Saturday, 18 July 2015
28 November 2020
مهارت‌های زندگی_ بخشش

«بخشش لطفی است به خود‌، نه به دیگران»

2010 May 08

«بخشیدن، عطری که یک گل هنگام شکفتن دارد»

بین صفت‌های خداوند پاک         بخشش مردم، صفتی تابناک

جام فراموشی خود سر بکش    کینه دیرینه نهان کن به خاک

آن‌هایی موفق‌اند و از زندگی‌شان لذت می‌برند که روحی بزرگ‌، غنی و آزاد دارند  .هر‌گونه وابستگی ذهنی‌، جسمی و روحی به کوچک شدن انسان‌ها می‌انجامد‌. شما به هر شکلی که به چیزی وابسته باشید یعنی خود را بدون آن کامل حس نمی‌کنید‌. حتا این‌که شما هدف‌دار هستید و به دنبال اهداف خود می‌روید‌، نباید در شما این احساس را  ایجاد کند که زندگی بدون رسیدن به هدف شما‌، برایتان کاملن غیر ممکن است‌. این‌که می‌گویند آرزوهای بزرگ‌، انسان را خرد می‌‌کند‌، به‌خاطر آن است که وابستگی فراوان ایجاد می‌کند .

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

همان‌قدر مشتاق و علاقه‌مند به اهداف خود باشید و برای رسیدن به آن‌ها تلاش کنید که آمادگی رها‌کردن‌شان را دارید .

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که وابستگی ذهنی و عاطفی ایجاد می‌کند و مانع غنی‌شدن و آزادی روح می‌شود‌، نبخشودن دیگران است‌. آن‌ها که نفرتی به دل دارند و کسی یا موضوعی یا خود را نبخشوده‌اند و یا خاطره تلخی را از ذهن خود دور نمی‌کنند‌، روح خود را اسیر کرده‌است.

بخشش لطفی است به خود‌، نه به دیگران

هر کسی و به هر شکلی به شما بدی کرده است‌، او را ببخشایید‌. اگر او لایق بخشیدن نیست‌، شما  شایسته رها شدن هستید.

ما با نبخشیدن‌، افراد را در ذهن خود زندانی کرده‌، با فکر به او‌، بزرگش می‌کنیم و انرژی خود را بیهوده هدر می‌دهیم‌، در حالی‌که زندانی‌های ذهنمان حتا خبر نداشته و ممکن است با خیالی آرام در خانه خود در حال استراحت باشند و ما در حال میگرن گرفتن.

به جای آن‌که به آزار روح خود و بی‌توجهی نسبت به خود‌، مشغول شوید و نهال اعتماد بنفس خود را بخشکانید‌، او را ببخشایید و رها کنید و حتا در حقش دعای خیر کنید تا روح شما بزرگ و غنی شود.

خود را نیز ببخشایید

این موضوع در مورد خودتان هم صدق می‌کند. اگر کار خطا یا گناهی مرتکب شده‌اید نگویید که هرگز خود را نمی‌بخشم‌. نبخشودن خود ، یعنی صدها بار آن اشتباه را در ذهن تکرار کردن و صدها بار احساس گناه را در ذهن‌، تشدید نمودن و این یعنی کشتن خود به دست خود به فجیح‌ترین شکل ممکن. فکر نکنید که نبخشودن خود‌، نوعی مجازات است‌. این فقط و فقط خودشکنی است و بس. بجای این‌طور مجازات کردن خود‌، سعی کنید گذشته‌ی خود را با روحی آزاد که تنها با بخشودن به دست می‌آورید‌، جبران کنید‌. آن‌چه محکوم و بد است‌، رفتار بد است نه انسان‌. انسان‌، به‌طور فطری خوب است و پاک‌. روح الهی در او جریان دارد‌، حالا اگر اشتباهی کرد‌، باید توبه کند و تصمیم بگیرد تا خطایش را جبران کرده و دیگر آن را تکرار نکند.

بخشودن را تمرین کنید و دیگران را ببخشایید و روح خود را رها کنید‌. برای رهایی از احساس گناه و بخشیدن دیگران روی یک کاغذ بارها بنویسید‌. همه را بخشیدم حتا او را که …، خود را هم بخشیدم و رها شدم‌. خود و دیگران را کاملن بخشیدم و چه‌قدر آزاد و رها هستم‌. سبک شدم. خداوند حتمن مرا می‌بخشاید.

منبع: بانک جامع مقالات روان شناسی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,