Saturday, 18 July 2015
18 October 2021
دوست داشتن یا دوست نبودن

«ربط ما چیست، سهم ما چیست»

2015 March 13

سهیلا شاکرین / مقاله وارده / رادیو کوچه

 

 

بحث روی سرفصل‌ها و کلی‌گویی‌هایی مثل «آمریکا ستیزی» یا «اسرائیل ستیزی» و «انزوا جویی» بازسازی بحث‌های قدیمی و کهنه‌ای هستند که امروزه فایده‌ای ندارند به غیر از خوراکی برای مطبوعات بودن یا تمرکزی لحظه‌ای به اعصاب آشفته اکثر ما دادن. مسئلۀ دوست داشتن یا دوست نبودن با آن‌ها نیست. چرا دوستشان نداشته باشیم، مگر ما همه انسان نیستیم؟ ولی چون همه انسانیم یا دوستمان هستند، چون خوش تیپ هستند و دمکراسی و تکنولوژی دارند، آیا باید بگذاریم که جیبمان را هم بزنند؟

اگرچه فشارهای بین المللی رنگارنگ نَفَسِ اغلب ما را گرفته و سرآسیمه ما را به هر طرفی راهی کرده‌اند، باید لحظه‌ای تامل کرد (و بجای این بحثهای سیاسی) دید که واقعیتِ ربط ما و تحصیلکرده‌های ما در پیشبرد جامعه و مردم خود چیست؟ و حساب کرد که سهم ما و تحصیلکرده‌های ما از امکانات و منابع ملیِمان و از بازار رقابت موجود در کشور ۷۸ میلیونیِ ما (که توسط تجارت آزاد جهانی و تعدیل اقتصادی در حال بلعیده شدن است) چیست؟

tejarat

اگر تئوریهای آکادمیک و تبلیغات در آسمان را برای لحظه‌ای بکنار بگذاریم، و به اطلاعاتی که مغز و حس‌های ما، از واقعیاتِ زندگی در کشور بما می‌دهند، اعتماد کنیم، می‌بینیم که:

  • پیاده کردنِ اصولِ تعدیل اقتصادی و خصوصی کردن اموال ملی کشور اختیار حل مشکلات را از مردم و دولت ما گرفته و امکان شغل آفرینی را از جامعۀ ما بدر برده است.
  • پیاده کردنِ اصولِ ریاضت اقتصادی برای ما حقوقهای پرداخت نشده و دستمزهای پائین و قیمتهای بالا و سفره‌های خالی آورده، مهارتهای نیزوی کار ما را کهنه و بی‌ربط نگاه داشته و اکثریت ما را از صحنه رقابت داخلی و خارجی بیرون نگه داشته است.
  • پیاده کردنِ اصولِ مقررات زدائیِ کسب و کار، محیط زیست ما را به بیابانی با هوا و آب آلوده تبدیل کرده.
  • و، پیاده کردنِ اصولِ تجارت آزاد صنایع و کشاورزی ما را چنان ورشکست کرده که، با اجبار در وارد کردن روزانۀ بیش از ۸۰% از احتیاجاتمان ما را مجبور کرده‌اند که هر روز بیش از ۸۰% از مشاغل و کسب و کار‌هایمان به خارج صادر کنیم.

bikari

تحصیلکرده‌ها، وکلا و مهندسین ما باید سر خود را از دودِ بحثهای غرب ستیزی و انرژی هسته‌ای و توجه به مانورهای گروه ۱+۵ در بیارورند… و دربارۀ جزئیات (و نه فقط سرفصلهای) قراردادهای تحمیلی تجارت آزاد و تعدیل اقتصادی (که صندوق بین المللی پول و سازمان جهانی تجارت به ما تحمیل کرده‌اند) بطور عمیقتری بیاموزند.

حدود ۴۰ سال است که این قرارداد‌ها و برنامه‌ها در کشورهای مختلف دنیا پیاده شده‌اند، و صد‌ها مطالعه و هزار‌ها نشریه درباره آن‌ها موجود است. تمام مطالعات علمی نشان می‌دهند که این برنامه‌ها و قرارداد‌ها بیکاری، فساد، بعقب برگشتن صنایع و از دست دادن قدرت دولت محلی را باعث شده، دولت‌ها را هر روز بیشتر در گوال قرض و بهره های عظیم سه ماهۀ وامهای بین المللی فرو برده… و خشونت و نفاق بین دولت و مردم بومی را شدیداً تشدید کرده‌اند.

تنها با آموختن و بروز کردن آگاهیمان در مورد جزئیاتِ این قرارداد‌ها است که می‌توانیم راهکارهای مفیدی برای چانه زدن روی شرایط بهتر و امضاء کردن قراردادهائی منصفانه‌تر پیدا کرده و از کشور و اموال خود محافظت کنیم. این کار را بعضی از کشور‌ها با هوشیاری و موفقیت انجام داده‌اند!

useless-and-unproductive

البته تهدیدهای بین المللی و دغدغه‌های داخلی، و از طرف دیگر تبلیغات و تئوریهای آکادمیک همچنان ادامه دارند و روی اکثر ما تاثیر گذار هستند……. مثلا یک خواننده، دانسته‌های خود از بیکاری و فقر و فساد و رکود اقتصادی در جامعه‌مان را کلاً فراموش کرده و، باور کرده بود وقتی به او گفته بودند که تجارت آزاد و تعدیل اقتصادی برای ما ۱) فضای باز و سالم کسب و کار، ۲) و تسهیلات و شرایط مساوی برای رقابت داخلی و خارجی می‌آورد… و دسترسی به فرصتهائی از قبیل: ۳) سرمایه‌های خارجی، ۴) فناوریهای پیشرفته غرب، ۵) مهارتهای مدیریتی مدرن، ۶) و بازارهای بین المللی را امکانپذیر می‌کند…. بابا واقعاً باید گفت که… بزک نمی‌ر…

این مطلب بدون ویرایش رادیو کوچه منتشر شده است

بیشتر بخوانید

آیا جهاد اقتصادی باعث تولید ملی، اقتصادی نوین و کارآفرینی خواهد شد

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , ,