Saturday, 18 July 2015
22 January 2021
مبارزه با ناپدید شدن‌های اجباری

«بلوچ‌ها و روز جهانی قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری»

2014 August 30

عبدالستار دوشوکی / مقاله وارده / رادیو کوچه

 

امروز شنبه ۳۰ اوت برابر با ۸ شهریور ماه روز جهانی قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری (International Day of the Victims of Enforced Disappearances)، توسط مجمع عمومی سازمان ملل نامگذاری شده است. مبارزه با ناپدید شدن‌های اجباری توسط خانواده‌های قربانیان و نهادهای غیردولتی در برخی از کشورهای آمریکای لاتین از جمله کلمبیا، بولیوی، آرژانتین و شیلی در سال ۱۳۵۹ آغاز شد. اعلامیه جهانی حمایت از اشخاص ناپدید شده اجباری  طی قطعنامه شماره ١٣٣/۴۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ١٨ دسامبر ١۹۹٢ به تصویب رسید، که در آن شیوه سیستماتیک ناپدید شدن‌های اجباری توسط دیکتاتورهای نظامی جرم علیه بشریت تلقی شده است. در طی ۲۲ سال گذشته قطعنامه‌های متعددی در این مورد توسط سازمان ملل تصویب شده است. از جمله قطعنامه شماره ۲۰۹/۶۵ که در دسامبر سال ۲۰۱۰ تصویب شد که ۳۰ اوت را به عنوان روز جهانی قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری نام‌گذاری نمود.

 بلوچ‌ها بزرگ‌ترین قربانی ناپدید شدن اجباری توسط نهادهای نظامی و امنیتی پاکستان در جهان هستند

«ناپدید» کردن اشکال مختلفی را در بر می‌‌گیرد. بازداشت مخفیانه در زندان و یا خانه‌های امن، محروم کردن خانواده‌ها از اطلاعات درباره محل بازداشت و سرنوشت زندانی، آدم‌ربایی که گاه منجر به کشتن می‌‌شود. «ناپدید» کردن افراد بدترین ستمی است که فعالان حقوق بشر، مخالفان، روزنامه‌نگاران مستقل و مدافعان آزادی‌بیان را که همواره در خط اول مبارزه با رژیم‌‌های مستبد قرار دارند، هدف قرار می‌دهد. دیکتاتورها علاوه بر سانسور سخن آزاد و عدالت، به پرسش‌گران و حاملان این صداها نیز یورش می‌برند. این اقدامات نه تنها نقض فاحش حقوق جهانی و عملی شیطانی بلکه در برخی مواقع حتا نقض حق حاکمیت دولت است. در همین خصوص «کار گروه ناپدید شدن‌های اجباری و غیر داوطلبانه»، توسط سازمان ملل برای بررسی شکایات در خصوص اشخاص ناپدید شده اجباری تشکیل شده است که موارد ارعاب، آزار و اذیت یا انتقام از بستگان افراد ناپدید شده را به آگاهی دولت‌های مربوطه و افکار عمومی می‌رساند.

Doshoki

عبدالستار دوشوکی

امروز دیکتاتورهای نظامی از صحنه سیاست آمریکای جنوبی محو شده‌اند و آن کشورها در مسیر احیای دمکراسی، پیشرفت و احترام به کرامت انسانی در حرکتند. حتا دیکتاتورهای خاور دور نیز از صحنه روزگار رخت بربستند. تا امروز تنها ٩٠ کشور در جهانکنوانسیون (میثاق) بین المللی حمایت از تمامی اشخاص در برابر ناپدید شدن اجباری را امضا و ٢٩ کشور آن را رسمنتصویب کرده‌اند. شوربختانه برخی از کشورها عمدتن در منطقه خاور میانه از جمله سوریه، پاکستان و سریلانکا و همچنین گروه‌های تروریستی مسلمان نظیر داعش و بوکوحرام پرچم‌دار زیر پا گذاشتن عمیق‌ترین ارزش‌های انسانی، جنایت علیه بشریت و نقض سیستماتیک حقوق بشر به‌خصوص از منظر ربودن و ناپدید شدن‌های اجباری هستند. «بان کی مون» دبیر کل سازمان ملل متحد در پیامی به همین مناسبت ربودن انسان‌ها و شکنجه آن‌ها در بازداشت‌گاه‌های مخفی را محکوم کرده است.

ناپدید» کردن اشکال مختلفی را در بر می‌‌گیرد. بازداشت مخفیانه در زندان و یا خانه‌های امن، محروم کردن خانواده‌ها از اطلاعات درباره محل بازداشت و سرنوشت زندانی، آدم‌ربایی که گاه منجر به کشتن می‌‌شود

گزارش‌گران بدون مرز نیز تایید می ‌کند که کشورهای زیادی هنوز قوانین جهانی را در این‌باره نقض می‌‌کنند و تاکید کرده است برخی از کشورها از جمله ایران و چین از ناپدید کردن اجباری و بازداشت ‌های غیر قضایی به عنوان ابزاری در خدمت سانسور آزادی بیان و سرکوب استفاده می‌‌کنند؛ و از پاکستان به عنوان خطرناک‌‌ترین کشور در این زمینه یاد می‌کند.

پاکستان به دلایل مختلفی و به درستی خطرناک‌ترین و بزرگ‌ترین ناقض کنوانسیون مربوطه است. و بلوچ‌ها بزرگ‌ترین قربانی ناپدید شدن اجباری توسط نهادهای نظامی و امنیتی پاکستان در جهان هستند. اول این‌که بر خلاف کشورهایی نظیر سوریه یا گروه‌های تروریستی مثل داعش و بوکوحرام که توسط سازمان ملل و نهادهای بین المللی و کشورهای غربی محکوم شده‌اند، پاکستان مورد حمایت غرب و دریافت کننده میلیاردها دلار کمک از کشورهای غربی و شرقی (چین و ژاپن) است. دوم این‌که بر خلاف سوریه پاکستان درگیر جنگ داخلی تمام عیار نیست و مفقودشدگان در بلوچستان آدم‌های بی‌گناه غیرنظامی هستند. سوم اینک‌ه بیش از ۱۸ هزار بلوچ توسط نهادهای امنیتی و نظامی پاکستان ربوده شده‌اند و حتا دادگاه عالی پاکستان هم به این امر اعتراض کرده و از ارتش و سرویس اطلاعاتی مخوف پاکستان ملقب به آی اِس آی (ISI) توضیح خواسته. چهارم این‌که تقریبن روزانه اجساد مثله شده قربانیان ربوده شده بلوچ در شهرهای مختلف پاکستان رها می‌شوند که تا کنون تعداد آن‌ها قریب به دو هزار جسد می‌باشد. پنجم این‌که خانواده‌های قربانیان در کویته پاکستان به مدت ۲۰۴۱ روز اعتصاب غذای محدود کرده‌اند و برخی از خانواده‌های افراد مفقود شده نیز با راهپیمایی‌های هزاران کیلومتری و با پای پیاده برای برجسته نمودن مخمصه مرگبار عزیزان خویش و جلب افکار عمومی جهان راهپیمایی کرده‌اند؛ اما متاسفانه رسانه‌های غربی و از جمله رسانه‌های فارسی زبان علاقه چندانی برای انعکاس اخبار مربوط به بلوچستان از خود نشان نداده‌اند و سکوت توجیه‌ناپذیر را پیشه نموده‌اند.

Baloch_March

دیروز (جمعه ۲۹ اوت) در آستانه روز جهانی قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری سه سازمان معتبر بین المللی، عفو بین‌الملل (Amnesty International)، دیدبان حقوق بشر (Human Rights Watch) و کمسیون بین المللی حقوقدانان قضایی (International Commission of Jurists) در یک بیانیه مشترک به مناسبت روز جهانی قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری حکومت پاکستان را به خاطر ربودن، شکنجه و ناپدید کردن افراد در کشور و به خصوص در بلوچستان محکوم کردند. در بیانیه آمده است: دولت پاکستان به جای پاسخ‌گویی و رعایت حقوق بشر، «قانون حفاظت از پاکستان مصوبه ۲۰۱۴» را تصویب نموده که بر اساس آن ناپدید شدن افراد (شامل کسانی که در گذشته نیز ناپدید شده‌اند) و بازداشت آن‌ها در مکان‌های نامعلوم  توسط نهادهای حکومتی قانونی می‌باشد و به نهادهای مختلف حکومتی، امنیتی و نظامی مصونیت کامل قضایی اعطاء کرده است.

متاسفانه رسانه‌های غربی و از جمله رسانه‌های فارسی زبان علاقه چندانی برای انعکاس اخبار مربوط به بلوچستان از خود نشان نداده‌اند و سکوت توجیه‌ناپذیر را پیشه نموده‌اند

بیانیه می‌افزاید: «این اقدام تداوم بخشیدن قانونی و نگران کننده به عمل‌کرد گستاخانه و مصونیت (از مجازات) در پاکستان را اشاعه می‌دهد که تردید جدی در مورد نیت و اراده دولت در رابطه با احیای عدالت و حقوق بشر بوجود می‌آورد.»

آنچه که به نقل از بیانیه مشترک در پاراگراف بالا خواندید، از جانب سه معتبرترین نهاد بین‌المللی مدافع حقوق بشر است. اما دریغا که پاکستان هم پیمان غرب است و دولت‌ها و رسانه‌های غربی نه تنها تمایل چندانی برای پرداختن به نقض فاحش حقوق بشر در پاکستان و رسانه‌ای کردن آن ندارند، بلکه کمک‌های مالی خود را نیز افزایش می‌دهند. حتا خانم ناوی پیلای  کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به پاکستان در مورد نقض گسترده حقوق بشر و ناپدید شدن‌های اجباری در بلوچستان هشدار داده است و از دولت پاکستان درخواست نموده تا اقدامات لازم را جهت رعایت حقوق بشر و بازگرداندن افراد مفقود شده به‌عمل آورد. اما همان‌گونه که در بیانه مشترک سه نهاد بین المللی حقوق بشر مشاهده کردیم، دولت پاکستان به جای رعایت حقوق بشر، مصونیت قانونی به نهادهای امنیتی و نظامی خاطی اهداء کرده است. بر طبق گزارش مستند ویکی پدیا (دانشنامه آزاد) که از دیده بان حقوق بشر نقل می‌کند نقض حقوق بشر در بلوچستان ابعاد بسیار گسترده و فراگیری (اپیدمیک) یافته است. بدین‌گونه مردم بی‌دفاع و بی‌گناه بلوچستان پاکستان قربانی کشتار آرام و بی‌صدا در جنگ فراموش شده‌ای هستند که بر آن‌ها تحمیل شده است، و صداهای معترضی که در سیاه‌چال‌های ناکجاآباد کشور جدیدالتاسیس پاکستان خاموش می‌شوند، و طرفداران حقوق بشری که ترجیح می‌دهند حواس‌شان جای دیگر باشد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , 

۱ Comment

  1. 1

    mjorgJ builkjsodpia, [url=http://ekkleewtfiyb.com/]ekkleewtfiyb[/url], [link=http://zkcsvyogiuml.com/]zkcsvyogiuml[/link], http://jtiwgcgiegtg.com/