Saturday, 18 July 2015
08 December 2021
درمان‌های معنوی و الهی در کشور غنا؛

«فرستادن بیماران روحی به اردوگاه پرسستش خدا»

2012 October 10

سینا رهنما / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

sina@koochehmail.com

گروه‌های حقوق بشری در گزارشی فاش کردند در کشور غنا، یک اردوگاه به نام روش‌های درمان الهی، شماری از بیماران روحی و روانی را به درخت‌ها زنجیر کرده و آن را تحت شکنجه قرار داده و حتا آب آشامیدنی به آن ها نداده‌اند. در شهر آکرا در کشور غنا، چند اردوگاه با این عنوان که «دست خدا بیماران را شفا خواهد داد» تاسیس شده که در آن افراد به شکل گسترده‌ای مورد شکنجه و آزار روحی و روانی و جسمی قرار می‌گیرند.

گزارش رسانه‌ها از این مراکز می‌گوید بیش از یک هزار بیمار و فرد نیازمند در بخش‌های روانی بیمارستان‌ها قرار دارند که به طور روزمره هدف توهین و ناسزا و بی‌احترامی قرار می‌گیرند و حتا بدون این که از آن‌ها یا مسوولان آن‌ها اجازه‌ای گرفته شده باشد، به آن‌ها شوک الکتریکی داده می‌شود.

گروه دیدبان حقوق بشر هم می‌گوید: «وضعیت در اردوگاه‌های موسوم به اردوگاه عبادت، بسیاروخیم‌تر است. هزاران تن از بیماران روانی و روحی در غرب آفریقا به این اردوگاه‌ها فرستاده می‌شوند و شمار زیادی پیامبر و خدای خود خوانده وجود دارد که می‌گوید اگر این بیماران روزه بگیرند‌– گرسنگی و تشنگی بکشند – و به آن‌ها دعا خوانده شود، شفا پیدا خواهند کرد. این بیماران آن قدر در این حالت می‌مانند تا خدا یا پیامبر تقلبی اعلام کند این‌ها شفا پیدا کرده و می‌توانند مرخص شوند.»

اردوگاهی از همین جنس به نام «ماونت هورب» در سال جاری میلادی در حالی مورد سرکشی قرار گرفت که 120 تن از 135 ساکن این اردوگاه به درخت‌های بیرون زنجیر شده بودند و یا در اتاق‌هایی مربعی شکل به ابعاد دو متر در دومتر، به حالت زندان انفرادی قرار داشتند و حتا 24 ساعت بدون هواخوری در آن جا رها می‌شدند.

این گزارش می‌گوید: «افراد همان‌جایی که زنجیر شده‌اند هم باید خود را بشویند، مدفوع کنند، ادرار کنند، حوله‌های خود را عوض کنند، غذا بخورند و همان جا هم بخوابند.»

«مدی سنگوبا» از نویسندگان این گزارش دیدبان حقوق بشر از دولت غنا خواسته به افرادی که نیاز ویژه و خاص دارند توجه ویژه کرده و آن‌ها را از این وضعیت غیرانسانی، نجات دهد. وی گفت: «وضعیتی که خیلی از این افرادی که مشکلات و محدودیت‌های خاص دارند، بسیار بد و غیرانسانی است.»

وی گفته است در حالی که غنا از کشورهای خوب در حکم‌رانی دولتی محسوب می‌شود، بسیار تاسف‌آور است که چنین یافته‌هایی در این کشور دیده شود.

در کشور غنا، قانونی در سال جاری میلادی، 2012 تصویب شد که به بیماران روانی اجازه حمایت داده و حق دفاع در برابر بستری شدن بدون دلیل در بخش‌های روانی را برای آن‌ها محترم می‌شمارد اما اردوگاه‌های موسوم به «پرستش‌گاه و عبادت» از این قاعده مستثنا هستند و خود را از چتر دولتی خارج کرده‌اند.

از آن جایی که امکانات کافی برای بیماران روانی و روحی در تمامی کشور غنا وجود ندارد، خانواده‌ها مجبور می‌شوند یا به مرکز یا شهر آکرا بروند یا این که به همین اردوگاه‌ها متوسل شوند که در خارج از مرکز هم قابل دست‌رسی است. شماری دیگر از مراکز خصوصی هم هست که هزینه آن‌ها بالاست. ولی در اردوگاه‌های پرستش گفته می‌شود روح خبیث درون این افراد رخنه کرده و باید با قدرت خدا، آن را خارج کرد.

یکی از بیماران این مرکز به گزارش‌گران دیدبان حقوق بشر گفته است: «من را بیش از یک سال است به این جا زنجیر کرده‌اند بدون این که هیچ دارو یا درمان خاصی به من بدهند. اجازه هم نمی‌دهند بروم، دلیلش را هم نمی‌گویند.»

«دوریس آپیا» از جمله فعالانی است که می‌گوید ما خواهان تعطیلی این مراکز نیستیم ولی از دولت می‌خواهیم برآن‌ها نظارت داشته باشد.

خانم آپیا که 57 ساله است، در زمان جوانی و وقتی حدودا بیست ساله بود، به دلیل افسردگی در یک بیمارستان روانی بستری شد. پدر و مادر و خانواده‌اش آن زمان احساس کردند بد نیست برای یک راه حل سریع و خوب، در یکی از این اردوگاه‌ها بستری شده و به طور کامل خوب شود. نتیجه این شد که پنج سال در یکی از اردوگاه‌ها در «کوماسی» در شمال آکرا به یک درخت زنجیر شد. وی در حال حاضر از فعالان حمایت از حقوق بیماران روحی و روانی در کشور غنا است.

خانم آپیا می‌گوید: «مردم می‌گویند آدم دست خودش نیست که مریض شود ولی برای بیماران روحی و روانی، حقی قائل نیستند و می‌گویند وضعیت آن‌ها به بقیه ربطی ندارد. این مشکل درک جامعه است که وقتی کسی مشکل روحی یا روانی پیدا کرد، یعنی دیگر شرایط انسانی ندارد و دلیلی هم ندارد استانداردهای انسانی را در مورد او رعایت کرد. این کار و نگرش خطاست. این چنین نگاهی است که می‌گوید وقتی کسی بیماری روحی و روانی داشت، با او حتا کم‌تر از زندانی برخورد می‌شود.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,