Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
پس‌نشینی تند

«محیطی که برای زیست نیست»

2013 July 09

 

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

در این‌که در سه دهه‌ی گذشته میزان توجه به موضوع محیط زیست و حیات وحش در ایران بسیار اندک بوده است شکی نیست و هم‌چنین در این واقعیت که شرایط امروز کشور از این نظر فاجعه‌آمیز است، هم هیچ کارشناسی کوچک‌ترین تردیدی ندارد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اوضاع محیط زیست و حیات وحش در هشت سال گذشته و در دوران ریاست جمهوری «محمود احمدی‌نژاد» به مراتب بدتر از دیگر دولت‌های پس از انقلاب بوده است. کافیست که به نظر دکتر اسماعیل کهرم کارشناس محیط زیست و حیات وحش در این باره توجه شود که گفته است:

«معتقدم که در هشت سال گذشته، خسارتی که به محیط زیست کشور وارد شد در هیچ دوره‌ای به مملکت وارد نشده بود. باید یادآوری کرد که همان سال ٨۴، اولین اقدامی که احمدی‌نژاد در مقام رییس‌جمهور انجام داد، این بود که خود را در راس «شورای‌ عالی محیط زیست» قرار داد. این شورا که سابقه‌ای یک دهه‌ای در ایران داشت، بزرگ‌ترین تصمیم‌ها را در حوزه‌ی محیط زیست کلان کشور می‌گرفت و ما خوشحال شدیم که رییس‌جمهور جدید، آن‌قدر به محیط زیست اهمیت می‌داد که شخصن ریاست این شورا را به عهده گرفته است. اما این خیال عمر کوتاهی داشت و خیلی زود احمدی‌نژاد فرمان انحلال آن را صادر و به جای آن کمیسیون امور زیربنایی را راه انداخت. انحلال این شورا را باید درست مثل انحلال سازمان مدیریت برنامه و بودجه ارزیابی کنید. یعنی دقیقن همین ضربه را زد، چراکه کمیسیونی که به جای آن تشکیل شد، عملن به سازمان محیط زیست تنها یک حق رای در برابر وزارت‌خانه‌هایی چون راه، صنایع و کشاورزی داده بود و حس تمامیت خواهی آن وزارت‌خانه‌ها دمار از روزگار محیط زیست کشور درآورد.»[1]

2013079-Kooche-Akbar1

یکی از مشکلات بزرگی که محیط زیست و حیات وحش کشور با آن روبروست و می‌شود گفت که دیگر مسایل موجود نیز از آن ریشه می‌گیرد، پایین بودن سطح فرهنگ مردم و بی‌تفاوتی آنان نسبت به این مقوله است. برای نمونه بخش فراوانی از مردم ما هنوز از گونه‌های جانوری و گیاهی منحصر به فردی که در ایران زیست می‌کنند و متاسفانه در خطر انقراض قرار دارند، بی‌خبرند. در میان مردم ما حساسیت‌های لازم در برابر تخریب خاک، آب و جنگل‌های کشور وجود ندارد و شمار فراوانی از ایرانیان نسبت به سرنوشت حیوانات وحشی پیرامون خود بی‌تفاوت هستند. واقعیت این است که شاید این تنها عرصه‌ای باشد که نشود بخش قابل توجهی از گناه وضعیت موجود را بر گردن مردم انداخت. در حقیقت به تنها نسلی که برای بهبود شرایط محیط زیست و حیات وحش کشور می‌توان به آن امید بست، نسل کودک و نوجوان است، از دیگر سو متاسفانه در حال حاضر در این مقوله بیشتر موضوعاتی برای مردم دغدغه است که به طور روزمره با آن سر و کار دارند، برای نمونه آلودگی هوای تهران تنها مساله محیط زیستی است که به چشم بسیاری از هم‌وطنان ما می‌آید. از همین روست که در این مورد ویژه یعنی بحث محیط زیست و حیات وحش، فرهنگ خانوادگی و آگاهی‌های فردی عاملی است که نمی‌توان بر روی آن امید زیادی بست، بل‌که به طور مشخص این وظیفه‌ی دولت است که با آموزش کودکان و نوجوانان در مدارس بتواند نسلی را تربیت کند که موضوع محیط زیست و حیات وحش برایش یک نگرانی اصلی و دغدغه‌ی ویژه باشد.

2013079-Kooche-Akbar1 (2)

با تغییراتی در نظام آموزشی موجود و افزودن موضوعات و آموزش‌های زیست‌محیطی و جانوری می‌توان از بسیاری از مشکلات کاست و وضعیت موجود را به سرعتی باورنکردنی سر و سامان داد. به عنوان نمونه با آموزش مفهوم ساده و در عین حال بسیار مهم و بنیادی تفکیک زباله در مدارس می‌توان از هدر رفتن میلیون‌ها دلار از سرمایه‌های کشور پیش‌گیری کرده و جلوی تخریب هزارها هزار تن خاک و میلیون‌ها لیتر آب در روز را گرفت و از شیوع و گسترش بیماری‌های بسیاری جلوگیری کرد. شکی نیست که باید در متون آموزشی ما صفحات و شاید یک کتاب درسی در مورد ذخایر ویژه‌ و منحصر بفرد جانوری و گیاهی کشورمان گنجانده شود تا ضمن آموزش میزان اهمیت آن‌ها به کودکان و نوجوانان، با بالابردن حساسیت‌های عمومی از انقراض نسل آن‌ها پیش‌گیری شود. نام «یوزپلنگ ایرانی، تمساح گاندو، جنگل‌های هیرکانی» و صدها نمونه‌ی دیگر که مختص سرزمین زیبای ماست در سیستم آموزشی ما خالیست. همین حالا هم برای درمان بسیاری از فجایع زیست محیطی در ایران دیر شده است. باید هر چه زودتر مانع از ادامه‌ی آن شد.


[1] http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2753766

 

 

 

 

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,