Saturday, 18 July 2015
25 November 2020
گفت‌وگو با «رحمان جوانمردی»، در مورد وضعیت «زینب جلالیان» و دیگر زندانیان کرد

«هدف حاکمیت، پاک‌کردن صورت مساله است»

2010 April 08

حسام میثاقی / رادیو کوچه

بر اساس گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر کردستان، در هفته‌های اخیر مراجعه «خلیل بهرامیان» وکیل زینب جلالیان زندانی سیاسی کرد، به زندان‌های کرمانشاه بی‌نتیجه بوده و مسوولان زندان از انتقال وی به مکانی نامعلوم خبر داده‌اند. این درحالی است که برخی خبرگزاری‌ها از حضور این زندانی در بند ۲۰۹ زندان اوین خبر داده‌اند اما این خبر هنوز تایید نشده است.

حسام میثاقی در این رابطه با  «رحمان جوانمردی»، خبرنگار کرد گفت‌وگویی کرده‌ است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در مورد آخرین وضعیت خانم زینب جلالیان توضیح دهید و بگویید آیا مشخص است ایشان را به چه مکانی انتقال داده‌اند؟

بر اساس گفته‌های وکیل زینب، وی روز ۱۷ اسفند مصادف با روز زن برای دیدن او به زندان کرمانشاه رفته اما موفق به ملاقات نشده است. بر اساس اظهارات مسوولان، زینب در اداره اطلاعات کرمانشاه نگه‌داری می‌شد اما مسوولان هیچ جوابی به وکیل ندادند و همین امر موجب نگرانی او شده است. نگرانی خلیل بهرامیان در این مورد بوده که در شهرستان‌ها ممکن است مثل کهریزک شکنجه و تجاوز روی دهد.

پس از این، خبری در «گویا» و «هرانا» منتشر شد که بر اساس آن، زینب جلالیان به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده و در یک سلول دونفره همراه با خانم بهاره هدایت نگه‌داری می‌شود. این خبر توسط هیچ‌کس تایید نشد و بنده نیز موفق به تایید این خبر از منبع دیگری نشده‌ام.

بنابراین وضعیت ایشان هم‌چنان مبهم است. در مورد چگونگی برگزاری دادگاه و اتهامات منتسب به ایشان صحبت کنید. به نظر شما دلیل صدور حکم اعدام برای زینب جلالیان چیست؟

یکی از اتهامات ایشان عضویت در احزاب کردی است و به‌طور مشخص ایشان را به «پژاک» یا به تبع آن‌ها حزبی که در کردستان اقدامات مسلحانه انجام می‌دهد، منتسب کرده‌اند. شخص زینب جلالیان و خانواده‌اش اظهار کرده‌اند که وی از سن ۱۰ سالگی به «پ.ک.ک» پیوسته که البته طفلی ۱۰ ساله نمی‌تواند مرتکب جرمی شود. به لحاظ حقوقی نیز، نمی‌توان چنین اتهاماتی را به طفلی در این سن منتسب کرد.

به هر حال، در آن زمان پ.ک.ک در ایران به طور قانونی فعالیت داشت و از دید جمهوری اسلامی حزبی غیرقانونی نبود. به گفته خانواده جلالیان، زینب یک سال پیش از دست‌گیری، یعنی در سال ۸۵، از طریق مرز عراق وارده ایران شد تا نزد خانواده و زندگی عادی برگردد اما در کرمانشاه دست‌گیر شد.

زینب و خانواده‌اش بارها اعلام کرده‌اند که وی در هیچ اقدام مسلحانه‌ای شرکت نداشته و در هیچ‌یک از احزاب اپوزسیون جمهوری اسلامی عضویت نداشته است چرا که پ.ک.ک اپوزسیون جمهوری اسلامی نیست. این حزب کردی، برای حقوق مردم کرد در کردستان مبارزه می‌کند. به گفته زینب و خانواده‌اش دادگاه وی در چهار تا پنج دقیقه و بدون وکیل برگزار شده بود. در آن زمان وکیلی اهل ارومیه، پرونده وی را پذیرفته و تقاضای ۱۲ میلیون تومان کرده بود. خانواده جلالیان احشام خود را فروخته بودند تا بتوانند پول وکیل را بپردازند. آن وکیل کاری از پیش نبرد و اخیرن آقای خلیل بهرامیان وکالت ایشان را بر عهده گرفته‌ که امیدواریم بتواند کاری انجام دهد.

بر اساس گزارش نهادهای مدافع حقوق بشر، در حال حاضر تعداد زیادی از فعالان کرد به اعدام محکوم شده‌اند. به نظر شما علت این روی‌کرد حاکمیت در قبال فعالان کرد چیست؟ فعالیت این افراد در چه زمینه‌ای بوده که با حکم اعدام روبه‌رو شده‌اند؟

از ابتدا در کردستان برای حل و فصل مسایل، هیچ ارگان و مرکزی وجود نداشته و هیچ‌کس برای رسیدگی به مشکلات جامعه کرد، کاری انجام نداده است. همواره به کردستان دید امنیتی داشته اند. اگر کسی فعالیت سیاسی یا مدنی داشته، وی را به چشم دشمن دیده‌اند و سعی کرده‌اند با حذف فیزیکی و از میان برداشتن وی صورت مساله را پاک کنند. بخش دیگری از موضوع، فعالیت‌های حقوق بشری و مدنی است. حاکمیت این نوع فعالیت را در سرتاسر ایران تحمل نکرده و به شدیدترین وجه با آن برخورد می‌کند. اتهاماتی نظیر جاسوسی، وابستگی به احزاب سیاسی، محاربه و غیره به فعالان حقوق بشر در کردستان منتسب می‌شود که به هیچ‌وجه درست نیست. این اتهامات برای صدور اشد مجازات از جمله حکم اعدام به این افراد منتسب می‌شود.

این موضوع از سال‌ها قبل وجود داشته است. دو موردی که بسیار مشهور شد، مورد «عدنان حسن‌پور» و «هیوا بوتیمار» بود. این دوتن فعالیت مدنی داشتند و با وجود این، برای آنان پرونده‌سازی کرده و آنان را به اعدام محکوم کردند. پس از اعتراضات جهانی و پیگیری‌های مکرر حکم آن‌ها کاهش پیدا کرد. عدنان حسن‌پور به ۳۱ و هیوا بوتیمار به هشت سال حبس محکوم شدند. هم‌چنین کاوه (کرمانشاهی) از جمله فعالان حقوق بشری است که برای وی پرونده‌سازی کرده‌اند. بسیار مشاهده شده که این افراد زیر شکنجه وادار به اقرار می‌شوند. دلیل خاص این روی‌کرد این است که می‌خواهند صورت مساله را پاک کنند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,