Saturday, 18 July 2015
27 November 2020

«بیانیه تشکل‌های صنفی معلمان در آستانه روز معلم»

2010 April 25
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان ایران با صدور بیانیه‌ای از اعتصاب غذای یک هفته‌ای جمعی از فعالان صنفی در اعتراض به «احکام غیرقانونی اعدام و حبس» صادر شده برای معلمان خبر داد.این بیانیه با اعلام این که اعضای شورای مرکزی کانون معلمان و فعالان صنفی در روزهای ۱۲ تا ۱۸ اردیبهشت جاری اعتصاب غذا خواهند کرد، از «تمامی» معلمان ایران خواست که در روز ۱۲ اردیبهشت، هم‌زمان با روز معلم در ایران به این اعتصاب غذا بپیوندند.

در بخشی از این بیانیه آمده است: «‌از آن‌جا که برخی ایران را «آزاد‌ترین کشور جهان خوانده‌اند که در آن آزادی نزدیک به مطلق است» باید به این سوال پاسخ دهند که چرا دل‌سوزترین و صادق‌ترین معلمان کشور صرفن به خاطر انتقاد از وضع موجود، با احکامی چون اعدام، حبس، تعلیق، اخراج، تبعید، بازخرید، باز‌نشسته اجباری، تنزل رتبه‌ی شغلی، محرومیت از تدریس و … مواجه می‌شوند. هزینه‌هایی که فرهنگیان ایران صرفن به لحاظ انتقاد تحمل کرده و می‌کنند در جوامع پیش‌رفته‌، نشانه رشد و بالندگی و شایسته‌ی تقدیر و تحسین است.»

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

دوازده اردیبهشت را که در تقویم کشور روز معلم نام‌گذاری شده گرامی می‌داریم و بر روح معلمان شهید دکتر ابوالحسن خان‌علی و استاد مطهری که در چنین روزی به شهادت رسیدند و هر دو قربانی خشونت عریانی شدند که هنوز هم جامعه ما از آن رنج می‌برد درود می‌فرستیم.
در جهان‌، معمول است در روزی که به نام معلم نام‌گذاری شده‌، معلمان اقدام به راه‌پیمایی‌، گردهمایی‌، طرح نقد و نظر و اندیشه‌های خود در حوزه آموزش و پرورش و بیان مسایل و مشکلات و تنگ‌ناهای شغلی خود می‌کنند.
در ایران فرصت چنین اقداماتی در قانون به افراد داده شده است ولی در عمل هر معلمی که بر اساس حقوق صنفی، انسانی و شهروندی خود وبه تاسی از قانون اقدام به امور مذکور کند به مجازات‌هایی فرا‌قانونی محکوم شده و داد او به جایی نخواهد رسید. که مصداق بارز آن در حال حاضرعدم رعایت نص صریح قانون اساسی و اصول 22، 23، 25،26، 26،27،28، 32،33 و38 در حق بهترین معلمان این کشور می‌باشد که در زندان‌ها به‌سر می‌برند.

فرهنگیان، با وجودی که خود از موثرترین گروه‌ها در پیروزی انقلاب و جنگ بوده‌اند معتقدند هیچ گروهی سهم ویژه از انقلاب ندارد که خود را مافوق قانون و انقلاب بداند ونظام را برابر با قواره ی خود تصور نماید و هر کس را که با سلیقه‌اش هم‌خوانی نداشت به مقابله با نظام متهم کند. یکی از اهداف انقلاب اسلامی مردم ایران برقراری فضای آزاد در کشور بود به گونه‌ای که همه‌ی آرا و اندیشه‌ها ونقد ونظرها به مصداق آیه‌ی شریفه «فبشر عبادی الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه» مجال طرح پیدا کند وهیچ مسوولی خود را مبرا از نقد نداند ودر برابر اعمال خود و سرنوشت ملت پاسخ‌گو باشد. آیا به این اهداف رسیده‌ایم؟

چگونه است امروز فرهنگیانی که فرزندان حقیقی ملت بزرگ ایرانند ودل‌داده ی انقلاب، اسلام، عدالت و آزادی‌اند و دل در گرو کرامت انسان‌ها و حفظ حقوق انسانی افراد دارند، صرفن به خاطر طرح انتقاد‌های خود به مجازات‌های عجیب و غریب محکوم می‌شوند؟ «فاین تذهبون؟»

جریان قدرت عاجز از درک این واقعیت است که جامعه فرهنگیان از در ریا و سالوس و مدح و ستایش برای هیچ صاحب قدرتی در نخواهند آمد و گوهر نقد را چون جان شیرین پاس خواهند داشت و کرامت آزادگی را که خدا به بنی آدم عطا کرده ارزان نخواهند فروخت.

از آن‌جا که برخی ایران را «آزاد‌ترین کشور جهان خوانده‌اند که در آن آزادی نزدیک به مطلق است» باید به این سوال پاسخ دهند که چرا دل‌سوزترین و صادق‌ترین معلمان کشور صرفن به خاطر انتقاد از وضع موجود، با احکامی چون اعدام، حبس، تعلیق، اخراج، تبعید، بازخرید، باز نشسته اجباری، تنزل رتبه‌ی شغلی، محرومیت از تدریس و … مواجه می‌شوند. هزینه‌هایی که فرهنگیان ایران صرفن به لحاظ انتقاد تحمل کرده و می‌کنند در جوامع پیش‌رفته‌، نشانه رشد و بالندگی و شایسته‌ی تقدیر و تحسین است.

فرهنگیان «آزادترین کشور جهان» می‌خواهند بدانند امثال بداقی‌ها، خواستارها، داوری‌ها ومومنی‌ها چه جرمی مرتکب شده‌اند که باید بدون محکومیت، ماه‌ها حبس درشرایط نامناسب را تحمل کنند، حقوقشان قطع و فرزندان خرد سالشان در سختی و مضیقه‌ی مادی‌، نا‌امنی ونا‌امیدی و سراسیمگی زندگی کنند. معلمانی چون کمان‌گر و قنبری چه گناه نابخشودنی مرتکب شده‌اند که به احکام هولناک اعدام محکوم شده‌اند.

اثر روحی _ روانی این احکام بر خانواده‌ها و جامعه میلیونی فرهنگیان کشور زدودنی نیست و گذر زمان ایشان را مانند شهید ابوالحسن خان‌علی به اسطوره‌های ماندگار ملی تبدیل خواهد کرد حتا با فرض پخش اعترافات از آن‌ها در رسانه‌ها، افکار عمومی مردم و فرهنگیان چنین اعترافاتی را نخواهند پذیرفت.

مشفقانه مدیران و گردانندگان چنین سیاست‌هایی را انذار می‌دهیم که این اعمال به هیچ روی نه دردی از شما دوا می‌کند و نه در شان نام جمهوری اسلامی است که همه‌ی ما برای برپایی و حفظ آن خون‌ها داده وخون دل‌ها خورده‌ایم. بدیهی است لطمه‌ای که صدور چنین احکامی به دین، میهن و انسجام ملی می‌زند از هیچ دشمنی ساخته نیست چرا که لطمه‌ی بد دفاع کردن جبران‌ناپذیر است. چنین ساده‌اندیشانی به خاطر ضعف تحلیل و قوه‌ی تمیز وبدبینی مفرط‌، دچار توهم توطئه شده و هر منتقدی را خصم پنداشته و خود را حق انگاشته وهر استدلالی را باطل می‌دانند چرا که‌:
ذهن‌هایی که خیال‌اندیش شد گر دلیل آری خیالش بیش شد

ناگفته پیداست جامعه‌ی عظیم فرهنگیان کشور به هیچ روی تحمل چنین احکامی را ندارد و شکی نیست که اجرای چنین احکامی جامعه و آموزش وپرورش را بیش از پیش ملتهب کرده و روی هرگونه آرامشی را از عرصه فرهنگ خواهد گرفت.
صدور احکام رنگارنگ و زدن اتهامات واهی به فرهنگیان و تشکل‌های ایشان‌، روش نخ‌نمایی است که می‌خواهند با این اتهامات فرهنگیان و نمایندگان آن‌ها را در موضع انفعال قرارداده تا به جای طرح مسایل ومشکلات حوزه آموزش وپرورش‌، در گیر پاسخ‌گویی به اموری بی‌ربط و بیهوده شوند تا از این طریق نیروهای آن‌ها در دفاع از خویش صرف شود واز مسیر اصلی وهدف اولیه تشکل‌های صنفی دور شوند.
امید است عقلای قوم با تدبیر و درایت آبی بر آتش التهابات افشانند وبه خواست صدها هزار فرهنگی کشور توجه نمایند وبه عنوان حسن نیت در گام اول همه‌ی فرهنگیان در بند را آزاد کنند.

با وجود همه‌ی این بی‌رسمی‌ها و جفاها در حق فرهنگیان کشور کماکان ناامید نشده و در عین ایستادگی بر حقوق خویش‌، بخشی از مسایل و مشکلات موجود در حوزه‌ی آموزش وپرورش را با تصمیم‌گیران کلان کشور در میان می‌گذاریم‌، با این امید که با اصلاح روی‌کردها‌، آموزش وپرورش در مسیر صحیح خود قرارگیرد.
بدیهی است ضمن انتقاد از بزرگ‌نمایی های مکرر و رسانه‌ای کردن موضوعاتی که فعلن  در حد حرف باقی مانده و نقاط ضعف و قوت آن روشن نیست‌، از هر اقدام مثبت وسازنده در جهت حفظ کرامت فرهنگیان وارتقا منزلت ومعیشت ایشان کاملن استقبال می‌کنیم و با نگاهی مثبت منتظر اجرایی شدن برخی وعده‌های رسانه‌ای شده مسوولان ذی‌ربط می‌مانیم‌.
1- خط قرمز هر صنفی نقض حرمت‌، شان و منزلت افراد آن است. لذا خواسته اولیه فرهنگیان کشور آزادی سریع و بی‌قید وشرط همه‌ی فرهنگیان در بند و صدور منع تعقیب قضایی ولغو کلیه‌ی احکام اداری و قضایی صادره برای فرهنگیان منتقد است‌، تحقق این امر ضمن تلطیف فضا و کاستن از تنش‌ها نشان از درایت و حسن نیت مسوولان امر و روی‌کردی انسانی در حوزه آموزش وپرورش دارد.
2- رفع فضای امنیتی از مدارس و ادارات آموزش وپرورش، تامین امنیت شغلی فرهنگیان و پرهیز از مخبر‌پروری در فضای مقدس کلاس و مدرسه و اجتناب از پرونده‌سازی برای فرهنگیان منتقد.
3- اصلاح نگاه مسوولان و تصمیم‌گیران کلان کشور به آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد زیر بنایی نه مصرفی.
4- عدم تخصیص درآمدهای ملی نفت و گاز به هزینه‌های جاری و صرف آن در امور زیربنایی مانند آموزش وپرورش وبهداشت‌.
5- پرهیز از هر گونه رفتار جناحی و خطی و سیاست بازی در تالیف کتب درسی و معیار قراردادن نظر همکاران متخصص.
6- فراهم آوردن امکانات لازم و در حد استاندارد در مدارس دولتی به منظور جلوگیری از تنزل جای‌گاه و افت تحصیلی مدارس دولتی مطابق اصل 30 قانون اساسی.

7- رفع تبعیض درون و برون سازمانی در خصوص دارندگان مدارک تحصیلی فوق‌لیسانس و دکترا در آموزش و پرورش.
و اما سوالاتی که فرهنگیان کشور تاکید بر طرح آن‌ها داشته وضرورت پاسخ‌گویی متولیان امر را می‌طلبد:

1- آیا قانون مدیریت خدمات کشوری (نظام هماهنگ‌) کارایی لازم را برای رفع تبعیض در بین کارکنان دولت داشته است؟
2- آیا با وجود وعده‌های مکرر، آموزش و پرورش از عرصه بازی‌های سیاسی خارج شده است‌؟
3- آیا تبدیل مدارس دولتی به مدارس تحت عنوان هیت امنایی از وجاهت قانونی برخوردار است؟ اگر پاسخ منفی است چه اقدام عاجلی برای حفظ حقوق دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان در دستور کار است‌؟
4- طبق مصوبه 673 شورای عالی آموزش و پرورش مدیران مدارس باید با رای فرهنگیان شاغل در هر آموزشگاه انتخاب شوند. علت عدم اجرای این قانون چیست‌؟
و اما همکاران عزیز،
امیدواریم در بیانیه‌ی بعدی از گشایش‌ها و رفع مشکلات با شما سخن بگوییم از شما تقاضا داریم در هفته معلم و در فرصت‌های استراحت در دفتر مدارس درخواست‌های زیر را رعایت فرمایید‌:
1- از 12 تا 18 اردیبهشت 89 اعضای شورای مرکزی (هیت مدیره) کانون معلمان و فعالان صنفی به نشانه اعتراض به احکام غیر‌قانونی اعدام و حبس غیر‌قانونی همکاران و در روز 12 اردیبهشت عموم همکاران اعتصاب غذای کامل خواهند نمود.
2- فرهنگیان تهران در روز 12 اردیبهشت از ساعت 13:30 تا 17:30 بر سر مزار دکتر ابوالحسن خان‌علی و در قم بر سر مزار استاد مطهری گرد هم می‌آیند. ودر شهرستان‌های دیگر نیز از معلمان فرهیخته تجلیل به عمل می‌آید.

با توجه به عضویت شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در سازمان آموزش بین‌المللی (ei) از آن سازمان در‌خواست می‌گردد اقدام مقتضی در حمایت از معلمان ایران خاصه معلمان زندانی به عمل آورد.
دبیر‌خانه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان ایران اردیبهشت 89

کانون صنفی معلمان ایران

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,