Saturday, 18 July 2015
03 December 2020
گفت‌و‌گوی روز

«اعتصاب‌غذا و روزه‌های‌سیاسی در هم‌بستگی با زندانیان اوین»

2010 April 22

اردوان روزبه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

در اعتراض به وضعیت زندانیان سیاسی در بند‌های زندان اوین فعالان مدنی و سیاسی ایرانی در اروپا، آمریکا و سایر مناطق حتا ایران با هدف هم‌راهی با این دربندها اقدام به اعتصاب غذا و روزه سیاسی کرده‌اند. این اقدام از روز گذشته یعنی اول اردیبهشت ماه در شهرهایی آغاز شده است.

در بخشی از بیانیه این فعالان مدنی آورده شده است:

ما تعدادی از انسان‌های خواهان تامین حقوق بشر و برقراری دموکراسی در کشور ایران، از سراسر جهان به نشان هم‌بستگی با جمعی از زندانیان بازداشتگاه‌های ۲۰۹، ۲۴۰، بند ۲ الف و بند ۳۵۰ زندان اوین که با خواست‌های »‌لغو و تقلیل احکام صادره علیه زندانیان سیاسی‌، امنیتی و مطبوعاتی در دادگاه‌های فرمایشی پس از خرداد 88:

آزادی فوری کلیه بازداشت‌شدگان تا زمان برگزاری دادگاه‌ها‌، با قید وثیقه و کفالت:

رعایت اصل 168 قانون اساسی در کلیه محاکم :

رسیدگی به روند غیر‌قانونی و غیر‌عادلانه بازجویی‌ها‌، دادرسی‌ها و مجازات متخلفان در تمامی سطوح:

بهبود وضعیت غذایی‌، بهداشتی‌، رفاهی و تفریحی کلیه زندانیان و بازداشت‌شدگان‌« از ابتدای اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ روزه‌های سیاسی و مذهبی خود را به صورت گسترده و زمان‌بندی شده آغاز خواهیم کرد.

در خصوص کم‌و‌کیف این اعتصاب و جزییات این اعتراض با حسن نایب‌هاشم یکی از شرکت‌کنندگان در این برنامه اعتراضی گفت‌و‌گو کرده‌ام که در پی می‌آید.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در پای این بیانیه اسامی این فعالان معترض نیز آورده شده است:

حمیرا آجودان، آینده آزاد، مسعود آذرنوش، محمد آوخ، ایرج ادیب زاده، آزیتا ارانی، مریم افشاری، صفورا الیاسی، امیررضا امیربختیار، آرش ایرانی، شهلا باور، عطیه بختیار، بابک بختیاری، شهلا بهاردوست، ابراهیم بهارلو، رضا بهرنگ، محسن پاک، مهدی توقیده، مهرنوش جعفری، مانیا جلیلی، خالد حسین زاده، حمید حمیدی، نیما رسولی، فاطمه روحی، اردشیر زارع زاده، حسن زرهی، مهدی سحرخیز، مریم سحرخیز، حسین شرنگ، محمدرضا شکوهی فرد، بانو صابری، مهرداد عارفانی، علی عبدی، پویان عزیزالدین، پویا عزیزی، فرشته قاضی، یدی قربانی، الهه قهرمان، مرسده محسنی، انور میرستاری، مهران میرعبدالباقی، حجت نارنجی، حسن نایب هاشم، اسحاق نجم الدین، مزدک نصیری، مریم نیکخواه، بهنام وفاسرشت.

قرار است گروهی از فعالان مدنی ایرانی در تمام نقاط جهان برای همراهی با زندانیان سیاسی در زندان اوین، اعلام اعتصاب غذا و روزه‌ی سیاسی کنند. توضیح دهید که در کجا این کار انجام میگیرد و چه کسانی این برنامه را اجرا کردند؟

این حرکتی در تمام دنیا خواهد بود و امیدواریم کسانی که در داخل ایران و خارج از زندان هستند به این حرکت بپیوندند. تا کنون از همه جای دنیا به این حرکت پیوستند. از جمله آمریکا، اروپا و آسیا که در این اعتصاب غذا شرکت می‌کنند.

به دنبال اعتصاب غذای زندانیان سیاسی از اول اردیبهشت، ما هم سعی کردیم با هم‌بستگی که وجود داشته به این حرکت سامان دهیم. ممکن است افرادی به روزه‌ی سیاسی به شکل سنتی آن معتقد نباشند بنابراین  از روز پنج‌شنبه به مدت دو هفته اعتصاب غذا می‌کنند. قرار است در ایران هم در دو پنج‌شنبه روزه‌ی سیاسی –مذهبی گرفته شود و بعد از آن روزها را افزایش دهند. ما هم سعی می‌کنیم هماهنگ باشیم. بعضی مایلند روزه‌ی سیاسی-مذهبی داشته باشند و برخی هم روزه‌ی مذهبی می‌گیرند.

آیا این برنامه ادامه خواهد داشت؟

مطابق برنامه‌ای که دوستان در ایران دارند، ما هم منعکس کننده‌ی حرکت هستیم. البته کاملن مشابه حرکت آن‌ها نخواهد بود زیرا شرایط زندان بسیار سخت است. ما شبه کم‌رنگ‌تری هستیم نسبت به آن‌چه زندانیان در داخل زندان هستند.  این روزه تا 22 خرداد ادامه دارد. اگر به خواسته‌هایشان برسند، روزه‌ی مذهبی_ سیاسی را به پایان خواهند رساند و ما هم چنین خواهیم کرد. در غیر این صورت همراه آن‌ها ادامه می‌دهیم.

نحوه‌ی برگزاری چه‌طور خواهد بود؟ آیا مکان‌های خاصی در نظرگرفته شده که همه در آن‌جا جمع شوند. واگر چنین است در کجا؟

از هفت سال پیش که در موارد مشابهی اعتصاب غذا در خارج از کشور صورت گرفته، در مقاطعی همراه با تحصن بوده و شهر و محل معینی را در نظر می‌گرفتند. و در اغلب موارد بدون تحصن بوده و از ساعت 12 شب ‌چهارشنبه به وقت تهران ‌تا 12 شب پنج‌شنبه اعتصاب آغاز می‌شود. اما فعلن جایی را در نظر نگرفتیم. امیدوارم گسترش پیدا کند و اگر ایرانیان خارج از کشور با زندانیان داخل ایران اعتصاب غذا کنند، تصور می‌کنم در شهرهای مختلف این اعتصاب همراه با  هم تحصن باشد که تاثیر آن بیشتر خواهد بود. اما تعداد افرادی که داوطلب شدند و هم‌چنین پراکندگی آن‌ها هنوز این اجازه را نداده است.

آیا فکر می‌کنید چنین حرکت‌هایی می‌تواند مسایل داخل ایران را برای افراد خارج از کشور جا بیاندازد؟ آیا نتیجه‌ای هم دارد؟

صددرصد. اگر نتیجه‌بخش نبود که به این اقدامات که هزینه بر هم است، دست نمی‌زدند. گاهی وقت‌ها انتظارات با واقعیت‌ها هم‌خوانی ندارد. ما با جامعه‌ی بین‌المللی در مورد مسایل ایران روبه‌رو هستیم و انتظاراتی دارد و وقتی انتظارات برآورده نمی‌شود اعتراض می‌کند. این اقدامات تاثیر گذار است. دو اقدام را در خارج از کشور باید انجام داد. افراد  در ایران مبارزه‌ی خود را با هزینه‌ای سنگین ادامه می‌دهند. در خارج از کشور هم می‌توان وظایف معینی را در نظر گرفت و انجام داد.

13  ماه می انتخابات شورای حقوق‌بشر مجمع عمومی سازمان ملل متحد است. جمهوری اسلامی هم با کارنامه‌ی اسف‌بار نقض حقوق‌بشر، خود را در انسانی‌ترین نهاد بین‌المللی موجود در شورای حقوق‌بشر، کاندید کرده است. هرچند در این شورا کشورهایی هستند که حقوق‌بشر را به شدت نقض می‌کنند. اما از وقتی که این شورا جای کمیسیون خود را گرفته و از شکل نوبتی به انتخابی در آمده، کشورهای دیگر رای می‌دهند که کدام کشور وارد شورای حقوق‌بشر بشود یا نشود.

امسال سال دشواری است زیرا سه کشور فیلیپین، هند و اندونزی شانس شرکت کردن را ندارند. چون دو بار در شورا عضو بودند. کشورهایی مثل تایلند، ایران، قطر، مالدیو و مالزی برای  شورای حقوق‌بشر کاندید شدند. این روزها شرایط در تایلند که بسیار دشوار است. اما شانس آن نسبت به جمهوری اسلامی بیشتر است. مالدیو این کشور سیصدهزار نفری، رقیب جمهوری اسلامی خواهد بود. هند با جمعیت یک‌میلیارد و صد میلیونی نمی‌تواند عضویت شورای حقوق بشر را داشته باشد. من امیدوارم جمهوری اسلامی در شورای حقوق‌بشر راهی نداشته باشد. ما تلاش می‌کنیم و امیدوارم نتیجه بدهد.

اگر ما در خارج از کشور بتوانیم به خوبی نشان دهیم که ما همه با هم هستیم و برای رسیدن به خواست‌ها پافشاری کنیم، این کار نتیجه می‌دهد. در کشورهای اروپایی، هم نمایندگان دولت‌ها و هم افکار عمومی با جریان جنبش اعتراضی مردم ایران همراه هستند. اما باید کاری کرد که مردم کشورهای آمریکای لاتین، آسیایی، آفریقایی هم نسبت به مسایل ایران حساسیت نشان دهند. این تلاش‌ها در این راستا صورت می‌گیرم که  عکس‌العمل‌ها و بازتاب‌ها در جامعه‌ی جهانی بیشتر شود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,