هم درست انجام شود. در چنین بازی‌هایی گاهی اوقات اصلن نباید به اطرافیان اهمیت داد و باید بی‌تفاوت از کنار آن‌ها گذشت چرا که پاسخ به آن‌ها باعث بروز بحث و جدل می‌شود و این ماجرا می‌تواند به دعوا و کاهش میزان کارایی در بازی بیانجامد. این اتفاق عین همان چیزی‌ست که ما در زندگی واقعی تجربه می‌کنیم.

مثلن در یک بازی پلیسی، در صورتی‌که ما فرد خطا‌کار باشیم، باید محترمانه با پلیس بر‌خورد کنیم. جوری که انگار اصلن چنین عملی انجام نشده. اما اگر ما پلیس باشیم و با یک جانی که اسلحه هم هم‌راه دارد برخورد کنیم، باید طوری با او برخورد کنیم که اصلن متوجه پلیس بودن ما نشود یا اگر هم متوجه شد، طوری با او بر‌خورد کنیم که دست به اسلحه نشود.

آموزش کارهای گروهی و مدیریت و رهبری: با وجود آن‌که گفته می‌شود بازی‌های رایانه‌ای حس اجتماعی شدن را کم‌رنگ می‌کنند و مانع حضور فرد در اجتماع می‌شوند، اما اغلب بازی‌های رایانه‌ای استراتژیک، به فرد می‌آموزند که چگونه باید با همراهان خود هم‌کاری داشته باشد یا این‌که چه‌طور یک اجتماع یا شهر یا حتا یک تمدن را اداره کند. در این نوع بازی‌ها، بازی‌کن یاد می‌گیرد که وقتی یک نقش و وظیفه به او محول می‌شود، باید آن نقش را به به‌ترین نحو ممکن انجام دهد و کم و کاستی باقی نگذارد تا کار به پایان برسد. در غیر این صورت او نمی‌تواند به مرحله‌ی بعد برود و با عواقب انجام ناقص وظیفه رو‌به‌رو می‌شود.

علاوه بر این، کاربر در بازی‌های رایانه‌ای یاد می‌گیرد که چه‌طور مراقب جان خود و هم‌راهانش و وسایل هم‌راه‌شان باشد. در این نوع بازی‌ها در صورتی که هم‌تیمی زخمی شده باشد یا مهمات نداشته باشد، بازی‌کن باید از مهمات و توانایی خود به آن‌ها ببخشد و این اتفاق همان است که در زندگی واقعی هم دقیقن می‌افتد.

هم‌چنین در بازی‌هایی که کار و وظیفه‌ی کاربر رهبری و مدیریت است، او یاد می‌گیرد که چه‌طور با زیر‌دستان خود راه‌های موفقیت را طی کند و وظایف آنان را به شکلی دقیق و مناسب برای‌شان شرح دهد، یا این‌که اگر اشتباهی از آن‌ها سر زد، راه‌های انجام به‌تر کار را به آن‌ها گوشزد کند.

لذت بردن از بازی: هما‌ن‌طور که در بعضی مراحل بازی، ممکن است یک مرحله کاربر را شدیدن جذب کند، در زندگی واقعی هم می‌شود چنین صحنه‌هایی را دید یا حتا پیش آورد. تجربه‌ی گرفتن انرژی مضاعف با به پایان رساندن یک مرحله یا باز کردن یک قفل در یک بازی، به بازی‌کن یاد می‌دهد که در زندگی واقعی هم می‌تواند با باز کردن یک گره، ده‌ها گره‌ی دیگر را هم باز کند و امید به زندگی را در خود و دیگران افزایش دهد.

در کل در بعضی بازی‌های رایانه‌ای یاد می‌گیریم که لازم است در مسایل روزمره‌ی زندگی خون‌سرد باشیم و راه را با آرامش باز کنیم. هیچ گره‌ای نیست که باز کردنش نا‌ممکن باشد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,