Saturday, 18 July 2015
27 November 2020
گزارش روز- مبارزه با تبعیض تحصیلی

«هم‌راه شو عزیز»

2010 May 17

شکوفه / دفتر ترکیه / رادیو کوچه

shokufeh@koochehmail.com

از زمانی که اعلامیه‌ی حقوق بشر به تصویب رسیده است، اعضای جامعه‌ی جهانی موظف شده‌اند تا قوانین کشورشان را بر مبنای این اعلامیه تنظیم کنند. اگر چه در قانون اساسی ایران نیز، حقوق ملت بر مبنای آزادی و برابری تدوین شده، اما در عمل شاهد مشکلات و بی‌عدالتی بسیاری هستیم. در این شرایط گروه‌هایی تشکیل شده‌اند که با هدف یاد‌آوری این قوانین سعی در تغییر روند به سوی احقاق حقوق مسلم و قانونی افراد دارند.

در ذیل مواد قانونی فصل سوم از قانون اساسی آمده است:

اصل نوزدهم

مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند این‌ها سبب امتیاز نخواهد بود.

اصل بیستم

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یک‌سان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.

اصل بیست و دوم

حیثیت، جان، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.

اصل بیست و سوم

تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.

اصل بیست و ششم

احزاب، جمعیت‌ها، انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمن‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده آزادند، مشروط به این‌که اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند. هیچ کس را نمی‌توان از شرکت در آن‌ها منع کرد یا به شرکت در یکی از آن‌ها مجبور ساخت .

اصل سی‌ام

دولت موظف است وسایل آموزش وپرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.

می شنویم از «حسام میثاقی» که تاریخ‌چه، اهداف، مسوولیت‌ها و برنامه‌های جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی را بیان می‌کند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی که ابتدا نام «کمیته‌ی حق تحصیل» را  داشت، از یک سال و نیم پیش شروع به فعالیت کرد. این نهاد مدنی از همان ابتدا، هدفش را این قرار داد که  در زمینه‌ی نقض این حق بنیادی یعنی حق تحصیل از طرق قانونی اقدامات لازم را انجام دهد.

تفاوتی که این فعالیت با فعالیت‌های قبلی داشت این بود که قبلن بچه‌‌ها به سازمان سنجش  و نهاد‌های مختلف در‌خواست می‌دادند‌، و حرف‌ها و درخواست‌هایشان بی‌پاسخ می‌ماند.

این کمیته برای انعکاس برخورد هایی که با جوانان می‌شود،  می‌خواست که مانند بلند گویی باشد.  در مواردی دانشجویان پیگیر حق تحصیلشان می‌شوند اما  به آن‌ها جوابی نمی‌دهند و در نهایت هم نمی‌توانند ادامه‌ی تحصیل بدهند.

وظیفه‌ی کمیته انتشار این مسایل و در واقع افشاگری این محرومیت‌ها بود تا شاید حاکمیت با این موضوع نرم‌تر برخورد کند و این محدودیت‌ها را از میان بردارد. از دیگر اقدامات  این کمیته این بود که از طریق ارتباط با نهاد‌های بین‌المللی حقوق بشر، از آن‌ها کمک بگیرند تا جلوی محدودیت‌ها گرفته شود.

این نهاد مدنی فعالیت‌هایش را در دو راستا گذاشت. یکی تئوریک بود، در مورد آموزش مسایل قانونی، قانون اساسی، اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر. یکی دیگر هم جنبه‌ی عملی داشت. به عنوان مثال برگزاری نشست‌های حق تحصیل برای دانشجوهای محروم از تحصیل بهایی یا ستاره‌دار، و به طور کلی دانشجوهای محروم.

این نهاد فعالیت خودش را ادامه داد؛ تا جایی که این کمیته خودش را مستقل کرد و با ایجاد یک وب‌سایت جدید و تغییر نامش به «جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی» کاملن مستقل شد. و در حال حاضر هم  دارای یک وب‌سایت است و فعالیت‌‌هایش را هنوز ادامه می‌دهد و  می‌خواهد که تریبونی باشد در جهت احقاق حقوق محرومین از تحصیل و دانشجو‌هایی که خواستار حقوق صنفی خودشان هستند.

اما اتفاقی که افتاد این بود که در اسفند ماه سال گذشته‌، یکی از موسس‌های این جمعیت به نام «نوید خانجانی»  دستگیر شد و از طرف حکومت به منزل چند تن دیگر هم ریختند که یکی از آن‌ها من بودم و الان در ترکیه هستم و هم‌چنان فعالیت‌هایم را انجام می‌دهم. سه تن از فعال‌های مدنی دیگر هم  که عضو نبودند اما هم‌کاری کرده بودند آن‌ها هم در سطح بسیار کم، بازداشت شدند.

به این شکل بود  که حاکمیت حتا این فعالیت‌های کوچک را هم بر نتابید و آن‌ها را بازداشت کرد.

متاسفانه در ایران مشکل این‌جاست که هرگونه حقی که ازکسی ضایع بشود، کوچک‌ترین اعتراض، کوچک‌ترین حرف، باعث می‌شود که مجازات‌هایی در پی داشته باشد، بازداشت، تعطیلی فعالیت‌ها و مجازات‌های دیگر.

حتا فعالیت در حد اینترنت، و داشتن یک وب‌سایت مستقل برای اطلاع رسانی هم با مشکل مواجه می‌شود و تمام رسانه‌ها و شبکه‌های تلوزیونی تحت نظر حکومت هستند.

اما مهم اینجاست که ما نا امید نیستم و همچنان به فعالیت هامان ادامه می دهیم و مطمئنن روزی خواهد رسید که افراد حقوق از دست رفتشان را باز بیابند. چه در زمینه ی تحصیلی چه شغل و کار و کسب.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۱ Comment