Saturday, 18 July 2015
25 November 2020
به بهانه سال‌روز مرگ «باب مارلی»

«با پول نمی‌توان زندگی را خرید»

2010 May 11

محبوبه / رادیو کوچه

mahboobeh@koochehmail.com

امروز یازدهم می برابر با سال‌روز ‌‌مرگ «باب مارلی» در سال 1981 میلادی در سن 36 سالگی است. او یکی از برجسته‌ترین چهره‌های معاصر جاماییکا، خواننده‌ی صاحب سبک رگی «Reggae»، ترانه‌سرا، نوازنده گیتار و فعال اجتماعی بود. بیشتر آهنگ‌های او مضمون اجتماعی دارند و برخی از آهنگ‌هایش رومانتیک هستند. آلبوم «لجند» Legend مارلی در سال ۱۹۸۴ با بیش از ۱۲ میلیون نسخه، بالاترین فروش سبک رگی را به خود اختصاص داد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«باب مارلی» در ششم فوریه سال 1945 میلادی در روستای کوچکی در جاماییکا به دنیا آمد، پدرش «نُروال‌مارلی»، سفیدپوستی جامائیکایی و از نوادگان فردی انگلیسی بود، او یک ژنرال آمریکایی بود که کمی پس از تولد باب او و مادرش را ترک کرد. و مادرش «سدلا بوکر» نوجوانی سیاه‌پوست بود که در سال ۱۹۴۴ با نروال ازدواج کرد.

باب مارلی در نوجوانی نزد دوستش، «وینسنت فورد» که یک سرآشپز بود زندگی می‌کرد و به آموختن و تمرین گیتار مشغول بود. به دلیل همین دوستی بعدها در سال ۱۹۷۵ یکی از زیباترین آهنگ‌های خود، «No Woman No Cry» را با نام او منتشر کرد و حق بهره‌برداری از این ترانه را به وی سپرد.

در سال 1963 باب به آرزوی بزرگ زندگی‌اش رسید و اولین صفحه‌ی خود را به نام «‌داوری، نه‌» « Judje Not‌»‌ منتشر کرد.

و کمی بعد، باب گروه «ویلرز» The Wailers را با چند تن از دوستان خود، پایه‌گذاری کرد. و از طریق نواختن در باشگاه‌های خصوصی، اجرای کنسرت‌های آماتوری و ضبط و انتشار نوار، گروه ویلرز به شهرت و محبوبیت قابل توجه‌ای در جاماییکا رسید.

در ابتدای کار گروه‌، آهنگ‌هایی به سبک رایج موسیقی رقص ، به نام سبک «سکا» می‌نواختند. پس از مدتی سرعت نواخت ریتم آهنگ‌ها را کند کرده، سبک آرام و پر طنین «رگی» را برگزیدند.

سال 1971، سال بسیار خوبی برای باب و گروه «‌ویلرز» بو د. برای اولین بار در تاریخ موسیقی، یک کمپانی عمده‌‌ی ضبط نوار با گروه موسیقی «رگی» قرارداد بست. و ناگهان گروه «‌ویلرز‌» به بهترین امکانات ضبط موسیقی دست‌رسی یافت. تا قبل از این تاریخ، هیچ‌کس موسیقی سبک «رگی» را قابل توجه برای سرمایه‌گذاری کلان نمی‌دانست و باور نداشت که این موسیقی قابل عرضه به بازارهای بزرگ باشد.

باب در سال 1973 با تجدید‌نظر و بازسازی گروه «باب مارلی و ویلرز» باز هم به شهرت و محبوبیت بیشتری دست یافت. با این نیروی جدید، باب توانست رگی را به سطح بین‌المللی ارتقا دهد و کنسرت‌های موفق و نوارهای بسیار پرفروش به بازار جهانی عرضه کند. تب موسیقی آمریکا را فراگرفت و «‌باب مارلی و ویلرز » از طرف مجله‌ی رولینگ استونز (‌Rolling Stones‌) که از معتبرترین مجلات موسیقی آمریکا و اروپا است، به عنوان بهترین گروه موسیقی سال معرفی شدند.

باب مارلی در ۱۰ فوریه سال ۱۹۶۶ با «ریتا آندرسون» (ریتا مارلی) که خود خواننده است ازدواج کرد و دارای سه فرزند شدند. ریتا پیش از ازدواج با باب هم دو فرزند داشت که باب آن‌ها را به فرزند خواندگی گرفت و نام خانوادگی مارلی را گرفتند.

در آوریل 1978 باب مارلی در کنسرت «‌یک عشق، صلح‌» (‌One Love Peace‌) در جاماییکا شرکت کرد و در حضور نخست وزیر و رهبر مخالفان دولت برنامه اجرا کرد. او موفق شد آن دو نفر رقیب سرسخت را روی صحنه با یک‌دیگر روبه‌رو کند و از تنش موجود بکاهد. کمی بعد در همان سال سازمان ملل متحد، «نشان صلح در جهان سوم»  را به او اهدا کرد.

در سال ۱۹۷۷ آشکار گردید که مارلی به نوعی سرطان پوست مبتلاست. در سال ۱۹۸۰ او و گروه نوازندگان وی به عنوان بخشی از تور اروپا، بزرگ‌ترین کنسرت خود را درشهر «میلان» در برابر یک‌صد هزار نفر اجرا کردند. پس از آن و بعد از بازگشت به کشور آمریکا، مارلی دو بار دیگر به روی صحنه رفت، ولی تور آمریکای مارلی به دلیل رو به وخامت گذاشتن سلامتی وی ناتمام ماند.

او برای مداوا به آلمان سفر کرد. هنگامی که پس از هشت ماه تلاش برای مداوای او بهبودی قابل توجهی رخ نداد، مارلی تصمیم گرفت تا به زادگاهش جاماییکا برگردد. در زمان پرواز هواپیمای او به سوی جاماییکا، حال وی بدتر شد. هواپیمای او در میامی به زمین نشست و مارلی به بیمارستان فرستاده شد. او در سحرگاه روز یازدهم ماه مه سال ۱۹۸۱ در سن ۳۶ سالگی چشم از جهان فرو بست. آخرین جمله‌ی وی قبل از مرگ به پسرش این بود: «با پول نمی‌توان زندگی را خرید.»

مراسم تشییع وی در جاماییکا قابل مقایسه با تشییع سران بزرگ کشورها بود .صدها هزار نفر، از جمله نخست وزیر جاماییکا، در آن شرکت کردند. پس از اجرای مراسم تشیع و ادای احترام، جسدش را به زادگاهش بردند و در آن‌جا به خاک سپردند. مدتی بعد در همان سال دولت جاماییکا، نشان لیاقت و برجستگی را به باب مارلی اهدا کرد و در سال 1991، روز تولد او را به نام «روز باب مارلی»  نام‌گذاری و اعلام داشتند. نام باب مارلی در سال 1994 در تالار افتخار «راک اند رول» ثبت شد. وی تا به امروز هم‌چنان بزرگ‌ترین اسطوره موسیقی رگی شناخته می‌شود.

پس از مرگ او  اعضای گروه ویلرز هر یک جداگانه کار خود را در دنیای موسیقی پیش بردند. ریتا اندرسون‌ مارلی نیز هم‌راه با فرزندان خود، «دیوید» و «استفان» مارلی، گروه «ملودی مکرز» را راه‌اندازی کردند که در آن دنباله‌روی پدر خود شدند. فرزند دیگر او «دامیان» نیز بعدها وارد عالم موسیقی شد.

منبع

ویکی‌پدیا

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۱ Comment


  1. مارلی دوست
    1

    سلام. تلفظ ها را لطفاً دقت کنید! سبک رگیییی نه. سبک رگه. گروه باب مارلی هم وی لرز بود نه ویییلرز