Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
در پی یک دوره بیماری طولانی

«دکتر حسن حبیبی درگذشت»

2013 January 31

حسن سربخشیان / رادیو کوچه

دکتر حسن حبیبی، نامزد اولین دوره ریاست جمهوری بعد از انقلاب، وزیر دادگستری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاون اول سه دوره ریاست جمهوری در دوره های هاشمی رفسنجانی و خاتمی امروز ۱۲ بهمن در سن ۷۵ سالگی از دنیا رفت.

بی شک اقای حبببی نامی آشنا در عرصه فرهنگ و سیاست این کشور باقی خواهد ماند. او تحصیل کرده حقوق و فلسفه در دانشگاه تهران و سوربن فرانسه و مدرک دکترای خود را از همین دانشگاه در رشته حقوق اخذ کرده بود.

حبیبی قیم خانواده شریعتی بعد از مرگ وی بود و شریعتی از او خواسته بود که سرپرستی خانواده اش را به عهده بگیرد. او در سال های زندگی در پاریس به ترجمه بسیاری از کتب فلسفی و حقوقی دست زد و ترجمه تعدادی از کتاب های «آندره ژید» از آثار اوست.

حبیبی از اعضای شورای نهضت آزادی و یاران سحابی و بازرگان بود که در دوران وی وزارت ارشاد را عهده دار بود. حبیبی بر خلاف دیگر یاران ملی خود ترجیح داد مانند دکتر شیبانی بماند و کار کند و معتقد بود سیستم اصلاح پذیر است.

20130131_news_habibi1

پرستو فروهر می گوید که نامه هایی که بین پدر او و حسن حبیبی رد و بدل شده اند به غایت عاطفی و سرشار از رفاقت دیرینه این دو ایران دوست بوده است. هرچند بعدها داریوش و پروانه فروهر از ماندن حبیبی در سیستم ناراحت و دل سرد شدند ولی همیشه از او به نیکی یاد می کردند.

او از جمله افرادی بود که جلو تخریب آثار تاریخی توسط آیت الله خلخالی را گرفت و اجازه نداد تا او «کاخ گلستان» و سنگ قبر ن«اصر الدین شاه» را تخریب کند.

در سال های خفقان دهه شصت او که با گل آقا (مرحوم کیومرث صابری ) دوستی نزدیک داشت از وی خواست به دلیل محدودیت هایی که برای به تصویر کشیدن کاریکاتور روحانیت وجود دارد گل آقا برای نقد جامعه او را سوژه اول خود کند. وی در جلسات هفتگی که با گل آقا داشت سوژه های اول این نشریه را همواره به او می داد تا طرح بزند.

20130131_news_habibi

آقای حبیبی  در چنین روزی در سال ۱۳۵۷ بعد از ۱۵ سال ممنوعیت با هواپیمای حامل آیت الله خمینی به ایران بازگشت تا آغازی نو را در سرزمین مادریش رقم زند، او همواره میانه رو بود اما  نتوانست به آرزوهای بلندی که در سر داشت دست یابد و در سال های اخیر با پیش گرفتن سکوت، اعتراض خود به وضع موجودب ه شکلی نمادین اعلام کرد .

حبیبی، در برابر خواسته های مکرر برای گفت و گو و تاریخ نویسی درباره انقلاب که بارها توسط خواهر زاده اش «پروانه وحیدمنش» صورت گرفت، در نهایت گفته بود:‌« یا باید مثل هاشمی رفسنجانی خاطره نویسی کنم و جاهایی را یا حذف کنم یا غیر واقع جلوه دهم یا باید به طور رسمی بیایم و بگویم که ما اشتباه کردیم و به بیراهه رفتیم. من آدم هیچ کدامش نیستم دختر. نه این روزها می توانم بگویم اشتباه کردیم نه می توانم دروغ بنویسم. شاید روزی تاریخ ما را قضاوت کند.»

لازم به اشاره است دکتر «حسن ابراهیم حبیبی» در پی یک دوره بیماری طولانی و کهولت سن روز دوازدهم بهمن ماه سال جاری  در بیمارستان فرهنگیان از دنیا رفت.

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , 

۴ Comments

  1. 1

    اقای حبیبی شاید یه روزی برای ایران فعال بوده اما در نهایت افعل امثال ایشان ایران وایرانی را به خاک مدلت نشاند


  2. حسام
    2

    من که زیاد نمیشناختم ایشان رو .ولی اگر همین طور که فرمودین دلشون برای ایران میسوخت و شخص ملی بودن روحشون شاد.

  3. 3

    خیلی تاسف بار است،امید است که دختر ایشان خانم دکتر آزاده حبیبی با خدمتی که در راه علم و راهنمایی دانشجویان دارند، راه پدر را ادامه داده…روحش شاد


  4. تهمورث
    4

    در جریان اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری دو نفر بیش از همه به رهبر وقت انقلاب نزدیکتر بودند, حسن ایراهیم حبیبی و ابوالحسن بنی صدر. من ایشان را از نزدیک ندیدم و در دو مورد از ایشان خاطره دارم یک چون انسان سلیم النفسی بود توسط یکی از دوستان به بنی صدر پیام داده بود که بیا بنفع من کنار برو بخاطر پاسداری از انقلاب من نبوده ام ولی شنیدم که دوستم با خنده میگفت بنی صدر با همان لهجه همدانی چیزی را گفت که گفتنش ضروری در اینجا ضروری نیست . آدمی پاک و چه فایده که در مقابل خمینی و دیگران بسرعت کوتاه میامد و آخرین حرف شاید شایعه باشد و آن این است که مرحوم نکرد ماجرای نامه اولیه که دومیش در روزنامه اطلاعات فاجعه آفرید را روشن کند . روحش شاد