Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
بیست و دوم آبان- دوازدهم نوامبر

«تقویم تاریخ بیست و دوم آبان»

2012 November 12

رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در سال ۱۳۷۳ خورشیدی در چنین روزی درگذشت «مهرداد بهار» شاعر و سخن ور معاصر، تولد «آگوستین رودن» هنرمند برجسته فرانسوی در سال ۱۸۴۰ میلادی، شرح این اتفاقات که در چنین روزی در سالیان پیش به وقوع پیوسته را، در تقویم تاریخ امروز بخوانید و بشنوید.

در سال ۱۳۷۳ خورشیدی در چنین روزی درگذشت «مهرداد بهار» شاعر و سخن ور معاصر

۱۳۷۳ خورشیدی: «مهرداد بهار» فرزند «ملک الشعرا محمدتقی بهار» در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به دنیا آمد. از ۱۳۲۶ وارد عرصه سیاست شد و به «حزب توده» پیوست. در سال‏های بعد به عنوان یکی از دانشجویان فعال دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، مسئول بخش تشکیلات سازمان دانشجویان شد. مهرداد بهار در سال ۱۳۳۰ به اتفاق دوستانش، بر اعضای شورای عالی دانشگاه شورید که به اخراج او از دانشگاه انجامید. پس از اخراج از دانشگاه و مرگ پدرش، راهی زندان شد و پس از آزادی بار دیگر به فعالیت سیاسی پرداخت و ۲ بار دستگیر و زندانی شد. مهرداد بهار در سال ۱۳۳۸ به «انگلستان» رفت و در «دانشگاه لندن»، نخستین فدراسیون دانشجویان مبارز علیه پهلوی را بنیان نهاد و به رهبری آن رسید. در آن هنگام، حزب توده بر آن بود که «چپ‏‌ها» را از «جبهه ملی» جدا کند. بهار و برخی از اعضای رهبری کنفدراسیون، از دستور رهبری حزب توده سرباز زدند که باعث اخراج او از حزب توده شد. وی از سال ۱۳۴۴ به کلی دست از سیاست کشید و به ایران مراجعت کرد و به پژوهش فرهنگ ایران باستان پرداخت. مهرداد بهار سال‏‌ها در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و چند دانشکده دیگر به تدریس پرداخت. «اساطیر ایران»، «رستم و سهراب»، «سخنی چند درباره شاهنامه»، «ادبیات مانوی» و «تخت جمشید» و… از جمله آثار اوست. مهرداد بهار سرانجام در بیست و دوم آبان ۱۳۷۳ درگذشت.

تولد «آگوستین رودن» هنرمند برجسته فرانسوی در سال ۱۸۴۰ میلادی در چنین روزی

۱۸۴۰ میلادی: «آگوستین رودن» هنرمند برجسته فرانسوی در دوازده نوامبر ۱۸۴۰میلادی در «پاریس» به دنیا آمد. وی به عنوان پژوهش‏گری پرشور به مطالعه مجسمه‏های «یونان» و «روم» باستان پرداخت. رودن در صحنه پیکره‏سازی نوین، جای گاهی والا یافت و انقلابی علیه آرمان‏گرایى احساساتی به راه انداخت و نزدیک‏‌ترین راه بازگشت به طبیعت را در آثار هنری خود برگزید. دست‏آورد رودن در رهایى پیکره‏سازی مدرن بیشتر از لحاظ مرتبت استادی وی بود تا نوع آثارش. در میان معاصران کمتر می‌‏توان کسی را یافت که نیرو، تخیل و قدرت ابتکار قابل مقایسه با او در زمینه مسایل پیکره‏سازی داشته باشد. واقع‏گرایى بسیار دقیق و آشکار در آثار رودن، موجب ایجاد این گمان می‌‏شد که مبادا تا اندازه‏ای از روی مدل زنده، ساخته شده باشد اما بدون شک وی تمامی زوایای کار را به دقت نگریسته بود. در عین حال از لحاظ شدت معنویت، کار‌هایش در اوج می‌‏باشد. این مسئله در آثاری چون «مرد قدم زننده و یحیى» «تعمید دهنده در حال وعظ»، نمایان می‌‏باشد. از آثار رودن ساختن ورودی موزه‏ای در «پارلیل» بود که در سال ۱۸۸۰میلادی به وی واگذار شد. او برای این کار دست به تفسیری آزاد از کتاب «دوزخ» اثر «دانته» زد و با پرورش این موضوع این موضوع به آفرینش ترکیبی از اجسام و پیکره‏های کوچک پرداخت. نتیجه این تلاش اثر وی تحت عنوان «دروازه‏های دوزخ بود». گرچه رودن در صنعت پیکره‏سازی، بعد از «رنسانس»، اولین قالب‏سازی بود که ابتدا با گل آغاز می‌‏کرد و بعد مدل را به گچ یا برنز مبدل می‌‏ساخت ولی بسیاری از کارهای ستایش برانگیز وی، از سنگ مرمر بود. او در این راه گرچه از کمک دست یاران بهره می‌‏گرفت اما بدون تردید، کار‌ها را خود تحت نظر داشت و مرمر‌ها را با دست خود به اتمام می‌‏رسانید. از دیگر آثار رودن، پیکره‏های تک چهره‏وار هستند که در جای خود نمایان گر فصلی برای جستجوی هویت و توصیف نمادین می‌‏باشند. آنچه کارهای او را از نمونه‏های یونانی‏اش متمایز می‌‏سازد، جستجوی او برای روان‏‌شناسی فرد است تا تناسب منطقی ساده اندام انسان. رودن، پیکرتراشی را به دلیل سه بعدی بودنش می‌‏ستود و خواص ویژه آن را در عرصه ماده کار و شکل، مورد مطالعه قرار می‌‏داد. بیشتر طرح‏های او ناتمام باقی ماندند یا عمدن نیمه کاره‌‌‌ رها شدند. وی ترجیح می‌‏داد بخشی از کار را به تخیل تماشاگر واگذارد. رودن در هنر پیکرتراشی از «مکتب امپرسیونیسم» یا واقع‏گرایی و ثبت پاره‏هایی از زندگی طبیعت به «مکتب اکسپرسیونیسم» روی آورد که در آن نوعی کژنمایی و دوری از تمامی واقعیات حاکم بود. آگوست رودن پس از هفتاد و هفت سال زندگی سرانجام در هفدهم نوامبر سال ۱۹۱۷میلادی درگذشت.

در سال ۱۹۴۲ میلادی در چنین روزی پایان نبرد «العلمین» در شمال افریقا و شکست آلمان از متفقین

۱۹۴۲ میلادی: در جریان جنگ جهانی دوم، هنگامی که نیروهای «ایتالیایى» در مستعمرات خود در شمال «افریقا» به سپاهیان انگلیسی مستقر در کشور «لیبی» یورش بردند، «هیتلر» به کمک ایتالیا آمد و با تجهیز سپاهی مکانیزه، چنان عرصه را بر انگلیسی‏‌ها تنگ کرد که آنان مجبور شدند تا اعماق «مصر» عقب‏نشینی کنند. با این حال چون انگلیس در خاورمیانه منافع و منابع بی‏شماری داشت دست به مقاومت گسترده‏ای زد و با ارتش آلمان و ایتالیا به شدت به مقابله پرداخت. در ‌‌‌نهایت جنگ سرنوشت‏ساز العلمین بین نیروهای آلمان و انگلستان در بیست و سوم اکتبر ۱۹۴۲میلادی به وقوع پیوست. در این می‌ان، شکست آلمانی‏‌ها در شوروی و تضعیف روحیه ارتش آلمان، هم‏چنین توجه بیشتر هیتلر به جنگ‏های داخل اروپا، وی را از تمرکز بر نواحی شمال افریقا و حفظ این منطقه بازداشت تا این‏که در این نبرد، انگلیسی‏‌ها توانستند با ضد حمله وسیعی که تدارک دیده بودند، نیروهای آلمانی و ایتالیایى را از این منطقه بیرون رانده و معادلات نظامی رابه نفع خود به پیش ببرند. این جنگ در ‌‌‌نهایت در دوازدهم نوامبر ۱۹۴۲میلادی به پایان رسید. شکست العلمین، برای آلمان بسیار گران تمام شد چرا که پس از مدتی رژیم فاشیستی ایتالیا به رهبری «موسولینی» بر اثر نارضایتی داخلی فروپاشید و «آلمان»، متحد اصلی خود در جنگ را از دست داد تا این‏که در سراشیبی سقوط و شکست قرار گرفت.

منبع:

راسخون

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,