Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
پس‌نشینی تند

«ستیز طبقاتی یا شورش‌های مذهبی»

2013 July 22

اکبر ترشیزاد / رادیو کوچه

در جریان دو شب آشوب در شهر پاریس به ده‌ها ماشین آسیب جدی وارد شده است، چندین مغازه دچار حریق شده، شمار فراوانی از جوانان به دست پلیس بازداشت شده‌اند و یک نوجوان چهارده ساله از ناحیه‌ی چشم مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. همه‌ی این اتفاقات پس از آن رخ داد که پلیس تلاش کرد تا هویت یک زن محجبه‌ی نقاب‌پوش را مورد بررسی قرار دهد. از روز شنبه شورش‌ها در سطح پاریس و بویژه ناحیه‌های مهاجر و مسلمان‌نشین گسترش یافته است و اموال عمومی مورد حمله و تخریب وسیع قرار گرفته‌اند. گفتنی است که پس از تقاضای پلیس از این زن برای برداشت نقاب خود، همسرش با پلیس درگیر شده و قصد خفه کردن یکی از آنان را داشته است. پوشش کامل صورت از سال ۲۰۱۱ و در زمان دولت سارکوزی در فرانسه غیرقانونی اعلام شده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

20130722-pas neshiniye tond-Torshizad-setiz tabaghati ya shoreshhaye mazhabia1

در جریان شورش‌های سال ۲۰۰۵ هنگامی که بسیاری از کنشگران واقع‌بین در پاسخ چپ‌های تندرو و کمونیست‌ها گفته بوده‌اند که این شورش‌ها از سوی مهاجرین مسلمان آفریقایی تبار و فقط برای دفاع از فرهنگ عقب‌مانده، مذهبی و قبیله‌ای خود براه افتاده است و دقیقن به همین علت نباید از آن پشتیبانی کرد، آنها در پاسخ می‌گفتند که شورش در فرانسه، زمینه اقتصادی و طبقاتی دارد. کمونیست‌ها سرسختانه بر این باور بودند که شورش، اعتراض فرزندان مردم عادی بوده است که اوضاع زندگی‌شان هیچ امنیتی نداشته و اگر جرمی مرتکب شوند با احکام شتابزده توسط دادگاه‌هایی که در نخستین جلسه و گاه در شب دستگیری تشکیل می‌شود با کیفرهای بی‌تناسب محکوم می‌شوند. همین عده شعار می‌دانند که منشاء همه این شورش‌ها و مبارزات از آنجاست که طبقه حاکمه فرانسه با کاهش سطح زندگی و تعرض به حقوق اجتماعی سیاسی کارگران، برای قدرت‌مندتر کردن هرچه بیشتر سرمایه‌های کلان فرانسه و دادن قدرت مانور بیشتر به آنها، برای رقابت آنها در بازار جهانی، گام بر داشته است. به گمان نگارنده اما ادامه‌ی این شورش‌ها در چند روز اخیر به خوبی نشان داد که چقدر این تحلیل‌ها سطحی و ساده‌لوحانه است.

واقعیت این است که در هیچ کجای دنیا به اندازه‌ی فرانسه، شهروندان طبقه مرفه و متوسطش مالیات پرداخت نمی‌کنند. ماجرای ژرار دپاردیو و تغییر تابعیتش را که ریشه در همین قانون داشت هنوز کسی فراموش نکرده است. بخش فراوانی از این مالیات صرف کمک به مهاجرین و خانواده‌هایشان می‌شود که عمدتن مسلمان بوده و از کشورهای شمال آفریقا می‌آیند. در طرف مقابل منطقی است که فرانسویان توقع داشته باشند که این مهاجرین به همان میزان به روح حاکم بر جامعه‌‌ی میزبان احترام بگذارند. هر کدام از این مهاجرین ماهیانه چند صد یورو به عنوان کمک هزینه و حقوق بیکاری دریافت می‌کنند، درست است که شاید این مبلغ در اروپا پول زیادی به حساب نیاید اما زندگی که مهاجران مسلمان با آن درست می‌کنند در قیاس با شرایط مشابهی که در آفریقا داشته‌اند شبیه به افسانه و رویاست. در مقابل بخش فراوانی از این مهاجرین حتا زحمت یادگیری زبان فرانسوی را هم به خود نمی‌دهند، تلاشی برای اختلاط با جامعه و فرهنگ فرانسوی نمی‌کنند و به ارزش‌های جوامع آزاد و سکولار دهن‌کجی می‌کنند.

FRANCE RIOTS

بخش جالب‌تر ماجرا اینجاست که بسیاری از مهاجرین مسلمان که از شمال آفریقا به فرانسه می‌آیند اکنون رویه‌ی معکوس را در پیش گرفته‌اند و تلاش می‌کنند تا جامعه‌ی فرانسه را به سمت آن چیزی ببرند که مطلوب آنهاست. برای نمونه چند همسری در میان مهاجرین یکی از مهم‌ترین عوامل شورش‌های اخیر بوده است. دولت‌ها تاکنون در مورد چندهمسری مهاجرین بی‌تفاوت برخورد کرده‌اند. چندهمسری سبب شده است که فرزندان پرشمار این خانواده‌ها فرهنگ جامعه فرانسوی را نپذیرند و در آنها رفتار خشونت‌آمیز رشد کند و در نتیجه نتوانند کار پیدا کنند. قاچاق و خرید و فروش مواد مخدر و فعالیت‌های مافیایی در چنین خانواده‌هایی بی‌داد می‌کند و مردان مسلمان تندروی سرپرست این کودکان با کوچک‌ترین تغییری در رفتار و باورهای آنها به تندترین نحو ممکن برخورد می‌کنند.

این روزها این پرسش بسیاری از فرانسویان از خود است که آیا این موضوع که صدها سال پیش پدران آنها استثمارگر بوده‌اند و یا سیاهان را به بردگی گرفته‌اند دلیلی موجه بر این است که امروزه آنها ساعت‌ها کار کنند تا بشود به مهاجرینی که سر ستیز با ارزش‌های جوامع غربی را دارند سرویس رایگان داده شود؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , ,