Saturday, 18 July 2015
21 June 2021
سینمای جهان

«راهنمای فیلم‌های روز جهان ـ هفته هفتم»

2014 March 30

امید حبیبی نیا / رادیو کوچه

در راهنمای فیلم، هر هفته فیلم‌های ‌ارزشمند یا فیلم‌هایی که جایی برای بحث و تبادل نظر دارند به شما معرفی می‌شوند، در این راهنما نیز مانند سایر راهنماهای فیلم معیار ارزش‌گذاری از یک تا پنج ستاره است، به عبارت دیگر یک ستاره یعنی کم‌ارزش و پنج ستاره به معنای عالی است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در راهنمای فیلم این هفته: زیبایی مطلق، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی امسال، قسمت دوم ۳۰۰ فیلمی که برخی از ایرانی‌ها از آن خوششان نخواهد آمد به همراه سه فیلم جدید دیگر را به اختصار معرفی کرده‌ام.

[vimeo]https://vimeo.com/90435407[/vimeo]

زیبایی مطلق ½☆☆☆

La  Grande Bellezza

کارگردان: پائولو سورنتینو، فیلم‌نامه: پائولو سورنتینو، امبرتو کونتارلو، بازیگران: تونی سرویلو (جپ گامباردلا)، سابرینا فریلی (رامونا)، گوئیلا دی کوئیلو (اسکامبیستا)، کمدی ـ درام، ۱۴۲ دقیقه، ایتالیا، فرانسه ۲۰۱۳

خلاصه: جپ گامباردلا نویسنده مشهوری که ۶۵ سالگی خود را جشن گرفته است با خبر مرگ نخستین عشق خود در جوانی روبه‌رو می‌شود، دختری که زیبایی مطلق را به او ارزانی داشته بود و از آن پس به دنبال این سوال که حاصل عمر او چه بوده سرگردان می‌شود.

لازم نیست که شب آنتونیونی یا زندگی شیرین فلینی را دیده باشید که از فیلم بیش‌تر لذت ببرید، فیلم در همان نمای نخست شما را مسحور می‌کند.

پائولو سورنتینو ما را به همراه جپ گامباردلا به دنبال یافتن این سوال که زیبایی زندگی چیست می‌کشاند، نقد سورنتینو از نقش روشن‌فکران معاصر و پناه بردن به دامن بحث‌های روشن‌فکرانه بی‌حاصل و یا متوسل شدن به عرفان بیش از آن‌که ظاهری سیاسی داشته باشد مفهومی زیبایی‌شناختی دارد از این‌رو هجویه‌ای بر فرهنگ والادست (High Culture) نیز محسوب می‌شود.

PIC-1

سوالاتی که فیلم مطرح می‌کنند و نماهای درخشان و زیبای فیلم آن‌چنان جذاب است که نه تنها زمان طولانی فیلم را حس نمی‌کنید بلکه ممکن است ترغیب شوید تا یک بار دیگر هم آن را ببینید.

محبوبیت: نامزد نخل طلای جشنواره کن، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی سال، برنده جایزه گلدن گلوب و هم‌چنین جوایز بفتا، گلدن گلوب ایتالیا، پنج جایزه از انجمن روزنامه نگاران سینمایی ایتالیا و چهار جایزه از جوایز سینمایی اروپا.

۳۰۰: ظهور یک امپراتوری ❍

300 : Rise of an Empire

کارگردان: نوام مارو، فیلم‌نامه: فرانک اسنایدر، کورت جونستاد، براساس کتاب مصور خشایار اثر فرانک میلر، بازیگران: اوا گرین (آرتمیس)، سولیوان استاپلتون (تمیستوکلس)، لنا هدی (ملکه گورگو)، تخیلی ـ درام ـ حادثه ای، ۱۰۲ دقیقه، آمریکا، ۲۰۱۴

خلاصه: در همان روزی که خشایار شاه اسپارت‌ها را شکست می‌دهد و به سوی آتن پیش می‌تازد، آرتمیس فرمانده نیروی دریایی‌اش هم کشتی‌های یونانی‌ها را تارومار می‌کند اما در نهایت به دست فرمانده یونانی‌ها کشته می‌شود.

حتی اگر فرض کنیم که منطق داستان مصور در سری فیلم‌های ۳۰۰ جاری است، بلاهت و اغراق بیش از حد فیلم قابل توجیه نیست، در واقع فیلم فقط کمی از کارتون‌های سری‌سازی ژاپنی که صبح تا شب در کانال‌های تلویزیونی مخصوص بچه‌ها پخش می‌شود فاصله دارد. همان‌قدر که بچه‌ها از دیدن این جور کارتون‌های بی‌ارزش و مخرب نهی می‌شوند، سری فیلم‌های ۳۰۰ هم فاقد هرگونه ارزشی حتا در حد سرگرم کردن صرف هستند. خشونت صرف و بیمارگونه و روایت کاملن سوگیرانه سبب می‌شود که حتا تماشاگر بالغ و معمولی چندان رغبتی به دیدن آن نداشته باشد.

از تحریف عناصر تاریخی و مفاهیم نژادپرستانه موجود در فیلم که بگذریم، دیوسازی از پرشین‌ها و فرشته‌سازی از یونانی‌ها به عنوان حافظان مهد دمکراسی سبب می‌شود تا کمتر کسی جز احتمالن برخی از ایرانی‌ها که به ویژه در آمریکا خود را پرشین معرفی می‌کنند آن را جدی بگیرند، زیرا پرشین‌های این فیلم، زشت، بدطینت، سیاه و دژمخو و با دستار و لباس سیاه عربی هستند که تنها با توطئه و یا حمله انتحاری می‌توانند بر یونانی‌های شجاع پیروز شوند، فرمانده‌هان‌شان که اسامی عجیبی مانند بندری دارند شبیه فرماندهان سپاه پاسداران هستند و خشایار شاه که خدا/ شاه است شبیه ولی فقیه.

PIC-2

یونانی‌ها در عوض شنل‌هایی روشن بر دوش دارند که اندام ورزش‌کارانه آن‌ها را به نمایش می‌گذارد به این ترتیب آن‌ها را در برابر پرشین‌هایی که هم‌چون توده سیاهی به نظر می‌آیند متمایز می‌کند.

بازی اوا گرین در نقش آرتمیس تنها موضوع جالب فیلم است که گذشته از زن قاتل کینه‌توز کنش‌هایی آشکارا نژادپرستانه دارد و حتی برای سکس هم یونانی‌ها را به پرشین‌ها که برای آن‌ها می‌جنگد، ترجیح می‌دهد.

نوام مارو، کارگردان اسراییلی البته برای دیوسازی از پرشین‌ها سنگ تمام گذاشته و برای همین تیپ‌ها را به گونه‌ای تغییر داده که برای پروپاگاندا هم به کار بیاید و حتا در صحنه‌هایی که پرشین‌ها شکست می‌خورند هم در پس زمینه موسیقی سنتی ایرانی شنیده می‌شود.

محبوبیت: فاقد محبوبیت، نقدهای منفی اغلب منتقدان و استقبال کم در گیشه.

من، خودم و مامانم ☆☆

Les garçons et Guillaume, à table!

کارگردان: گیوم گالین، فیلم‌نامه: گیوم گالین، بازیگران: گیوم گالین (گیوم/ مامان )، دیان کروگر (اینگبورگ)، کمدی، ۸۵ دقیقه، فرانسه، ۲۰۱۳

خلاصه: گیوم که دچار مشکل هویت‌یابی جنسی است در جوانی تصور می‌کند که همجنس‌گراست اما پس از شکست‌های مختلف، عاشق دختری می‌شود و درباره زندگی‌اش نمایشی می‌نویسد و اجرا می‌کند.

نخستین فیلم گالین که به کنایه می‌توان آن را فیلم مولف هم خواند، آن قدر «خود» مولف را در قالب‌های مختلف به رخ می‌کشد که بیش از مولف بودن به لوس و به قول عوام «بچه ننه» بودن پهلو می‌زند. این البته دقیقن همان چیزی است که گالین می‌خواهد اما گذشته از برخی صحنه‌های بامزه مثل پرستار زن و یا روبه‌رویی با همجنس‌گرایان عرب نژادپرست، کشدار و طولانی به نظر می‌آید. تمهید روایت داستان روی صحنه هم کمکی به جذاب‌تر شدن فصل بندی‌ها نمی‌کند.

PIC-3

در واقع می‌توان گفت گالین برای نخستین فیلمش هر چند که مدعی است داستانی شخصی است از موضوع داغ روز در فرانسه پس از به قدرت رسیدن سوسیالیست‌ها یعنی همجنس‌گرایان استفاده کرده است. کافی است تا نگاهی به مراسم سزار سال گذشته فرانسه بیاندازیم، اغلب فیلم‌های مطرح موضوع اصلی‌شان در باره همجنس‌گرایی بود.

با این حال برای نخستین فیلم توجه بسیاری که جلب کرده است شروع خوبی به نظر می‌آید و باید منتظر فیلم‌های بعدی گالین ماند.

محبوبیت: نامزده ده جایزه سزار و برنده پنج جایزه از جمله بهترین فیلم نخست، جایزه بهترین فیلم نخست و بهترین بازیگر تازه کار از جشنواره لومیر و دو جایزه جنبی در جشنواره کن.

آگوست در اوسیج کانتی ½☆☆

August: Osage County

کارگردان: جان ولز، فیلم‌نامه: ترسی لتز براساس نمایشنامه‌ای از خودش، بازیگران: مریل استریپ (ویولت وستون)، جولیا رابرتز (باربارا وستون)، جولیت لویس (کارن وستون)، جولیان نیکلسون (ایوی وستون)، سام شپارد (بورلی وستون)، درام، ۱۲۱ دقیقه، آمریکا، ۲۰۱۳

خلاصه: مادر سلطه‌جوی خانواده که مبتلا به سرطان است پس از خودکشی همسرش و هنگامی که بحران روابط خانوادگی سبب می‌شود هر سه دخترش او را ترک کنند به خدمت‌کار خانه پناه می‌برد.

کمدی سیاه براساس نمایش محبوب ترسی لتز که جایزه پولیتزر را برایش به ارمغان آورد روی پرده سینما علی‌رغم بازیگران زن نامدارش به قدر کافی جذاب و پرکشش به نظر نمی‌آید که انتظار مخاطب را پاسخ دهد.

اما به هرحال با وجود پایان نه چندان تلخ تحمیلی، فیلم در فضاسازی و به‌ویژه بهره‌برداری از کاراکتر آشنای بازیگرانش موفق بوده است؛ جولیا رابرتز مثل همیشه رک و راست و کنش‌گراست و در عوض جولیان نیکلسون درون‌گرا و آرام، جولیت لویس که مثل همیشه نقش دختران اغوا شده و الکی خوش را بازی می‌کند و مریل استریپ که اغلب نقش زنان مقتدر و سلطه‌جو را بازی کرده است.

PIC-4

توزیع اطلاعات غافل‌گیرانه در فیلم‌نامه به خوبی نقاط اوج را برای تماشاگر مشخص کرده است هر چند که عاقبت ماجرا از اواسط فیلم چندان غیرقابل انتظار به نظر نمی‌آید.

برای کارگردانی که شهرت خود را مدیون سریال‌های تلویزیونی است البته این فیلم که وقایع آن در حول و حوش یک خانه ملال‌برانگیز، تاریک و قدیمی می‌گذرد حتا نسبت به فیلم قبلی او (مردان کمپانی، ۲۰۱۰) که جذابیت‌های زندگی شهری و کنش بیش‌تری داشت، بهتر به نظر می‌رسد.

محبوبیت: نامزد دو جایزه اسکار برای مریل استریپ در نقش اصلی و جولیا رابرتز در نقش مکمل و هم‌چنین نامزد دو جایزه مشابه در گلدن گلوب، برنده جایزه جشنواره پالم اسپرینگ برای جولیا رابرتز، جایزه برای جولیا رابرتز در جشنواره هالیوود و جایزه بهترین مجموعه بازیگران یک فیلم، جایزه بازیگر انگلیسی سال بفتا برای بندیکت کامبرباچ، نامزد سه جایزه در جوایز انجمن بازیگران آمریکا و نامزد چهار جایزه از انجمن منتقدان فیلم رادیو و تلویزیون های آمریکا.

بدون توقف  ☆☆

Non-Stop

کارگردان: جوام کولت سرا، فیلم‌نامه: جان ریچاردسون، کریستفر روچ، رایان انگل، بازیگران: لیام نیسون (بیل مارکز)، جولیان مور (جن سامرز)، اسکات مک نایری (تام)، میشل دوکری (نانسی)، حادثه‌ای ـ اسرارآمیزـ دلهره‌آور، ۱۰۶ دقیقه، آمریکا، ۲۰۱۴

خلاصه: بیل مامور امنیت هواپیما در یک پرواز بر فراز اقیانوس اطلس از آمریکا با پیامی برای باج‌گیری روبرو می‌شود، در حالی که مقامات امنیتی و مسافران هواپیما تصور می‌کنند، گروگان‌گیر واقعی خود او است، بیل باید هم با تهدید کنندگان و هم مسافران و خدمه روبه‌رو شود.

PIC-5

قالب داستانی «یک مرد تنها» در مصاف با «جماعت خشمگین» که از وسترن می‌آید این بار در هواپیما تکرار می‌شود اما با وجود قابل پیش‌بینی بودن کم و بیش سرگرم کننده به نظر می‌آید.

لیام نیسون در نقش مامور امنیتی که می‌تواند احساسات خود را در چهره‌اش نشان دهد به خوبی فضای پارانوئید پس از یازدهم سپتامبر را بازنمایی می‌کند و فیلم می‌تواند او و ما را بطور دایم در موقعیت کشف و یافتن راهی برای برون رفتن از بحران رو به افزایش قرار دهد.

معمولن چنین فیلم‌هایی را در پروازهای بین قاره‌ای نمایش نمی‌دهند ولی برای دیدن یک فیلم هیجان‌انگیز بین شام و خوابیدن شاید بد نباشد اما یادتان باشد کل آن ماجرای پیامک فیلم بود، شما هنوز در هواپیما اجازه پیامک فرستادن به دیگران را ندارید!

محبوبیت: یکی از فیلم های پرفروش هفته.

برنامه‌های راهنمای فیلم اول، دوم، سوم، چهارم، پنجم و ششم را از اینجا دنبال کنید

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

TAGS: , , , , , , , 

۱ Comment

  1. 1

    wh0cd2866372 levaquin cipro buy cafergot retin-a more about the author