Saturday, 18 July 2015
29 November 2020
تاریخچه مختصر ترن هوایی

«ماشین جیغ پرهیجان»

2010 May 02

اعظم / رادیو کوچه

azam@koochehmail.com

آن‌چه بسیاری از افراد را به پارک تفریحی می‌کشاند وجود وسیله‌ی تفریحی دلهره‌آوری است که امروزه به نام «ترن‌هوایی» خوانده می‌شود. بسیاری از افراد برای ایجاد هیجان و تخلیه‌ی انرژی خود، مسافر این ترن‌های هوایی ‌ می‌شوند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اولین نیاکان ترن هوایی امروز، در سال‌های 1600، در روسیه ساخته شدند و هیچ شباهتی به آن‌چه امروز roller coaster نامیده می‌شود نداشتند. این‌ها سرسره‌هایی از یخ بودند که با سورتمه‌هایی از چوب یا یخ بر روی آن سر می‌خوردند و در پایین، توسط شن‌های پاشیده شده بر یخ، متوقف می‌شدند. هدایت این سورتمه‌ها بر روی این تیغه یخی به مهارت نیاز داشت و حوادث متعدد و مکرر در این بازی بسیار عادی بود.

یک فرانسوی به قصد بهره‌برداری از این سرسره یخی، نمونه‌ای از آن را در فرانسه ساخت، اما آب و هوای گرم به سرعت یخ‌ها را آب کرده و کوشش‌های اولیه او را بی‌نتیجه گذاشت. او به جای یخ از سرسره چوبی صیقلی استفاده کرد که با سورتمه‌های چرخ‌دار بسیار قابل استفاده از کار درآمد. در این‌جا هم اگر شخص سوار بر سورتمه مهارتی در هدایت آن نداشت، حوادث متعددی به وجود می‌آمد. به همین دلیل، شیارهایی بر روی سطح چوب ایجاد شد تا چرخ‌ها را در مسیر مشخص نگه‌دارد.

در دهه 1850، اولین نمونه از حلقه کامل عمودی در فرانسه ساخته شد.  در این مسیر یک خودرو بدون موتور بود که تنها با نیروی گریز از مرکز در درون حلقه می‌چرخید و از آن عبور می‌کرد. اما پس از بروز یک حادثه، مقامات رسمی به سرعت آن را تعطیل کردند.

در اواخر قرن 19، ترن‌های هوایی در آمریکا ساخته شدند. در این زمان شرکت‌های حمل و نقل راه آهن برای افزایش مشتری در روزهای تعطیل، پارک‌های تفریحی متعددی در انتهای مسیرهای خطوط راه آهن ایجاد کرده بودند که بیشتر شامل چرخ و فلک بود. در سال 1884، اولین ترن هوایی واقعی در آمریکا ساخته شد. یک ترن با مسیری پر پیچ و خم که با نیروی جاذبه کار می‌کرد.

مسافرهای این ترن باید از تعدادی پله بالا می‌رفتند تا سوار ترن شوند.  که توسط کارگران به بالای تپه هل داده شده بود، سپس این ترن از بالا به پایین هل داده می‌شد، سرعت می‌گرفت و از چند تپه ماهور عبور می‌کرد تا به پایین برسد، در این‌جا مسافران باز از تعدادی پله بالا می‌رفتند و در این میان ترن دوباره توسط کارگران  بالا برده می‌شد و مسافران در این ایستگاه سوار شده، با طی کردن مسیری جدید به ایستگاه اول بازمی‌گشتند.

کوشش دیگر در زمینه مسیر حلقه‌ای به سال 1898 انجام شد و Flip-Flap (پشتک و وارو) نام گرفت. البته حلقه در این مسیر یک دایره کامل بود و با مسیرهای حلقه‌ای امروزی که مسیری منحنی و بیضی شکل دارند، متفاوت بود. این مسیر مشکل عمده‌ای داشت. نیروهای ایجاد شده توسط حلقه دایره‌ای به قدری زیاد بود که گردن مسافران صدمه می‌دید.

آغاز قرن بیستم شاهد گام‌های بزرگی در جهت ایمین ترن هوایی بود. در سال 1912 اولین ترن هوایی ساخته شد که ترن‌ها را به چرخ‌های اصطحکاکی نگه‌دارنده مجهز کرده و به جای حرکت بر روی ریل، ریل‌ها را در میان می‌گرفت. این گام بزرگ در صنعت ترن هوایی موجب شد که امکان ساختن مسیرهایی با تپه‌های بلندتر و سرعت بالاتر میسر شود.

در سال 1955، دیسنی لند (Disneyland) اولین پارک تفریحی آمریکا افتتاح شد و عصر جدیدی در پارک‌های تفریحی را آغاز کرد. دیسنی اولین ترن‌های هوایی با ریل لوله‌ای را در سال 1959 به وجود آورد. قبل از این، ریل ترن‌های هوایی همه از چوب بود و مسیر فلزی پیشرفت بزرگی در این حیطه به شمار می‌آمد و نه تنها استواری و استحکام بیشتری داشت، بلکه راه را برای ابداع حلقه‌ها و مسیرهای پیچشی باز کرده بود.

در سال 1992، اولین ترن هوایی وارونه با موفقیت افتتاح شد و اکنون ترن‌های هوایی متعددی وجود دارند که از بالا به ریل متصل است و پای سرنشینان در پایین آزاد است.

در حال حاضر، ترن هوایی ریل فلزی کینگ داکا (Kingda Ka) واقع در پارک تفریحی Six Flags در نیوجرسی، بلندترین و سریع‌ترین ترن هوایی جهان محسوب می‌شود. این ترن هوایی که در سال 2005 افتتاح شد.

منبع

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,