Saturday, 18 July 2015
24 November 2020
گفت‌وگو روز

«اشغال سفارت ایران، یک اعتراض مستقل»

2010 April 17

اردوان روزبه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

در خبرها آمده بود که در روز چهارشنبه هفدهم فروردین، بخش‌هایی از سفارت ایران در  شهر لاهه توسط یک گروه ایرانی-  اروپایی تصرف شد و این تصرف ساعت‌ها به طول انجامید. در این میان تصرف‌کنندگان با پایین آوردن پرچم جمهوری اسلامی و برافراشتن تصویری از یکی از کشته‌شدگان منسوب به اعتراضات پس از انتخابات خرداد 88 ایران اعتراض خود را ابراز کردند. همان‌طور که پیش از این نیز  رادیو کوچه با یکی از طرف‌داران این تصرف‌‌‌کنندگان صحبت کرده بود، آن‌ها بدون وابستگی به یک گروه مشخص و بدون برنامه‌ریزی دراز مدت نسبت به تصرف سفارت ایران اقدام کرده بودند.

خود آن‌ها نیز در گفت‌وگوهایشان خود را منتسب به هیچ گروهی معرفی نکردند. این تصرف ساعتی بعد توسط پلیس هلند رفع شد و معترضین که از ملت‌های مختلف همراه ایرانی‌ها بودند نیز دست‌گیر شدند و پرونده‌ای در دادگاه برایشان تشکیل شد.

اما این حرکت از سوی برخی از فعالان در جنبش سبز مورد انتقاد قرار گرفت و برخی دیگر این حرکت را هم‌سو با جریان جنبش سبز ندانستند. حتا برخی از روزنامه‌نگاران نظیر «ابراهیم نبوی» آن‌ها را «عوضی» خطاب کرد که این مناقشه‌ای شد بین طرف‌داران و مخالفان این حرکت. عده‌ای هم این حرکت را حرکتی کور دانستند. اما خود تصرف‌کنندگان هفت ایرانی و سه خارجی بودند و بنا به گفته‌ی یکی از آن‌ها که هر کدام از مشرب‌های مختلف سیاسی نظیر طرف‌داران سوسیالیست، آنارشیست، جنبش سبز و سایر دیدگاه‌های سیاسی بودند، نگاهشان به این چالش و انتقادات چیست؟

س.ص که بنا به خواسته‌ی خود پیش از این هم با این عنوان خوانده می‌شد، یکی از تصرف کنندگان سفارت ‌ایران در هلند است. او در گفت‌و‌گویی با اردوان روزبه نگاهش را نسبت به انتقادات بیان کرده و از سویی پاسخ می‌دهد که آیا این حرکات مقطعی می‌تواند منتهی به نتیجه باشد یا خیر.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«اشغال سفارت ایران، یک اعتراض مستقل»

در خبرها آمده بود که در روز چهارشنبه هفدهم فروردین، بخش‌هایی از سفارت ایران در  شهر لاهه توسط یک گروه ایرانی- اروپایی تصرف شد و این تصرف ساعت‌ها به طول انجامید. در این میان تصرف‌کنندگان با پایین آوردن پرچم جمهوری اسلامی و برافراشتن تصویری از یکی از کشته‌شدگان منسوب به اعتراضات پس از انتخابات خرداد 88 ایران اعتراض خود را ابراز کردند. همان‌طور که پیش از این نیز  رادیو کوچه با یکی از طرف‌داران این تصرف‌‌‌کنندگان صحبت کرده بود، آن‌ها بدون وابستگی به یک گروه مشخص و بدون برنامه‌ریزی دراز مدت نسبت به تصرف سفارت ایران اقدام کرده بودند.

خود آن‌ها نیز در گفت‌وگوهایشان خود را منتسب به هیچ گروهی معرفی نکردند. این تصرف ساعتی بعد توسط پلیس هلند رفع شد و معترضین که از ملت‌های مختلف همراه ایرانی‌ها بودند نیز دست‌گیر شدند و پرونده‌ای در دادگاه برایشان تشکیل شد.

اما این حرکت از سوی برخی از فعالان در جنبش سبز مورد انتقاد قرار گرفت و برخی دیگر این حرکت را هم‌سو با جریان جنبش سبز ندانستند. حتا برخی از روزنامه‌نگاران نظیر «ابراهیم نبوی» آن‌ها را «عوضی» خطاب کرد که این مناقشه‌ای شد بین طرف‌داران و مخالفان این حرکت. عده‌ای هم این حرکت را حرکتی کور دانستند. اما خود تصرف‌کنندگان هفت ایرانی و سه خارجی بودند و بنا به گفته‌ی یکی از آن‌ها که هر کدام از مشرب‌های مختلف سیاسی نظیر طرف‌داران سوسیالیست، آنارشیست، جنبش سبز و سایر دیدگاه‌های سیاسی بودند، نگاهشان به این چالش و انتقادات چیست؟

س.ص که بنا به خواسته‌ی خود پیش از این هم با این عنوان خوانده می‌شد، یکی از تصرف کنندگان سفارت ‌ایران در هلند است. او در گفت‌و‌گویی با اردوان نگاهش را نسبت به انتقادات بیان کرده و از سویی پاسخ می‌دهد که آیا این حرکات مقطعی می‌تواند منتهی به نتیجه باشد یا خیر.

تو یکی از کسانی هستی که سفارت ایران در لاهه را گرفتید. این موضوع در موقع خودش خیلی جنجال کرد و بحث‌هایی را هم به‌وجود آورد. موضوعات بعدی بحث‌هایی بود که بین جریان‌های روبه‌روی جمهوری اسلامی مطرح شد. بعضی‌ها هم می‌گویند این کار سوسیالیستی بوده است. چه اتفاقی افتاد که ده نفر ایرانی و هلندی دور هم جمع شدند و با مشرب‌های مختلف به سفارت ایران حمله کردند؟

این برنامه‌ریزی چند دلیل داشت. اول این‌که کل گروه سوشیال و چپ نبودند و کسانی که بودند  به دلایل مختلف وارد شدند. در گروه غیر از ایرانی، لهستانی، انگلیسی، فرانسوی، هلندی و از سن‌های متفاوت بودند. گروه هم از نظر ملیتی و هم دید سیاسی بسیار متنوع بود. در این گروه افراد آنارشیست بودند که چپ‌های سوشیال  کمونیستی را قبول ندارند. اما چیزی که برای آن‌ها مهم بود این است که گروهی که با هم هم‌کاری می‌کنند چه کاری انجام دهند که پیغامی را به دنیا بدهد. کاری که ما کردیم کاملن سمبولیک بود. ما کاری نکردیم که باعث درگیری فیزیکی بین ما و کارکنان سفارت شود. حتا برداشتن پرچم هم  به دلیل توهین به آن نبود. وقتی حکومتی در کشوری است که خود مردم آن را دعوت  و انتخاب نکردند و آن را قبول ندارند، بسیار برای ما سخت است که یک کشور دیگر تیکه‌ای از خاکش را به این حکومت می‌دهد با این‌که این خاک باید برای خود مردم ایران باشد. ما به صورت سمبلیک خاکی که به سفارت وصل بود را گرفتیم و پرچمی که نشان می‌داد آن‌جا برای حکوت است را برداشتیم و پرچمی که به خود مردم ایران ربط داشت را برافراشتیم.

افرادی که در آن‌جا دور هم جمع شدید از گروه‌های مختلف مثل سوشیال، آنارشیست و غیره بودید. چه‌طور کنار هم جمع شدید؟ زیرا این نمی‌تواند برنامه‌ی اتفاقی باشد. چه‌قدر طول کشید دور هم جمع شوید؟

در مورد برنامه‌ریزی و جزییات آن نمی‌توانیم صحبت بکنیم چون باید به دادگاه برویم. اما نظر شخصی من این است که مشکلی که با حکومت جمهوری اسلامی داریم خاص یک گروه سیاسی نیست. گروه‌های مختلف فعال هستند و هدف مشترکی دارند و این است که وضع حقوق بشر در ایران را بهتر کنند. این آدمها می‌توانند سوشیال، آنارشیست، لیبرال یا مذهبی باشند. مهم این است این گروه‌ها علی‌رغم این‌که با هم مشکل دارند اما کاری بکنند.

حتا شاید فردی که سوشیال است بگوید من به این دلیل این کار را انجام دادم و فرد دیگری بگوید دلیل من چیز دیگری است، باز هم مهم نیست. مهم این است که هدف ما یکی است و آن هم قبول نداشتن حکومت جمهوری اسلامی است و باید یک کار مشترکی انجام دهیم. حتا موقعی که فردی مانند آقای نبوی مقاله‌ای بر‌علیه ما می‌نویسد، دلیلی ندارد که او را قبول نداشته باشم و هنوز هم از نوشته‌هایش لذت میبرم.

به دلیل وجود گروه‌های مختلف نمی‌خواستیم با یک پرچم خاص این کار را انجام دهیم بلکه با هم هم‌کاری کنیم که این هم برای جمهوری اسلامی یک ترس است. ما باید اختلاف‌ها را کنار بگذاریم و فارغ از گروهی که به آن اعتقاد داریم‌، به دنبال اتحاد و یافتن مسایل مشترک باشیم و آن هم این است که اعتراض کنیم و نشان دهیم این حکومت را قبول نداریم و براساس این فکر به جلو برویم. ما نباید فکر کنیم با این کاری که انجام دادیم قهرمان شدیم. چرا‌که این کار ما به هیچ عنوان با کاری که بچه‌ها در ایران می‌کنند قابل مقایسه نیست. یک فردی که در ایران تظاهرات می‌کند واقعن از ده نفری که سفارت را گرفتند شجاع‌تر بوده است. پلیس هلند خیلی خوب با ما برخورد کرد و نشان داد که پلیس در یک دموکراسی چه‌طور باید برخورد کند. و این با فعالیت گروه عملیاتی در ایران خیلی فرق دارد.

آیا  کار این جمع با گروه‌هایی که از نظر دیدگاه‌ با هم ضد هستند، ادامه خواهد داشت یا یک حرکت بود و تمام شد؟

هدف اصلی ما این نبود که گروهی را ایجاد کنیم تا مبارزه کند زیرا از این نوع گروه‌ها چه در ایران و چه در خارج از کشور خیلی هستند. هدف ما این بود زمانی که این جریان آرام شده، دوباره این بحث را به رسانه‌ها و وبلاگ‌ها برگردانیم. حتا آن‌هایی که به این کار ما ناسزا گفتند هم برای من خیلی مهم است. اگر بعد از این هم نتوانیم کاری بکنیم اما به نظر من توانستیم موفق باشیم. اما من نمی‌توانم در مورد این‌که بچه‌های این گروه در آینده می‌خواهند کاری بکنند، حرفی بزنم. کسی که کار سیاسی می‌کند حتا با یک شعر یا نقاشی هم ادامه می‌دهد. من مطمئنم که در آینده کارهای دیگری هم می‌کنیم. اما این‌که آیا با این گروه ادامه می‌دهیم یا گروه دیگری، نمی‌توانم چیزی بگویم. امکان هم دارد که دیگرکاری نکنیم.

با توجه به این‌که افرادی مثل آقای نبوی این گروه را با لفظ «عوضی» خطاب می‌کند و خیلی از افراد هم اعتقاد دارند این حرکت به ضرر جنبش سبز بوده زیرا بدون برنامه‌ریزی انجام شده است، آیا انجام این اعمال را می‌توان کمکی به جریان‌های داخل ایران قلمداد کرد؟

هدف اصلی این بود که دوباره بحث به‌وجود بیاید. هدف دیگر این بود که کسانی که در ایران هستند بشنوند. زیرا وقتی در ایران مبارزه می‌کنید یا وضع را تحمل می‌کنید، ناگهان می‌شنوید که عده‌ای در  خارج از کشور این کار را کردند امکان دارد دلت را شاد کند. به خصوص که بین آن‌ها چند نفر غیر‌ایرانی هم بودند.

بسیاری هم در این جنبش سبز هستند که شک دارند به چه سمتی به جلو بروند. من خودم را بخشی از موج سبز نمی‌دانم. بعضی‌ها می‌گویند باید آرام پیش رفت. بعضی‌ها معتقدند باید نارضایتی خود را بیشتر نشان دهیم. خود افراد موج سبز هم نمی‌دانند. پس خنده‌دار است که می‌گویند این کار برای موج سبز خوب نیست. به نظر من ربطی ندارد.

فکر می‌کنید حرکت‌ها باید خود جوش و خود محور باشد؟ و برای جریاناتی که در داخل ایران اتفاق می‌افتد رهبریت خاصی قایل نیستید؟

اگر  یک رهبری قوی باشد که مردم را با خود هم‌راه کند و استراتژی نشان دهد خیلی خوب است. چراکه نه؟ دلیل این‌که جمهوری اسلامی موفق بوده، این است که یک رهبر و آقا داشته و هرچه می‌گفته همه دنبال او می‌رفتند. اما ما متاسفانه این رهبر را نداریم. بعضی‌ها می‌گویند «موسوی» و برخی هم می‌گویند «کروبی» رهبر است و بعضی‌ها هم آن‌ها را قبول ندارند.

به هر حال الان یک رهبر با ساختار ثابت نداریم. این خوب است که هر کسی به روش خودش مخالفت می‌کند. یک نفر آهنگی می‌سازد زیرا می‌داند کسانی که آن را گوش می‌کنند با این کار با حکومت مبارزه می‌کنند، یکی دیگر مقاله می‌نویسد. همه باید به روش خودشان فعال باشند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,