Saturday, 18 July 2015
14 June 2021
پس‌نشینی تند

«بازگشت ماموت‌ها»

2013 July 14

 

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

دیدن ماموت‌های عظیم‌الجثه که در باغ وحش‌ها و جنگل‌ها راه می‌روند شاید تصویری باشد که برای هر انسانی هیجان‌انگیز به نظر برسد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

کاری که اکنون برای بشر با توجه به در اختیار داشتن دانش شبیه‌سازی و هم‌چنین در دست بودن نمونه‌های منجمد شده از حیوانات ماقبل تاریخ، کار سختی به نظر نمی‌رسد. کشف آخرین نمونه از لاشه‌ی یخ‌زده‌ی یک ماموت ماده در ژاپن که پس از هزاران سال اجزای داخلی و خارجی بدنش به طرز شگفت‌انگیزی سالم مانده است و حتا در رگ‌هایش خون وجود داشته و بافت عضلانی‌اش کامل است، دانشمندان این کشور و پژوهش‌گران کره‌جنوبی را به این صرافت انداخته است که کار شبیه‌سازی این جانور ماقبل تاریخ را آغاز کنند. اقدامی که واکنش‌های متناقضی را در جهان بر له و علیه خود برانگیخته است. این مرکز علمی، پیش از این و با موفقیت حیواناتی از جمله گاو، گربه، سگ، خوک و گرگ را شبیه‌سازی کرده است.

a1

 شکار بیش از اندازه به دست انسان غارنشین و یا تغییرات آب و هوایی کره‌ی زمین از دلایل ذکر شده برای انقراض نسل این جانور در حدود ١٠هزار سال پیش است. تحقیق بر روی دوباره‌سازی این حیوان و بازگرداندن آن به حیات‌وحش نزدیک به یک دهه است که آغاز شده است و سردمدار آن روس‌ها بوده‌اند. این طرح البته در میان دانشمندان طرفداران اندکی دارد چرا که بسیاری از پژوهش‌گران بر این باورند که احتمال یافتن یک ژنوم مناسب برای رشد از ماموت نزدیک به صفر است. مخالفان جدی‌تر این طرح اما از میان دانشمندان علم جانورشناسی برنخواسته‌اند، بل‌که آن‌ها علمای علم اخلاقند. این منتقدین می‌گویند که ماموت‌ها بسیار به فیل‌ها شبیه‌اند به این معنا که آن‌ها حیواناتی بسیار باهوش و هم‌چنین اجتماعی هستند. این افراد می‌پرسند چه حقی به انسان این اجازه را می‌دهد که تنها یک یا دو عدد از این جانور را بوجود آوریم و سپس آن‌ها را در سلول‌های انفرادی باغ‌وحش‌ها یا مراکز تحقیقاتی نگه‌داری کنیم؟ آیا آزار یک جانور که به طور طبیعی باید در میان ده‌ها جانور هم نوع خود زندگی کند کار درستی است؟

a2

پرسش اساسی دیگر اینجاست که در حالی‌که سالیانه هزاران هزار گونه‌ی جانوری و گیاهی منقرض می‌شوند و با افزایش جمعیت بشر و افزایش گرمایش زمین هر روزه گونه‌های بیشتری در معرض خطر نابودی و انقراض کامل قرار دارند، آیا نمی‌توان چنین بودجه‌های هنگفتی را صرف نگهداری و افزایش جمعیت جانوران و گیاهان نادر موجود در روی سطح کره‌ی زمین کرد؟ برای نمونه اختصاص هزینه‌های تحقیقاتی این طرح به حفاظت و کمک به افزایش شمار گربه‌سانان در حال انقراض، منطقی‌تر از زنده‌کردن جانور عظیم‌الجثه‌ای چون ماموت که به فرض تولید موفق، نگهداری‌ سالانه‌اش برای بشر میلیون‌ها دلار هزینه برخواهد داشت نیست؟ چنین طرح‌های بین‌المللی ناخودآگاه انسان را به یاد برنامه‌ریزی‌ها و ایده‌های ناشدنی مدیران سازمان محیط‌زیست در ایران می‌اندازد که در حالی‌که نسل یوزپلنگ ایرانی رو به انقراض و نابودی کامل است میلیون‌ها دلار برای طرح نمایشی احیای نسل ببر مازندران هزینه کردند که به باور بسیاری از پژوهش‌گران از همان ابتدا محکوم به شکست بود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,