Saturday, 18 July 2015
05 December 2020
پارس نامه - قسمت ششم- ذوالقرنین‌ یا کوروش بزرگ

«کوروش، بزرگ مرد ادیان الهی»

2010 March 29

امیر و کاملیا / رادیو کوچه

«ذوالقرنین» واژه‌ای است عربی به معنی «دارنده دو شاخ»، «دو سده» یا «صاحب دویست سال». ذوالقرنین یکی از شخصیت‌های قرآن، کتاب مقدس اسلام است. بر اساس قرآن، ذوالقرنین، سه لشکر‌کشی مهم داشت نخست به غرب، سپس به شرق، و سرانجام منطقه‌ای که در آن، یک تنگه کوهستانی وجود داشت. او مرد مومن و موحد و مهربانی بود و از طریق عدل و داد منحرف نمی‌شد و به همین جهت مشمول لطف خدا بود. او یار نیکوکاران و دشمن ستم‌گران و ظالمان بود و به مال و ثروت دنیا علاقه‌ای نداشت.

او هم به خدا ایمان داشت و هم به روز رستاخیز، او سازنده سدی بود، که در آن به جای آجر و سنگ از آهن و مس استفاده شده است و هدف او از ساختن این سد کمک به گروهی مستضعف در مقابل ظلم و ستم، قوم «یاجوج و ماجوج» بوده است. داستان ذوالقرنین در قرآن در سوره «کهف» آمده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

مورخینی که ادعا دارند ذوالقرنین همان کوروش بزرگ است دلایل عمده زیر را مطرح می‌کنند: دو شاخ همانند شاخ‌هاى قوچ در آن دیده مى‌شود. سو‌ال کنندگان درباره ذوالقرنین از پیامبر طبق روایاتى که در شان نزول آیات آمده یهودی بوده‌اند، و فردی از قریش به تحریک یهود. و به این داستان پیش از اسلام و در کتاب یهودیان  اشاره شده و تعبیر آن پادشاه ماد و فارس ذکر شده است.

ارتباط کوروش و دوشاخ

بدلی از مجسمه کوروش بال‌دار با کلاه‌خود دوشاخ که فتوحات سه‌گانه وی در بالای آن قرار دارد.
در قرن نوزدهم میلادى در نزدیکى استخر در کنار نهر «مرغاب» مجسمه‌اى از کـوروش کشف شد که تقریبن به قامت یک انسان است، و کوروش را در صورتى نشان مى‌دهد که دو بال همانند بال عقاب از دو جانبش گشوده شد، و تاجى به سرش، جلب توجه دانشمندان را نمود که گروهى از دانشمندان آلمانى فقط براى تماشاى آن به ایران سفر کردند.

از تـطـبـیـق مـنـدرجـات کتاب مقدس بـا مـشـخـصـات ایـن مـجـسـمـه ایـن احـتـمـال در نظر این مورخین کاملن قوت گرفت که نامیدن کوروش به ذو القرنین (صـاحـب دو شاخ ) از چه ریشه‌اى مایه مى‌گرفت، و هم‌چنین چرا مجسمه سنگى کورش داراى بـال‌هـایى هـم‌چون بال عقاب است. و به این ترتیب بر گروهى از دانشمندان مسلم شد که شخصیت تاریخى ذو القرنین از این طریق کاملن آشکار شده است. هم‌چنین کوروش، دو شاخ گاو را نماد و نشانه هخامنشیان ساخته و مجسمه‌های فراوانی از سر گاو و دوشاخ در بیشتر مناطق ایران و عراق از آن دوره به جا مانده است و تصویری نیز نقش شده به تازگی پیدا شده با فردی با کلاه خود همانند شاخ قوچ که این پیکر می‌تواند کوروش و یا یکی از شاهان پارسی باشد.

بعضی معتقدند آن‌چه از خصایل و اعمال ذوالقرنین در قرآن ذکر شده با حال پادشاه یمن صدق می‌کند. قرآن میگوید: «ذوالقرنین در شرق و غرب فتوحاتی کرده و سدی آهنین در برابر هجوم یاجوج و ماجوج ساخته است.» تاکنون شهادت تاریخی درباره ی هیچ پادشاه یمنی نداریم که خیال فتوحات شرق و غرب را در سر پرورانده و سدی آهنین به جای نهاده باشد.

جمعی از صاحب‌نظران، «اسکندر مقدونی» را به علت فتوحات و غلبه‌ی او بر شرق و غرب و شهرت حکومت او ذوالقرنین دانسته‌اند. اسکندر مقدونی در تمام عمر خود سدی را بنا نکرده و با ملل مغلوب نیز مهربان و دادگر نبوده است. تاریخ زندگی اسکندر مقدونی به تمام و کمال ثبت گردیده و هیچ شباهتی میان احوال او و احوال ذوالقرنین نیست.

دادگری کوروش

‌سنگ نوشته‌های نقش رستم، منشو‌ر حقوق بشر کوروش که اولین منشور حقوق بشر درجهان شناخته شده است، و مورخین دوران باستان شخصیت و صفاتی از کوروش بیان می‌کنند که با ذوالقرنین قرآن کاملن تطابق و سازگاری دارد.

درعهد عتیق فصلی است که به دانیال پیغمبر نسبت داده شده و آن را «‌سفر دانیال» می‌نامند، در تورات به غیر از این سفر، سفر «یشعیا و ارمیاه» درباره کوروش آمده است. خداوند می‌گوید: «خورس فرستاده‌ی من است و خشنودی مرا برآورده خواهد ساخت، و هم‌چنین او را یاری کردم تا خلق خود را در حیطه‌ی حمایت او درآورم، و بالاخره خورس را مخاطب قرار داده گوید همه‌ی این کارها را انجام ده تا بدانی که من خدای بزرگم، خدای اسراییل که ترا برای آزادی اسراییل، قوم برگزیده‌ است.»

یشعیاه کوروش را به «راعی» و «شبان خدا و مسیح» لقب می‌دهد و در آن می‌گوید که کوروش خواست خداوند را اجرا می‌کند. در رویای دانیال کوروش به صورت قوچ درمی‌آید، یشعیاه آن را به صورت عقاب شرق می‌نمایاند.

در کتب ارامنه که بیشتر مورد اعتناست این سد را از زمان قدیم «بهاک کورایی»، یعنی «بند کوروش» و بعضی‌ها «کابان کورایی»، یعنی «گذرگاه کوروش» خوانده‌اند. چه کور قسمتی از نام کوروش است، شکی نمی‌ماند که کوروش به سمت شمال غربی ایران رفته و از نواحی‌ای که امروز به نام «دربند» و «معبر داریان» معروف است، گذشته و در آن‌جا سدی بنا کرده تا مانع هجوم سکاها بشود و به ‌همین جهت، «دره کوروش» نامیده شده است.

بنابراین به اجماع کلیه محققانی که اخیرن به تحقیق پرداخته‌اند کاملن مسلم گردید که بنیان‌گذار سد یاجوج و ماجوج که به غلط «سد سکندر»می‌خوانند، کوروش بزرگ سرسلسله دودمان هخامنشی بوده است نه اسکندر مقدونی.  از این گذشته کوروش سفرهایى به شرق غرب و شمال انجام داد کـه در تاریخ زندگانیش به‌طو‌ر  مشروح  آمده است، و با سفرهاى سه‌گانه‌اى که در قرآن ذکر شده قابل انطباق است.

نخستین لشکر‌کشى کوروش به کشور «لیدیا» که در قسمت شمال آسیاى صغیر قرار داشت صورت گرفت، و این کشور نسبت به مرکز حکومت کوروش جنبه غربى داشت. اگر نـقـشه ساحل غربى آسیاى صغیر را جلو روى خود بگذاریم خواهیم دید که قسمت اعـظـم سـاحـل در خـلیـجـک‌هـاى کـوچـک غرق مى‌شود، به خصوص در نزدیکى ازمیر که خلیج، صورت چشم‌هایى به خود مى‌گیرد.

قـرآن مـی‌گـویـد: «‌ذو‌القـرنین در سفر غربیش احساس کرد خورشید در چشمه گل‌آلودى فرو می‌رود.» این صحنه همان صحنه‌اى بود که کورش به هنگام فرو رفتن قرص آفتاب (در نظر بیننده‌) در خلیجک‌هاى ساحلى مشاهده کرد. (بعضی گمان کرده بودند منظور قرآن این است که خورشید در گل و لای غروب می‌کند!‌)

دومین لشکرکشى کورش به جانب شرق بود، چنان‌که هردوت مى‌گوید: «این هجوم شرقى کـوروش بـعـد از فـتـح لیدیا صـورت گـرفـت، مخصوصن طغیان بعضى از قبایل وحشى بیابانى کور ش را به این حمله واداشت.» قرآن لشکرکشی دوم ذوالقرنین را این‌طور تشبیه می‌کند: «که اشـاره بـه سـفر کوروش به منتهاى شرق است که مشاهده کرد خورشید بر قو‌مى طلوع می‌کند که در برابر تابش آن سایبانى ندارند اشاره به این‌که آن قوم بیابان‌گرد و صحرانورد بودند.»

سومین لشکرکشی کور‌ش بـه سـوى شمال، به طرف کوه‌هاى قفقاز بود، تا به تنگه میان دو کوه رسید، و براى جلوگیرى از هـجـوم اقوام وحشى با درخواست مردمى که در آن‌جا بودند در برابر تنگه سد محکمى بنا کرد. ایـن تـنـگه در عصر حاضر تنگه «داریال» نامیده مى‌شود که در نقشه‌هاى موجود میان ولادى کیوکز و تفلیس نـشان داده مى‌شود، در همان‌جا که تاکنون بازمانده‌های دیوار آهنى موجود است، این دیـوار هـمـان سـدى اسـت کـه کـوروش بـنـا نـموده است. زیرا اوصافى که قرآن در‌باره سد ذو‌القرنین بیان کرده کاملن بر آن تطبیق مى‌‌کند.

منابع وماخذ:

1-      کوروش کبیر،  ابوالکلام آزاد

2-      کوروش کبیر در قرآن و عهد عتییق، دکتر فریدون بدره‌ای

3-      عهد عتیق اشعیا نبی باب 46 آیه ی 11-49-13-17

4-      عهد عتیق اشعیا نبی باب  -42-41- 44-45-25

5-      قرآن مجید سوره کهف،آیات ذوالقرنین

6-      کتاب دانیال نبی،باب پنجم آیات27-28-29

7-      ارمیا باب 29-27-6-8

8-      دانیال باب 8-9

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۱ Comment