Saturday, 18 July 2015
21 October 2021
مجله کارگر

«تعیین دست‌مزد کارگران و رویای ١٣٢٣»

2015 February 08

بهرنگ زندی-شادیار عمرانی/رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«ابوالقاسم جعفرپور»، «رحیم‌اله کاکاوند»، «حسین قطامی‌پناه»، «اکبر آرامش»، «مهدی باقری» و «تیمور حسین پور» اسامی ۶ نفر از کارگران شاغل در فاز ١٢ عسلویه است که صبح پنج‌شنبه ١۶ بهمن مطابق کار هر روزه‌شان سوار بر اتوبوس فرسوده بنز ٣٠٧ شدند و بر اثر تصادف با کامیون جان باختند. به گزارش ایلنا این حادثه زمانی رخ داد که راننده سرویس کارگران به دلیل نقص فنی سیستم ترمز نتوانست سرعت رو به افزایش خودرو را در سراشیبی جاده بندر سیراف مهار کند و در نتیجه از قسمت جلو اتوبوس با قسمت عقب یک دستگاه کامیون حامل سنگ‌های معدنی تصادف کرد. به گفته یکی از شاهدان حادثه، کامیون حامل سنگ‌های معدنی در کنار جاده متوقف بود و اتوبوس حامل کارگران در تاریک – روشن حوالی پنج صبح، به دلیل فرسودگی و نداشتن چراغ با این کامیون برخورد کرده است. به اعتقاد یکی از کارگران شاهد حادثه، اگر امکانات روشنایی جاده مهیا بود شاید امروز این حادثه اساسا اتفاق نمی‌افتاد. گفتنی است، کارگران عسلویه پیش از این نیز نسبت به حادثه خیز بودن تردد اتوبوس‌های فرسوده‌ای که به عنوان سرویس جابجایی کارگران در جاده‌های منطقه ویژه عسلویه تردد می‌کنند هشدار داده بودند.

22

صبح پنج‌شنبه بیش از ۵۰۰ نفر از راننده‌های پایانه‌های کارخانه سیمان ارومیه برای سومین روز متوالی در واکنش به آنچه توزیع ناعادلانه بار از سوی شرکتهای حمل و نقل می‌خوانند در «سالن ایلان» پایانه سیمان ارومیه تحصن کردند.
«صادق تقی لو» دبیر انجمن صنفی راننده‌های سیمان ارومیه در این باره به ایلنا گفت: « شرکت‌های حمل و نقل مستقر در پایانه کارخانه سیمان ارومیه بدون در نظر گرفتن نوبت بار کامیون‌داران، ۹۰ درصد از بارهای سیمان کارخانه را به کامیونهای طرف قرار داد با خود می‌سپارند. این در حالی است که طبق تفاهم نامه‌ای که پیش از این بین انجمن صنفی رانندگان کامیون و انجمن صنفی پایانه‌ای حمل ونقل سیمان ارومیه امضاء شده است، می‌بایستی شرکتهای حمل ونقل به همه کامیونداران طبق نوبت بار ارائه دهند اما این شرکت‌ها بدون در نظر گرفتن تفاهم نامه به طور سلیقه‌ای عمل می‌کنند.»

اتحادیه کارگران فولاد آمریکا که از کارگران بیش از ۲۰۰ پالایشگاه نفتی، ترمینال‌ها، خطول لوله و کارگاه‌های شیمایی نمایندگی می‌کند، بزرگ‌ترین اعتضاب خود را از سال ۱۹۸۰ در ۹ سایت آغاز کرد. به گزارش بلومبرگ، اتحادیه کارگران فولاد آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد بعد از آنکه نتوانسته به توافقی درباره قراردادهای کارگران دست یابد، این اعتضاب را آغاز کرده است و آن را «از سر ناچاری» توصیف کرده است.

22

از روز ۲۱ ژانویه این اتحادیه ۵ قرارداد پیشنهادی که از سوی شرکت نفتی رویال داچ شل به نمایندگی از شرکت‌های نفتی دیگر از جمله اکسون موبیل ارائه شده بود را رد کرده است. اتحادیه کارگران فولاد آمریکا از سال ۱۹۸۰ هیچ‌گونه درخواستی برای اعتصاب سراسری نداشته است. گفته می‌شود در صورتی که کارگران آمریکایی دست به این اعتصاب بزنند، در حدود ۶۴ درصد از تولید سوخت در آمریکا متوقف خواهد شد.

مهم‌ترین خواسته اتحادیه کارگران فولاد آمریکا، افزایش ملموس حقوق، قوانین و مقررات قوی‌تر برای جلوگیری از خستگی کارگران و همچنین افزایش زمان قراردادهای کار با اعضای این اتحادیه است. براساس این گزارش ۹ پالایشگاهی که کارگران در آن‌ها دست به اعتصاب زده‌اند در روز یک میلیون و ۸۲۰ هزار بشکه بنزین معادل ۱۰ درصد از ظرفیت تولید سوخت مورد نیاز آمریکا را تولید می‌کنند. از آنجایی که تاکنون هیچ زمانی برای پایان دادن به این اعتصاب اعلام نشده این احتمال وجود دارد که افزایشی اندک در نرخ بنزین و گازوئیل آمریکا به وجود بیاید.

کارگران کارخانه تعطیل شده قند ورامین در اعتراض به ادامه یافتن بلاتکلیفی و بی‌توجهی کارفرما نسبت به مطالبات صنفی‌شان، روز چهارشنبه نیز برای چهارمین روز متوالی در هفته جاری در محوطه کارخانه تجمع کردند. کارگران پس از اعلام تعطیلی کارخانه، در طول هفته گذشته نیز روزانه برای اعلام اعتراض در محوطه کارخانه حاضر می‌شدند.

22

اطلاعیه مدیریت کارخانه قند ورامین در مورد تعطیلی کارخانه

 

منابع کارگری ایلنا در کارخانه قند ورامین گزارش دادند؛ بعد از اعلام تعطیلی کارخانه قند ورامین از سوی کارفرما، کارگران برای مشخص شدن وضعیت شغلی‌شان تقریبا هر روز در محوطه کارخانه  تجمع کرده‌اند.

به گفته کارگران، یکی از دلایل اجتماع اعتراضی آنان بدقولی کارفرما در عمل به وعده بازگشت به کار آنان است. کارفرما از تاریخ ۲۹ دی ماه کارخانه را تعطیل اعلام کرده و بعد از آن طی چند اطلاعیه‌ که تاریخ‌شان مرتبا را تمدید می‌شده، از ورود کارگران به کارخانه ممانعت کرده است.کارگران اخراجی قند ورامین می‌گویند در آخرین اطلاعیه کارفرما آمده است که کارخانه از تاریخ ۱۱ تا ۱۳ بهمن ماه تعطیل است و از کارگران خواسته شده بود بعد از این تاریخ به کارخانه بازگردند. اما با احتساب دیروز و امروز دو روز از موعد تعهد کارفرما می‌گذرد و همچنان کارگران به کار خود باز نگشته‌‌اند.کارگران می‌گویند بیکاری ۴۰۰ کارگر قرارداد موقت و دائمی با چندین سال سابقه کار در آستانه پایان سال، شرایط زندگی را برای خانواده‌هایشان سخت کرده است.

 

22

اعتصاب راننده‌های پایانه‌های کارخانه سیمان ارومیه

 

عصر روز سه شنبه ۱۴ بهمن ماه بیش از ۱۰۰۰ کارگر به همراه ۲۶ راننده کامیون  کارخانه لوله و نورد صفا در ادامه ی سه روز از اعتراضات صنفی شان به دلیل عدم دریافت دستمزد و خلف وعده کارفرما در پرداخت حقوق معوقه در محوطه ی کارخانه  تجمع کردند. این تجمع منجر به تعطیلی کارخانه شد. و در نهایت  کارگران به بیرون از کارخانه رانده شدند. کارگران این کارخانه از روز یکشنبه (۱۲ بهمن) در اعتراض به خودداری کارفرما از پرداخت قسط دوم طلب‌شان دست از کار کشیده بودند.

شورای تامین ساوه ماه گذشته مصوب کرده بود در روزهای ۲۱ دی،  ۱۰ بهمن، ۱۰ اسفند و ۲۵ اسفند مبلغی معادل یک ماه حقوق به کارگران پرداخت شود و روز ۲۸ اسفند نیز عیدی و پاداش کارگران پرداخت شود. این مصوبه به دلیل اعتراض کارگران به عدم پرداخت چهار ماه حقوق و شانزده ماه حق بیمه ، در روز ۲۰ دی با امضای کارفرما به تصویب رسید. که طی آن بیش از ۱۶ ماه حق بیمه عقب افتاده کارگران باید قبل از روز ۲۶ دیماه پرداخت می شد.

کارفرما نیز تنها به پرداخت قسط اول بدهی آن هم با ۲ روز تاخیر و همچنین پرداخت حق بیمه ی شهریور و آذر ماه امسال بسنده کرد .حالا پنج روز از موعد پرداخت قسط دوم مطالبات معوقه کارگران می گذرد اما کارفرما تاکنون پولی به حساب کارگران واریز نکرده است.

33

اعتصاب کارگران لوله و نورد صفا کارخانه را به تعطیلی کشاند

 

به گزارش پرنسالاتینا، کارگران بخش حمل و نقل و اتحادیه‌های کارگری در فرانسه در اعتراض به شرایط کار و پایین بودن حقوق خود به اعتصاب ادامه می‌دهند. نمایندگان مدیران بخش حمل و نقل در فرانسه و مسئولان اتحادیه کارگری پنجشنبه گذشته پس از ۱۰ روز اعتصاب کارمندان این بخش با هم مذاکره کردند، اما به توافقی بر سر افزایش حقوق کارکنان و کارگران نرسیدند. کارگران بخش حمل و نقل از جمله تاکسیرانی، اتوبوسرانی، مترو و سایر بخش‌ها تصمیم گرفتند اعتصابی را که از ۱۸ ژانویه گذشته آغاز کردند، ادامه دهند. مسئولان اتحادیه کارگری در فرانسه نیز اعلام کردند که حقوق‌ها در این بخش از فرانسه از دو سال گذشته افزایشی نداشته‌اند، و اضافه کاری‌ها در حقوق ثابت اعمال نمی‌شود. کارگران فرانسوی خواستار افزایش ۱۰۰ یورو به حقوق ماهیانه و ۱۰ یورو به صورت اضافه کاری ساعتی هستند.

تراژدی تعیین دستمزد در ایران، شواری عالی کار یا شورای عالی دولت

قانون کار و فراز و نشیب‌های تاریخی آن

رضاشاه پهلوی در همان بدو سر کار آمدنش یکی از اولین مواردی که با آن به مبارزه برخاست، سندیکاهای کارگری بود. تمامی اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری غیرقانونی اعلام شدند و اجازه فعالیت نداشتند. با باز شدن فضای سیاسی که توامان با خروج رضاخان از ایران و حمله متفقین در 3 شهریور ١٣٢٠ بود، جنبش کارگری توانست خود را از زیر سایه خفقان و استبداد رضاشاهی بیرون کشیده و در یکی از اولین حرکت‌هایش در سال ۱۳۲۳ با پیوستن سه اتحادیه کارگری، “شورای متحده مرکزی اتحادیه های کارگران و زحمتکشان ایران” را تشکیل دهد و طی مدت کوتاهی موفق شد بخش عمده ای از کارگران ایران را به عضویت خود در آورد.

در همان سال دولت توانست لایحه قانون کار را تنظیم کند و برای تصویب نهایی به مجلس شورای ملی بفرستد اما مجلس لایحه را تصویب نکرد تا دو سال بعد به دنبال اعتصاب گسترده کارگران نفت جنوب و اعلام همبستگی سایر کارگران صنعت نفت با کارگران اعتصابی، قانون کار به تصویب مجلس رسید.

11

اعتصاب کارگران نفت ١٣٢٨

 

این اولین قانون مدون کار در تاریخ ایران است. تحت تلاش‌های شورای متحده مرکزی اتحادیه های کارگران و زحمتکشان ایران این قانون توانست دست‌آوردهای زیادی برای کارگران داشته و شرایط بهتری را برای آن‌ها فراهم بیاورد. از جمله موارد مترقی در این قانون افزایش دستمزد کارگران تا ٣۵ درصد، ٨ ساعت کار روزانه، تشکیل صندوق تعاونی برای کارگران و تعطیلی روز یک مه روز جهانی کارگر و پرداخت حقوق آن روز به کارگران.

هر چند سرباز زدن شرکت نفت انگلیس از پذیرش این قانون مانع از ادامه آن تا ١٣٣٧ نشد. قانونی که دستآورد مستقیم مبارزات کارگری در دهه‌ی ٢٠ بود با تلاش دولت وقت و نخست‌وزیر آن یعنی منوچهر اقبال به صورت یک جانبه و به بهانه‌ی تطبیق با قانون جهانی کار تغییرات گسترده‌ای در آن داده شد.

بعد از انقلاب اختلافات بر سر قانون کار جدید بالا گرفت. پس از پاک‌سازی اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری از نیروهای چپ که در آن‌جا نفوذ داشتند، قانون کار جدید در سال ١٣۶٩ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.

نه از افزایش دستمزد مطابق قانون کار ١٣٢٣ خبری بود و نه از تعطیلی روز جهانی کارگر و تشکیل صندوق‌های تعاونی. نهادهای کارگری و وضعیت کار آخرین نهاد مدنی در ایران بود که سیاست تندروانه و انحصارگرایانه دولت بعد از انقلاب ۵٧ زورش به آن رسید.

جدای از ابهامات وسیع در قانون کار جدید که تا مدت‌ها پس از تصویب آن بحث‌های زیادی بر سر آن بود، وظیفه‌ی تعیین دستمزد بر عهده‌ی شورای عالی کار افتاد. شورایی که طبق ماده ١۶٩ قانون کار ریاست آن بر عهده‌ی وزیر کار بود و اعضای آن را علاوه بر وزیر، دو نفر از اعضای دولت به انتخاب خود وزیر کار و نیز دو نفر از جامعه‌ی کارفرمایان و دو نفر از کارگران تشکیل می‌دادند. کارگران راه یافته به شورای عالی کار باید به انتخاب شوراهای اسلامی کار و تایید وزیر کار به این شوراها راه می‌یافتند. شوراهای اسلامی کار که خود یک نهاد غیرمستقل کارگری و تحت سیطره‌ی دولت بود، عملن ترکیب شورا را نه به نفع کارگران بلکه به سود دولت تمام می‌کرد. هر چند که این مثلث در مردادماه ١٣٨٧ شکسته شد و وزیر رفاه و تامین اجتماعی و نیز رییس موسسه استاندارد ایران به آن اضافه شد.

naft2

نگاهی به این مثلث نامتوازن و عدم حضور تشکل‌های مستقل و واقعی کارگری در محیط کار در این شورا به روشنی مشخص می‌کند که مساله‌ی تعیین دستمزد چانه‌زنی جناح‌های مختلف دولت در یک شورا است و ربطی به جامعه‌ی کارگری ندارد. شوراهای اسلامی کار که در سیطره علیرضا محجوب و شرکا است و جامعه کارفرمایان هم عمومن از انجمن‌های اسلامی و دولتی کارفرمایان به این شورا راه می‌یابند و ترکیب ۴ نفره اعضای دولت هم که از قبل در قانون مشخص است.

از سال ١٣۶٩ مساله‌ی تعیین دستمزد در ایران با نام سه‌جانبه‌گرایی اما به کام دولت در این شورا تعیین می‌گردد و شاید عقب ماندن ماشین قراضه دستمزد کارگران از ماشین ٨ سیلندر و پر سرعت تورم در ایران، عدم نقش بازی کردن آن‌ها در تعیین دستمزد خودشان است. از سال ١٣۶٩ تا کنون حتی یک سال هم حداقل دستمزد مساوی با تورم نبوده و همیشه با آن اختلاف منفی داشته است. دستمزد ١٣٩۴ هم قرار است بر منوال همان ٢٣ سال قبل تعیین گردد.

٧٠ سال بعد از تشکیل شورای متحده مرکزی اتحادیه های کارگران و زحمتکشان ایران، جنبش کارگری در ایران نتوانسته است به پیشروی‌اش در آن سال‌ها دست پیدا کند. سندیکاها و اتحادیه‌های موجود کارگری در ایران هم که انگشت‌شمار و محدود هستند و در زیر فشار دولت هم گاهن مجبور به عقب‌نشینی می‌شوند آنقدر پراکنده هستند که رویای ١١٣٢٣ در حد یک اتوپیای دست نیافتنی برای کارگران ایران باقی بماند. ارزان نگه داشتن نیروی کار شاید تنها وظیفه‌ای بوده است که شورای عالی کار از سال ١٣۶٩ به خوبی از عهده‌ی آن برآمده است و قطع این روند ضد کارگری تنها در گرو تکرار تجربه‌ای مشابه ١٣٢٣ است. تجربه‌ای که تکرار دوباره آن با موانع زیادی ممکن است دست و پنجه نرم کند. از شورای عالی کار تا رییس‌جمهور، از ایدئولوگ‌ها بازار آزاد تا شیفتگان دانشگاهی فریدمن و هایک، از طرفداران دکترین شوک تا تشکل‌های اسلامی کار! رویای ١٣٢٣ با توجه به نقطه‌ای که طبقه کارگر در آن مانده است، بسیار دور از دسترس است.

مطالب مرتبط

وضعیت بحرانی معلمان: حقوق معلمان ایران پایین‌تر از قطر و ترکیه

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۲ Comments

  1. 1

    wh0cd3021916 Generic Cialis

  2. 2

    wh0cd3021916 viagra price