Saturday, 18 July 2015
25 November 2020
کورسوی امیدی

«سفر روحانی به بلوچستان و انتظارات مردم بلوچ»

2014 April 13

عبدالستار دوشوکی / مقاله وارده / رادیو کوچه

بلوچستان! آسمان تو چه رنگ است امروز؟

آفتابی ست هوا؟ یا گرفته است هنوز؟

من در این گوشه که از دنیا بیرون است

امیدی به سرم نیست، از بهاران خبرم نیست

کورسوی امیدی ز چراغی این‌چنین رنجور

هم‌چنان قصه‌پرداز شب ظلمانی ماست

نفسم می‌گیرد، که هوا هم اینجا زندانی ست

هر چه با من اینجاست، رنگ رخ باخته است

آفتاب امید و اعتدالی هرگز، گوشه چشمی هم

بر فراموشی این دخمه تاریک نینداخته است

این چه راز ی است که در فروردین

هر بار بهار با عزای دل ما می‌‌اید؟

 (با اقتباس از شعر ارغوان هوشنگ ابتهاج)

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

 مولانا عبدالحمید که نقش کلیدی را در آزادی مرزبانان ایفا کرده بود، از مردم زاهدان درخواست نموده روز سه شنبه ٢۶ فروردین استقبال وسیع و شایانی از رییس جمهور در استادیوم ورزشی زاهدان به عمل آورند. این در حالی است که حسن روحانی با ناسپاسی و یا ترس از اصول‌گرایان افراطی وابسته به فرقه مصباحیه هیچ‌گونه اشاره‌ای به نقش کلیدی مولانا عبدالحمید و علمای اهل سنت در بیانیه خویش نکردند. و علی یونسی مشاور ویژه وی در امور اقوام و اقلیت‌های مذهبی نیز سکوت معناداری را پیشه نمودند. اگرچه مولانا عبدالحمید بار‌ها تاکید نموده که تلاش برای آزادی مرزبانان را وظیفه ملی و شرعی و انسانی خود می‌دانسته و هیچ‌گونه نیازی به تشکر و سپاس‌گزاری کسی نیست. با این حال علی‌رغم بُخل در امتنان و امتناع از قدردانی از علمای بلوچ توسط رییس جمهور، مولانا عبدالحمید از مردم استان درخواست نموده تا با سعه صدر، خوشبینی و امید به تغییر و اعتدال، مهمان‌نوازی خود را به نمایش بگذارند. در نتیجه استقبال مردمی از روحانی در زاهدان تضمین شده است!

mawlawi-abdolhamid

رییس جمهور به استانی سفر می‌کند که اکثریت مردم آن به امید اعتدال در سیاست‌های امنیتی ـ نظامی نظام و رفع تبعیض‌های متعدد قومی و مذهبی و نفی حکومت پادگانی بر اساس بیانیه ده ماده‌ای شماره ٣ انتخاباتی ایشان در مورد اعاده حقوق ضایع شده اقوام، ادیان و مذاهب به وی رای دادند. متاسفانه کارنامه دولت ایشان در تحقق شعاری‌های انتخاباتی و از جمله معاودت حقوق مردم بلوچ و دیگر اقوام و مذاهب ایرانی تا به امروز مایوس کننده بوده است، زیرا نه تنها هیچ‌کدام از وعده‌های مندرجه در بیانیه ده ماده‌ای به دلایل مختلفی از جمله عدم اراده ذاتی عملی نشده‌اند، بلکه اعدام‌ها، دستگیری‌ها و فشارهای افراطیون بر علیه اهل سنت و اقوام ایرانی بخصوص در بلوچستان افزایش یافته است.

در اسفند ماه گذشته نمایندگان ادوار اهل سنت‌ استان‌های کردستان، گلستان و سیستان و بلوچستان از عمل‌کرد دولت روحانی و ناکارآمدی علی یونسی دستیار ارشد رییس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های مذهبی انتقاد کردند. یونسی در آذر ماه سال گذشته اعتراف کرد که دولت موفق نشده است تا مسوولیت وزارت‌خانه یا استانداری را به اقلیت‌های قومی و مذهبی بدهد. حجت الاسلام یونسی در گفت‌و‌گو با روزنامه ایران گفته بود: برخی، اقلیت‌ها را «غیرخودی» به حساب می‌آورند و معتقدند که پست‌ها و ماموریت‌های حساس را نمی‌شود به عهده «غیرخودی‌ها» گذاشت. رحمانی فضلی وزیر کشور کابینه روحانی در مراسم تودیع و معارفه استاندار کردستان نیز با پاشیدن نمک اضافی بر زخم کهنه اقوام گفت: «هر چی گشتم گزینه بومی مناسب برای استانداری پیدا نکردم؛ من خیلی دوست داشتم فردی بومی به عنوان استاندار منصوب شود ولی کسی با ویژگی‌ها و شاخص‌های مطرح شده پیدا نکردیم». یعنی در عرض ٣۵ سال حاکمیت جمهوری اسلامی حتا یک نفر در بین بیش از ١۵ میلیون سـُـنی ایرانی اجازه رشد حتا تا سطح استاندار را نیز نیافته. آقای علی یونسی نیز در مصاحبه خود با روزنامه آرمان می‌گوید: «محرومیت‌های مناطق قومی ناشی از عمل‌کرد دولت‌ها نیست، بلکه به دلیل این‌که تحصیلات در مناطق اهل سنت و قوم نشین محدود و امکان تحصیل کمتر بوده است با ملاک شایسته‌سالاری آن‌ها کمتر موفق به احراز این مناصب و مشاغل می‌شوند». نگارنده ۴ ماه پیش در مقاله‌ای بنام «خلف وعده روحانی و طمع عــُمـری‌ها یکی داستان است پر آب چشم» نوشتم که بسیار ساده‌لوحانه است اگر بپذیریم رییس جمهور مملکت اختیار و آزادی انتخاب حتی یک استاندار را هم ندارد.

1

و اما چرا میلیون‌ها سـُـنی ایرانی هر چهار سال یک‌بار با امیدی واهی بسوی «صندوق‌های سراب» سرازیر می‌شوند، و یا این‌که علی‌رغم بدقولی‌ها و ناسپاسی‌های ممتد، روز سه شنبه هزاران بلوچ راهی استادیوم ورزشی زاهدان خواهند شد؛ خود یکی داستان است پر آب چشم، که گر نویسم شرح آن بی‌حد شود، مثنوی هفتاد من کاغذ شود. شاید هم انتظارات مردم بالاست و طمع خوشه گندم از دانه «جو»‌ای که در انتخابات کاشته‌اند دارند.

سومین و آخرین سفر رییس جمهور پیشین به بلوچستان دقیقن سه سال پیش در اواخر فروردین صورت گرفت. او طبق روال همیشگی وعده داد سیستان و بلوچستان را به سرعت آباد و استان را به زیبا‌ترین و امن‌ترین استان کشور تبدیل می‌کند. سه سال پیش نیز در مقاله‌ای بنام «آمدند، نشستند و گفتند و رفتند!» به کالبدشکافی سفر احمدی‌نژاد و کابینه‌اش به بلوچستان پرداختم و نوشتم که ایشان در دو سفر ماقبل آن وعده‌های فراوانی داده بودند که اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها عملی نشدند. در سفر سوم ۲۲۰ مصوبه جدید به لیست متروکه ۱۷۶ مصوبه سفر اول و ۲۵۰ مصوبه سفردوم افزوده شدند. و این‌که بیش‌تر بودجه‌های اختصاصی برای توسعه و عمران استان به جای فقرزدایی و رفع تبعیض و محرومیت زدایی، صرف پروژه‌های کلان امنیتی نظامی نظیر بسیج عشایری وابسته به سپاه، احداث پادگان‌ها، برج‌ها، حفر خندق و دیوارکشی مرزی توسط سپاه پاسداران می‌شوند. در نتیجه آقای روحانی باید بدانند که دوصد گنج شاید به گفتار داد، که نتوان یکی زان به کردار داد! و مردم منتظر اقدامات عملی هستند و نه تکرار و انباشته نمودن وعده‌های جدید بر انبوه وعده‌های متروکه سابق! یا وگرنه با گرگ دنبه خوردن و با چوپان گریه کردن سودی عاید مظلومان نخواهد شد.

president

 عمل‌کرد مایوس کننده دولت روحانی در ده ماه گذشته تا به امروز واکنشی منفعلانه و نومید کننده در مقابل کنش مملو از امید و حسن نیت اهل سنت ایران، اقوام و به خصوص بلوچ‌ها که با خوشبینی آرای خود را در سبد انتخاباتی وی ریختند، می‌باشد. وانهادن رفع معضلات و تعلل در حل مشکلات اهل سنت و اقوام ایرانی به بهانه ارجحیت واگشودن مسئله هسته‌ای و فروکش نمودن تنش‌های بین المللی، نمی‌تواند راه‌گشای گرفتاری‌های ساختاری درونی و بیرونی باشد. زیرا در محاسبه نهایی سیاست خارجی نظام به نوعی بازتاب سیاست داخلی آن است. حیرت‌آور است که رییس جمهوری به جای عملی نمودن وعده‌ها و پاسخ‌گویی به موکلین خود، مرعوب افراطیونی شده است که نه تنها به او رای ندادند بلکه در انتخابات با کمتر از ١٠ درصد آراء شکست خوردند. این نیز جزو شگفتی‌های «مردم سالاری» در جمهوری اسلامی است. آقای دکتر روحانی در روز سه‌شنبه در استادیوم ورزشی زاهدان باید به عنوان وکیل منتخب مردم صادقانه به موکلین خود با شفافیت بگوید که چرا و به چه دلایلی «خـُـلف وعده» کرده است؛ و موفق نشده به هیچ‌کدام از «وعده‌های ده‌گانه» خود جامعه عمل بپوشاند. ایشان باید توضیح بدهند که چرا بر دست‌گیری‌ها، سرکوب‌ها و اعدام‌ها در مناطقی مانند بلوچستان افزوده شده است؟ چرا حتا یک سـُـنی در میان صد‌ها مدیر ارشد دولتی وجود ندارد؟ چرا و به چه دلیلی اهل سنت باید به شرکت در انتخاباتی رییس جمهوری ترغیب شوند که آن رئیس جمهور حتا اختیار و آزادی انتخاب یک استاندار (از اهل سنت) را ندارد؟ مردم بلوچ به همراه هموندان سیستانی خود انتظارات «ده‌گانه» زیر را از رییس جمهور منتخب‌شان دارند:

١ ـ تغییر نگاه امنیتی ـ نظامی و لغو حکومت پادگانی و سرکوب و تبدیل ساختار و روش‌های سیاسی- امنیتی به نظام مدیریت علمی و مردمی در استان سیستان و بلوچستان.

marzbani

٢ ـ فقرزدایی و رفع تبعیضات قومی، مذهبی، زبانی، فرهنگی، اقتصادی و اشتغالی بر علیه مردم بلوچ در همه ابعاد و اشکال آن؛ و اجازه ساخت مسجد برای اهل سنت در تهران و ممانعت از توهین به مقدسات اهل سنت.

٣ ـ مشارکت و حضور عملی اقوام، اهل سنت و بلوچ‌ها در مدیریت‌های کلان کشوری و استان در سطوح مختلف از جمله عضویت در کابینه. زیرا اگر این مملکت ملک مشاع همه ایرانیان است، باید در حیطه عمل این‌گونه شود، و نه در شعارهای عوام‌فریبانه و تعارفات رایج.

۴ ـ فراهم نمودن امکانات و انگیزه‌های آموزشی برای بیش از ده درصد از فرزندان بلوچ که از تحصیل ابتدایی محروم هستند و هم‌چنین برچیدن مدارس کپری در بلوچستان، و تدریس زبان مادری بطور رسمی در سطوح مدارس و دانشگاه‌ها دراجرای کامل اصل ١۵ قانون اساسی.

۵ ـ انتصاب نیروهای شایسته (و نه رانت‌خواران ولایت‌مدار) محلی در پست‌های مدیریتی استان و حمایت تقویت و تفویض اختیار و واگذاری امور اجرایی استان و دانشگاه‌ها به بلوچ‌ها؛ و نفی کامل تبعیضات آزاردهنده در اشتغال تحصیل‌کردگان بلوچ.

۶ ـ تقویت جامعه مدنی و دانشگاهیان بلوچ به همراه ارج نهادن به فرهنگ، هنر، میراث تاریخی و ادبیات بلوچ و پیش‌گیری از زوال آن؛ و آزادی زندانیان سیاسی بلوچ و اهل سنت.

8

٧ ـ آغاز مطالعات علمی و تدوین برنامه‌ و اجرای پروژه‌های کلان زیربنایی، گازرسانی، صنعتی، کشاورزی، شیلات، عمرانی، اقتصادی، فرهنگی و تجاری (به خصوص آزادی بدون آزار تجارت مرزی و بازرچه‌های مرزی) به منظور جبران عقب‌ماندگی‌های نیم قرن اخیر و استفاده بهینه از منابع بکر و سرشار مادی و انسانی بلوچستان.

٨ ـ توقف پروسه «بلوچ زدایی» و محرومیت بلوچ‌ها از طریق ضبط و مصادره شناسنامه بلوچ‌ها و همچنین املاک و اراضی آن‌ها توسط غیر بومی‌ها و نهادی‌های حکومتی؛ حل نهایی معضل هامون و جازموریان.

٩ ـ تدوین قوانین لازم برای اجرای کامل اصول معطل قانون اساسی به ‌ویژه اصول ٣، ١٢، ١۵، ١٩، ٢٢ به منظور رفع نابرابری‌های نهادینه شده و تبعیضات عدیده در نظام جمهوری اسلامی.

١٠ ـ قدردانی از نقش مثبت علما، تحصیل‌کردگان، هنرمندان، فرهنگیان، معتمدین و دانشگاهیان بلوچ در استمرار هم‌زیستی بین شیعه و سـُـنی و به خصوص نقش موثر و اخیر مولانا عبدالحمید در آزادی مرزبانان و آب‌رسانی رودخانه هیرمند به دریاچه هامون.

عبدالستار دوشوکی

یکشنبه ٢۴ فروردین ١٣٩٣

مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , 

۱ Comment


  1. محمد
    1

    به مناسبت سفرکلیدتدبیرواعتدال وامید جناب روحانی به قفل امنیت آرامش توسعه وتبعیض وبی عدالتی: سیستان وبلوچستان:

    تاجایی که من میدانم ودرارتباط هستم دردرجه اول:

    ۱٫ باید نگاه احمقانه ی سیاسی امنیتی ازاستان وبه خصوص زاهدان ومردم شریف وبزرگوارمنطقه وبلوچ برداشته شودوبانگاه انسان مدارانه وفرهنگی علمی اجتماعی بدانجادرراس حاکمیت تااستان ومسولان نگریسته شودواین درصداوسیماومجلات روزنامه هاوافکارعمومی نیزگسترانیده ونشرگردد.
    ۲٫سرمایه گذاری درابعادصنعتی وکشاورزی وسدو….وایجاداحساس امنیت درمنطقه وانتقال این احساس امنیت به مردم وافکارعمومی وکل کشورنسبت به استان وتشویق سرمایه داران وسرمایه گذاران دولتی وبخش خصوصی نه درحدحرف بلکه عملا صورت پذیردودولت خوددردرجه اول قدم بگذارد.
    ۳٫احترام به حریم شخصی افرادآحادجامعه وصیانت ازحقوق وزندگی وعقایدمردم استان مهمترین اصولیست که بایددولت درآن هیچگونه تعارف ومصلحتی رانپذیردوبرآن پای فشرد.
    ۴٫احترام وحفظ وصیانت ازجایگاه وشخصیت حقیقی وحقوقی روحانیت وعلما ودانشمندان ودانشگاهیان ودینداران و….به خصوص جناب مولانا عبدالحمید باتوجه به اینکه ایشان وجایگاه ومقام ایشان محدودبه اهل سنت استان سیستان وبلوچستان نمیشودوبه نوعی مشروعیت مدیریت ورهبریت همه ی اهل سنت ایران رادارا هستندوحتی دربیرون مرزهادارای مشروعیت ومقبولیت می باشندواعتقادات دینی مذهبی وسیاسی مردم منطقه بایست خط قرمزدولت ونگاه جناب روحانی باشد.
    ۵٫نگاه عاقلانه ومنطقی وکارشناسی ودورازبغض وتعصب وجهل ودوری ازبرتری احمقانه ومغرضانه ی مردم یک شهریاقوم هرچنداندک برمردم اکثراستان ویاقوم دیگردرتمام عرصه هابه خصوص علمی اقتصادی ودانشگاهی واستخدامی وقضایی و….جزواولویتهاوزیربناهای رشدوتوسعه وسلامتی منطقه ومردم ودولت خواهدبود بدون شک!!!
    ۶٫دست رد زدن برسینه ی همه ی بدخواهان ومسولان سیاسی امنیتی واقتصادی تندرووافراطی دراستان چه بومی(که ظاهرااکثریت مطلق کادرومسولان ومدیران ونیروهادرهمه ی ساحه هاازشهرزابل نیزمی باشندواین خودنقطه ضعف اساسی دولت هاوسیاستهایشان درگذشته تاحال بوده چنانچه به دیگران اجازه حضورومشارکت نداده وانحصاری پیش رفته اند!!!) وچه غیربومی بزرگترین برگ برنده امنیت وآرامش وتوسعه استان ومیزان رضایتمندی مردم ازدولت وحاکمیت خواهدبود.
    ۷٫رسیدگی ومرتفع نمودن مشکلات روزمره مردم مانندآب شرب. بودجه بندی های کلان .رشدوتوسعه ی کشاورزی واموربالقوه استان. مبا حث حول وحوش شهرداریها واستخدامی ها. مشکلات روستاها .مسایل مربوط به مرز وبازار وبیزینس وتجارت. امنیت مرز وتغییروتلاش شبانه روزی دولت نسبت به تغییرنگاه حاکمیت درراس کشور نسبت به استان ومثبت نگری ومشورت ومصلحت درامورمهم منطقه بابزرگان ومعتمدین وتحصیلکردگان ودانشگاهیان واقعی وبومی ودلسوزومیانه رومردمی منطقه و….ازمهمترین خواسته های قانونی وبه حق وسزاوارومستند مردم منطقه واستان می باشد که بایدبه ریاست دولت ودستگاههای اجرایی استان منعکس نمودوپیگیری کرد تادرعرصه عمل وواقعیت نمودخارجی پیداکندانشالله….
    محمدرضاواحدی فروردین ۱۳۹۳