Saturday, 18 July 2015
01 December 2020

«انتقاد رهنورد از اظهارات احمدی‌نژاد»

2010 April 27

زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی رهبر اصلاح‌طلبان روز گذشته (دوشنبه) با انتشار نامه‌ای نسبت به اظهارات اخیر محمود احمدی‌نژاد واکنش نشان داد.

به گزارش تارنمای جرس در این نامه خانم رهنورد با اشاره به مصاحبه‌ی اخیر محمود احمدی‌نژاد رییس دولت ایران با یک شبکه آلمانی در انتقاد به سخنان وی که ادعا کرده بود در ایران آزادی مطلق وجود دارد و مصداق آن را آزاد گذاشتن و آزاد بودن سران مخالفان خود دانسته بود انتقاد کرد.

خانم رهنورد در این نامه با اشاره به بحران‌های جامعه ایران و بازداشت‌ها و برخورد با سران معترض اظهار داشت: «ای کاش به جای این‌همه اقدامات بی‌فایده، با سران اصلاحات و معترضین ملت به گفت‌وگو می‌نشستید و گره‌ای را که با دست باز می‌شود، به دندان‌های کند خودتان نمی‌سپردید.»

این فعال سیاسی در ادامه با اشاره به روز کارگر و معلم خاطرنشان کرد: «به مبارکی دو روز بزرگ، روز کارگر و معلم می‌توانید – به طور نسبی – نشان دهید که می‌‌خواهید دروغی را، که ادعا کرده‌اید، به راست و حقیقت نزدیک کنید».

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

در مصاحبه های خارج از کشور که سردمداران دولت فعلی انجام می دهند، مضمون یکی از مصاحبه‌ها نظر مرا به خود جلب کرد و البته بسیار متاثر شدم. آقای احمدی‌نژاد در یکی از مصاحبه‌هایی که در خارج از کشور داشته‌اند، ادعا کرده‌اند که در ایران آزادی وجود دارد، و مصداق آن را آزاد گذاشتن و آزاد بودن سران مخالفان خود دانسته‌اند.

دراین‌جا من زهرا رهنورد به‌عنوان فرد کوچکی از ملت – همان‌طور که در گذشته بارها اعلام کرده‌ام – اعلام می‌کنم که به شخصه ترجیح می‌دادم که هزار بار خونم ریخته شود، قطعه قطعه شوم، اما قطره خونی حتا از سرانگشت کسی به زمین نریزد. سران جنبش سبز نیز بارها چنین مضمونی را در سخنان خود اعلام کرده‌اند که از جان خود گشته‌اند و هیچ‌یک چیزی نمی‌خواهند جز سرافرازی و سعادت ملت؛ یعنی آزادی، دموکراسی، و قانون‌گرایی و رفاه ملی.

• اما این چه منتی است که بر سر ما می‌گذارید که محیطی امنیتی و پلیسی در جامعه برقرار کرده‌اید؟

• این چه منتی است که بر سر اصلاحات و رهبران آن که جوانان، زنان، و مردان را در خیابان‌ها به گلوله بسته‌اید، و زندان‌ها را پر کرده‌اید از انسان‌های شریف، انسان‌هایی که فریادرسی جز خدا را ندارند؟

• این چه منتی است که آزادی‌خواهان را در انفرادی‌های مخوف به غل و زنجیر کشیده‌اید؟ و عده‌ای را به بهانه‌های واهی و من‌درآوردی اعدام کرده‌اید؟

• و زنان را که عزت و آب‌روی ملتند در هلفدونی‌ها به اقرار وادار می‌کنید و البته موفق هم نمی‌شوید؟

ای کاش به جای این‌همه اقدامات بی‌فایده، با سران اصلاحات و معترضین ملت به گفت‌وگو می‌نشستید و گره‌ای را که با دست باز می‌شود، به دندان‌های کند خودتان نمی‌سپردید.

حالا هم فرصت باقی است. به مبارکی دو روز بزرگ، روز کارگر و معلم می‌توانید – به طور نسبی – نشان دهید که می‌خواهید دروغی را، که ادعا کرده‌اید، به راست و حقیقت نزدیک کنید:

1. همه کارگران و معلمان زندانی را بعنوان مقدمه اولیه آزاد کنید.

2. پس از مقدمه فوق، زنان را آزاد کنید و سپس باقی زندانیانی را که گمنام یا مشهور در سراسر کشور پخش کرده اید آزاد کنید.

3. یک انتخابات آزاد و دموکراتیک را در کشور برگزار کنید

4. به نصیحت مخالفان و نقد آنان توجه کنید که به ورشکستگی کشاندن اقتصاد ملی که حاصل آن بی‌کاری، اعتیاد و در هم ریختن خانواده‌ها است و بارها هشدار داده‌اند؛ یعنی کمربندها را محکم کنید، از واردات بی‌رویه که تراز تجاری کشور را منفی کرده است دست بردارید. بورکینافاسو و زیمبابوه و چین و امثالهم را که تاج سرتان کرده‌اید، کنار گذارید، تا طومار کارخانه‌های ورشکسته و شکم‌های گرسنه و کودکان چشم انتظار غذا و لباس، و کارگران بی‌کار، محصول سیاست‌های افتصادی غلط است، بسته شود.

5. مطبوعات را که رکن چهارم نظامهای تفکیک قوا است آزاد کنید.

6. با ایجاد فضای فرهنگی (نه امنیتی) شادی تنفسی فکورانه را به ملت هدیه کنید…

و البته همه این‌ها، برای این‌که بیش از این در سطح بین‌المللی و داخلی دروغ‌گو جلوه نکنید، یک قدم از هزار قدمی است که پیش رو دارید.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,