Saturday, 18 July 2015
16 June 2021
ملودی کوچه- قسمت دوم

«قصه‌ی آرزوهای رنگ باخته»

2010 June 18
ثمر سعیدی/ رادیو کوچه
samar@koochehmail.com
بروس اسپرینگستین خواننده، آهنگ‌ساز و ترانه‌سرای آمریکای به‌عنوان صدای مردم آمریکا معروف است. در برنامه‌ی گذشته گفتیم که او از محبوبیت زیادی در میان عامه‌ی مردم برخوردار است تا جایی که به‌صورت غیرمستقیم وارد سیاست شده و حمایت وی از یک کاندیدا یا حزب خاص در عرصه‌ی سیاسی آمریکا بسیار تعیین کننده است.
در این برنامه ابتدا به یکی از معروف‌ترین تک آهنگ‌های اسپرینگستین اشاره می‌کنیم و سپس کمی در مورد آلبوم سال ۲۰۰۷ وی یعنی «افسون» صحبت می‌کنیم.

آهنگ  Born to Run یکی از نخستین‌ تک‌آهنگ‌های موفق بروس اسپرینگستین است که شهرت بسیار زیادی پیدا کرد و با وجود این‌که میزان استقبال از این آهنگ در داخل آمریکا و خارج از آن با یکد‌یگر قابل مقایسه نیست اما این آهنگ به گونه‌ای جهانی شد.   آهنگ Born To Run  یا «زاده شدیم که فرار کنیم» را می‌توان مشخصه‌ی خود هنرمند نیز دانست.
به نوشته‌ی شرق، متن این ترانه، لحن خواندن و ملودی آهنگ آن بسیار زیباست و ماجرای دلتنگی‌های مردی که قصد فرار دارد را در قالب نامه‌ای به معشوقه‌اش تعریف می‌کند، اما نه فرار از زندان، بلکه فرار از مکانی که در آنجا احساس آزادی وجود ندارد و آسیب‌ها و رنج‌های محیطی او را ناراحت کرده است، او با مخاطب قرار دادن معشوقه‌اش و قول این‌که از وی حمایت خواهد کرد، می‌خواهد که با هم فرار کنند.
جالب آن‌جاست که اسپرینگستین وقتی این آهنگ را در یکی از کنسرت‌های خود در سال 1988 اجرا کرد، به خاطر آن‌که ازدواج کرده بود، تغییراتی در متن ترانه داد.
اسپرینگستین ابتدا این آهنگ را در ماه آگوست در یک شوی موسیقی اجرا کرد و همان‌جا بود که «جان لندا» منتقد موسیقی در نشریه بوستون نوشت که من دیشب آینده راک اند رول را دیدم و هم او بود که بعدها مدیر برنامه‌های اسپرینگستین شد. اولین تک‌آهنگی که اسپرینگستین هنگام نگارش آن، تولید در استودیو را بیشتر از اجرای زنده مد نظر داشت و البته به خاطر کمبود پول مجبور شد تا چند بار استودیو خود را عوض کند.
آهنگی که متعلق به آلبومی به همین نام است که آن هم در سال 1975 وارد بازارهای موسیقی شد. این اثر هر چند در رده‌ی سوم بهترین‌های بیلبورد قرار گرفت ولی یکی از تک‌آهنگ هایش یعنی همین آهنگ «زاده شدن برای گریختن» داخل رده بندی آهنگ‌های پاپ قرار گرفت و رتبه‌ای بهتر از 23 نتوانست کسب کند. آهنگی که تبدیل به آهنگ رسمی ایالت نیوجرسی امریکا شده است، چرا که هم اسپرینگستین متولد نیوجرسی است و هم تعلق خاطر خاصی به این ایالت دارد، از جمله اشاره‌هایی که در آهنگ‌هایش به خیابان‌های نیوجرسی می‌کند. به عنوان مثال در این آهنگ نیز منظور از «بزرگراه شماره 9» خیابان نهم است که به سمت خانه‌ی قدیمی و زمان کودکی او منتهی می شود یا پارک تفریحی که وی در این آهنگ از آن نام می‌برد، یکی از آثار ثبت شده‌ی ایالت نیوجرسی است.
آلبوم سال ۲۰۰۷ بروس اسپرینگستین  Magic یا «افسون» نام دارد و طبق معمول بعد از انتشار در لیست پرفروش‌ترین آلبوم‌های راک جهان قرار گرفته است. طبق نوشته‌ی «عبدی کلانتری» همکار صدای آلمان در نیویورک:  «بروس اسپرینگستین یکی از زیباترین و ساده‌ترین آلبوم‌هایش را در سال ۲۰۰۷ با عنوان «افسون» به بازار فرستاد. آهنگ‌ها ملودیک هستند و ملودی‌ها رمانتیک. مثل همیشه بروس اسپرینگستین داستان می‌گوید.مثل همیشه، داستان آدم‌های متوسط الحال ِآمریکایی که با سادگی و بردباری و طاقت، جان می‌کنند اما در قمار ِخوشبختی آمریکایی سرانجام بازنده می‌شوند. مردها و زن‌هایی که از همه چیزشان مایه می‌گذارند اما فریب افسـون ِ شعبده‌بازهای سیاست را می‌خورند. با غرور ِ وطن و پرچم، و با امید افتخار و آزادی، آنها را به میدان جنگ می‌فرستند و در تابوت بازشان می‌گردانند. بروس اسپرینگستین بار دیگر قصه‌ی قلب‌های شکسته، سرخوردگی از آرمان‌های آغشته به دروغ، و قصه‌ی مرگ‌های بی افتخار را باز می‌گوید.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment


  1. اورنگ
    1

    خوب بود ولی چرا فایل صوتی نداشت؟