Saturday, 18 July 2015
02 December 2020
به بهانه زادروز و سال‌روز درگذشت «رافائل سانتسیو»

«نقاش ستاره‌ای که زود افول کرد»

2010 April 06

محبوبه / رادیو کوچه

mahboobeh@khoocheh.com

ششم آوریل 1483 میلادی مصادف با زادروز و ششم آوریل 1520 برابر با درگذشت «رافائل سانتسیو» که بیشتر با اسم کوچکش رافائل شناخته می‌شود، نقاش و معمار ایتالیایی دوران اوج رنسانس است. علی‌رغم مرگ زود هنگامش در ۳۷ سالگی٬ امروزه تعداد فراوانی از آثارش برجای مانده‌است. وی به همراه میکل‌آنژ و لئوناردو داوینچی، سه‌گانه استادان بزرگ دوران خود را تشکیل داده‌ بودند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«رافائل سانتسیو» در ششم آوریل سال 1483میلادی در شهری کوچک اما از نظر هنری بسیار قابل توجه به‌نام اوربینو در ایتالیای مرکزی به‌ دنیا آمد. پدرش «جیووانی سانتی» نقاش درباری بود که به دوک خدمت می‌کرد. دربار آن دوره بیشتر گرایشی ادبی به جای گرایش هنری داشت. اما پدر رافائل٬ به همان اندازه که نقاشی زبردست بود شاعری توانا نیز بود. از نمونه کارهای او می‌توان به اشعاری که وی بر پایه زندگی فدریکو سروده ‌بود و هم‌چنین٬ طراحی دکور نمایش‌نامه بالماسکه‌، گونه‌ای که برای برنامه‌های تفریحات دربار به اجرا گذاشته‌ شده بود٬ اشاره کرد. خانواده رافائل در دربار اوربینو احتمالن بسیار بیشتر از بارگاه‌های دیگر با هسته مرکزی خانواده درباری مخلوط شده‌ بود.

رشد در چنین محیطی رافائل را دارای آداب و مهارت‌های اجتماعی ممتاز کرد، آن‌گونه که «واساری» بنیان‌گذار تاریخ‌نگاری هنری نیز به آن اشاره کرده‌ است. زندگی درباری در اوربینو بود که توسط «بالداسار» سیاست‌مدار و نویسنده قهار دوران رنسانس، به عنوان الگویی برای فضیلت‌های اخلاقی و انسان‌دوستانه درباری در ایتالیا در کتاب کلاسیک این نویسنده با عنوان «کتاب دربار» منتشر شد.

رافائل در پاییز سال 1504 به طور حتم به فلورانس رفت اما مشخص نشده است که آیا این اولین ملاقاتش از فلورانس بوده یا نه اما به گواهی آثارش در حدود سال 1504 اولین ارتباط اساسی را با این تمدن هنری داشت که در تقویت تمام افکاری که او تا آن زمان کسب کرده ‌بود تاثیر بسزایی گذاشت و هم‌چنین افق‌های جدید و وسیعی را پیش روی او باز کرد. عمده آثاری را که او در بین سال‌های 1505 تا 1507 به ‌وجود آورد به طور قابل ملاحظه‌ای برای مردم مقدس بودند که تحت تاثیر «لئوناردو» قرار داشتند که نوآوری بزرگی را از سال 1480 در نقاشی به ‌وجود آورده ‌بود. مخصوصن این تاثیر بیشتر از تابلوهای حضرت مریم و بچه‌ای به طرف خیابان گرفته شده ‌است. در این موقع رافائل به یادگیری چگونگی ترکیب‌های ساختاری تابلوهایش مشغول شد و یگانگی جدیدی از ترکیب و منع از وجه تمایزات غیرضروری در آثارش از جمله تغییرات تابلوهای او در فلورانس بود که بیش‌تر مدیون تکنیک نور لئوناردو است و نقاشی سیاه قلم را نیز نزد «داوینچی» یاد گرفت که متاثر از سبک اسفاماتو سبک لئوناردو در استفاده از سایه نرم و نازک‌ به جای خط گذاشتن در شکل‌ها و چهره‌ها  بود .

تابلوهای پرتوان رافائل با لطافت و توازن درون آن نظیر «مریم کوچک» بدون شک تاثیر گرفته از «مایکل ‌آنجلو» است . در مدت زمانی که رافائل در فلورانس بود «دوک گایدوبالدو» او را برای کشیدن تابلویی برای هنری هفتم پادشاه انگلستان به خدمت گرفت‌. در این تابلو به اسم جرج مقدس و اژدها او پرتره جرج را به عنوان یک جنگ‌جوی دلیر که در مقابل اژدها می‌جنگد، نشان می‌دهد. در تقابل با نبرد درون تابلو، در پس زمینه آن وضع آرام و بی‌‌سر و صدایی دیده می‌شود. در داستان جرج مقدس بعد از این‌ که اژدها کشته می‌شود تمام شهر به دین مسیحیت برگردانده می‌شوند که سمبل پیروزی مسیحیت بر همه است.

در حوالی سال‌های 1509-1508 وقتی که او  25 ساله بود توسط پاپ جولیوس دوم به رم فرا خوانده شد تا برای تزیین تک‌تک اتاق‌های کاخ واتیکان به آن‌ها کمک کند. ااو اولین اتاقی را که در کاخ واتیکان کامل کرد اتاق امضا بود و او در این زمان فرصتی داشت که هنر کلاسیک خود را در اندازه مجلل و بزرگ به کار گیرد‌. رافائل دیوارهای کاخ را به ‌صورت تجلیل از چهار جنبه فضیلت بشری مصور کرد. الهیات‌، فلسفه‌، هنر و قانون و ترکیب شدن این چهار نمود نشان‌دهنده انتقال قرون وسطی به دنیای نوین بود‌. در این مدت رافائل تنها کمی در رم شناخته شده ‌بود اما در زمان اندکی تحت قدرت جولیوس و دربار روز به روز رشد کرد و سرانجام بسیار معروف شد به گونه‌ای که او را شاهزاده نقاشان نامیدند.


رافائل در تمام دوران زندگی به سادگی با بالاترین سطوح اجتماعی رفت و‌ آمد داشت که این خود از دلایلی بود که حسی گمراه‌‌کننده از کم‌ زحمت‌ کشیدن و آسوده گرفتن مسایل را حتی در زندگی هنریش برایش به ارمغان آورده‌ بود. به دلیل این‌که او هیچ‌گاه از آموزشی کلاسیک در آداب و رسوم اجتماعی بهره‌مند نشد، نحوه دانستن زبان لاتین توسط او هنوز نامشخص است.

پس از سال‌های ابتدایی زندگی در رم٬ اکثر آثار رافائل توسط خود وی طراحی و به طور گسترده در کارگاهش خلق می‌شدند که این خود با افت قابل ملاحظه‌ای در کیفیت همراه بود. رافائل در طول حیات٬ نقاش بسیار تاثیرگذاری بود اگر چه در خارج از رم او را اغلب با آثار مشترکش می‌شناختند. پس از مرگ رافائل٬ تاثیر رقیب بزرگش میکل ‌آنژ بر هنر اروپا تا قرن‌های هفدهم و هجدهم میلادی فراگیر بود٬ هنگامی که کیفیت هارمونیک و یک‌دست آثار رافائل بار دیگر به عنوان سبکی برتر مورد توجه قرار گرفت.

جورجیو واساری نقاش و تاریخ‌نگار ایتالیایی٬ دوران هنری رافائل را به سه بخش و سه سبک مجزا طبقه‌بندی کرده‌است: سال‌های ابتدایی زندگی در آمبریا٬ سپس بازه زمانی چهار ساله از ۱۵۰۴ تا ۱۵۰۸ میلادی مربوط به جذب سنت‌های هنری فلورانس و در نهایت٬ دوازده سال پایانی عمر در رم که سال‌هایی بسیار پرکار و همراه با موفقیت برای رافائل بود زمانی که وی برای دو پاپ و وابستگان نزدیکش کار کرد.

و در نهایت رافائل در سن 37 سالگی در همان روز که به دنیا آمد یعنی ششم آوریل در سال 1520 در گذشت.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,