Saturday, 18 July 2015
27 November 2020

«عالی‌جناب هنوز سرخ‌پوش است»

2010 April 19

مهران فرجی

آن روزهای سیاه را یادمان نمی‌رود. همان روزهای دست‌کردن در سطل سوسک به‌خاطر کوتاه بودن آستین و روزهای به زندان افتادن ده‌ها فعال سیاسی فقط به خاطر نگارش یک نامه انتقادآمیز از سیاست‌های اقتصادی هاشمی رفسنجانی.

روزهایی که عالی‌جناب سرخ‌پوش با دوم خرداد از قدرت کنار رفت و رهبری او را بهترین رییس جمهوریش خطاب کرد.

روزهای حمایت احمدی‌نژاد از رفسنجانی در انتخابات مجلس ششم.

حالا چه شده اصلاح‌طلبانی که به واسطه فضای به‌شدت بسته و خفقان مطلق دوره هاشمی، دوم خرداد را دیدند و به قدرت آمدند، به سمت این چهره نه‌چندان خوشایند در بین مردم، رفته‌اند؟

چه شده که برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب قلم به مجیزگویی عالی‌جنابی دست گرفته‌اند که هنوز هم حقیقتن سرخ‌پوش است و خاکستری؟ چه شد که اصلاح‌طلب‌ها فکر کرده‌اند برای ماندن در قدرت باید دست به دامان هرکسی حتا هاشمی‌رفسنجانی با آن سابقه خراب و با آن ذهنیت بد بین مردم بشوند؟

نمی‌دانم مسوولان اصلی روزنامه‌هایی هم‌چون بهار و آرمان به این فکر کرده‌اند که چرا تیراژ روزنامه‌هایشان پایین است؟

وقتی روزنامه بهار در ویژه‌نامه بهاریش با تیتر «باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها» و با مصاحبه با برادر و پسر هاشمی سعی در تطهیر چهره‌ای منفور می‌کند و روزنامه آرمان نیز منتظر است که هاشمی دهانش را باز کند تا تیتر یک روزنامه‌اش کند، چه انتظاری از مردم دارند که این روزنامه‌ها را بخرند؟

آیا کسی پیدا می‌شود که بگوید رفسنجانی چهره منفوری در جامعه نیست؟

چرا مردم باید حرف خاندان هاشمی را باور کنند که بگویند «ما پاک پاکیم»؟

همین حاج حسین مرعشی که حالا زندان هم رفته و لابد اپوزیسیون می‌شود، از قبل رابطه فامیلی با هاشمی رفسنجانی، کم از رانت استفاده کرده و کم خورده است؟ بگذریم…

گاهی دلم برای خودمان می‌سوزد. برخی دوستان دل به کسی بسته‌اند که حتا هرگز از آن‌ها حمایت رسمی نمی‌کند. وای به حال ما که منجیمان بخواهد هاشمی رفسنجانی باشد.

یک روز دوستی می‌گفت، اگر ده میلیون نفر هم به احمدی‌نژاد رای داده باشند باید به حال این مملکت و فرهنگش گریست؛ این درست است، اما همان‌قدر هم باید به حال روشن‌فکرهایی گریست که پنج سال پیش نام محمدچاخان به خاتمی نهادند اما باز هم از کسی حمایت کردند که تنها مشخصه‌اش حمایت خاتمی از او بود.

این اشتباهات همیشه تکرار شده و در مورد برخی همواره تکرار هم می‌شود و همان‌طور که جبهه مشارکت در اوج تحریم مردمی انتخابات مجلس هفتم و هشتم، وارد عرصه شد، چه‌بسا باز هم برای رسیدن به قدرت در انتخاباتی که اگر برگزار شود، شرکت کنند و مثلن از قالیباف یا اصول‌گرایان معتدل حمایت کنند؛ شاید حق هم دارند، یک بار طعم شیرین قدرت را چشیده‌اند و با این‌که در زمان قدرت تمام فرصت‌ها را سوزاندند، انتظار حمایت هم دارند.

اما انتخابات دهم با همه بدی‌هایش نتایج خوبی هم داشت. درست است که با آمدن میرحسین فضا کمی باز می‌شد، اما چهار سال یا هشت سال کسانی به قدرت می‌آمدند که برای رسیدن به قدرت و ماندن در آن حاضرند دست به هر کاری بزنند و آویزان هر کسی حتا رفسنجانی بشوند و در بهترین حالت دوره هشت ساله ناکام خاتمی که نتیجه‌اش شد محمود احمدی‌نژاد تکرار می‌شد.

اعلام آن‌گونه‌ی نتیجه انتخابات باعث شد که اولن تکلیف بخش عمده‌ای از اصلاح‌طلبان مشخص شود و نظام نشان دهد که جایی برای آن‌ها ندارد و برخی ترجیح می‌دهند تنها تنها بخورند، دومن تکلیف مردم نیز با نظام مشخص شد که مهم‌ترین موضوع نیز همین است.

اما در رابطه با کشورهای خارجی، بسیار متاسفم که در این فضا، از سرکرده‌های گروه‌هایی هم‌چون منافقین و سلطنت‌طلب‌ها با ایدئولوژی مشخصشان، حمایت می‌کنند و در پارلمانشان به سرکرده‌های برخی از این گروه‌ها که سابقه روشنی دارند جایزه می‌دهند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,