Saturday, 18 July 2015
29 October 2020
نقبی به تاریخ گذشته

«چند سال پیش اول تیرماه، آغاز هفته عدالت؛ حاجی مقدس نباشید»

2015 June 23

محمد شوری / مقاله وارده / رادیو کوچه

 

حکم قضا، حکم حزب حاکم است (١١ فروردین ١٣۶٠ روزنامه میزان)مهدی بازرگان:

«دستگاه قضایی،حکمش حکم اسلام و مشروعیتش منبعث از مردم نیست. بلکه حکم و احکام دستگاه قضایی، حکم حزب حاکم و تصفیه حساب‌های شخصی و گروهی است». (در دفاع از عباس امیرانتظام).

مرجع نظارت، فقط دادگستری؛ (١۵ فروردین ١٣۶١ روزنامه جمهوری اسلامی) ربانی املشی (دادستان کل کشور):

«درآینده ما فقط یک مرجع نظارت خواهیم داشت و آن دادگستری است. دادگاه‌های انقلاب به صورت فعلی نخواهند بود. وقتی که ما دادگستری اسلامی داشته باشیم دیگر دادگاه انقلاب جدای از دادگستری نخواهیم داشت. و درحقیقت دادگاه انقلاب در دل دادگستری خواهد بود».

همه مملکت دادگاه انقلاب شود (٢٩ اردیبهشت ١٣۶١ روزنامه جمهوری اسلامی) محمدمومن:

«این (ادغام دادگاه های انقلاب در دادگستری) یک مساله دیگری است که اگر بکنیم باید بگوییم که آن‌چه در آینده می‌باید عمل شود و در واقع شورای عالی قضایی موظف است عمل کند این است که همه مملکت را دادگاه انقلاب بکند. منتها نامش دادگستری است».

قوانین دادگستری ضد اسلام است (٢٩ اردیبهشت ١٣۶١) سیدحسین موسوی تبریزی (دادستان کل انقلاب):

«بیشتر قوانین دادگستری، به خصوص قوانین جزایی ضداسلام است. خلاف اسلام است. آیین دادرسی برای مردم ناراحت کننده است. شرایط قضایی که اکنون در دادگستری هست، منطبق با شرایط قاضی در اسلام نیست، در فقه اسلام نیست. و بسیاری از مشکلات دیگری که مردم ما همیشه دچار بوده‌اند و دچار هستند و تا به امروز این مشکل‌شان حل نشد، و واقعن من خودم به عنوان یک نفر مسلمان که دوستدار انقلابم شرمنده‌ام از این‌که تا به امروز هم قوانین طاغوتی و ضداسلامی است».

حاجی مقدس نباشید؛ (٢٩ اردیبهشت،روزنامه جمهوری اسلامی ١٣۶١)، محمدی گیلانی:

«شاید یادتان باشد که خیلی تلاش از طرف دولت موقت می‌شد که اساس دادگاه‌های انقلاب مثلن برچیده شود و یا سپاه پاسداران جمع بشود، این طرز تفکر غیر انقلابی هنوز در میان ما باقی است. آخر ما انقلاب کردیم می‌بایستی حکومت انقلابی را به طورانقلابی پیاده کنیم و تعارف‌بردار نیست. حقیقت این است که انقلاب کردیم ولی به طور انقلابی بعد از انقلاب عمل نکردیم. زیان‌هایی بر ما بر اثر عدم انقلابی نمودند وارد شد. حکومت الهی و قضای شرعی با احساسات و عواطف تطبیق نمی‌کند…آن‌هایی که در مصادر قضا وارد می‌شوند این حاجی مقدس نباید باشند».

30CHAND

قانون ٨ ماده‌ای (٢۵ آذر ١٣۶١ روزنامه جمهوری اسلامی) روح‌اله الموسوی الخمینی:

«هیچ‌کس حق ندارد به خانه یا مغازه کسی و یامحل کار شخصی کسی بدون اذن صاحب آن‌ها واردشود یا کسی را جلب کند یا بنام کشف جرم یا ارتکاب گناه تعقیب و مراقبت نماید و یا نسبت به فردی اهانت نموده و اعمال غیرانسانی مرتکب شود. یا به تلفن‌ها نوار ضبط صوت دیگری بنام کشف جرم یا کشف مرکز گناه گوش کند و یا برای کشف گناه و جرم هرچند بزرگ باشد، شنود بگذارد. و یا به دنبال اسرار مردم باشد و تجسس از گناهان غیر نماید. و یا اسراری که از غیر به او رسید ولو برای یک نفر فاش کند».

مجازات‌های سریع با دادگاه انقلاب (٢٩ دی ١٣۶١ روزنامه کیهان) یوسف صانعی (دادستان کل کشور):

«در رابطه با اتخاذ رویه قضایی مشترک در محاکم قضایی؛ یکی از عوامل مهم این وحدت رویه به تصویب رسیدن قوانین اسلامی است. اما به این زودی‌ها نمی‌توان گفت که دادسراهای انقلاب یا دادسراهای عمومی می‌توانند وحدت رویه پیدا کنند. چون در دادسراهای انقلاب موازین شرعی و معیارهای انقلابی حاکم بوده است. و در درازمدت برمی‌گردد به همان ضوابط و شرایط عمومی ولی نه در کوتاه مدت. زیرا اگر آن‌ها ضوابط خودشان را عمل نکنند نمی‌توانند ضدانقلاب را مهار کرده و سریع به مجازات برسانند و ضدانقلاب باید با موازین دادگاه انقلاب محاکمه و با مجازات‌های مصوب شورای انقلاب مجازات شود».

قانون جهت دار را دور بریزید (١٨ اردیبهشت ١٣۶۵) موسوی اردبیلی (رییس شورای عالی قضایی):

«بعضی جاها قوانین به روشنی ضداسلام است. و بعضی‌ها مخالفت آشکار با اسلام ندارد و جهت‌دار است. ما داد می‌زنیم این قوانین برعلیه مستضعفین است. این قانون می‌خواهد مستضعف سرپناه نداشته باشد. و زیر برف و باران با دختر ١۶ و ١٨ ساله، یا مادر پیر با زنی حامله در کنارخیابان بخوابد. سه روز بگذرد نه دختر، دختر او باشد و نه پسر، پسر او. اما قانون مالک و مستاجر اگر ببیند هیچ جای آن مخالف اسلام نیست، قوانین جهت‌دار را باید دور ریخت. ولی به این آسانی نیست. اگر ما بخواهیم جمع را به نفع مستضعفین بکنیم باید تمام قوانینی که در دوران پهلوی تصویب شده چون جهت‌دار بوده است دور بریزیم. این را باید حوزه علمیه تشخیص بدهد. این نظام نیاز به تغذیه فکر دارد و این به جز حوزه علمیه قم از جای دیگر تغذیه نخواهد شد. منبع فکری نظام اسلامی حوزه علمیه است. این حوزه علمیه است که باید خط اقتصادی را در مملکت پیاده کند».

(سمینار اسلام و مستضعفان. نقل از نشریه رویدادها و تحلیل سپاه پاسداران ش.٨)

دانشگاه زندان (اول فروردین ١٣۶۵ روزنامه کیهان) موسوی بجنوردی (عضوشورای عالی قضایی):

«زندان‌های جمهوری اسلامی ایران اکنون به آموزشگاه و دانشگاه تبدیل شده است. به طوری که مجرم را پس از طی کیفر، به یک انسان واقعی تبدیل کرده و به جامعه تحویل می‌دهد».

جوسازی نکنید (دوم خرداد ١٣۶۶ روزنامه رسالت) مهدوی کنی:

«خیلی اوقات با یک جوی ممکن است خون بی‌گناهی ریخته شود. مگر جو درست نکردند و علی را کشتند!».

قتل بختیار باحکم دادگاه انقلاب (هشتم آبان ١٣٧٠ روزنامه سلام) انیس نقاش (عامل ترور در دفعه نخست):

«من هیچ گونه خصومت خصوصی با بختیار نداشتم. عمل من صرفن جنبه سیاسی داشت. بختیار در دادگاه انقلاب اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود. من و چهار نفر دیگر ماموریت یافته بودیم که این ماموریت را به عمل آورند».

بدون هیات منصفه هرگز (٢۴ دی ١٣٧٠ روزنامه سلام) محمدیزدی (رییس قوه قضائیه)

«احکام دادگاه‌های جرایم سیاسی و مطبوعاتی بدون حضور هیات منصفه و وکیل مدافع باطل می‌شود».

خودکشی دادستان انقلابی (٣٠ مرداد ١٣٧٢ روزنامه سلام) خودکشی محسن خداوردی، دادستان انقلاب رشت:

«محسن خداوردی (دادستان سابق انقلاب اسلامی رشت) ظاهرن برای فرار از محاکمه و نتایج حاصله از آن مبادرت به خودکشی کرده است. وی با شلیک گلوله‌ای به قلبش خود را کشت؟!».

زندانی اعتقادی نداریم (٢٢ اسفند ١٣٧٢ روزنامه سلام) محمدیزدی (رییس قوه قضاییه):

«در جمهوری اسلامی ایران حتا یک زندانی به دلیل اعتقادات خود در زندان بسر نمی‌برد».

محارب داریم تامحارب (١٣ مهر ١٣٧۴ روزنامه سلام) رهبرپور (رییس دادگاه انقلاب):

«وی در خصوص صدور حکم عاملان بمب‌گذاری و قتل کشیشان گفت: «فرحناز انامی، مریم شهبازپور و بتول وافری به خاطر اقدام علیه امنیت کشور محارب شناخته شدند و محکوم به ١۵ سال حبس از این حیث شدند». وی در توجیه چنین مجازاتی گفت: «مجازات محارب تنها قتل نیست بلکه قانونگذار پس از برشمردن چهار نوع مجازات و مبسوط گذاشتن دست رییس محکمه، به وی اختیار داده است. یکی از مجازات‌ها تبعیداست و ما نیزمتهمین را به ١۵ سال تیعید در یکی از زندان‌های کشور محکوم نمودیم».

دادگاه قانون اساسی (٢٨ فروردین ١٣٧۶ روزنامه سلام):

«توسط ۴٠ تن ازنمایندگان طرح تاسیس صیانت از قانون اساسی تقدیم مجلس شد».

در و پنجره عدالت (٢٩ اردیبهشت ١٣٧٧ روزنامه سلام) محمد یزدی (رییس قوه قضائیه):

yazdi

«این قوه نباید با سیاست مخلوط شود، چون هنگامی که سیاست از در دادگاه وارد شود، عدالت از پنجره خارج خواهد شد».

به دادگاه نیازی نیست (١٣ شهریور ١٣٧٨ روزنامه آریا) محمدتقی مصباح یزدی:

«اسلام به هر مسلمانی حق داده که وقتی دید شخصی به مقدسات اسلام توهین می‌کند،خونش را بریزد. این حکم اسلام است. دادگاه هم نمی‌خواهد. اختلاف و قرائت بردار هم نیست».

ویرانه‌ای به‌نام قوه قضاییه (٢۶ خرداد ٣٨١ روزنامه همبستگی) هاشمی شاهرودی (رییس قوه قضاییه):

«ویرانه‌ای را تحویل گرفتم و برای بازسازی و نوسازی آن حدود یک دهه زمان نیاز است.» (گزارشی از ااینجانب (محمدشوری) با نام مستعار«شیدایی» باعنوان «ده سال انتظار شاید وقتی دیگر» که قسمت دوم آن هرگز چاپ نشد!).

دختر زندانی فاحشه شده است (٢٩ فروردین ١٣٨١ روزنامه آزاد) هاشمی شاهرودی (رییس قوه قضاییه):

«آقایان قاضی یک روز پا به زندان بگذارند و ببینندچه خبر است. پرونده‌ها را باید رده‌بندی کنند و هم چنین از صدور قرار وثیقه‌های سنگین و کمرشکن بپرهیزند. آن‌ها باید به وضعیت فعلی جامعه توجه کنند…در استان‌های مختلف مشاهده شده است که با زندانی شدن پدر یا مادر، دختر و فرزندخانواده در ١٣ سالگی به فحشا و منکر روی آورده است».

علنی کردن شرارت (هفتم اردیبهشت ١٣٨١ روزنامه کیهان) هاشمی شاهرودی (رییس قوه قضاییه):

«فلسفه کیفر و مجازات در اسلام ترساندن بزه‌کاران و پیشگیری از وقوع جرم است. هنوز هم معتقدم علنی کردن مجازات شرارت و عاملین جرایم سازمان یافته و باندی بسیار مهم است».

رانت قضایی (نوزدهم اردیبهشت ١٣٨١ روزنامه همبستگی) هاشمی شاهرودی (رییس قوه قضاییه):

«بازداشت موقت حالتی از رانت را برای دستگاه قضایی و زندان به وجود می‌آورد که این می‌تواند پایه فساد باشدو باید برچیده شود».

حسین شریتعمداری چه زمانی بازجو شد؟ (٣٠ بهمن ١٣٨١ روزنامه کیهان) مجیدانصاری (عضوفراکسیون مجمع روحانیون مبارز و معاون پارلمانی حسن روحانی رییس جمهوری دولت یازدهم):

«بعد از اتمام دوره اول نمایندگی مجلس، آیت‌اله موسوی اردبیلی، رییس شورای عالی قضایی وقت از من به عنوان نماینده این شورا دعوت کردند تا گزارشی از  زندان‌ها تهیه کنم و من هم نارسایی‌های زندان را گزارش کردم…

…با این پیگیری برای اولین بار قانونمندی یک‌سانی برای اداره زندان‌ها اعم از عادی، انقلاب، زنان و…حاکم شد… تعداد زیادی از دختران و پسران جوان نیز در آن شرایط نخست تحت تاثیر برنامه‌های فریبنده گروه‌ها قرار گرفته، جذب شده و دست به اقدامات غیرقانونی می‌زدند…در این شرایط دو نگاه بر زندان‌های کشور حاکم بود. یک نگاه معتقد به برخورد خشن و حداکثرمجازات برای زندانیان بود و دیدگاه دیگر متکی بر تاکیدات امام مبتنی بر توجه بیشتر زندانیان و برخورد از نظر رافت و رحمت اسلامی بود…در آن زمان این دیدگاه مطرح شد که اگر کمترین اطلاعات از اوضاع کشور، ماهیت وابسته و جنایتکار گروه‌ها به زندانیان داده شود، حتمن اصلاح خواهند شد و می‌توانند در لیست عفو قرار بگیرند و به جامعه برگردند. حال آن‌که برخورد تند و خشونت بار با آن‌ها می‌تواند از آنها افرادی عقده‌ای و درخدمت دشمن بسازد. لذا در آن شرایط تحقیق گسترده‌ای را آغاز کردم و از میان زندانیان قبل از انقلاب، مطلعین از جریانات سیاسی و گروهکی اعم از روحانی و غیر روحانی که با دیدگاه برخورد سازنده، گفت‌وگو و اقناع موافق بودند را شناسایی و برای همکاری دعوت کردیم…در آن زمان از آقای حسین شریعتمداری و چند نفر از همکاران‌شان که در قسمت فرهنگی سپاه پاسداران و واحد فرهنگی مشغول به کار بودند و در این موضوع تسلط کامل داشتند دعوت کردم و آن‌ها چندسالی با سازمان زندان‌ها همکاری می‌کردند… آقای شریتعمداری برای ساعت‌های متمادی گاهی با یک یا چند نفر از افراد گروهکی به بحث‌های نظری فکری و اغتقادی می‌پرداختند. و بعضن در جلسه‌های عمومی‌تر به پرسش زندانیان پاسخ می‌گفتند. در واقع این اولین بار بود که در زندان جلسه پرسش و پاسخ برگزار می‌شد. آقای شریتعمداری در آن زمان به دلیل آگاهی کامل به مبانی نظری گروه‌های مارکسیستی و چپ و سابقه قبل از انقلاب و توانایی بالا مباحث ایدئولوژیک زیادی با سران برجسته حزب توده و سایر گروه‌ها داشتند».

*توجه: افکارعمومی باید بازتاب حقیقت باشد نه شارلاتانیسم رسانه‌ای که بواسطه قدرت و ثروث جنگ روانی به وجود می‌آورد!
برای تصحیح و تطهیر افکار عمومی، راز گشایی از حقیقت-که دارای لایه‌های پنهان و آشکار پیچیده‌ای است- می‌تواند کار یک روزنامه‌نگار مستقل باشد.

بیشتر بخوانید

چند سال پیش؛ هفتم خرداد ۵٩ اولین دوره تشکیل پارلمان پس از انقلاب

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,