Saturday, 18 July 2015
25 October 2021
مجله کارگر

«آیا شما هم از بیکاری می‌ترسید»

2015 February 16

بهرنگ زندی-شادیار عمرانی/ رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

پس از حادثه‌ی مرگبار تصادف اتوبوس کارگران فاز ١٢ عسلویه که در صبح پنج‌شنبه ١۶ بهمن منجر به کشته شدن ۶ نفر از کارگران در این حادثه شد، برخورد ٢ دستگاه خودرو در شهرستان شوش در شمال خوزستان به مصدوم شدن ۱۵ کارگر منجر شد.

این حادثه که در نزدیکی ساعت ۱۳ ظهر روز جمعه بین یک دستگاه تریلر حمل نیشکر و یک دستگاه وانت نیسان حامل کارگران «نی بر» شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در نزدیکی شهر حر و در جاده‌های فرعی منتهی به این شرکت رخ داد منجر به مصدومیت ١۵ نفر از کارگران شد.

به گزارش خبرگزاری کار ایران از شهرستان شوش از هفت مصدوم منتقل شده به بیمارستان نظام مافی شوش، حال دو تن وخیم است.  هشت مصدوم دیگر این حادثه نیز پس از مداوا از درمانگاه شرکت هفت تپه مرخص شدند.

naishakar

کارگران نیشکر هفت تپه

 

گفتی است که کارگران محلی شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در شمال خوزستان و نیز کارگران مزارع کشاورزی در این استان اغلب به وسیله وانت بار جا به جا می‌شوند.

تجمع کارگران قند ورامین در مقابل درب ورودی کارخانه در اعتراض به تعطیلی این واحد تولیدی و بلاتکلیفی شغلی‌شان همچنان ادامه دارد. تجمع کارگران از اوایل بهمن آغاز شده است. بخشی از این کارگران دارای سوابق بالای شغلی و دارای قرارداد دائمی هستند و بخش دیگری از آن‌ها هم دارای قراردادهای موقت و سفید امضا هستند.

کارخانه قند ورامین دارای ١۶٠ کارگر رسمی با سوابق ٢٠ ساله و ٢۴٠ کارگر قراردادی با سوابق ٢ تا ١۶ ساله است، که بنا به گزارش‌های دریافتی با تعطیلی کارخانه شائبه اخراج دائمی آن‌ها قوت گرفته است.

ghand

تعطیلی کارخانه قند ورامین

 

اتحادیه کارگر فولاد آلمان از بیش از ده هزار عضو خود تقاضا کرده است که تا کل روز ٢۴ بهمن را دست از کار کشیده و اعتصاب کنند. بنا به گزارش کانال یک تلویزیون دولتی آلمان «آ. اِر. دِ» این اعتصاب هشدار آمیز همزمان با شروع دور سوم مذاکرات افزایش دستمزد کارگران صنایع فولادی و الکترونیکی در هامبورگ انجام شده است.

همزمان با شروع دور سوم مذاکرات افزایش دستمزد کارگران صنایع فولادی و الکترونیکی در هامبورگ اعضای اتحادیه کارگری فولاد آلمان، اعتصاب هشدارآمیز برپا کردند. این اتحادیه برای اعضای خود یک افزایش حقوق پنج و نیم درصدی را مطالبه کرده است، غافل از آنکه کارفرمایان این صنایع تنها با یک افزایش دو ممیز دو دهم درصدی به دستمزدهای فعلی کارگرانشان موافقت کرده‌اند.

Employees of Benteler Group take part in a warning strike by IGM in front of the Benteler plant in the western city of Paderborn

اعتصاب سراسری کارگران فولاد در آلمان

 

به گزارش «افه» از برزیل، کارگران شرکت نفت «پتروبراس» در اعتراض به شرایط نامناسب کاری و تعویق در پرداخت حقوق خود دست به اعتصاب زدند. کارگران شرکت نفت پتروبراس همچنین با بستن پل ۱۳ کیلومتری در نزدیکی خلیج «گونابارا» باعث ترافیک سنگین در منطقه و نیز ایالت «ریو دو ژانیرو» شدند. کارگران برزیلی، بخشی از مسیر پل را سوار بر اتوبوس پیموده و سپس برای بستن پل به صورت پیاده راه‌پیمایی کردند. لازم به ذکر است که حدود دو هزار و ۳۰۰ کارگر شرکت نفتی پتروبراس حقوق خود را دریافت نکرده‌اند.

کارگران نفتی برزیلی گفتند که «الومینی انخنهاریا» کارفرمای شرکت نفتی پتروبراس از بیستم دسامبر گذشته حقوق کارگران را پرداخت نکرده است و همچنین حقوق باقی‌مانده حدود ۴۰۰ کارگر که اخراج شده‌اند نیز مشخص نشده است.

Petrobras workers

اعتصاب کارگران نفت در برزیل

 

به گزارش ایلنا با تعطیلی کارخانه مس کاران در سمنان بیش از ٨٠ کارگر این کارخانه بیکار شدند. کارخانه مس کاران که در زمینه تولید انواع آندهای مسی و مفتول‌های مسی بدون اکسیژن در شهرک صنعتی شرق سمنان فعالیت می‌کرد، ۸۰ کارگر دائمی و قرارداد موقت در این کارخانه با سوابق کار متفاوت مشغول کار بودند.

به گفته کارگران در روزهای آخر فعالیت کارخانه اداره گاز و برق استان به دلیل افزایش مطالباتشان گاز و برق کارخانه را قطع کردند و طبیعتن کارخانه تعطیل شد.

به ادعای کارگران مس کاران؛ کارفرما یکی از دلایل تعطیلی کارخانه را نوسانات نرخ دلار عنوان کرده است. کارفرما به کارگران گفته است کاهش اخیر نرخ دلار باعث تغییرات مکرر قیمت مواد اولیه تولید (مس) شده و در این شرایط ادامه تولید در این کارخانه توجیه اقتصادی ندارد.

mesekerman

تعطیلی کارخانه مس کاران سمنان

 

بنا به گزارش سایت کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، جلسه دادگاهی ریبوار عبداللهی، فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، در روز چهارشنبه پانزدهم بهمن در شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج برگزار گردید.

در این جلسه که بیش از چند دقیقه طول نکشید قاضی پرونده، آقای عبداللهی را به اتهام عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و فعالیت تبلیغی علیه نظام و به نفع یکی از احزاب اپوزیسیون، به یک سال زندان تعزیری محکوم کرده و حکم صادره را به وی ابلاغ نمود.

rebwar

ریبوار عبدالهی به یک سال زندان تعزیری محکوم شد

 

لازم به ذکر است که ریبوار عبدالهی در تاریخ ١٩ آذر ٩٣ بازداشت و مدت ٢٠ روز را در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج سپری کرد. وی با قرار وثیقه ٧٠ میلیون تومانی آزاد شده و همان طور که ذکر گردید در روز چهارشنبه محاکمه شد.

بیکاری شاید در آغاز یک کلمه باشد، و در معنای اول تداعی این است که شخصی که از کار بی‌کار شده است و یا کسی که اصلن نمی‌تواند کاری را پیدا کند. اما ابعاد اجتماعی بیکاری فراتر از این تعاریف مجرد است. دولت‌ها با صرف هزینه‌های بسیاری نرخ سالانه‌ی آن را اعلام می‌کنند، با همین نرخ و وعده پایین آوردن آن قدرت سیاسی را به دست می‌آورند و آن سوتر بیکاری با نمایش نرخ‌هایش توسط دولت‌ها به کابوس کارگران تبدیل می‌شود. با همین فوبیا است که مطالبات به حداقل می‌رسد تا مبادا این کابوس به واقعیت تبدیل شود. با تمام این اوصاف بیکاری نه به عنوان یک عارضه‌ی قابل حل از طرف دولت‌ها بلکه به عنوان یک اپیدمی و جزیی از سیستم تولیدی تبدیل شده و جدای از هیاهوهای تبلیغات سیاسی در کمپین‌های انتخاباتی، انگار میزانی از نرخ آن برای تولید مناسب است و ابزاری است برای تطمیع نیروی کار و تحمیل سیاست‌های ریاضتی و سخت‌گیرانه علیه آن.

مرکز آمار ایران میانگین نرخ بیکاری سال ١٣٩٢ را ١٠/۴ درصد اعلام کرده است که این نرخ برای مردان ٨/۶ و برای زنان ١٩/٨درصد است. در تعریف مرکز آمار ایران فرد شاغل به “افراد ده ساله یا بیشتر گفته می‌شود که حداقل یک ساعت در هفته کار کرده یا بنا بر دلایلی به طور موقت کار را ترک کرده باشد. این تعریف که بنا بر ادعای رییس مرکز ملی آمار ایران مطابق با تعریف سازمان جهانی کار است هر چند تفاوت‌هایی با آن دارد، اما ماهیتن گستره و حدود آن با تعریف سازمان جهانی کار مطابقت دارد. سازمان جهانی کار جمعیت بالای ١۵ سال را شاغل می‌داند و در ایران جمعیت بالای ١٠ سال شاغل محسوب می‌شود. در تعریف سازمان جهانی کار شاغل کسی است که در یک دوره کوتاه حتی یک هفته‌ای یا یک روزه در یکی از ٢ گروه (paid-employment)  و یا (self-employment) قرار بگیرد. بنابراین زمانی که آقای آذر در گفت‌وگو با تیرنا اعلام می‌کند: « همانگونه که در تعریف سازمان بین المللی کار آمده است: فرد حتی یکساعت نباید کار کرده باشد تا بیکار محسوب شود. به عبارتی اگر فردی در هفته مرجع یک ساعت کارکرده باشد، دیگر بیکار نیست.» زیاد دور از ذهن نیست و اثبات می‌کند که تعریف مرکز ملی آمار ایران با سازمان جهانی کار تفاوت چندانی ندارد.

bikari

چانه زنی بر سر تعریف بیکار و شاغل هدف ما نیست. این کار را باید به طرفین دعوا که عمومن کارگران نیستند سپرد. به فرض که نرخ بیکاری تک رقمی اعلام گردد و یا نه واقعی اعلام شود، چه تفاوتی در ابعاد آن برای نیروی کار دارد؟ با این نرخ می‌توان کارگری را به سر کار برگرداند و یا به یک بیکار شغل داد؟ چرا بیکاری برای سیستم موجود بیش‌تر از یک بحران، یک اپیدمی متعارف است و مبارزه با آن صورت نمی‌گیرد؟ آیا دولت مسئول اشتغال است؟ و یا نه با فعال شدن بخش خصوصی این پدیده بر طرف می‌شود؟

کار در نظام تولیدی موجود یک کالا است. خرید و فروش می‌شود، قیمت آن بالا و پایین می‌کند و طبعن خرید ارزان آن برای صاحب ابزار تولید و شرکت‌ها به صرفه تر است. شما با هر عقیده‌ای و با هر تعهدی که ممکن است به اومانیسم و اخلاقیات داشته باشید برای ادامه تولید و یا ارائه خدمات در نظام تولیدی موجود ارزان‌ترین را انتخاب خواهید کرد. نیاز به یک کالا محدود است و اگر نیازی به آن نباشد مبادله نمیگردد. خصلت کالایی کار در نظام تولیدی موجود بیکاری را به یک پدیده ذاتی نظام تولیدی موجود تبدیل می‌کند.

کارگران بیکار به عنوان قربانیان خصلت کالایی کار برای ادامه حیات نیازمند مبارزه با بیکاری هستند. مبارزه با بیکاری امر خود کارگران است. اما باید چگونه صورت بگیرد؟ جنبش کارگری در ایران تجارب متنوعی علیه بیکاری از این دست دارد. در سال ١٣٠٢ این اتفاق در بندر انزلی افتاد. کارگران در آن دوران در تلاش بودند که تشکلی را علیه بیکاری بسازند و با بیانیه‌ای اعلام موجودیت کردند. آن‌ها در بخشی از بیانیه خود اعلام کردند:

bikari

« در زمانی که فلاکت و پریشانی با طبقهٔ سوم دست به‌گریبان شد و هر روزه صدی ده الی صدی بیست آن طبقه را بیکار و به‌بیکاران ملحق می‌نماید و یا، به‌عباره‌الاخری، در هنگامی که فقارت چهرهٔ عبوس و منحوس خود را از افق این مملکت با یک منظرهٔ وحشتناکی جلوه می‌دهد؛ ما کارگران بیکار انزلی که هر یک به‌تدریج مبتلا به‌مرض مزمن بیکاری شده و به‌نوبه [خود] گرفتار آه و نالهٔ عیالات گرسنه و برهنه خود هستیم، همگی به‌یک جا جمع و اتحادیه‌[ای] به‌نام اتحادیه کارگران بیکار گیلان در انزلی تشکیل و راجع به‌ تهیه شغل و وسایل تامین معاش با مقامات مربوطه داخل مذاکره شده و نیز به‌وسیله این لایحه از اولیای امور تقاضای همه گونه مساعدت را نموده و مخصوصن از ساحت مقدس مجلس شورای ملی تمنا داریم راجع به‌تهیه شغل توصیه شود و خاتمتن خاطر تمام کارگران بیکار ایران را که مثل ما در گرداب بدبختی و فقارت سرگردان هستند تذکر می‌دهیم که یگانه راه رسیدن به‌ساحل نجات همانا تشکیل اتحادیه و اتحاد عمومی است و بس.»

اتحادیه کارگران بیکار انزلی (گیلان)

۸ ثور [اردیبهشت] ۱۳۰۲

علاوه بر تجربه کارگران گیلان، ٨٠ سال بعد اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار اعلام موجودیت کرد اما نتوانست به خواسته‌هایی که اعلام کرده بود دست یابد.

22

همانقدر که پدیده‌ی تعویق دستمزدها، قراردادهای سفید امضاء، دستمزد پایین‌تر از تورم، شکایت کارفرما از کارگران اعتصابی و ادعای خسارت از آن‌ها به بخشی از معضلات نیروی کار و شاغل در ایران تبدیل شده است، به همان اندازه پدیده‌ی بیکاری یکی از معضلات زندگی امروز کارگران بیکار و نیروی شاغل در ایران است. تجمع ٢٠ روزه‌ی کارگران قند ورامین در مقابل درب کارخانه به خاطر تعطیلی این کارخانه در ترس از بیکاری است، همانطور که کارگری که ٩ ماه حقوق نمی‌گیرد و باز هم ادامه‌ی کار می‌دهد از اخراج و بیکار شدن ترس دارد و یا نیروی کاری که تمام شرایط ناعادلانه کارفرما را می‌پذیرد. جمعیت بیکار در ایران مشکلش با وعده‌های انتخاباتی هیچ‌گاه حل نشده است، مطالبات جامعه بیکار می‌تواند در گام اول برقراری بیمه بیکاری خارج از چارچوب نظام بیمه تامین اجتماعی باشد. خواسته‌ای که بخشی از آن می‌تواند با رجوع به حافظه‌ی تاریخی میسر گردد. تجربه کارگران انزلی هم امروز می‌تواند کارساز باشد.

مطالب مرتبط

تعیین دست‌مزد کارگران و رویای ١٣٢٣

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۱ Comment

  1. 1

    wh0cd2858779 albuterol inhaler buy nexium dr 40 mg ampicillin elavil 25 mg buy diflucan motilium online