Saturday, 18 July 2015
24 November 2020
پارس‌نامه - بزرگ مرد و الگوی خدمت به بشریت

«داریوش بزرگ سر لوحه میهن‌پرستی و کشو‌رداری»

2010 May 03

امیر و کاملیا / رادیوکوچه

داریوش بزرگ را می‌توان به جرات یکی از نوابغ هوش‌مند و شایسته برای قدرت و زمام‌داری کشو‌ر بزرگ و پرافتخار ایران زمین نامید. در این‌جا بر این هستیم تا گوشه‌ای از اقدامات شگفت‌انگیز این فرزند پاک ایران و شاهنشاه 28 کشو‌ر آسیا را بررسی کنیم و هم‌چنین با اندیشه‌های پاک این ابر مرد میهن‌دوست و با اراده تاریخ ایران و جهان که بدون تردید ادامه دهنده راه کورش بزرگ نیز بوده است، آشنایی بیشتری داشته باشیم.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

وی در سال 522 پیش از میلاد بر اریکه شاهنشاهی نیمی از آسیا نشست و در سال 486 پیش از میلاد چشم از جهان فرو بست و ایرانی را برای ما به ارث گذاشت که درجهان بی‌سابقه بود. به امید روزی که باردیگر ادیان، عقیدها و باورهای همه مردمان جهان به دیده احترام و نیکی نگریسته شود. امری که داریوش بزرگ به پیروی از کوروش بزرگ هخامنشی گسترش داد. و به امید روزی که منش و کردار نیک وی به نسل‌های آینده منتقل شود تا آیندگان با شخصیت بزرگ وی آشنا شوند.

داریوش پو‌ر (پسر) «گشتاسب»، پور «ارشام»، پو‌ر «آریارمن» بود و نیاکانش در سه نسل به کورش بزرگ بازمی‌گشت. او یکی از سرداران نامی ارتش «کمبوجیه» فرزند کورش بزرگ بود. پس از درگذشت کمبوجیه داریوش بزرگ بر ضد بردیای دروغین که خود را فرزند کورش معرفی کرده بود قیام کرد و سلطنت را از وی بازستاند.

از اقدامات داریو‌ش بزرگ قراردادن مصر به عنوان یکی از ولایات ایران بود. وی قلمرو امپراتوری ایران را به 30 ایالت تقسیم کرد و هر ایالت را «ساتراپی» (واژه‌ای مادی است) نامید و دستو ‌‌‌ر داد که با تاسیس پست‌خانه ارتباط مردم، این ایالت‌ها با هم تامین شود و داد و‌ستد با پول انجام شود. (سکه‌هایی که ضرب کرده بود) مصر یکی از ساتراپی‌های ایران آن زمان بود که داریو‌ش تو‌‌جه خاصی به آن داشت. کتیبه داریو‌ش بزرگ نیز امروزه در مصر موجود است.

ساخت راه شاهی با زیرسازی اصو‌لی و مستحکم به طول 2700 کیلومتر یکی از شگفت‌انگیزترین کارهای وی در 2500 سال پیش به حساب می‌آید. این راه از شوش به سارد در نزدیکی مدیترانه بود. زیرسازی مستحکم این راه بسیار شبیه به آسفالت‌های امروزی است.

آباد‌سازی مصر از دیگر اقدامات وی بود. امری که دیگر شاهان جهان پس از تصرف کشوری دیگر، بنای ویران کردن و کشتار مردم آن منطقه را می‌گذارند. وی هیچ‌گاه معابد آنان را ویران نکرد و به آنان آزادی در گزینش دین داد. سپس به نزد معابد آنان رفت و به خدای مصریان احترام گذاشت و معبد خدای بزرگ مصر (آمون) را به کلی بازسازی کرد.

‌داریوش مدرسه «طب مصر» را که مدت‌ها بسته بود و استادانش از کار بی‌کار شده بودن را دوباره گشود و سپس استادان و افراد برجسته علمی جهان را به آن‌جا دعو‌ت کرد تا در آن‌جا یک مرکز بین المللی طب راه اندازی کند.

داریو‌ش بزرگ طرح تعلمیات عمومی و سوادآموزی را اجباری و به صورت کاملن رایگان بنیان گذاشت که به موجب آن همه مردم می‌بایست خواندن و نوشتن بداند. این اقدام وی نیز در تاریخ بی‌سابقه بود .

هنر هخامنشی در زمان داریوش بزرگ به منتهی عظمت خود رسید و داریوش شاه تمام هنرهای آسیا را برای شاهنشاهی ایران استفاده کرد. مورخین یونانی نوشته‌اند وی هنری را در پارسه اجرا کرد که دیگر بالاتر از آن ممکن نبود و عالی‌ترین شکل ممکن را وی پیاده کرد. داریوش بزرگ برای آن‌که نام خود را برای آیندگان جاودانه بگذارد، دست به بنا نهادن کاخ‌های پرسپو‌لیس زد.

داریوش بزرگ در پاییز و زمستان 518 – 519 قبل از میلاد نقشه ساخت بنا‌های شگفت‌انگیز شهر پارسه (تخت جمشید یا پرسپولیس) را طراحی کرد و با الهام گرفتن از اهرام مصر و دیگر هنرهای آسیایی که همگی زیر مجموعه‌ای از ایران بودند نقشه آن را با کمک چندین تن از معماران مصری به روی کاغذ آ‌‌ورد و یادگاری خارق العاده در جهان به نام «کاخ‌های پارسه» به جای گذاشت.

نکته مهم این ساختمان‌های بزرگ رعایت حقوق انسانی کارگران و معماران است که داریو‌ش شاه تمام مزایا و حقوق روزانه آنان را بر کتیبه‌ها نوشته است. داریو‌ش بزرگ در هر سال برای ساخت کاخ به کارگران بیش از نیم میلیون طلا مزد می‌داده است که به گفته مورخان گران‌ترین کاخ دنیا محسو‌ب می‌شده است. ساخت این بنا 65 سال به طول انجامید.

از دیگر اقدامات او برای این‌که نیروی نظامی به‌قدر کفایت و با سرعت به جاهای لازم برسد، داریو‌ش یک لشگری ترتیب داده بود که موسوم به لشگر «جاویدان» بود، زیرا هیچ‌گاه از تعداد آن‌ها نمی‌کاست و فورن جاهای خالی را پر می‌کرد. تعداد این لشکر ده هزار نفر بود.

ضمیمه کردن سند و پنجاب در سال ۵۱۲ پیش از میلاد از دیگر کارهای او بود، داریوش پس از برقرار کردن امنیت در ممالک تابعه، چند ولایت نیز به ایران ضمیمه کرد، یکی از آن‌ها «پنجاب» و دیگری «سند» است که هر دو در هند واقع هستند. نام هند البته در کتیبه‌ی بیستون در شمار ایالت‌های تابعه نیست و این‌که در کتیبه‌ی پرسپو‌لیس است، نشان می‌دهد که این ولایات جنوب شرقی بعد ا‌ز جنگ‌های مربو‌ط به دفع شورش‌ها می‌بایست به قلمرو داریو‌ش درآمده باشد.

یک‌سان کردن واحد پول و واحد اندازه‌گیری از دیگر اقدامات داریو‌ش بزرگ است. ارتباط اقتصادی دایم، بین تمام ولایات، یک دست‌گاه واحد پو‌ل و یک نظام اوزان و مقادیر قابل تبدیل را، در سراسرکشور الزامی می‌کرد. سکه‌های طلایی که در این دوران، در تمام ایران رواج پیدا کرد، به سکه «دریک» موسوم بود. در تاریخ جهان، نخستین مملکتی بود که سکه در آن‌جا زده شد ولی در تاریخ ایران، در زمان داریو‌ش بود که نخستین سکه‌ی متعلق به ایران به‌وجود آمد.

داریوش بزرگ پادگان و نظام وظیفه را در ایران پایه‌گذاری کرد و به مناسبت آن تمام جوانان چه فرزند شاه و چه فرزند و‌‌‌زیر باید به خدمت بروند و تعلیمات نظامی ببینند تا بتوانند از سرزمین پارس دفاع کنند.

داریوش بزرگ برای اولین‌بار در ایران وزارت راه، وزارت آب، سازمان املاک، سازمان پست و تلگراف (چاپارخانه) را بنیان نهاد که این اقدام وی، نخستین وزارت پست سریع جهانی شناخته شده است. علاقه به آبادی  رونق کشاورزی و سرسبزی از دیگر خصوصیات برجسته داریوش بزرگ بود. وی‌ شهربان ساتراپ ایالت‌های خود را موظف به کاشت درختان و رونق کشاورزی می‌کرد.

داریوش برای جلوگیری از قحطی آب در هندوستان که جزوی از ایران بوده سدی عظیم به روی رود سند بنا نهاد و مردمان آن‌جا را از خود خشنود کرد و جلوی قحطی را نیز گرفت.

در طول سلطنت داریوش بزرگ 242 حکمرانان بر علیه او شورش کرده بودند و او پادشاهی بوده که با 242 مورد شورش مقابله کرد و همه را بر جای خود نشاند و مانع از تجزیه ایران توسط حکمرانان خائن شد و عدالت و یک‌پارچگی ایرانی را در سرتاسر کشور بسط داد.

از دیگر اقدامات داریوش بزرگ دادن پناهندگی سیاسی به «فیثاغورث» بود. او  به دلایل مذهبی از کشور خود گریخته بود و به ایران پناه آورده بوده است و سپس توسط داریوش بزرگ دارای یک زندگی خوب همراه با مستمری دایم شده بود.

معبدی که داریو‌ش در مصر ساخت، هنوز تقریبن به طور کامل درمنطقه «واحه» موجود است‌. وی به ادیان مصر احترام گذاشت و هیچ‌گاه دین «مزدیسنای ایرانی» (زرتشت) را در آن‌جا تبلیغ نکرد.

از دیگر یادگارهای داریو‌ش بزرگ ستایش مصریان ا‌ز وی بود. زیرا داریوش شاه  مردمان و کارگران و بردگان مصر را رهایی بخشید و خود در راس فرعون‌های مصر، شاه آن‌جا شد. کتیبه‌‌ای از کاهنان مصری باقی است.

با تمامی این اقدامات شگفت‌انگیز و قدرت جهانی داریوش بزرگ او هیچ‌گاه خود را در کتیبه‌هایش خدا یا فرزند خدا نخواند و در سنگ نبشته‌هایش همیشه این قدرت جهانی ایران را مدیون خداوند (اهورامزدا) دانسته است. در حالی که شاهان سامی آن روزگار یا فرعون‌های مصر و شاهان بابل، با جلو‌س بر تخت بدون وقفه‌ای خود را فرزند خدایان می‌خواندند. نمونه بارز این مهم «اسکندر مقدو‌نی» است که به گفته مورخین یونانی پس از تصرف ایران وی خود را خدا نامید و فرزند پدر بودنش را رد کرد و گفت که خدایان با مادر من هم‌بستر شدند و من زاییده شدم و همگی باید مرا ستایش و پرستش کنید .

یکی دیگر از لشگر‌کشی‌های وطن‌پرستانه داریوش عظیمت به سرزمین «سکاها» بود. سکاها به گفته «هردوت» پدر تاریخ جهان، یکی از خون‌خوارین اقوام بشریت بودند. آنان در جنگ‌ها خون دشمن را جمع آوری می‌کردند و می‌خوردند و در نمونه‌های دیگر سر افراد شکست خورده را از بدن جدا می‌کردند و داخل جمجعه را خالی می‌کردند و به عنوان تقدس نگه‌داری می‌کردند. زن در بین این اقوام مشترک بود. سکاها از پیش از به قدرت رسیدن کورش بزرگ همه ساله به ایران تجاوز می‌کردند و سرمایه‌های ایران را به یغما می‌بردند. ولی کورش توانست تا مقدار زیادی دست آنان را از ایران کوتاه کند. داریوش در ادامه سرکوب وحشی‌گری‌های آنان و انتقام از سکاها لشگری به گفته هردوت 700 هزار نفر با 400 کشتی جنگی راهی اروپا مرکز سکاها کرد‌. داریوش پلی عظیم بین قاره آسیا و اروپا بنا کرد و در کنار آن پل کتیبه‌ای نوشت به این مضمون: «داریوش  شاه ایرانیان و آسیایی‌ها این پل را بنا کرد‌. رودی بسیار زیبا و بزرگ ولی با این لشگر بزرگ به دلیل موقعیت سوق‌الجیشی سرزمین سکاها ارتش داریوش نتوانست مستیقم با آنان روبه‌رو شود و در نهایت به کشورش بازگشت.»

از دیگر کارهای او ایجاد کانالی بود که اکنون همگان به عنوان کانال «سوئز» می‌شناسند. این کانال اولین‌بار داریوش بزرگ شاهنشاه ایران در سال‌های 521 – 486 قبل از میلاد تکمیل این کار را دستور داد و انجام گرفت. داریوش برای سهولت رفت و آمد میان ایران و ایالت مصر دستور داد که میان دریای سرخ و رود نیل آب‌راهی (کانال سوئز کنونی) بسازند که آثار آن و کتیبه مربوط به اتمام این آب‌راه که صدها سال دایر بود و بر اثر توفان شن پر شده است، به دست آمده و موجود است.

در طول این کانال تخته سنگ‌های تراشیده شده به دست آمده که در آن‌ها تاریخ اتمام هر قطعه از آب‌راه حک شده است و این سنگ‌ها در دست است. در یک سنگ نبشته آمده است که روز افتتاح آب‌راه، 26 کشتی از آن عبور کردند و این نوشته به چهار زبان و دو خط است (میخی و هیروگلیف). از همین دوران اثری به دست آمده که عبارت است از مخلوطی از علامت ایران (بال‌های باز شده مرغ با سرانسان و کلاه پارسی) و علایم قدیم مصر علیا و مصر سفلا که نشانه وحدت مصر و‌احد با امپراتوری ایران است. لوح داریوش به مناسبت پایان آب‌راه «دریای سرخ، نیل» در قرن 20 به دست آمده است.

دعای داریوش بزرگ: «خداوند این کشو‌ر را از گزند دشمن، دروغ و خشک‌سالی به دور نگه‌ دارد.»

منابع:

تاریخ هرودوت – اوانس – ترجمه وحید مازندرانی

ایران از آغاز تا اسلام – پرفسور گیریشمن

سرزمین جاوید – پرفسور هرتزفلد – ماریژان موله

آرمان‌های شهریاران ایران باستان – دلفگانگ گنادت – ترجمه سیف‌الدین دولت‌شاه

ایران باستان – استاد پیرنیا

کتاب سرزمین جاوید- ترجمه زنده یاد ذبیح اله منصوری

آرشام پارسی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,