Saturday, 18 July 2015
17 June 2021
سیگنال ممنوع

«دنیای سیاه و سفید اریک کلاپتون»

2014 December 20

شادیار عمرانی – بهرنگ زندی / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

قسمت دوم

در آستانه‌ی دهه‌ی ٩٠ میلادی، کلپتن با آلبوم مردمسافر مجموعه‌ای از سبک‌های مختلف از راک و بلوز گرفته تا جاز، سول و پاپ را با همکاری جورج هریسون، فیل کالینز، دریل هال، چاکا خان، میک جونز، دیوید سَنبورن و رابرت کرِی بیرون داد.

دهه‌ی 90، دهه‌ی درخشش بی‌رقیب کلپتن بود. حتا مرگ پسر چهار ساله‌اش که به شدت او را مغموم کرد مانند قبل او را به انفعال نکشاند. آلبوم راش را برای فیلمی به همین نام به کارگردانی لیلی زانوک ساخت با آهنگ اشک‌ها در بهشت که برای مرگ فرزندش ساخته بود.

شهرت روزافزون کلپتن او را در کنار استیوی رِی قرار داد.

در اوج شهرت باز هم خودبزرگ‌بینی‌ها و گرایشات سیاسی ضد سیاه‌پوستانش ملغمه‌ای پرهیاهو ساخت. آلبوم «از گهواره» تماما شامل آهنگ‌های بلوز بود.

Crossroads-2013---Eric-Clapton---photo-credit-Danny-Clinch

این اسم کار دستش داد. منتقدان می‌گفتند از کی تا حالا کلپتن از گهواره با موسیقی سیاه‌پوستان درآمیخته؟ هر جا که به نفعش باشه از هنر سیاه‌پوستان برای شهرت مایه می‌گذاره و سر سیاست که می‌شه پرچم انگلستان سفیدپوست را بالا می‌بره.

این آلبوم به شدت مورد انتقادهای تند قرار گرفت و در فروش هم یک شکست بزرگ محسوب شد.

چهار سال تمام کلپتن میوه‌ی شهرتش را برداشت می‌کرد. کنسرت‌های متعدد در کنار بزرگان موسیقی، از شهر به شهر، کشور به کشور.

و اونجایی که می‌تونست شعاری انسان‌دوستانه دهد تا بر این شهرت بیفزاید دریغی نمی‌کرد.

مثل آهنگ اگر می‌توانستم دنیا را عوض کنم برای فیلم پدیده

سال ٩٨ کلپتن آلبوم زائر را منتشر کرد، مجموعه‌ی ١۴ آهنگ که همه‌شان را خودش ساخته بود.

22

پوستر تبلیغاتی کاندیداتوری انوچ پاول

آلبومی به غایت ناموفق که تنها نظر مثبتی که گرفت از مجله رولینگ استون بود که گفت بالاخره کلپتن یاد گرفت که اگر نمی‌تونه دنیا رو عوض کنه بهتره خودش را عوض کنه.

با آغاز قرن بیست و یکم، کلپتن هم جان تازه‌ای به موسیقی‌اش داد.

سال ٢٠٠٠ با آلبومی مشترک با بی بی کینگ

سال ٢٠٠١ با آلبوم خزنده.

سال ٢٠٠۴ خیلی شانسی زد توی خال

آهنگی نساخته بود که آلبومی بیرون بده. یه استودیو اجاره کرده بود و نمی‌دونست چی کار کنه. به ذهنش رسید یه سری از آثار رابرت جانسون را بداهه اجرا کنه.

و آلبومش کرد  و اسمش را گذاشت من و آقای جانسون.

این آلبوم فوق العاده بود.

خب حالا با این همه شهرت چی کار می‌کرد؟

کنسرت‌های بشردوستانه مثلن برای قربانیان سونامی

و آلبوم برگشت به خانه ٢٠٠۵دومین آلبومی بود که همه‌ی آهنگ‌هاش را خودش ساخته بود.

این یکی بدتر از قبلی یک شکست بی‌رقیب

نه موسیقیش چندان چنگی به دل می‌زد ، نه آهنگ‌هایی که به نظر چپ و انقلابی می‌رسید صداقتی داشت.

دید فایده نداره

دوباره آلبومی جمعی بیرون داد جاده اسکوندیدو.

stevierayvaughan_2373087b

فوریه ٢٠٠٨ کره شمالی از کلپتن برای برگزاری یک کنسرت دعوت کرد. کلپتن شروطی گذاشت و پیشنهاد برگزاری این کنسرت را در سال ٢٠٠٩ داد. اما فاستر، سخنگوی کلپتن اعلام کرد که هیچ موافقتی برای حضور کلپتن در کره شمالی کمونیست صورت نگرفته و نمی‌گیرد.

سال ٢٠١٠ آلبومی با نام خودش، کلپتن بیرون داد که موفقیتی چشم‌گیر بود. از این بهتر نمی‌شد.

این بیستمین آلبوم کلپتن، بیست بیست بود.

این شاهکار موسیقی در عین حال محصولی کاملن مذهبی بود. مثل روز قیامت.

اریک کلپتن ول‌کن موسیقی نیست. سعی می‌کنه به روز باشه.

آلبوم جوراب قدیمی را با یک عکس سلفی و مجموعه‌ای از آهنگ‌های محبوب دوران کودکیش بیرون داد.

اسمش را هم از لابه‌لای صحبت‌هاش با دیوید بووی برداشت.

این آلبوم سال دوهزار و سیزدهش با استقبال خوبی مواجه شد.

اریک پیرمرد، در هفتادمین سال زندگیش، همین ٢٠١۴، آلبوم نه چندان موفقی با همکاری ٢٧ نوازنده‌ی بزرگ دنیا به یاد جی جی کِیل ساخت.

Eric_Clapton_2010_3_by_JohnnySlowhand

کلپتن هرچند که در موسیقی آوانگارده و تمام عمر خودش را صرف غنای موسیقی و بالاخص گیتار کرده، وقتی در سیاست وارد شد به شدت واپسگرایی را پیشه کرد و از محبوبیت خود بسیار کاست. از حمایت او از اتحاد مالکان زمین و دوک-دوشزهای دهستانها و ضدیت با حزب کارگر در مورد غیرقانونی کردن شکار روباه گرفته، تا ضدیت علنی با اجازه مهاجرت، شرکت در کمپین اینوج پاول برای نخست وزیری به دلیل سیاستهای نژادی ضد سیاهان و خارجیها و حمایت او از جبهه ملی.

دیوید بووی هم آن روزها از این حرفها زده بود

آره، ولی بووی حرفش را صد بار به صد نحو پس گرفت؛ اما کلپتن به طور عملی وارد کمپین شده بود و همراه با سید ویشس علنن مروج نئونازیسم در بریتانیا شد.

اصلن همین کمپینهای عملی کلپتن و دیگر اعضای هنری جبهه ملی باعث شد  اتحادی مخالفش شکل بگیره به نام گروه راک علیه نژادپرستی به خصوص در اعتراض به سخنرانی معروف کلپتن

SetWidth720-eric-clapton-image

ایراد میگرفتند که جای تاسفه که کلپتن با خواندن آهنگ ضدفاشیستی باب مارلی، یعنی من کلانتر را با گلوله زدم معروف شد و حالا خود یک نژادپرست فاشیست شده و به آن هم افتخار میکنه

کلپتن را با گیتار و گیتار را با کلپتن می‌شناسند، سبک‌هایی مثل صدای زن تنها با انگشتان کلپتن نواخته می‌شه.

او یک نابغه‌ی موسیقیه گرچه نه در خدمت مردم بلکه محصول اشرافی‌گری خالص بریتانیایی

یکی از ثروتمندترین‌ افراد دنیا و تاثیرگذارترین موزیسین‌های جهان، اریک کلپتن خدای بلوز است اما با پرچم لردهای سفیدپوست که نگران است بریتانیا روزی کشور سیاه‌پوستان شود!

مطالب مرتبط

کلپتن خدایی بر لبه‌ی تاریکی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,