Saturday, 18 July 2015
14 June 2021
سیگنال ممنوع

«سرود انقلاب سرخ»

2014 October 26

شادیار عمرانی / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سلام و صد درود به شما شنوندگان انقلابی. بعد از چندین برنامه از مرگ و خون و جنگ و معامله قدرتها بر وجه معامله‌ای ضدبشری یعنی جان انسان‌ها وقتش رسیده از غم‌گساری برای چند دقیقه‌ای هم که شده دست برداریم و آدرنالین انقلابی را دوباره توی رگهایمان بریزیم. نباید سکوت کنیم که عدم ماست.

پارسال را یادتون هست؟ ٢۵ اکتوبر بود یعنی تازه این برنامه را شروع کرده بودم که یک دفعه بین همه‌ی خودکارهام که هیچ‌وقت درست حسابی نمی‌نویسه یه خودکار عهد بوق را برداشتم و پرت شدم به یه قرن عقب. کلی هم طول کشید که تونستم برگردم به زمان حال. اون هم در چه شرایطی. وقتی برگشتم غزه و عراق خون آلود شده بود و منصور کوشان برای همیشه رفته بود.

4

نمی‌دونم این چه عادتیه که من دلم نمیاد خودکارهامو دور بریزم. یک عالمه خودکار دارم که نمی‌نویسه اما همه را تلنبار می‌کنم توی کشوی میز. شاید چون هر کدومش برام خاطره‌ی خلق یک جمله را داره. جمله‌هایی که از ته ذهنم میاد و انگار خودمه. واقعن تقصیر تهیه کننده نبود که خودکار من ننوشت و من پرت شدم به گذشته. خیلی از ما آدم‌ها توی گذشته زندگی می‌کنیم. دوست نداریم سیر تاریخی را طی کنیم. دست کم در ذهنمون با حبس خودمون در گذشته سعی داریم ناتوانایی‌های امروزمون را فراموش کنیم. اما برای من نقب به گذشته نه فرار از امروزه، نه افتخار به داشته‌های دیروز و نداشته‌های امروز. من تاریخ را گاه گاه ورق می‌زنم، راهی که آمده‌ایم درس‌هایی که گرفته‌ایم، امکان‌هایی که داشتیم و از دست ندادیم و داشتیم و از دست دادیم. چراها و چگونه‌ها، همه و همه حس استیصال را از من پاک می‌کنه و پرده را از روی پنجره کنار می‌زنه، آن بیرون هوا روشن است و مردمی هم‌چنان زنده‌اند و فردا مال ماست.

3

٩٧ سال پیش مردم با شعار صلح، نان و زمین نه تنها پایه‌های حکومت تزاری را لرزاندند بلکه با اعتصابات گسترده بزرگ‌ترین انقلاب پرولتاری دنیا، انقلاب طبقه کارگر را رقم زدند، قیامی که به زودی دهقانان را نیز با آن‌ها هم‌صدا کرد. تشکیل شوراها و پیوستن آن‌ها به گارهای مسلح سرخ با رهبری بلشویک‌ها قیامی علیه وضعیت موجود بود. نظام سرمایه‌داری که باور قد علم کردن در برابر آن و فروپاشیدن قدرت همه‌جانبه‌ی آن در استثمار و استعمار برای بسیاری رویایی دور از دست‌رس می‌نمود. آن‌هم در میانه‌ی جنگ جهانی و فقر و بیکاری گسترده. قدرت سازماندهی منسجم، خود را اثبات کرد. بلشویک‌ها تنها زمانی مسلح شدند که به تعبیر رهبر این انقلاب، ولادمیر لنین، «شب پیش از انقلاب» بود، تصمیمی درست و به موقع، نه زودتر که به ایجاد رعب و وحشت و بیشتر شدن سرکوب بینجامد و پیش از سازمان‌دهی چون شعله‌هایی بی‌جان تراژدی‌هایی بسازد که جنبشی را شکل نگرفته به زیر صفر بکشاند، نه آنقدر دیر که قیام را به جای آن که به انقلابی پیروز سوق دهد به تجربه‌ای خونین منتهی کند.

2

بلشویک‌ها که غالبا به خصوص رهبری آن‌ها در خارج از روسیه بودند از لحاظ کثرت بزرگ‌ترین حزب اپوزسیون آن زمان نبودند، اما در سازماندهی شوراها نقش آفرین شدند. در زمانی که نه اینترنتی بود و نه ماهواره ای. نه فیس بوکی و نه توییتری. زمانی که طی ارض جغرافیایی با وسائط نقلیه ابتدایی سخت‌ بود و روزها و روزها طول می‌کشید. زمانی که استبداد حاکم به دنبال وجاهتی دموکراتیک نبود و بندهای حقوق بشر را در دور خود نمی‌دید و از هر قتل و کشتار و شکنجه و آتش گشودنی امتناع نمی‌کرد. زمانی که فقر و بیکاری و بیماری سراسر روسیه را در هم پیچیده بود و جنگ نفس‌های مردم بی‌رمق را می‌گرفت. و از همه گذشته، تجربه‌ی سازماندهی تشکل‌های کارگری و سازماندهی قیام توده‌ای وجود نداشت. سطح سواد مردم بسیار نازل بود و رسانه‌ها و مطبوعات کم تیراژ بودند و باسوادانی که آن‌ها را بخوانند قلیل و عموما از همان طبقه سرمایه دار حاکم و اشراف‌ ستمگر. با این تفاصیل آیا انقلاب اکتبر یک معجزه بود؟

معجزه، تخیل تحریر شده، برای اذهان قرون وسطایی یک باور بود. انقلاب اکتبر روی همین زمین، در همین عصر و با همین مردم صورت گرفت. واقعیتی عینی که نه اسطوره بود و نه تخیل. با کاستی‌هایی طبیعی و موفقیت‌هایی ملموس که برپایه‌ی دانش و علم، فلسفه و اقتصاد و برنامه‌ای منطبق با واقعیت روز ایستاد.

1

تزهای آوریل لنین، بازنگری واقعیت محوری بر امر انقلاب سوسیالیستی بود. نقطه‌ی قوت این قیام امر سازماندهی طبقاتی بود. امری که نه بر کثرت گروه رهبران بلکه بر مکانیزم اثربخشی در میان توده‌ها وابسته بود. همه چیز برای یک قیام بزرگ مردمی آماده بود. قیامی که روسیه‌ی بزرگ را یک‌پارچه به سوی یک هدف واحد از یک خاستگاه واحد می‌برد و نه بر تعدد اهدافی نامشخص با کثرت خواست‌هایی متغیر و متضاد. کارگران به پا خاسته بودند و می‌دانستند چه نمی‌خواهند و البته چه می‌خواهند.

انقلاب اکتبر، نه انقلاب نان بود، نه انقلاب دموکراتیک و پوپولیستی. انقلاب شوراهای مردم‌نهاد بود و کارگرانی که می‌دانستند برای آزادی از سیطره‌ی ظلم و استثمار و بردگی هیچ‌چیز برای از دست دادن ندارند مگر زنجیرهای بردگی‌شان.

سرودهای این برنامه:

پولیوشکا پلی با اجرای ایوان ربروف، انقلاب روسیه با اجرای گروه کر ارتش سرخ، کالینکا، سرود سرمایه‌داری ما را سرکوب می‌کند، سرود بلشویک‌ خانه‌ را ترک می‌کند، سرود پیشتازان به دیدار آفتاب روند، سرود به پیش!، سرود روز پیروزی، سرود انترناسیونال

مطالب مرتبط

آژیر قرمز، ایران با تسلیحات آمریکایی–اسراییلی به خاک عراق تاخت

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment


  1. mohsen
    1

    برای تو رفیق عزیزم