Saturday, 18 July 2015
29 November 2020
تارنمای فرهنگ ایران

«روابط باراک اوباما و نیکلا سارکوزی»

2010 March 30

فرامرز دادرس، پژوهش‌گر و کارشناس اطلاعاتی

هفته پیش ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیتی کاخ سفید، نماینده روزنامه‌های لوموند، فیگارو، لیبراسیون وهرالد تریبون را برای یک گفت‌وگو در دفترکارش در کاخ سفید پذیرفت.

قرار است نیکلا سارکوزی، رییس جمهور فرانسه، در پی دعوت باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، برای یک سفر رسمی دو روزه به آن کشور برود. این سفر در تاریخ دوشنبه  29 مارس، آغاز شد.

اوباما، در تاریخ دهم دسامبر 2009، تلفنی با نیکلا سارکوزی، که در آن هنگام در بروکسل بسر می‌برد گفت‌وگو کرد و او را رسمن به کاخ سفید دعوت نمود.

روزنامه فرانسوی اکسپرس نوشت؛ آقای سارکوزی در شرایط کنونی مایل به این دعوت نبود، او به اوباما گفت «‌این مرا در تنگنا قرار می‌دهد، و هم‌چنین تورا در تنگنا خواهد گذاشت‌،‌ این کار را نکنیم». سپس نتوانست مقاومت کند و در پایان پذیرفت.

گفته می‌شود که نیکلا سارکوزی، نخستین رییس دولتی است که در دوران اوباما، برای شام خصوصی در کاخ سفید پذیرایی خواهد شد.

باراک اوباما و همسرش میشل، چند بار بگونه شایسته‌ای از سوی نیکلا سارکوزی و همسرش کارلا، در فرانسه مورد پذیرایی قرار گرفته‌اند.

ژنرال جونز، کوشید تا نشان دهد که شایعاتی که  در‌باره سردی روابط آقای اوباما و سارکوزی در مطبوعات فرانسه دامن زده می‌شود بی‌پایه و اساس است، و این دو رییس کشور دوست و متحد، دارای روابط خوبی می‌باشند.

روزنامه اسراییلی هاآرتص، در 28 اکتبر 2008 نوشت؛ در هنگامه مبارزات انتخاباتی آقای اوباما برای ریاست جمهوری امریکا‌، نیکلا سارکوزی چند بار در خلوت او را «‌شدیدن نارس‌« نامید، و برنامه‌های او در رابطه با جمهوری اسلامی را «‌خالی از معنی» توصیف کرد.

آقای سارکوزی و وزیر امور خارجه اش برنارد کوشنر، از مذاکره شتاب‌زده اوباما با جمهوری اسلامی خشنود نبودند، و این کار را به هدر‌دادن کوشش‌های شش‌ ساله کشور‌های اروپایی در گفت‌وگو‌هایشان  با حکومت اسلامی می‌دانستند.

پس از روی کار آمدن اوباما‌، سارکوزی گمان می‌برد که می‌تواند روابط ویژه‌ای با او برقرار کند و با یک‌دیگر در زمینه‌ها‌ی گوناگون همکار‌ی داشته باشند، وهرگاه که مایل بود به اوباما تلفن بزند.

کوشش‌های نیکلا سارکوزی برا ی دیدار خصوصی با باراک اوباما ناکام ماند. اوباما در کاخ سفید، گوردون براون نخست وزیر انگلیس، نخست وزیران استرالیا و ژاپن و حتی وزیر امور خارجه چین را پذیرفت، ولی برای دیدار خصوصی با نیکلا سارکوزی اشتیاقی از خود نشان نداد. سارکوزی به ناچار با آقای جو بایدن،  معاون اوباما ملاقات کرد.

نیکلا سارکوزی به مناسبت سفری به کویت در فوریه 2009، گفت «‌من بسیار مایلم که باراک اوباما مذاکرات با ایران را آغاز کند ولی عاقلانه این است که تا ماه ژوئن و انتخابات ریاست جمهوری ایران صبر کند». این سخنان به مزاج کاخ سفید خوش نیامد و یک ماه بعد در بیستم مارس 2009، دو نماینده از واشینگتن به پاریس فرستاده شدند. دنیس روس، مشاور خانم هیلاری کلینتون، و ویلیام برنز، نفر شماره سوم دولت آمریکا. سارکوزی لحن خود را تغییر داد و در بروکسل گفت «‌فکر نمی‌کنم که مشکل انتخابات در ایران آن گونه که گفته می‌شود خیلی مهم باشد»‌.

یکی از شیرین‌کاری‌های کاخ سفید این بود که نامه‌ای از سوی باراک اوباما، رییس جمهور تازه انتخاب شده آمریکا، به ژاک شیراک رییس جمهور پیشین فرانسه رسید، که در آن آقای اوباما به ژاک شیراک نوشته بود «‌من مطمئن هستم که ما می‌توانیم در چهار سال آینده، با همکاری یک‌دیگر در یک فضای صلح و دوستی  جهانی امن بسازیم». گفته شد که این نامه باعث خشم کاخ الیزه و شخص نیکلا سارکوزی شد.

بسیاری گمان کردند که اوباما، هنوز فکر می‌کند که ژاک شیراک رییس جمهور فرانسه می‌باشد! چند روز بعد گفته شد که  نامه باراک اوباما، در پاسخ تبریک ژاک شیراک، به مناسبت انتخاب او به ریاست جمهوری آمریکا بوده است. البته این نامه حقیقتی را بیان می‌کرد، چون ژاک شیراک هم مانند آقای اوباما مخالف جنگ در عراق بود.

آقای اوباما،  پنج ماه پس ازانتخاب شدن به ریاست جمهوری آمریکا، در پایان ماه مارس 2009، برای شرکت در گرد‌همایی سران کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی «ناتو» به شهر استراسبورگ در فرانسه آمد. او بار دیگر در ششم ژوئن 2009، برای شرکت در شصت و پنجمین سال‌گرد پیاده شدن  نیرو‌های متفقین در نرماندی به فرانسه سفر کرد، در هردو این گرد همایی‌ها دیدار دو رییس کشور بسیار کوتاه بود.

هنگامی که فهرست میهمانان شرکت کننده درمراسم یادبود شصت و پنجمین سال‌گرد پیاده شدن نیرو‌های متفقین در ساحل نرماندی تهیه می‌شد، نام الیزابت ملکه انگلیس از قلم افتاد. پیامی از کاخ سفید به الیزه رسید که در آن گفته شد که آقای اوباما رییس جمهور آمریکا، مایل است که ملکه انگلیس در این مراسم حضور داشته باشد. ملکه الیزابت به جای خود پرنس چارلز، ولیعهد را برای شرکت در مراسم فرستاد.

هنگام استقبال آقای سارکوزی و همسرش کارلا، از آقای اوباما و همسرش میشل، در نرماندی، حادثه کوچکی رخداد که از نظر خبرنگاران پوشیده نماند، همین رخ‌داد نیز به شایعاتی در باره سردی روابط میان سران دو کشور دامن زد. ساعتی بعد در کنفرانس مطبوعاتی، سران دو کشور نشان دادند که با یکدیگر اختلافی ندارند.

در هنگام استقبال از آقای اوباما و همسرش میشل‌، خانم کارلا برونی، همسر آقای سارکوزی، پروتکل رسمی را زیر پا گذاشت و بدون توجه به آقای اوباما، نخست به دیدار میشل همسر آقای اوباما شتافت.

حزب نیکلا سارکوزی در انتخابات استانی هفته گذشته در فرانسه، متحمل شکست سنگینی شد و اکثریت آرا را از دست داد، با این ترتیب آقای سرکوزی در دو سال آینده، تا انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2012 ، با دشواری هایی روبرو خواهد بود.

در تاریخ 27 مارس، کارلا برونی،همسر نیکلا سارکوزی، در یک گفت‌وگوی اختصاصی با مجله مادام فیگارو، گفت که مایل نیست شوهرش، خود را برای انتخابات آینده ریاست جمهوری فرانسه نامزد نماید.

در 23 مارس، کتاب خاطرات پال سارکوزی، نقاش ، هفتاد و نه ساله، پدر نیکلا سارکوزی، منتشر شد، او به خبرنگار روزنامه اکسپرس گفته است که میل دارد پسرش یک زندگی آرام داشته باشد، او نیز علاقمند نیست که نیکلا سارکوزی، نامزد ریاست جمهوری فرانسه در انتخابات آینده باشد.

نظر سنجی ها نشان می‌دهد که رقبای جدی آقای سارکوزی در انتخابات آینده می‌توانند «دومینیک استراوس کان» مدیر کنونی بانک جهانی از حزب سوسیالیست فرانسه و «دومینیک دو ویل پن»  نخست وزیر پیشین فرانسه از حزب دست راستی باشند.

آقای «ویل پن» در تاریخ 25 مارس 2010، اعلام کرد که بزودی حزبی بنا خواهد کرد، او خود را پیرو ارزش‌های ژنرال دوگل  نشان می‌داند.

«دومینیک دو ویل پن» هنگامی که وزیر امور خارجه فرانسه بود، به خاطر سخنرانی خود در سال 2003، در شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه جنگ عراق و سیاست آمریکا‌، بیشتر شناخته شده است.

«نیکلا سارکوزی»‌ و «دومینیک دو ویل پن» با یک‌دیگر درگیری دارند و هر دو علیه یک‌دیگر به دادگستری فرانسه شکایت نموده‌اند و پرونده این شکایت‌ها در حال رسیدگی می‌باشد.

آقای «ویل پن»  در نوامبر 2009، در سفری به ایران در کنار احمدی‌نژاد و باقر قالیباف شهردار تهران ظاهر شد، او به همراه برخی از فرانسویان مقیم ایران در رستوران یاس تهران شام صرف کرد.

سفر آقای ویل پن به دعوت شهردار تهران و در چارچوب گرد همایی شهرداران پایتخت های جهان بود. شهردار تهران بجای دعوت از آقای ” برتراند دو لا نوئه ” شهردار پاریس از آقای ” ویل پن ” دعوت نمود.

آقای «دومینیک دو ویل پن» در دوران زندگی خود تاکنون نه در پاریس، و نه در هیچ جای دیگر فرانسه، در هیچ انتخاباتی کاندیدا و انتخاب نشده است.

نیکلا سارکوزی، از هنگام بقدرت رسیدن کوشید تا سیاست خارجی فرانسه را به آمریکا نزدیک کند، او پیش از انتخاب شدنش به ریاست جمهوری فرانسه در سفری به آمریکا با پرزیدنت جرج دبلیو بوش ملاقات کرد، عکسی از این ملاقات باعث سرو صدای زیادی در روزنامه‌ها‌ی فرانسه شد. گفته شد که او با کفشی که بیست سانتیمتر او را بلند‌تر جلوه می‌داد با جرج بوش روبرو شده است. نگاه نیشدار شخص دیگری در تصویر به  پا‌های آقای سارکوزی، به این شایعه بیشتر قوت بخشید.

در عکس دیگری که در گردهمایی سران پیمان آتلانتیک شمالی «ناتو» در شهر استراسبورگ فرانسه برداشته شده است، دیده می‌شود که آقای سارکوزی برای جبران کوتاهی قد خود در برابر کارلا، همسرش و آقای اوباما و همسرش میشل ، روی پاهای خود بلند شده است.

نیکلا سارکوزی میل دارد که در حل بحران‌های جهانی نقش برجسته‌ای را در کنار دیگر بزرگان جهان بویژه رییس جمهور آمریکا ایفا نماید.

سارکوزی کسی بود که به هنگام ورود به کاخ الیزه با معمر قذافی رهبر لیبی تماس گرفت، و آزادی چند پرستار بلغاری را که در لیبی به مرگ و زندان محکوم شده بودند فراهم کرد.

نیکلا سارکوزی در بحران روسیه و گرجستان‌، به دیدار رهبران هر دو کشور رفت، و تنش بوجود آمده میان دو کشور را آرام نمود.

پشتیبانی بی‌قید و شرط نیکلا سارکوزی، در بازگشت فرانسه  به پیمان نظامی ناتو، باعث شد که مخالفینی در میان احزاب چپ و حتی احزاب دست راستی فرانسه که از هم پیمانان خودش می‌باشند علیه او برانگیخته شوند، او متهم به کنار گذاشتن ارزش‌های ژنرال دوگل شد. این اتهام حتی از سوی سفیر جمهوری اسلامی در فرانسه علیه او مطرح شد!

سارکوزی هم اکنون با مشکلات اقتصادی روز افزون در فرانسه روبرو است، او نتوانسته است به وعده‌های انتخاباتی خود جامه عمل بپوشاند.

نیکلا سارکوزی، طرفدار برخورد جدی با جاه‌طلبی‌های خطرناک جمهوری اسلامی در جهان می‌باشد. اگر سارکوزی در انتخابات آینده ریاست جمهوری فرانسه پیروز نشود، آمریکا و شخص پرزیدنت اوباما هم‌پیمان با ارزشی را از دست خواهند داد، سیاست رهبران آینده فرانسه چه از حزب سوسیالیست و چه از احزاب دست راستی باشند، هرگز مانند دوران آقای سارکوزی نخواهد بود.

آیا باراک اوباما، با دعوت و پذیرایی از نیکلا سارکوزی و همسرش کارلا، قصد دارد جبران کوتاهی و سردی روابط سال گذشته را بنماید؟ نیکلا سارکوزی و همسرش کارلا، تاکنون در میهمان‌نوازی از باراک و میشل اوباما‌، کوتاهی نکرده‌اند.

در ماه ژوئن 2009، هنگامی که خانم اوباما و دخترانش روز یک‌شنبه قصد بازدید و خرید از فروشگاه‌های پاریس را داشتند، با بسته‌بودن فروشگاه‌ها در روز تعطیل روبرو شدند، این نیکلا سارکوزی بود که یک بار دیگر در میهمان‌نوازی پیش‌دستی کرد.

روزنامه اکسپانسیون در سی‌ام ژوئن نوشت، سارکوزی گفت «‌آیا این عادی است که روز یک‌شنبه هنگامی که خانم اوباما و دخترانش میل دارند فروشگاه‌ها را بازدید کنند، من باید تلفن بزنم که فروشگاه‌ها را باز نمایند»، او قول داد که تا پیش ا زتابستان این مشکل را حل نماید.

پس از این رخ‌داد، روزنامه‌های فرانسه تصویر آقای اوباما را هنگام مبارزات انتخاباتی و با شعار معروف او، «بله ما می توانیم» (YES WE CAN)، در کنار تصویر آقای سارکوزی با زیر نویس طنزی چاپ کردند، که نوشته شده بود، «نه روز های تعطیل» (NO WEEK END).

سارکوزی به دلیل حل مشکل بیکاری در فرانسه، مایل بود ترتیبی بدهد تا فروشگاه‌ها، روز‌های تعطیل نیز باز باشند، که با مقاومت سندیکا‌های فرانسوی روبرو شد.

سران دو کشور در این دیدار رسمی می‌بایستی مسایل بسیاری را بررسی نمایند؛ سیاست جهانی، مسایل اقتصادی و سیاسی میان دو کشور، بررسی روابط اسراییل و اعراب از یک‌سو، و تنش بوجود آمده میان آمریکا و اسراییل از سوی دیگر، مساله توافق خلع سلاح اتمی میان آمریکا و روسیه، مسایلی در رابطه با پاکستان، افغانستان و عراق، و مشکلات حل نشده با ایران، بی‌شک در دستور کار آنان خواهد بود.

اروپاییان از موضع‌گیری آمریکا در قرارداد خرید هواپیما‌های غول‌پیکر سوخت‌رسان برای ارتش آمریکا، و واگذاری این قرارداد سی‌و‌پنج میلیارد دلاری به شرکت آمریکایی بویینگ، و کنار گذاشتن کنسرسیوم اروپایی «ایر باس» خشنود نیستند، و این کار را یک نوع انحصار‌طلبی در دفاع از صنایع داخلی آمریکا و خلاف قوانین تجارت جهانی می‌دانند.

رهبران کشور های فرانسه، آلمان و انگلیس در نامه به باراک اوباما به این مساله اعتراض کردند. آمریکایی‌ها می‌گویند که همه شرایط آگهی و فروش را بگونه قانونی انجام داده‌اند.

فرانسه نگران مذاکرات دو جانبه، خلع سلاح هسته‌ای میان آمریکا و روسیه می‌باشد، متن این توافق‌نامه تاکنون منتشر نشده است. فرانسوی‌ها می‌خواهند بدانند که آمریکایی‌ها به خاطر حل مشکل اتمی ایران، چه اندازه در برابر روس‌ها کوتاه آمده‌اند.

ایوو دالدر(Ivo Daalder)، سفیر آمریکا در پیمان ناتو، از طرفداران (Global Zero) جنبش خلع سلاح اتمی در جهان می‌باشد. هدف این جنبش خلع سلاح اتمی جهان تا سال 2030 می‌باشد.

سومین گرد همایی این جنبش سال گذشته در پاریس انجام شد. فرانسه به نتیجه این برنامه امیدوار و مطمئن نیست و آن را بیشتر احساسی می‌داند.

فرانسه، پیش از آمریکا به سوریه نزدیک شد، در فوریه گذشته، فرانسوا فیون، نخست وزیر فرانسه به سوریه رفت، سال گذشته نیز بشار اسد و همسرش، میهمان رییس جمهور فرانسه در پاریس بودند، آن‌ها در مراسم تاریخی بزرگداشت انقلاب کبیر فرانسه در میدان کنکورد پاریس به همراه چند رییس دولت خارجی دیگر و همسرانشان شرکت کردند.

سوریه برای رهایی کلوتید رایس، دختر جوان فرانسوی که از خرداد ماه گذشته تاکنون در ایران، و در بازداشت بسر می‌برد میان ایران و فرانسه، پا در میانی کرده است. ایران، کلوتید رایس را در برابر آزادی مجید کاکاوند، به گروگان گرفته است.

کاکاوند مهندس جوان ایرانی بیش از یک سال است که در فرانسه بازداشت می‌باشد. دادگاهی در کالیفرنیا، کاکاوند را به دلیل خرید و ارسال ابزار الکترونیکی به ایران تحت تعقیب قرار داده و از فرانسه در خواست  استرداد او را به آمریکا نموده است. آمریکایی‌ها می‌گویند که این ابزار کار برد دو گانه در صنایع نظامی و صنعتی دارد.

قرار است که دادگاه تجدید نظر پاریس در تاریخ سی و یکم مارس 2010، در باره این پرونده تشکیل جلسه بدهد، در همین روز سفر رسمی آقای سارکوزی به آمریکا پایان می‌یابد. بی‌شک یکی از مسایل گفت‌وگو میان سران آمریکا و فرانسه، مساله گروگان‌های دو طرف در ایران می‌باشد.

به جز کلوتید رایس گروگان فرانسوی در ایران، نزدیک به هشت ماه است که سه گردش‌گر آمریکایی به جرم جاسوسی در زندان‌های ایران بسر می‌برند، این سه تن در مرز‌های ایران و کردستان عراق دست‌گیر شده‌اند.

چند روز پس از دست‌گیری و انتقال عبدالمالک ریگی به ایران، خانواده‌های این سه زندانی اجازه یافتند که برای نخستین بار با فرزندان خود در زندان ایران تماس تلفنی برقرار نمایند.

گفته می‌شود که در دست‌گیری ریگی افغانستان و پاکستان کمک قابل توجهی به ایران نموده‌اند، این کمک بدون موافقت آمریکا دشوار به نظر می‌رسید.

غنی‌سازی اورانیوم، و دست یابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی، و تحریم‌های سیاسی و اقتصادی پیش‌بینی شده در باره ایران، نیز از مسایل مهم گفت‌وگو‌های میان اوباما و سارکوزی می‌باشد.

رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا در ماه فوریه گذشته گفت «‌ناتو در بحران بسر می‌برد‌. اروپاییان سال‌ها است که در زمینه دفاعی سرمایه‌گذاری نکرده‌اند». کمبود هلیکوپتر و هواپیما‌های باری بچشم دیده می‌شود، واین کمبود درعملیات نظامی علیه طالبان در افغانستان تاثیر گذاشته است.

آندرس فوگ راسموسن،  دبیر کل ناتو، روز شنبه27 مارس، در یک کنفرانس امنیتی در بروکسل اظهار داشت «‌کشورهای اتحادیه اروپا باید هزینه‌های دفاعی را افزایش دهند یا خطر تبدیل شدن به یک ببر کاغذی را بپذیرند.»‌ او افزود: «‌چنین اقدامی به اروپا کمک خواهد کرد به آمریکایی‌‌ها نشان دهد که اتحاد آن ارزشمند است‌«.

راسموسن ،سهم موثر اعضای ناتو در جنگ در افغانستان را یادآور شد، اما گفت: «آن‌ها نباید اتحاد با آمریکا را مسلم بدانند». او هم‌چنین پیشنهاد کرد کشورهای ناتو و روسیه برای مقابله با تهدید‌های بالقوه از کشورهایی مانند ایران، در استقرار یک سیستم دفاع موشکی سراسری در اروپا همکاری کنند.‌

روزنامه اینترنتی روسی «وزگلیاد» خبر داد؛ در اجلاس وزرای امور خارجه گروه هشت (G8) که هفته آینده در کانادا برگزار می‌شود، موضوعات منع گسترش سلاح هسته‌ای، اوضاع افغانستان و مساله هسته‌ای جمهوری اسلامی بررسی خواهند شد.

آمریکا از فرانسه درخواست کرده است که نیرو‌های نظامی بیشتری به افغانستان اعزام کند، ولی پاریس توان اعزام نیرو‌های بیشتر به افغانستان را ندارد، فرانسه قول داده است که  شماری از مربیان پلیس و ژاندارمری خود را برای آموزش نیرو‌های پلیس افغان به آن‌جا بفرستد.

فرانسه در افغانستان و در پایگاه پشتیبانی ( لجیستیکی) خود در تاجیکستان نزدیک به چهار هزار نیروی نظامی دارد. فرانسه در تابستان گذشته دومین پایگاه نظامی بیرون از خاک خود «الظفارا» را در ابوظبی بر پا کرده است.

آقای اوباما در‌یافته است که آقای نیکلا سارکوزی، می‌تواند هم‌پیمان بسیار خوبی در کنار آمریکا باشد. آقای اوباما می‌خواهد بی‌تفاوتی خود را نسبت به آقای سارکوزی کنار بگذارد. او امیدوار است که نیکلا سارکوزی در سال 2012 دوباره برای پنج سال دیگر به ریاست جمهوری فرانسه انتخاب شود. اوباما شانس بیشتری برای انتخاب دوباره خود به ریاست جمهوری آمریکا در سال 2013 دارد.

هر دو رییس جمهور در صورت انتخاب دوباره، تا سال 2017، در قدرت خواهند بود، و در هفت سالی که در پیش رو دارند، می‌توانند  با همکاری یک‌دیگر به نتایج خوبی دست یابند.

هشتم فروردین- بیست و هشتم مارس 2010

منبع

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,