Saturday, 18 July 2015
06 August 2020
بوی فریب

«بازی دین و قدرت»

2014 May 10

فیروز نجومی / مقاله وارده / رادیو کوچه

 

بار دیگر بوی فریب به مشام می‌رسد، رشد تضاد و خصومت بین ولایت، برگزیده الله، خدای یکتا و یگانه و ریاست جمهوری، منتخب مردم، حتا وقتی که زیر نظر حلقه رهبری پیشاپیش انتخاب شده باشد، نظام ولایت را از درون صدمه‌پذیر نشان می‌دهد. گاهی خصومت‌ها بین آن‌چه تحلیل‌گران، «حاکمیت» می‌نامند و رییس دولت چنان شدید می‌شود گویی که نظام به زودی از درون از هم گسیخته می‌گردد. بیچاره رییس جمهور سابق، احمدی‌نژاد، حتا یک بار ناچار شد که در اثر تو دهنی حضرت ولایت یازده روز در خانه بستری شود. او وزیر اطلاعات خود را عزل کرده بود، اما، به فرمان ولایت به مقام وزارت دو باره نصب گردید.

احمدی‌نژاد، در آغاز نقش جوجه پیامبر را بازی می‌کرد. معجزه بود و موسای زمان. هنوز بال و پر پرواز در نیاوده، خود را در قداست پیچید و همنشین امام عج گردید. در سال‌های پایانی «منحرف» از آب در آمد، و بر اساس گزارش‌های رسمی جن‌گیران و رمالان را وارد کابینه دولت کرده بود که روند انتخابات ریاست جمهوری را به نفع یار و مونس و غم‌خوار خود، اسفندیار مشائی تغییر دهد. آخر سرهم سرافراز و مفتخر، مسند قدرت را ترک کرد و کشوری ورشکسته را به یکی دیگر از برگزیدگان کهنه‌کار ولایت تحویل داد.

ahmadinejad

به نظر می‌رسد که این‌بار شکاف بین حاکمیت و دولت به ریاست حجت الاسلام حقوقدان، حسن روحانی زود‌تر هم ظاهر شده است. بعضن این درگیری‌های درون نظام را بسیار جدی تلقی می‌کنند، چنان‌که گویی سری شکسته خواهد شد، و بینی‌ها خونین و مالین و زیر چشم‌ها کبود و سیاه، مثل صورت مشت زن‌ها، در هم کوبیده می‌شود.

در دوران زمامداری احمدی‌نژاد، حاکمیت و دولت نسبت به یک‌دیگر بسیار بدهنی می‌کردند. این به آن، اتهام می‌زد آن، به این. اما همه‌شان از یک کاسه آش می‌خوردند رییس جمهور سابق با تمام خسارات جبران‌ناپذیری که به کشور وارد آورد و با همه‌ گستاخی‌های شرم آور و ضرر بار، به فرمان ولایت به عضویت شورای مصلحت نظام منصوب گردید. در نظام ولایت خیانت‌کاران هستند که بر جایگاه بر‌تر نشینند.

درگیری‌های بین حاکمیت و دولت و گستاخی‌های احمدی‌نژاد، اما، تماشایی و بسیار سرگرم کننده بود. احمدی‌نژاد برای دیر زمانی هم در شیپور ولایت می‌دمید و هم ساز خود را می‌نواخت. امام عج را از پرده ابهام بیرون کشید و به او مادیت بخشید. با امداد او بود که ساز مخالف را کوک می‌کرد. همیشه کسانی بودند که مانع خدمات او به نفع ملت می‌شدند. او از مسند قدرت با ساختار قدرت به مبارزه می‌پرداخت، چنان‌که گویی نه رییس یک دولت که رهبر یک حزب و یا سازمان مخالف است. به همین دلیل این انتظار را دامن زده بود که هر آن رهبری فرمان عزل او را صادر می‌کند. سرگرمی و تفریح بهتر از این.

rohani

اگر احمدی‌نژاد میراثی از خود به جای گذارده باشد آن است که تنش ولایت و ریاست را عادی نمود و نشان داد که جنگ و دعوا در بالا سبب آن شود که اگر صدایی و یا اعتراصی هم از پایین برخیزد به گوش کسی نرسد. چرا که گرد و غبار به‌پا شود و هیچ‌کس نتواند کسی دیگری را ببیند. آیا ملت به روایات ولایت، جلوه الله، باید گوش فرا دهد و یا رییس دولت، کدام یک بر حق است آن و یا این، سوالاتی بدون پاسخ، خود می‌شود سرگرمی روزانه و سبب فراموشی درد شکم و، درد فقر و محنت و نیز درد زخم التیام‌ناپذیر عدم آزادی.

روابط حاکمیت در شرایط موجود، در شرایطی که آتش انقلاب جهان‌گیر اسلامی فروکش کرده است سریع‌تر تنش آلود گردیده است به آن دلیل که حقیقتی بزرگ باید پنهان گردد. که ولایت از پیشروی در برنامه هسته‌ای دیر زمانی است که باز ایستاده است و نم‌نمک با ابزار «نرمش قهرمانانه» می‌خواهد هم تعامل نماید هم تعارض کند. با یک دست با دشمن قرار داد امضا کند و با دست دیگر چنگال بر چهره‌اش برکشد.

هر آنچه که نتیجه مذاکرات هسته‌ای باشد، چیزی است تنها بر خاسته از اراده ولایت. محمد جواد ظریف، عامل اجرای اراده و امیال رهبر است. او باید آن روش و تاکتیکی را با دشمن به کار گیرد که مورد تایید و تصدیق رهبر است. این وزیر امور خارجه است که ظاهرن مسوول کنار آمدن با دشمن است نه رهبر. وزیر امور خارجه با چهره‌ای خندان بهترین سپر بلای رهبر است. او در بازی دین و قدرت، نقش بزغاله بی‌گناهی را بازی می‌کند که برای لحظه قربانی پرورده می‌شود.

khamnei-rafsnajani

در میدان بازی که گاهی به کشتی و جودو تبدیل می‌شود، حضرت ولایت حضور ندارد، این یاران او هستند که اظهار «دلواپسی» می‌کنند که از قانونگزاران مجلس ولایت هستند و امامان جمعه در سراسر کشور و لشگر بسیج و پاسداران و نیروهای امنیتی و انتظامی. البته آن‌کس که هم اکنون زیر ضربه یاران ولایت قرار گرفته است وزیر خارجه، محمد جواد ظریف است که چهره «سازش» با غرب است. حضرت ولایت، اعلام کرده می‌کند که مذاکره، سازش نیست. که مذاکره کنندگان از بچه‌ها انقلاب‌اند، نمی‌توانند سازش‌کار باشد، چنان‌که خود در آن‌چه سازش محسوب می‌شود، هرگز دارای نقشی نبوده است.

حضرت ولایت بین این و آن، هرگز یکی را بر نگزیند. چرا که هم این است و هم آن، یعنی هم سازش‌کار است و هم انقلابی. مسوول، ولایت نیست. دیگری است، محمد جواد ظریف است و حسن روحانی، بدون این‌که هرگز خیانت به ملت متهم شوند، همچون رییس جمهور سابق.

اخیرن بعضی از بازیگران دین و قدرت خود را وارد میدان نبرد کرده‌اند و فیلم مستندی تحت عنوان «من روحانی هستم» رونمایی نمودند. فیلم قبل از آن‌که بخواهد بر تنش حاکمیت و رییس دولت بیافزاید، و بازی دین و قدرت را هیجان‌انگیز نماید، این پیام را مخابره کند- بسی بسیار ناشیانه- که در رژیم دین هم آزادی بیان وجود دارد و هم نقد قدرت، چنان‌که گویی مستندسازان من روحانی هستم، مستقل‌اند و وابسته به قدرت نیستند.

rohani

در شرایط کنونی نیز تنش موجود بین ولایت و ریاست جمهوری را نباید چندان جدی گرفت. چرا که در نظام ولایت، آن‌چه دیرینه است وحدت، یکتایی و یگانگی دین و قدرت است و در نظام ولایت آن‌چه دیرینه است، مقدم است. یعنی که بنا بر اصول، دین مقدم است بر قدرت. کسی که به ریاست جمهوری می‌رسد این اصل را پذیرفته است. بنابراین، تنش بین حاکمیت و دولت، چیزی بیش از یک بازی سرگرم کننده نیست، بازی‌ای که برنده آن از پیش معلوم است. در نظام ولایت، ما ناظر بر یک بازی هستیم که در آن دو تیم در برابر یک‌دیگر قرار گرفته‌اند تیم ولایت در برابر دولت و یا تیم دین در برابر تیم قدرت که همیشه دین بر قدرت پیروز می‌شود. بی‌جهت نیست که تحلیل‌گران ولایت را، حاکمیت می‌نامند چون قدرت معشوقه دین است، هیچ مقامی نمی‌تواند این معشوقه را از آغوش دین جدا سازد.

مطالبی دیگر از همین نویسنده در رادیو کوچه

یکتا و یگانه، تنها ولی فقیه است

دین خصم آشتی‌ناپذیر آزادی

دیو دو شاخ

آزادی مسوولانه یا آزادی در فرمانبری

چهره کریه حکومت دین را بنگر

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,