Saturday, 18 July 2015
01 December 2020
ملودی کوچه

«موسیقی جز و بانوی شرقی‌اش»

2010 May 29

ثمرسعیدی / رادیو کوچه

samar@koochehmail.com

برای بار نخست شنیدن آثار «عزیزا» کمی حیرت‌آور است. به‌خصوص زمانی‌که به شما بگویند خواننده، نوازنده و آهنگ‌ساز هر سه یک‌نفرند. بانویی از کشور آذربایجان که بارها جوایز ارزنده‌ی موسیقی جز را در فستیوال‌های بین‌المللی برنده شده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«عزیزا مصطفی‌زاده» نوازنده، آهنگ‌ساز و خواننده‌ی موسیقی جز از کشور آذربایجان، دختر «واقف مصطفی‌زاده» پیانیست فقید آذربایجانی است. برای صحبت کردن از عزیزا، نخست بهتر است اشاره‌ای به هنر پدرش واقف مصطفی زاده کنیم. او یکی از نوازندگان برجسته‌ی پیانو در دهه‌ی ۶۰ میلادی بود و زمانی‌که از تفلیس به شهر باکو رفت اجرای تجربه‌ها و آموخته‌هایش در زمینه‌ی تلفیق موسیقی محلی آذربایجان با سبک‌هایی مانند جز و موسیقی کلاسیک را آغاز کرد.

واقف موفق شد رابطه‌ای که بین بداهه‌نوازی در موسیقی آذربایجانی و جز وجود داشت را به‌صورت تئوری بیان کند. در مورد او گفته شده که: «موسیقی واقف مصطفی زاده از سیاره‌ی دیگری آمده است.»

عزیزا فرزند واقف و همسرش «الیزه» که خواننده‌ی موسیقی کلاسیک است بود و از ۳ سالگی در کنار پدر به یادگرفتن پیانو مشغول شد. پدر پس از شهرت فراوانی که در تلفیق موسیقی آذری و جز به‌هم زده بود از تلفیق کلمه‌ی جز و نام دختر محبوب‌اش به‌ عبارت «جزیزا» دست پیدا کرد و گاهی فرزندش را به این نام خطاب می‌کرد. واقف مصطفی‌زاده با همه‌ی عشقی که به موسیقی و خانواده‌اش داشت مجبور شد هر دوی آن‌ها را ترک کند و در سن ۳۹ سالگی هنگام اجرا دچار سکته‌ی قلبی شد و فرزند ۱۰ ساله‌اش را تنها گذاشت.

عزیزا پس از مرگ واقف همراه مادرش به آلمان رفت و موسیقی را به صورت آکادمیک آموخت. او در ۱۴ سالگی نخستین کنسرت خود را برگزار کرد و در سن ۱۷ سالگی موفق شد جایزه‌ی معتبری را که به نام یکی از نوازنده‌های اسطوره‌ای جز مزین بود از آن خود کند.

اولین آلبوم رسمی عزیزا در سال ۱۹۹۱ منتشر شد و نشانه‌های تأثیر پدرش بر روی سبک هنری عزیزا مصطفی‌زاده در این آلبوم کاملن مشهود است. یک نوازنده‌ی گیتار در سبک جز در مورد عزیزا می‌گوید: «‌او به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده یک نابغه است اما موسیقی عزیزا چیزی‌ست بیشتر از جز. آن‌چه خود من در موسیقی عزیزا مصطفی‌زاده پیدا می‌کنم فرهنگ آذربایجان است.»

عزیزا به مسایل فرامادی اعتقاد زیادی دارد و یکی از آلبوم‌های موسیقی خود را به‌نام «شمن‌ها» نام‌گذاری کرده است. او اشاره می‌کند که زندگی چیزی فرای موضوعات مادی است و زندگی معنوی برایش دارای ارزش بیشتری‌ است. عزیزا شمن‌ها را افرادی می‌داند که قدرت شفا دادن دارند. او هم‌چنین معتقد است که اگر انسان از استعدادی که خدا در نهاد وی قرار داده استفاده نکند گناه کرده است.

عزیزا با وجود این که در سن ۱۰ سالگی از نعمت پدر محروم شده اما همیشه در سخنانش به رابطه‌ی معنوی خود با پدرش اشاره می‌کند: «من هنوز انرژی و راهنمایی‌های پدرم را در کنار خودم احساس می‌کنم، پدر هنوز برای من زنده است و فقط از این دنیای مادی بیرون رفته، گاهی اوقات احساس می‌کنم که روح او اطرافم در حال حرکت است، به‌خصوص هنگامی که می‌خواهم کنسرت بدهم حضور او را حس می‌کنم، حتا می‌توانم او را لمس کنم. »

گفتنی‌ست عزیزای ۴۰ ساله برای گرامی‌داشت خاطره‌ی پدرش نام یکی از آلبوم‌های خود را «جزیزا» گذاشته است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,