Saturday, 18 July 2015
05 December 2021
دایره‌ی شکسته

«نبرد تن و اسلحه / بخش نخست»

2013 March 24

مه‌شب تاجیک/رادیو کوچه

بسیاری از تهرانی‌ها به یاد دارند که یکی دو سال پس از شروع جنگ ایران و عراق تصویر قدیمی پل سیدخندان تغییر کرد و این مکان مسافران تازه‌ای یافت، شماری زن و دختر جوان و میانسال که ساکنان هتل پنج ستاره‌ی مصادره شده‌ی «اینترنشنال» بودند که اکنون به محلی برای اسکان خانواده‌های جنگ‌زدگان تبدیل شده بود. ایشان کسانی بودند که پدر، همسر و یا برادر خود را که نان‌آور خانواده‌شان بود در جنگ از دست داده بودند و برای گذران زندگی چاره‌ای به جز تن‌دادن به شغلی تازه نداشتند، روسپی‌گری.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

شغلی به نام روسپی‌گری که در فرهنگ ما از آن با واژگانی چون فاحشه‌گری و تن‌فروشی نیز یاد می‌شود با توجه به طبقات اجتماعی مخاطبانش، سبب برداشت­های متفاوتی شده است. از دیرباز روسپیان به زنان و مردانی خطاب می­شده است که در ازای دریافت مبلغی بدن خود را در اختیار متقاضیانی قرار می‌دادند که مشتری لقب‌ گرفت‌ بودند. دیرینگی این شغل به سالیان بسیار قدیم بازمی‌گردد که زنان و پسران  تن­فروش، هم در میان اشراف و مرفهین و هم در میان طبقات فرودست اجتماع به این کار اشتغال داشته­اند.

20130324- dayereye shekaste- Tajik- nabarde tan va aslaheh 1

می‌توان به جرات گفت که از زمانی که داد و ستد و خرید و فروش وارد اجتماع شده، عرضه و تقاضا برای سکس هم در میان بوده است. در طول تاریخ اما هرگاه که آسیب‌ها و بلایای اجتماعی و بشری هم‌چون فقر، قحطی و یا جنگ پیش می‌آمده است این پدیده نیز افزایش و گسترش بیشتری در اجتماع می‌یافته است. پرسش اما اینجاست که این هم‌زمانی چگونه پیش آمده است؟ آیا می­توان به طور نمونه گفت که جنگ و روسپیگری متمم یکدیگر هستند یا نه؟ آیا جنگ و عواقب جانبی آن شرط لازم را برای پیدایش صنعت روسپیگری فراهم می­کند؟ دلایل ارائه شده برای این معضل گاهی فروکاست به یک سری مهملات به جای استدلال است که هرگونه تحلیل در وضعیت موجود را دچار خدشه خواهد نمود.

زنان پس ازجنگ و به ویژه بر اثر فقر و نداری، تنها به نیت پرکردن شکم خود و خانواده‌شان جذب بازار تن‌فروشی می­شوند

در هر جنگی چه در زمان وقوع آن و چه در سال­های پساجنگ این بازماندگان، پدران و مادران کهنسال، زنان جوان و نوجوان و کودکان خردسال بوده‌اند که بر اثر عوارض مخرب جنگ یا با از دست دادن نان‌‌آوران خانواده و یا کسب و کارشان در جنگ منبع درآمد خود را از دست داده و حتا گاهی از تامین آذوقه­ای برای رفع نیازهای اولیه­شان محروم مانده‌اند. این عوارض تنها کشورهایی را که درگیر جنگ بودند مورد آسیب قرار نمی­داد بلکه مناطقی که توسط کشورهای اشغالگر احاطه شده بودند نیز با غارت محصولاتشان به وسیله­ی اشغالگران دچار همین مصیبت می­شدند، شرایط برخی از کشورهای آسیایی و یا اروپای شرقی پس از جنگ‌های جهانی و منطقه‌ای نمونه‌های عینی این اتفاق هستند. در این وضعیت دختران و زنانی که از توانایی­ها و مهارت‌های ویژه‌ای برای کسب درآمد برخوردار نبودند به ناچار جذب بازار تن‌فروشی می‌شدند تا از این راه بتوانند نیازهای اولیه­ی زندگی خود و اطرافیانشان را برآورده کنند. فقر پس از جنگ که از عوارض گریزناپذیر آن است همواره باعث می­شود زنان زیادی که تا دیروز به یک زندگی ساده­ی خانه‌داری مشغول بوده­اند به این سمت و سو سوق داده شوند، چالشی از یک مازاد ایجاد شده­ی ناهمگون که این زنان که در سیلان دایمی دو شکل از یک زن در نوسان هستند. از خواص این شغل هم‌چنین عدم نیاز به مدارک و اسناد معتبر است که هر زن با داشتن هر شرایطی می­تواند به آسانی جذب این بازار شود.

20130324- dayereye shekaste- Tajik- nabarde tan va aslaheh 2

زنان پس ازجنگ و به ویژه بر اثر فقر و نداری، تنها به نیت پرکردن شکم خود و خانواده‌شان جذب بازار تن‌فروشی می­شوند و شاید هیچگونه لذتی نه از هم‌خوابگی با مشتریانشان می­برند و نه اینکه دلبستگی به این شغل دارند. برخی از این زنان پس از دست دادن همسران خود در جنگ مورد تجاوز نیروهای دشمن و یا خودی واقع شده­اند اما هیچ‌گاه نه توانسته‌اند و نه خواسته‌اند که بطور قانونی پیگیر مجازات مجرمین باشند.

این زنان به عنوان تصویری غم­انگیز از یک بحران اجتماعی، ساختارهای اجتماعی و مکانیسم­های امنیتی جهان را که برای امنیت بشر تعریف شده‌اند به سخره می­گیرند

آن­هم وقتی که مجرمی در صحنه وجود نداشته است تا با او به عنوان خاطی برخورد شود زنانی که این آسیب را تحمل کرده­اند پس از مدتی خود دست به انتخاب می­زنند و به نوعی متجاوزین بعدی را خود برمی‌گزینند البته این بار در ازای دریافت هزینه‌اش.

همیشه و در طی جنگ‌ها و وقایع پس از آن، بسیاری از دولت‌مردان، کشورها و همچنین سازمان ملل متحد خشونت علیه زنان را محکوم کرده‌اند و تجاوز را یکی از فجایع جنگ برشمرده‌اند اما کسی کوچکترین اعتنایی به این مسئله نداشته است که بسیاری از زنان مجبور شدند به دلیل همین تجربه‌های دردناک جذب بازار روسپیگری شوند. این زنان به عنوان تصویری غم­انگیز از یک بحران اجتماعی، ساختارهای اجتماعی و مکانیسم­های امنیتی جهان را که برای امنیت بشر تعریف شده‌اند به سخره می­گیرند. آن­ها در کنار خیابان­ها بدن و جوانی خود را می­فروشند و بعد از مدتی چون دیگر نمی­توانند مایحتاج اولیه زندگی خود و خانواده‌شان را تامین کنند و همچنین توانایی دیگری برای اداره­ی خود ندارند، تن‌فروشی شغل دائم‌شان می­شود. به طور معمول پس از هر جنگی کشورها بحران اقتصادی دامنه­داری را طی می­کنند که سبب افزایش شمار روسپیان نسبت به دوران جنگ می­شود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,