Saturday, 18 July 2015
12 July 2020
مصاحبه با کارگردان سلام سینما

«بزرگداشت محسن مخملباف در تروندهایم نروژ»

2013 April 16

احمد رافت / رادیو کوچه

«محسن مخملباف» احتیاج به معرفی ندارد. نویسنده، کارگردان، تدوین‌گر، تهیه‌کننده و در آینده نزدیک هم شاید او را در نقش‌های دیگر خواهیم دید.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در روزهای آینده، دقیقا ١٩ آوریل، در شهری در نروژ که تلفظ نامش زیاد آسان نیست، به نام «تروندهایم» مراسمی در بزرگداشت «محسن مخملباف» برگزار خواهد شد. در این روز غیر از «باغبان»، آخرین فیلم مخملباف، برخی از فیلم های قدیمی او چون «سلام سینما»، «گبه»، «سکوت» و «گلدون» نیز به نمایش در خواهد آمد.

البته روز بعد در همین شهر سمیناری در رابطه با سینمای ایران نیز برگزار خواهد شد که از «محسن مخملباف و پسرش میثم، بهمن قبادی، سوسن تسلیمی، زهرا امیرابراهیمی» و چند منتقد و محقق سینمایی نیز شرکت خواهند کرد.

 Photograph: AFP/Getty Images/Stephane de Sakutin

Photograph: AFP/Getty Images/Stephane de Sakutin

ما قبل از این‌که «محسن مخملباف» راهی «تروندهایم» شود، در خانه اش در لندن به سراغ او رفتیم تا گپی بزنیم در مورد فعالیت هایش در سال‌های اخیر و طرح هایش برای آینده.

از فیلم «باغبان» شروع می‌کنیم که چندماهی است سرگرم جهانگردی است، از جشنواره‌ای به جشنواره دیگر. «محسن مخملباف» می‌گوید: «فیلم‌های من هرگز بزرگ نمی‌شوند، و من هنوز دنبال «سلام سینما»، «گلدون»، «گبه» و یا «ناصرالدین شاه» در سفرم. نمی دانم چرا تماشاچی‌ها دوست دارند همراه فیلم کارگردان را هم ببینند، ولی همراه یک کتاب، نویسنده و یا همراه یک نقاشی، نقاش را انتظار ندارند ببینند.»

«محسن مخملباف» از کارهای اخیرش ز  مستندهایش نیز می گوید، به ویژه به دوتا از آنها گویا علاقه بیشتری دارد، یکی را در کره ساخته است و دیگری در شهرکی در ایتالیای مرکزی.

مخملباف با خوشبینی به سلامت سینمای ایران نگاه می کند و می‌گوید: « نه آن‌چنان بیمار است و نه در حال مرگ، چون اولا بخشی از سینماگران به خارج آمده‌اند و بخشی هم اصلا در خارج شروع کرده‌اند»

«من در کره مستندی ساخته ام حدود ۵٢ دقیقه به اسم «لبخند بی پایان»، در مورد یک آدم استثنایی که در ٧۴ سالگی تازه شروع کرده فیلم سینمایی بسازد.» این آدم استثنایی بنیانگذار جشنواره سینمایی «پوسان» در کره است، که یکی از مهم ترین جشنواره های سینمایی جهان به شمار می رود. «این مرد که در ٧٢ سالگی یک دانشکده سینمایی براه انداخته است، ساعت چهار صبح از خواب بیدار می‌شه و تا ١٢ شب کار می‌کنه، ماهی ۶٠ ملاقات موقع ناهار و شام انجام می‌ده.»

فیلم کوتاه دیگر، که حاصل یک سفر یک هفته‌ای به ایتالیاست. داستان محلی است که در زمان جنگ جهانی دوم ۵٨٠ زن و بچه در حیاط مقابل کلیسا توسط نازی‌ها در عرض چند دقیقه به قتل رسیدند. فیلمی که دو بازیگر داره، شهردار این شهرک و دختر ٩ ساله اش. فیلمی تکان دهنده و بسیار گویا از یکی از غمناک‌ترین صفحات تاریخ معاصر ایتالیا.

البته مخملباف اگر بین یک فیلم بلند و تهیه مقدمات فیلم دیگری فیلم کوتاه و مستند می‌سازد، بین یک فیلم کوتاه و مستند هم آرام نمی‌گیرد و داستان‌های کوتاه می‌نویسد و در این روزها هم سرگرم قصه‌خوانی است. قصه‌هایش که موزیک بسیار زیبا و دلنشین آن توسط یک هنرمند جوان ایرانی، «سالار خسروجردی» تهیه و تنظیم شده‌اند.

«محسن مخملباف» از سلامت سینمای ایران که در این سال‌های اخیر سخت مورد حمله از هرسو قرار گرفته است پرسیدم. کارگردان «سلام سینما» می گوید: «سینماگران ایرانی که فقط فیلم نمی‌سازند، حداقل در سال های اخیر سینماگران غیر از ساختن فیلم که شاید دلیل اصلی‌اش سرگرم کردن مردم باشد و شاید آگاهی بدهد، سینماگران تبدیل شدند به سخن‌گویان و صدای جامعه ایران، نقشی که قبل از انقلاب شعر و شعرا داشتند.»

مخملباف با خوشبینی به سلامت سینمای ایران نگاه می کند و می‌گوید: « نه آن‌چنان بیمار است و نه در حال مرگ، چون اولا بخشی از سینماگران به خارج آمده‌اند و بخشی هم اصلا در خارج شروع کرده‌اند».

«محسن مخملباف» از تاثیر سینمای ایران در منطقه می‌گوید. «اگر یک خانمی در عربستان سعودی فیلم می سازد، نگاهش به ایران است.» در اشاره به سیاست های دولت در این مورد می‌گوید: «اگر ارشاد می‌خواست صدایی را خفه کند، این صدا بلندتر شد، اگر «پناهی» را زندانی کردند، مشهورتر شد. حتی نتوانستند جلوی فیلم سازی کسانی که حق کار نداشتند را بگیرند.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,