Saturday, 18 July 2015
25 November 2020

«این روحیات ناعزیز ما»

2010 March 22

پیوند پایدار

چندسال پیش در تنهایی خودم به بعضی روحیات مشترک خودم و احمدی‌نژاد فکر می‌کردم. دوست نداشتم که این روحیات را قومی و یا فرهنگی ببینم و فکر کنم مشترک بین همه ایرانی‌هاست. ولی هرچه می‌گذرد بیشتر و بیشتر می‌یابم که این روحیات محصول تربیت این چند ده ساله اخیر در ایران بوده. توصیف این روحیات کار سهل ممتنعی است و من ترجیح می‌دهم از نوشته دوستی کمک بگیرم او ایرانی را این‌گونه توصیف می‌کند :

منظورم همان ایرانی‌یی است که خود را مسوول تمام دنیا می‌داند. ایرانی‌یی که مدعی تخصص در همه چیز است. ایرانی همه چیز دانی که فکر می‌کند خیلی زرنگ است و می‌تواند راه چند ده و گاهی چند صد ساله‌ی دیگران را در چند‌ ماه و چند سال مثل آب خوردن بپیماید و برای دیگران شکلک هم در بیاورد. ایرانی‌یی که توهم توطئه دارد. ایرانی‌یی که به جای راه درست، عاشق میان‌بر است.

ایرانی‌یی که وارد هر جمعی می‌شود به یک‌باره نسبت به تمام آن‌ها احساس روشن‌فکری و مسوولیت (الهی) می‌کند و می‌خواهد یا آن‌ها را از عقب ماندگی دین‌دار بودن برهاند و یا آن‌ها را از چنگ فرهنگ منحط غرب نجات دهد و به بهشت برساندشان. ایرانی‌یی که همیشه دوست دارد دیگران را هدایت کند و برایشان تصمیم بگیرد. ایرانی‌یی که برچسب‌زدن و مسخره‌کردن و کنایه‌زدن و (گاهی لودگی) شده است زبان ارتباط برقرار کردنش با دیگران. ایرانی‌یی که حذف مخالفش را بهترین راه مقابله می‌داند. ایرانی‌یی که همیشه ایرانیان دیگر را مقصر می‌داند.

ایرانی‌یی که هم‌چنان سخت در توهم «هنر نزد ایرانیان است و بس» خود را پهلوان پنبه‌ی تمام زمینه‌ها می‌داند. ایرانی‌یی که باید در باره همه چیز اظهار نظر کند. ایرانی‌یی که همیشه کار دیگران را قبول ندارد و باید خودش همه چیز را از اول شروع کند. ایرانی‌یی که هم روحیه‌ی تهاجم گری توخالی دارد و هم استاد مظلوم نمایی و تمارض است.

ایرانی یی که به جای سخت‌کوشی، چشم انتظار معجزه و کارهای محیر‌العقول از دیگران است. ایرانی‌یی که عاشق کارهای زود بازده است و صبر و برنامه ی ریزی دراز مدت را دوست نمی دارد. ایرانی‌یی که به جای کار تیمی و گروهی علاقه‌ی عجیبی به فامیل‌بازی و محفل‌داری و باند‌بازی دارد. ایرانی‌یی که یاد گرفته است یا یک دنده و غد باشد و شاخ فیل را بشکند و یا توسری خور و تخدیر‌شده باشد و ازترس تازه به نام و نان و قدرت رسیدگان نیز سربلند نکند: راه وسطی انگار وجود ندارد و …

خوب این ها حالا همه در وجود احمدی‌نژاد بروز و ظهور کرده است و معایبش را ظاهرن همه می‌بینیم و می‌دانیم و آن را لعن و نفرین هم می‌کنیم. بسیار خوب، اگر با او نمی‌توانیم کاری کنیم دست‌کم در آیینه‌ی او نگاه کنیم و ا‌حمدی‌نژاد کوچک درونمان را ادب کنیم و اجازه‌ی میدان‌داری را از او در منش و رفتارهای روزمره‌مان بگیریم تا شاید ضررهای بی‌شمار رفتار احمدی‌نژاد از شخصیت و زندگی‌مان رخت بندد و از قبل حکومت او سودی به ایران‌مان رسیده باشد.

پی‌نوشت : اگر شما این‌گونه فکر نمی‌کنید و ایرانی‌ها را مبرا می‌دانید این‌طور ببینید که این‌ها را من در توصیف خودم نقل قول کردم که یادم نرود.

منبع

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,