Saturday, 18 July 2015
27 November 2020

«خیام‌نامه، تنها نشریه نیشابور توقیف شد»

2010 May 20

اردوان روزبه / خبر ویژه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

هیت نظارت بر مطبوعات در آستانه روز ملی خیام نیشابوری، خیام‌نامه، تنها نشریه نیشابور را توقیف کرد.

محمد علی رامین دبیر هیت نظارت بر مطبوعات با تایید این خبر علت این امر را «تخلفات متعدد از ماده 6 قانون مطبوعات جمهوری اسلامی» خواند.

رضا مهرداد ، مدیر مسوول نشریه خیام‌نامه در خصوص علت توقیف این هفته‌نامه اظهار داشت: «در نامه هیت نظارت که در ساعت پانزده و نه دقیقه و پس از پایان ساعت اداری‌، هنگامی که ساعت کاری نوبت صبح هم‌کاران ما در دفتر تمام شده بود به دفتر نشریه از طریق فکس ارسال شده است تنها به توقیف نشریه بر اساس ماده شش قانون مطبوعات اشاره شده و دلیل دیگری ارایه نشده است ضمن این‌که ما نمی‌دانیم که حتا متهم به ارتکاب کدام بند از تخلفات شمرده شده در این ماده هستیم.»

وی با اشاره به وجود شکایت‌هایی از جانب اشخاص حقیقی و برخی گروه‌های فاقد شناسنامه و نیز نهادهای نظامی در طول فعالیت شش ساله نشریه افزود : «نشریه در این مدت حتا یک تذکر رسمی از مراجع قانونی دریافت نداشته است لذا با توجه به قرینه هم نمی‌توانیم دلیل حقوقی خاصی برای توقیف نشریه بیابیم.»

گفتنی است منابع موثق تایید کرده‌اند که این حکم فاقد مستندات قانونی است و  بر اساس مصلحت اندیشی‌های امنیتی و در آستانه حضور وزیر ارشاد دولت دهم در نیشابور اتخاذ شده است.

به گفته‌ی اهالی نیشابور خیام‌نامه تاکنون 155 شماره از انتشار را پشت سر گذاشته است و ،مطالبی با موضوعات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را پوشش می‌داد و تیراژ قابل توجه این هفته‌نامه حاکی از موفقیت آن در میان نشریات محلی بود.

در خصوص مشکلات رسانه‌ها و نشریات محلی و دلایل توقیف خیام‌نامه، اردوان روزبه با رضا مهرداد، مدیر مسوول نشریه گفت‌وگو کرده است که می‌شنوید:

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

تنها نشریه‌ی رسمی نیشابور یعنی «خیام‌نامه» که یک نشریه‌ی رسمی است در روز 26 اردیبهشت ماه از سوی هیات نظارت توقیف شده است. فکر می‌کنید دلیل آن چیست؟

بر اساس فکسی که ساعت سه بعداز‌ظهر از تهران به دفتر نشریه ارسال شد، دلیل توقیف نشریه را ماده شش قانون مطبوعات عنوان کردند. البته این ماده‌ تعداد زیادی بند و تبصره دارد اما در این فکس اعلام نشده است.

در بند شش قانون مطبوعات به چه مواردی اشاره شده است؟

تا جایی که به یاد دارم توهین به رهبری و مقامات، افشای اسرار نظام، اقدام علیه امنیت ملی ذکر شده بود.

مشی کاری نشریه‌ی خیام‌نامه چیست؟

نشریه‌ی خیام‌نامه نشریه‌ای با گرایش اصلاح‌طلبی است و سابقه‌ی حدود 4 ساله دارد. از لحاظ اقتصادی در حال پی‌گیری مسایل نشریه بودیم و نگاهمان به استان خراسان بزرگ بود که متاسفانه توقیف شد و نتوانستیم ادامه دهیم. این نشریه منتقد بود و از روز اول که منتشر شد و ما از جانب منتقدان و مخالفان خود تحت فشار بودیم.

شما فکر می‌کنید به دلیل  انتشار برخی از مسایل از جمله افشاگری‌ها  دوستان نشریه را برنتابیدند؟

من فکر می‌کنم مشی انتقادی نشریه و گرایش آن به اصلاحات و این‌که پرچم‌دار اصلاحات در نیشابور نشریه خیام‌نامه بود، در ابراز مخالفت‌ها موثر بود. هم‌چنین افشاگری‌های نشریه در زمینه‌های مختلف مانند مشکلات مدیریتی، باعث چنین برخوردی با تنها نشریه‌ی قانونی نیشابور داشته باشند.

فکر می‌کنید چه مواردی باشد که مورد توجه بوده و حساسیت فرمان‌دار، استان‌دار یا هیات نظارت را برانگیخته است؟

من فکر می‌کنم مواضع سیاسی نشریه بود که آقایان را نسبت به آن حساس کرد.

این  ابلاغ به صورت فکس به شما رسیده در حالی که طبق قانون مطبوعات باید  مستقیمن و به صورت رسمی به مدیر مسوول ارسال شود. آیا این مسئله را با ارشاد استان مطرح کردید که این اقدام غیر‌قانونی چه نتیجه‌ای دارد؟

علاوه بر این‌که به صورت فکس ارسال شده در خارج از وقت اداری هم بوده است. ما با هیات نظارت تهران تماس گرفتیم و گفتند مسوولان بعداز‌ظهر‌ها می‌آیند و پرونده‌ی شما به استان ارسال می‌شود. با دادگاه مطبوعات استان هم تماس گرفتیم اما نتیجه‌ای نداشت. ما منتظر بودیم از طریق ارشاد نامه‌ی رسمی ارسال شود اما هنوز این اتفاق نیافتاده است.

شما صاحب نشریه‌ای هستید که به صورت مستقل کار می‌کند. موانع پیش روی نشریه‌های کوچک‌تر نسبت به نشریه‌هایی که در مرکز هستند چیست؟ چه آسیب‌هایی این نشریه‌ها را تهدید می‌کند؟

اولین مشکل نشریات محلی در ابتدای کار اقتصاد آن است. هنگامی که از عمر نشریه می‌گذر و مخاطب پیدا می‌کند مشکل بعدی دید بسته‌ی مدیران مختلف  در بخش‌های متفاوت است. که بسیار هم ما را آزار داد و برایمان سخت بود.  در طول 155 شماره‌ای که  از سال 83 تا کنون این نشریه منتشر شد، بخش مهمی از وقت من به عنوان مدیر مسوول به پاسخ‌گویی به اتهاماتی اختصاص پیدا کرده بود که به اشکال مختلف به ما وارد می‌شد و مجبور بودیم در مراجع قضایی حضور پیدا کنیم و از خودمان دفاع کنیم.

البته در بخش قضایی ما بسیاری از مشکلات را حل کردیم. در هر 10 شماره از انتشار نشریه یک پرونده‌ی قضایی برای ما تشکیل شد که از بین 14 پرونده  در 12 پرونده تبرئه شدیم. آقایان چون دیدند که از موضع قانونی به نتیجه نمی‌رسند به اقدام غیر‌قانونی دست زدند.

آقایان دوست دارند که نشریات روابط عمومی آن‌ها باشد و هر آن‌چه آن‌ها می‌خواهند منتقی شود که این یکی از موانع و مشکلاتی است که نشریات دارند. یا باید این خواسته را بپذیرند با به سرنوشت خیام‌نامه‌ها دچار شوند.

منظورتان این است که سایر نشریات محلی هم در حال حاضر شرایط  مشابه شما را دارند؟

بحث اقتصاد برای نشریات محلی بسیار مهم است و پس از آن هم نگاه بسته‌ای است که وجود دارد. مسوولان نیشابور انتظار داشتند خیام‌نامه آن‌چه آن‌ها می‌خواهند را منتشر کند. اگر یک نشریه منتقد نباشد باید به تاریخ بپیوندد. خیام‌نامه به لحاظ مدیریتی، فنی، تجربی، اقتصادی، راه افتاده بود که چنین سرنوشتی را پیدا کرد.

آیا از یارانه‌ها و حمایت‌های دولتی برخوردار هستید؟

بله. در سال‌های گذشته در طول زمان انتشار نشریه برخوردار بودیم. سال پیش خیلی کم شد و از نیمه‌ی دوم 88 هیچ یارانه‌ای به ما پرداخت نکردند. البته این یارانه بسیار ناچیزی بود و در حد خرید کاغذ ما در یک شش ماه می‌شد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment