Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
گزارش روزانه جشنواره فیلم کن / روز یازدهم

«پایان خواب زمستانی»

2014 May 27

امید حبیبی نیا / رادیو کوچه

منتقد فیلم رادیو کوچه در جشنواره کن

سرانجام شب داوری فرا رسید و آن‌چنان که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند نخل طلا به خواب زمستانی رسید، خواب زمستانی صرف‌نظر از زمان بسیار طولانی آن، فیلم خوبی است ولی مسلمن بهترین فیلم جشنواره نبود، اگر قرار بود جایزه نخل طلایی کن به شاهکار دیگری از پیامبر سینما، ژان لوک گدار تعلق نگیرد شاید مامی و دو روز و یک شب انتخاب‌های بهتری بودند.

12-1

لیلا حاتمی و سایر اعضای هیات داوری در کنفرانس خبری پس از اهدای جوایز

 

با این حال نمی‌توان از نظر دور داشت که این جایزه چه تاثیری بر سینمای مستقل ترکیه و به طریق اولی بر جنبش دمکراتیک ضد اسلام گرایان در حاکمیت خواهد گذاشت، سینمای ترکیه با وجود سابقه درخشان خود درچند دهه گذشته که چهره ای پرشور و مبارز از خود نشان داده بود در سالهای اخیر با حاکمیت اسلام گرایان دچار سکون نسبی شده و این فیلم می‌تواند خواب زمستانی جامعه ترکیه تحت سلطه دولت مذهبی وقت را به پایان نزدیک کند.

در مجموع به جز دو فیلم لوچ و آسایاس که آن‌ها را ندیدم و البته فیلم گدار که جای دیگری دارد، سایر فیلم‌های بخش مسابقه علی‌رغم نام‌های بزرگ آن چنان که انتظارش را داشتم خوب نبودند.

از قضا فیلم‌هایی با کارگردان‌هایی که شهرت کمتری داشتند و حالا یا اتفاقی یا تحت تاثیر فضای زنانه امسال جشنواره بیشتر زن بودند مانند دو فیلم کاواسه ورورواخر فیلم‌هایی قابل توجه بودند که پیش زمینه فمنیستی آن‌ها به گسترش چندصدایی بودن جشنواره کمک می‌کرد.

در حالی که گروهی از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران سینمایی پخش زنده مراسم را از تلویزیون سالن رسانه‌های خبری دنبال می‌کردند و گروهی دیگر آن را به طور همزمان روی پرده سالن دبوسی می‌دیدند، مراسم اختتامیه شصت و هفتمین جشنواره فیلم کن آغاز شد.

نخست عباس کیارستمی برای اهدای جایزه فیلم‌های کوتاه به روی صحنه آمد و نخل طلایی فیلم‌های کوتاه را به لی دی ساخته سیمون مسا سوتو اهدا کرد.

12-2

کیارستمی جایزه فیلم کوتاه را اهدا می‌کند

 

سپس جین کمپیون رییس و سایر اعضای هیات داوری در جایگاه خود قرار گرفتند تا ژیل ژاکوب که ۳۸ سال جشنواره کن را مدیریت کرده است به همراه نیکول گارسیا در میان تشویق فراوان حضار روی صحنه بیاید و جایزه دوربین طلایی را اهدا کند.

12-3

بدرود ژیل ژاکوب

 

ژیل ژاکوب در سخنانی گفت که با اهدای این جایزه ریاست جشنواره را به جانشین خود واگذار می‌کند، ژیل ژاکوب که میانه خوبی با مدیران سینمایی جمهوری اسلامی در دهه هفتاد برقرار کرده بود بسیاری از فیلم‌های ایرانی را به جشنواره کن کشاند و جوایز بسیاری نصیب سینمای ایران که تا آن زمان در جهان مهجور بود کرد وی سال‌ها پیش گفته بود که این روابط در توفیق فیلم‌های ایرانی در جشنواره کن موثر بوده است.

جایزه دوربین طلایی به دختر اهل پارتی از پرتغال رسید که یکی از بهترین فیلم‌های بخش نوعی نگاه بود.

12-4

مونیکا بلوچی جایزه تیموتی اسپال را اهدا کرد

 

مونیکا بلوچی جایزه بهترین بازیگر مرد را به تیموتی اسپال برای فیلم آقای ترنر اهدا کرد که این انتخاب چندان غیرمنتظره نبود. تیموتی اسپال که هیجان‌زده شده بود حتا پس از اعلام نامش هم از اطرافیانش می پرسید آیا باید روی صحنه برود و سرانجام هنگامی که روی صحنه رسید در تلاش برای خواندن متن سخنانش از روی موبایل همه را به خنده واداشت.

12-5

پاز وگا و آندره زویاگینتسف

 

دانیل اوتی جایزه بهترین بازیگر زن را در میان شگفتی بسیاری به جولین مور برای فیلم نقشه‌ای به ستارگان اهدا کرد، فیلمی که در آن مور حضور چندانی ندارد، این که داوران بازی موریان کوتیار در فیلم دو روز و یک شب را نادیده گرفته‌اند حیرت بسیاری را برانگیخت.

پاز وگا بازیگر اسپانیایی جایزه بهترین فیلم‌نامه را به آندره زویاگینتسف و اولگ نگین برای لویتان داد که به نظر من انتخاب به جایی بود. جین کمپیون با این‌که می‌گفت تلفظ اسم را تمرین کرده پس از دو بار هم نتوانست نام فیلم‌نامه‌نویسان روس را درست بخواند. به هرحال به زویاگینتسف فقط یک لوح رسید، این‌که چرا جشنواره مثل سایر جوایز نخل طلا به فیلم‌نامه‌نویسی نمی‌دهد هم جای سوال دارد.

12-6

زاویه دولان در هنگام دریافت جایزه

 

دانیل برول جایزه ویژه هیات داوران جشنواره را به ژان لوک گدار برای بدرود زبان و زاویه دولان برای مامی اهدا کرد.

زاویه دولان با فیلم مامی که برخی آن را شایسته نخل طلای کن می‌دانستند اگر اشتباه نکرده باشم در تاریخ جشنواره جوان‌ترین کارگردانی است که تاکنون جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرده است، مامی فیلمی است که نه تنها مانند سایر فیلم‌های دولان از نظر مفاهیم اجتماعی ارزشمند است بلکه تجربه زیبایی‌شناسی دیداری تازه‌ای به تماشاگر ارزانی می‌دارد.

در نظرخواهی از بیش از هشتاد منتقد از سراسر جهان که برخلاف مطبوعات آمریکایی و بریتانیایی فقط شامل منتقدان این دو کشور نمی‌شود، مامی از ۱۰ حدود ۷ کسب کرده است.

ژان لوک گدار که سال پیش با یک اپیزود از فیلمی به همراه پیترگریناوی و ادگار پرا ساخت فیلم سه بعدی را تجربه کرده بود مسن‌ترین کارگردان بخش مسابقه جشنواره بود که با فیلم تازه خود بار دیگر سینما و ضدزیبایی‌شناسی سلطه خود را به تماشاگری که می‌تواند با جهان او ارتباط برقرار کند، ارزانی داشته بود.

بسیاری از منتقدان اروپایی معتقد بودند که بدرود زبان بهترین فیلم جشنواره است، بیش از هفتاد منتقد فیلم از نشریات و رسانه‌های تخصصی نقد فیلم در همین نظرخواهی رتبه‌ای حدود ۸ به فیلم داده‌اند.

12-7

گدار در حال کارگردانی بدرود زبان، بهترین فیلم جشنواره از نظر برخی از منتقدان

 

به این ترتیب از نظر منتقدان حاضر در جشنواره بهترین فیلم‌های بخش مسابقه به ترتیب عبارت بوده است از:

۱ـ بدرود زبان: ژان لوک گدار

۲ـ خواب زمستانی: نوری بیگل جیلان

۳ـ دو شب و یک شب: برادران داردن

۴ـ ابرهای سیلس ماریا: الیویه آسایاس

۵ـ تیمبوکتو: عبدالرحمان سیساکو

۶ـ مامی: زاویه دولان

۷ـ لویاتان: آندره زویاگینتسف

۸ـ آقای ترنر: مایک لی

۹ـ نقشه‌ای به ستارگان: دیوید کراننبرگ

۱۰ـ شگفتی‌ها: آلیس رورواخر

به هر روی زاویه دولان که به شدت هیجان زده شده بود پس از دریافت لوح جشنواره گفت: ساختن فیلم کار دل است و با قلب‌ها ارتباط برقرار می‌کند، می‌خواهم به جین کمپیون از نسل من بگویم. تا آن‌جا که یادم می‌آید پیانو اولین فیلمی بود که من به تنهایی دیدم. وقتی از مادرخوانده‌ام پرسیدم چه فیلمی ببینم؟ او گفت: پیانو!

پس از آن بسیاری فیلم دیدم ولی همواره پیانو را به یاد دارم، فیلم تو روح زیبای زنانه را به ما نشان داد. این سخنان دولان لبخند را بر لبان کمپیون پررنگ‌تر کرده بود و او را تشویق می‌کرد، دولان ادامه داد از نسل من می‌پرسند که تو کی هستی؟ ولی اجازه بدهید رویاهای‌مان را حفظ کنیم و دست هم‌دیگر را بگیریم زیرا با هم می‌توانیم جهان را تغییر دهیم. فقط سیاست‌مداران و دانشمندان نیستند که نقش دارند، هنرمندان هم جهان را تغییر می‌دهند. من باور دارم که همه چیز برای کسانی که آرزوهایی دارند، مبارزه می‌کنند و هرگز تسلیم نمی‌شوند امکان پذیر است.

با این سخنان هیجان‌انگیز جین کمپیون دیگر نتوانست طاقت بیاورد و زاویه دولان را در آغوش گرفت و بوسید.

12--8

زاویه دولان در آغوش جین کمپیون

 

ادریان برودی جایزه بهترین کارگردانی به بنت میلر برای فاکس کچر رسید که بسیاری از منتقدان از این انتخاب چندان ناراضی نبودند.

12-9

سوفیا لورن و آلیس رورواخر

 

سوفیا لورن پس از نمایش صحنه‌ای از ازدواج به سبک ایتالیایی که در آن با مارچلو ماسترویانی هم بازی است روی صحنه آمد تا جایزه بزرگ جشنواره را اهدا کند و این جایزه را به هم‌وطن خود آلیس رورواخر برای فیلم شگفتی‌ها داد که یکی از فمنیست‌ترین و زیباترین فیلم‌های جشنواره بود، خود آلیس رورواخر هم البته شکل و ظاهری کاملن زنانه و فمنیستی داشت که به محبوبیت او در جشنواره‌ای که امسال زنان قدرت خود را نشان دادند می ‌افزود.

12-10

اوما تورمن، کوئنتین تارانتینو و نوری بیگل جیلان

 

سرانجام نوبت به هیجان‌انگیزترین بخش اختتامیه یعنی اهدای جایزه نخل طلایی رسید و چه کسانی برای هیجان بیش‌تر بهتر از اوما تورمن و کوئنتین تارانتینو که این جایزه را به منتخب داوران بدهند؟

نوری بیگل جیلان که با تشویق بسیار حضار این جایزه را دریافت کرد آن را به جوانان مبارزی که در سال گذشته علیه دولت اسلام گرای حاکم بر ترکیه بپاخاسته و جان باخته بودند تقدیم کرد.

او هم‌چنین گفت که امسال صدمین سال تولد سینمای ترکیه است و این جایزه به نظر من یک هم‌زمانی خوب است.

12-11

عکس یادگاری برندگان ، داوران و مدیران جشنواره

 

شصت و هفتمین جشنواره فیلم کن با اهدای جایزه به  خواب زمستانی به پایان رسید و روزنامه‌نگاران سینمایی با شتاب مشغول نوشتن یا ارایه گزارش یا نظر خود در باره جوایز شدند تا سال دیگر به مهم‌ترین رخداد سینمایی جهان بازگردند.

تماشا کنید: مراسم اختتامیه جشنواره کن

تماشا کنید: بهترین لحظات جشنواره امسال

تماشا کنید: کنفرانس خبری هیات داوری جشنواره

تماشا کنید: تقدیر مدیر جشنواره از اعضای هیات داوری در روز آخر

12-12

نوری بیگل جیلان و نخل طلایی جشنواره کن

 

من هم البته مانند هر سال به خودم قول می‌دهم که سال آینده برنامه‌ریزی بهتری برای دیدن فیلم‌های بیش‌تر و شرکت در کنفرانس‌ها و جلسات بیش‌تری بکنم، تا سال آینده همه ما یک سال پیرتر شده‌ایم و هم‌چنان بر سر فیلم‌های محبوب‌مان بحث و جدل می‌کنیم اما سینما باقی می‌ماند، به قول گدار این فیلم‌ها هستند که جهان ما را خلق می‌کنند.

مطالب مرتبط

سینمای زنده

جشن جهانی سینما

اشک‌ها و لبخندها

جشنواره داغ

آموزش روبوسی فرانسوی

جشنواره بدون پیامبر سینما

آآآئوووو!

برنامه روزانه یک منتقد فیلم

بدرود زبان، سلام برگدار

جوانان می تازند

روزی که فیلم به خاطره بدل می‌شود

 

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

TAGS: , , , , , , , 

۴ Comments


  1. علی
    1

    توهمات و تراوشات ذهن یک پارس. خوب شد دنیا دیت شما نیست.


    1. دریا
      2

      حیرت که با کدام منطق برداشت نژادپرستی از این متن شده،
      و جالب که این کامنت به ظاهر معترضانه، از اتفاق در یک جمله پنج شش کلمه ای هم نتوانسته نژادپرستانه بودن خودش را پنهان کند و دقیقا با لحن نژادپرستانه و کاملا نامرتبط با گزارش پیش رو ، چیزی را که دارد به نویسنده نسبت میدهد ، در مورد خودش به عیان اثبات میکند و در عین حال فریاد میزند از کدام مشربی آب میخورد! (ارتباط گوزن و شقایق هم البته در این کامنت بیداد میکند)


  2. فرزان
    3

    اون فیلم چرند ایرانی چی بود که اسمش یادم رفته ولی اسکار گرفت، ارزش نامزدی در اسکار رو هم نداشت.


  3. آرمان
    4

    کجای این گزارش و مرور به ذهن «یک پارس» ربط داشت یا تبلیغی برای یک قومیت بود؟ خوب است که اگر نویسنده را نمی شناسید و نمی دانید که مخالف قومیت گرایی و نژادپرستی است حداقل مطلب را درست بخوانید. ادیتور رادیو کوچه هم بهتر است هر چرندی را به عنوان کامنت منتشر نکند