Saturday, 18 July 2015
18 October 2021
مجله کارگر

«جایگاه کارگر در برنامه دولت تدبیر و امید»

2014 December 27

بهرنگ زندی-شادیار عمرانی/ رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اعتراض ٩٠٠ کارگر واگن پارس اراک به دلیل بی‌نتیجه ماندن مذاکرات کارگران و سهامدار اصلی کارخانه وارد دومین روز خود شد. دلیل اصلی اعتراض این ٩٠٠ کارگر که از روز ٣ دی‌ماه آغاز شده است، خودداری کارفرما تز تمدید قرارداد «علی درخشنده بخت» رییس شورای اسلامی کار این کارخانه است. به گزارش ایلنا در مذاکرات میان کارگران و نماینده کارفرما، سخنان سهامدار کارخانه در دعوت کارگران به کار با لحن تندی بیان شده است.

kargar

واگن پارس اراک

 

 

روز چهارشنبه سوم دی‌ماه یک کودک کار ۵ ساله تبعه پاکستان، حوالی شهرک اندیشه کرج و در حین بازگشت به خانه، بر اثر تصادق با یک پراید جان خود را از دست داد.

روزنامه «گاردین» چاپ انگلستان روز چهارشنبه سوم دی با انتشار گزارشی نوشت:« به طور متوسط هر ٢ روز یک کارگر خارجی جان خود را در قطر از دست می‌دهند» گاردین تأکید کرد از ژانویه تا نوامبر سال ۲۰۱۴، صد و پنجاه و هفت کارگر در قطر جان سپرده‌اند. از میان این کارگران، ۶۷ نفر بر اثر سکته قلبی، ۸ نفر به دلیل ناراحتی‌های قلبی و ۳۴ نفر هم هنگام کار مرده‌اند. البته گزارشهای جداگانه دیگری از هیأت‌های نپالی حاکی است که طی مدت یاد شده، ۱۸۸ کارگر نپالی مرده‌اند. لازم به ذکر است که اکثر کارگران خارجی در قطر برای آماده‌سازی تاسیسات جام‌جهانی ٢٠٢٢ مشغول به کار هستند.

ghatar

١٨٠ نفر از نویسندگان، روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی، کارگری و دانشجویی با صدور بیانیه‌ای قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران را مسئول جان بهنام ایرهیم زاده دانستند.در این بیانیه که در روز چهارشنبه ۴ دی‌ماه با تلاش کمپین بین‌المللی دفاع از حقوق کارگران(داحک) و کمیته حمایت از شاهرخ زمانی منتشر شد آمده است که: «ما جمعی از فعالان سیاسی، کارگری، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و دانشجویان اقدام غیرقانونی مسئولان زندان گوهردشت را در عدم درنظر گرفتن قانون تفکیک جرایم قویا محکوم کرده و خواهان به رسمیت شناختن حقوق زندانیان سیاسی هستیم. ما پشتیبانی کامل خود را از خواسته‌ها و مطالبات بهنام ابراهیم‌زاده اعلام کرده و ضمن هشدار درباره‌ی به خطر افتادن جان این زندانی سیاسی با اعتصاب غذا، مسئولان قانونی و قضایی زندان گوهردشت و قوه قضاییه را مسئول جان بهنام ابراهیم‌زاده می‌دانیم.» بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری و حقوق کودکان از تاریخ ١٢ آذرماه در اعتراض به انتقال غیرقانونی‌اش به بند یک زندان گوهردشت در اعتصاب غذا است. در چند روز گذشته شایعاتی مبنی بر شکستن اعتصاب غذای این فعال کارگری بنا بر وعده مسئولان زندان در انتقال او به بند ١٢ منتشر شد که از طرف کمیته دفاع از بهنام ابراهیم زاده، این شایعات تکذیب شده است.

behnam

بهنام ابراهیم‌زاده

 

خبرگزاری کار ایران به نقل از سازمان پزشکی قانونی تهران گزارش داد تعداد افراد فوت شده ناشی از حوادث کار به نسبت سال قبل ٣/۵درصد افزایش داشته است. در این گزارش تعداد مرگ و میر ناشی از کار در ایران ٢٨٢ نفر گزارش شده است. بر طبق این گزارش از کل فوت شدگان حوادث کار در ۷ ماهه امسال ۲۹۴ نفر مرد و ۳ نفر زن بوده‌اند. همچنین در مهر ماه امسال نیز تعداد فوت شدگان این حوادث با ۴۱. ۴ درصد کاهش نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳۴ نفر اعلام شده است.

شبکه خبری فرانس بیست و چهار اعلام کرد: «آمار اقتصادی در آستانه سال نو میلادی برای فرانسوی‌ها خوشایند نیست و شمار بیکاران فرانسوی در پایان ماه اکتبر به رقم بی‌سابقه سه میلیون و چهارصد و شصت هزار نفر رسیده است.» این در حالی است که میزان رشد اقتصادی فرانسه نیز بسیار پایین است و بر اساس آمار رسمی در سه ماهه سوم سال میلادی جاری تولید ناخالص داخلی این کشور فقط سه دهم درصد افزایش یافته است. پیش بینی می‌شود با وجود رونق گرفتن اندک برخی از فعالیتهای اقتصادی، بیکاری در فرانسه تا نیمه دوم سال میلادی آینده همچنان افزایش داشته باشد.

در برنامه دولت تدبیر و امید حتی یک بار از کلمه “کارگر” استفاده نشده است

دولت طبق تعریف قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بالاترین مقام اجرایی کشور است که رییس جمهور در راس آن قرار دارد. از زمان تفکیک قوای روسویی در ساختار سیاسی ایران که دست‌آورد انقلاب مشروطیت(اولین انقلاب سیاسی در قرن بیستم) است، دولت‌های متعددی در ایران سر کار آمده‌اند و رفته‌اند. دولت در چارچوب نظم موجود مسئول اجرای سیاست‌هایی ست که خود را متعهد به آن می‌داند و برای آن هم تازگی‌ها و با مرسوم شدن ارائه برنامه در هنگام رقابت‌های انتخاباتی، برنامه‌های جامعی را در مورد آن می‌نویسد. به طور مثال دولت احمدی نژاد، با برنامه «مهرورزی» به روی کار آمد و دولت روحانی در انتخابات ٢۴ خرداد ١٣٩٢ با برنامه «دولت تدبیر و امید» برنده‌ی انتخابات شد. هدف ما در این برنامه بررسی مواضع سیاسی دولت روحانی در حوزه‌های خارجی و داخلی نیست و آن را متناسب با موضوع برنامه نمی‌دانیم. چارچوب این برنامه همان‌طور که از اسم آن پیداست کارگری است و به مسائل و مشکلات طبقه کارگر در ایران از زاویه و منافع خود این طبقه می‌پردازد. نه کارگر را قشر می‌داند و نه گروهی خاص!

rohani

آیا می‌دانستید که در برنامه دولت تدبیر و امید حتی یک بار هم به کلمه کارگر اشاره نشده است. برای خود ما هم زمانی که بر روی موضوع این برنامه که در مورد سیاست‌های دولت حجت‌الاسلام حسن روحانی در مورد کارگران بود و مطالعه می‌کردیم، جای علامت سوال و تعجب داشت. برنامه دولت تدبیر و امید را نه یک بار، بلکه چندین بار مرور کردیم و کلمه کارگر را در آن نیافتیم. ما باید از نقطه‌ای شروع می‌کردیم. جدای از بررسی‌ سیاست‌های دولت در طول عمر کم‌تر از ٢ سال خود در حوزه کارگری که نیازمند مرور گزارشات و اخبار فراوانی بود، برای رعایت انصاف هم که شده گریزی به برنامه این دولت در برابر کارگران هم لازم بود که متاسفانه همان‌طور که اشاره کردیم، این توفیق نصیب ما نشد که نکته‌ای، موضوعی و کلیدی برای شروع گزارش دستگیرمان شود. این برنامه ره هم به تمام کارگران عزیز توصیه می‌کنیم که بخوانند و به ما کمک کنند، شادی ما اشتباه خوانده‌ایم و دقت نکردیم، اگر اسم کارگر را در آن پیدا کردند حتمن در سریع‌ترین زمان ممکن با ایمیل‌های برنامه‌ی ما تماس بگیرند و اشتباه ما را متذکر شوند.

جدای از ههمه این تفاسیر و مفدمه‌چینی، پرسش اساسی این است که مگر می‌شود در یک برنامه جامع دولت که به مجلس هم ارائه شد، هیچ اشاره‌ای به اصلی‌ترین تولیدکنندگان آن جامعه نشود.  مگر می‌شود هیچ برنامه‌ای برای حل مشکلات این طبقه ارائه نداد؟ چه چیزی مهم‌تر از این؟ این دقت بیش‌تری را از طرف ما می‌خواست تا یک بار دیگر برنامه‌ی ١٧ هزار کلمه‌ای دولت تدبیر و امید را مرور کنیم. حدود ۴٠ میلیون نفر از جمعیت ایران در این برنامه همراه با خانوارهاشیان در نظر گرفته نشده‌اند، ما به سمت مطالعه سرفصل برنامه‌های اقتصادی در این برنامه رجوع کردیم و به جملات زیر برخورد داشتیم.

kabinerohani

«، حمایت از اقشار آسیب پذیر و صداهای ناشنیده جامعه، تامین مسکن برای اقشار خاص، ایجاد نظام های فراگیر تأمین اجتماعی»

در جای دیگر در این برنامه اشاره می‌شود:

«امکان و فرصتی برای جامعه فراهم سازد تا در فعالیت اقتصادی مشارکت جویند و برای تأمین نیازهای خود تلاش کنند؛دسترسی بدون تبعیض به خدمات و تأمین اجتماعی را برای آحاد جامعه مهیا سازد؛فرصت ها برای کسب درآمد، دارایی و ارتقای کیفیت زندگی مردم به صورت عادلانه توزیع شود؛همه گروه ها و اقشار جامعه فرصت داشته باشند تا آگاهانه و مسئولانه در امور مختلف نظام اجتماعی مشارکت کنند؛عدالت اجتماعی و اقتصادی به گونه ای محقق شود که تأمین نیازهای گروه ها و اقشار مختلف در سطح رضایت بخشی صورت گیرد؛توزیع مناسب و عادلانه برخورداری از مواهب و امکانات جامعه برای همگان ایجاد شود؛کیفیت خدمات بهداشتی، آموزشی و توان اقتصادی در آن دائما بهبود یابد؛فضای اجتماعی برای بروز خلاقیت، آزادی، و بروز انرژی های انسانی بر اساس ارزش ها و هنجارهای برآمده از فرهنگ جامعه به صورت مداوم بهتر شود؛اعتماد و سرمایه اجتماعی جامعه به صورت مدام بهبود یابد؛گروه ها، هویت ها و منزلت های قانونی گوناگون به رسمیت شناخته شده و از حق پیگیری مطالبات و منافع خود بهره مند شوند.»

این برنامه در مورد مبارزه با فقر می‌نویسد:

«رفع فقر خانوارهای با سرپرست جوان از طریق رشد اقتصادی، بهبود فضای کسب وکار و ایجاد اشتغال درآمدزا و همچنین افزایش دسترسی به اعتبار به خصوص وام های خرد؛حمایت از زنان سرپرست خانوار و خانوارهای با سرپرست مسن از طریق پوشش نظام تأمین اجتماعی؛ پرهیز از شوک درمانی؛تمرکز تدریجی سیاست های حمایتی دولت در نظام تأمین اجتماعی با ایجاد چتر حمایتی برای گروه های هدف برای توسعه عدالت و بهبود معیشت اقشار نیازمند (از جمله پرداخت مستمری به بیکاران تا تامین شغل)؛پرداخت یارانه از محل درآمد حاصل از اجرای فاز دوم هدفمندی به گروه های هدف و صرف مابقی درآمد سازمان هدفمندی برای هزینه هایی چون بیمه سلامت و منظور شدن آن در بودجه جاری دولت؛ساماندهی منابع قرض الحسنه نظام بانکی در چارچوب طراحی یک نظام تأمین مالی خرد برای کاهش فقر و بهبود معیشت اقشار کم درآمد و همچنین توسعه کسب وکارهای کوچک.»

این تمام اطلاعاتی بود که این برنامه بدون هیچ اشاره‌ای به طبقه کارگر در ایران، برنامه‌های خود را برای بهبود شرایط آن ارائه می‌داد. ما از انگیزه‌ی دولت روحانی در ارائه این برنامه و عدم اشاره‌اش به طبقه کارگر یا کلمه کارگر خبر نداریم و اگر امکانی فراهم شود، دوست داریم این سوال را از مجریان دولت تدبیر و امید داشته باشیم.

rohani

طبقه کارگر در ایران و در آستانه سال ١٣٩٢ و برگزاری انتخابات یازدهم ریاست جمهوری با مشکلات و معضلات خاص خود دست و پنجه نرم می‌کرد. مروری بر اخبار کارگری در سال ١٣٩١ ثابت می‌کند که حتی یک روز را ما در تمام این دوران سراغ نداریم که اعتصاب، تجمع و اعتراض کارگران در واحدهای تولیدی و خدماتی مختلف به حقوق‌های معوقه، قراردادهای موقت و دستمزدهای نابرابر صورت نگیرد. این اعتراضات در طول یک سال‌ونیم عمر دولت تدبیر و امید نه تنها کاهش نیافت، بلکه با سیاست‌های مشخص دولت در حوزه‌های تامین اجتماعی، گسترش خصوصی‌سازی که موکدا در برنامه به آن اشاره شده است، تلاش برای تغییر قانون کار، تعیین حداق دستمزد سال ١٣٩٣ با اختلاف ٢٠ درصدی با تورم وضعیت طبقه کارگر را به ورطه نابودی از نظر ادامه حیات کشاند.

در برنامه قبل ما به هزینه خانوار کارگری در آبان ماه ٩٣ پرداختیم که بنا بر گزارشات موجود از ٣ میلیون تومان هم گذر کرده است، با توجه به درغلطیدن طبقه کارگر ایران به فقر و نیز نبود هیچ‌گونه حق تشکیل سندیکا و اتحادیه در قانون کار و برنامه دولت تدبیر وامید، طبقه کارگر در دوره روحانی در چه وضعیتی قرار خواهد گرفت؟ طبقه‌ای که حقش در این برنامه حتی اندازه‌ی یک عنوان شعاری رعایت نشده و از قلم افتاده و با جای گرفتن در صف اقشار خاص و حاشیه‌ای جامعه، کم‌تر از برنامه‌های فرهنگی دولت و یا برنامه‌های دولت در حوزه سیاست‌های خارجی به مشکلات آن اشاره شده است.

مطالب مرتبط

جان بهنام ابراهیم زاده در خطر است

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,