Saturday, 18 July 2015
04 December 2020
نامه‌ای از زندانی سیاسی حامد روحی‌نژاد

«بهار آزادی در سرمای زمستان»

2010 March 28

حامد روحی‌نژاد

سر آخر خرناسه خواب خراب و رخوت‌آور، خوف‌انگیز خیالات خام خائنان و خواستاران به خاک و خون خواباندن خیل خاکیان اهورایی خاتمه یافت و سکوت سنگین و سر سام‌آور و سوزناک سرمای زمستانی به سر رسید و بوسه‌های بهار بیداری و با طراوت بر هستی نثار گشت به راستی این پدیدار شدن دگر‌گونی‌های شگرف در پدیده‌های طبیعت چه پندی و عبرتی برای ما در بر خواهد داشت.

زمستان اگر چه تاریک و سرد و سرشار از ترس و خفقان باشد سر‌انجام سپری خواهد شد و بهار دوباره پا به عرصه گیتی خواهد نهاد این قانون به آهنگ طبیعت است و خواه و ناخواه رخ خواهد داد، در جامعه انسانی نیز جز این نیست و با تاریخ و گذشتگان در خواهیم یافت که هر چند حکومتی با زمستانی‌ترین شکل و شیوه سال‌های سال عمر کند فرجام آن جز پیوستن به صفحات کتاب کهنه تاریخ نیست و تنها یادگار ماندگارش این نام ننگی است برای بانیان و مجریانش هم‌چنان که دیده‌، شنیده و یا خواند‌ه‌ایم.

مدت مدیدی است که مردم ایران زمین در اوج تاریکی و خفقان و دهشتناک‌ترین شرایط به گذران زندگی و یا با بیانی گویاتر و رساتر به زنده‌بودن صرف در این شب استبداد محکومند و تنها اندک زمانی است که پس از رسانیدن این شب ظلمانی به نقطه عطفش به دست مردم همه چیز روی به سپیدی نهاده و به سمت روشنایی ره‌سپار است و این تغییر و تبدیل موضع نوید طلوع مهر را می‌دهد و از کمی آن‌سوتر صدای خنده‌های مردمی که با شادمانی به سان پیشینیان آشتی کردند به گوش می‌رسد.

شادمانی از جنس پاک‌ترین روش زیستن از جنس انسانی، از جنس اهورایی، صدا نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود. سال 1388 با تمام فراز و نشیب‌هایش به پایان رسید، سالی که گرچه قدم‌های بی‌مانندی در راستای رسیدن به خواسته به حق خود برداشتیم اما هزینه هنگفتی در این راه متحمل شدیم. از مجروح و محبوس گرفته تا کشته و اعدامی و غیره این هزینه سنگین را پرداختیم و حتی سنگین‌تر از این را نیز خواهیم پرداخت تا به خواسته خواستنی و و هدف مشترک و به حق و حیاتی امان دست یابیم و بی‌تردید دیری نمی‌پاید که چنین خواهد شد و این یقین از آن‌جایی سر‌چشمه می‌گیرد که با توجه به این وقایع، بهایی که صرف نمودیم محال است که به سان گذشته به درد و فراموشی نسیان در یک قدمی دستیابی به خواسته ما مبتلا شویم و تیشه به ریشه تمام کاشته‌ها و کرده‌هایمان بزنیم و برای ما اساسی‌تر از این مطلب آگاهی و خردی است که ملت ایران در طول این مدت طویل به یاری تجربیات گران‌بهایش از کلیه زوایایی حاکمیت حاکم و متد و روش‌های حفظ جای‌گاهش در 31 سال بر کرسی قدرت بودن بدست آورده است و فریب دادن این مردم آگاه غیر ممکن و دور از ذهن به نظر می‌رسد. به هر روی ما ملت ایران با حافظه تاریخی بی‌سابقه و بی‌مانند به پاس خون شهدای راه آزادی با دستانی گره خورده به هم و هم‌بستگی بیتا سال 1389 را با هدف رسیدن به آزادی و حقوق انسانیمان بی‌دغدغه از ترس‌های بی‌سبب و یا با‌سبب پیشین آغاز کرده و با نتایج شگفت به پایان خواهیم رساند.

سال نو بر همه ایرانیان ایرانی مبارک

7/1/89

زندان اوین – بند 350

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,