Saturday, 18 July 2015
29 September 2020
سوت- مسوولان ما، مسوولان بعضی‌ها

«جایگاه فوتبال ایران»

2010 June 27

محمدرضا / رادیوکوچه

mohamadreza@koochehmail.com

درست چند ساعتی پس از ناکامی تیم‌ملی فرانسه در مسابقات جام‌جهانی رییس فدراسیون فوتبال فرانسه استعفا کرد و حتا گفته می‌شود وزیر ورزش فرانسه به‌زودی برای دادن توضیحات به‌مجلس می‌رود و در پارلمان فرانسه اگر پاسخ ندهد باید استعفا کند حال آن‌ها را با ما مقایسه کنید، چه کسی مجازات عاملین حذف تیم‌ملی ما را دید؟ آیا آن‌ها پاداش نگرفتند و به‌خرج این ملت هر دم به‌یک جای دنیا سفر نکردند، رییس فدراسیون و نایب رییس او و رییس وقت سازمان چه پاسخی به‌مردم ایران دادند؟ آیا آن‌ها چون هم‌تاهای فرانسوی خود عمل کرده و شجاعت و تعهد کاری خود را نشان دادند و استعفا کردند، جالب این‌جاست که نه‌تنها استعفا ندادند بلکه اظهار می‌کنند تا ده سال دیگر هم در این فوتبال هستیم.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

البته این اظهارنظری بود که آقای کفاشیان با انتقاد از برخی مربیان فوتبال، درباره رفتن او از فوتبال ایران تاکید کرد و گفت: «قبلن هم گفته‌ام تا ده سال دیگر در این فوتبال هستم و متاسفم که برخی مربیان در باشگاه خودشان نشسته‌اند و سالی ۳۰۰ میلیون تومان پول می‌گیرند و یک‌دفعه با اظهارنظرهای نامربوط و غیرفنی به‌شخصیت رییس فدراسیون فوتبال حمله می‌کنند و من از کمیته انضباطی خواسته‌ام با این موارد برخورد جدی کند.»

تیم‌ملی فرانسه امروز پیش رییس‌جمهوری فرانسه خواهد رفت و جالب این‌جاست که سارکوزی نیز قرار شده با آنلکا جداگانه صحبت کند حالا حکایت فوتبال ما را ببینید. آیا کسی دانست که چه‌کسی حکم اخراج دایی را امضا کرد، آیا کسی این مسوولیت را به‌گردن گرفت، چه کسی مایلی‌کهن و بعد از آن قطبی را انتخاب کرد، در روزهای سخت فروردین 1388 به چه دلیل تمامی مسوولین مستقیم فوتبال ایران سکوت کردند.

اما در ‌همین راستا دومنک برای جانشین آینده‌اش آرزوی موفقیت کرد و شروع به‌توهین به‌مطبوعات و دیگر رسانه‌ها نکرد و تقصیر را به‌گردن این و آن نینداخت، حتا آنلکا را متهم نکرد. دومنک همان کسی است که به‌محض توهین آنلکا، او را به‌فرانسه فرستاد و «اوورا» را که سردسته شورشی‌ها بود را در بازی سوم روی نیمکت نشاند. حال این اتفاق را با وقایع فوتبال ما مقایسه کنید در راه مسابقات جام‌جهانی آفریقای جنوبی به‌طرز مفتضحانه‌ای حذف شدیم چه کسی پاسخ‌گو شد، سرمربی تیم‌ملی ما چه کرد، او که صحبت و قول صعود داده بود نه تنها قراردادش تمدید شد بلکه اکنون تیم‌ملی را رها کرده و به جام‌جهانی رفته و لابد بعد از جام‌جهانی هم برای استراحت راهی ایالات متحده و یا هلند و یا هر دو جا خواهد شد. فرض کنید اگر این اتفاق یعنی توهین در اردوی ما اتفاق می‌افتاد که در جام‌جهانی 2006 و 1998 پیش آمد، آیا سرمربیان ما چون دومنک عمل می‌کردند؟ آیا اگر ستاره‌ای چون آنلکا را داشتیم او را مستقیم به خانه می‌فرستادیم؟ همه دیدیم که این‌کار را نکردند.

تیم‌ملی آرژانیتن با بوسه‌های مارادونا به‌زمین می‌رود، آن‌گاه آقای سرمربی تیم‌ملی ما علیه کاپیتان سابق تیم‌ملی به‌کمیته انضباطی شکایت می‌کند و بلا‌فاصله آقای کفاشیان از محرومیت شش ماه حسین کعبی به‌دلیل نسبت‌دادن اتهام دلالی به‌قطبی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران خبر می‌دهد و می‌گوید: «در صورت تکرار این موضوع محرومیت مادام‌العمر در انتظار این بازیکن است.»

و تازه این آغاز کار است چرا که علی کفاشیان رییس فدراسیون فوتبال با اشاره به‌طلب علی دایی از این فدراسیون گفت: «من اگر جایی علی دایی بودم از فدراسیون فوتبال کشورم برای کاری‌که نکردم طلب غرامت نمی‌کردم و از این‌راه پولی به‌دست نمی‌آوردم.»

کفاشیان ادامه داد و گفت: «کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در صدور رای، استقلال کامل دارد و اکنون که به‌نفع دایی رای داده ما با ارایه یک لایحه حقوقی دیگر موضوع را به‌شورای استیناف می‌بریم و از حقوق فدراسیون دفاع می‌کنیم، دایی متمم قرارداد خود را امضا نکرده و بنابراین مالیات قرارداد ۸۰۰ میلیون تومانی‌اش برعهده خود اوست. در ضمن چنان‌چه محکوم شویم برای نه ماهی که به او بدهکاریم،  با کسر مالیات حدود ۲۰۰ میلیون تومان قرارداد و همین‌طور مالیات دوباره از پولی که باید مجددن بابت باقی‌مانده قراردادش به‌وی بپردازیم، حدود ۱۴۰ میلیون تومان به‌عنوان غرامت به‌دایی پرداخت خواهد شد. اما نکته قابل توجه این‌جاست که چرا فدراسیون فوتبال ما باید چنین قراردادی را تنظیم کند، بنابراین این حق آقای دایی است که طلت خود را تمام کمال از فدراسیون بگیرد.»

سفر رییس فدراسیون فوتبال به ‌آفریقای‌جنوبی و حضور در افتتاحیه جام‌جهانی هم در نوع خودش جالب است. چرا که آقای کفاشیان می‌گوید: «در این سفر آقای دایی حضور نداشت و  برخلاف برخی نوشته‌ها و کاریکاتورهای روزنامه‌ها، بنده به‌عنوان مسبب ناکامی تیم ملی فوتبال ایران به‌جام‌جهانی نرفتم، بلکه به عنوان رییس فدراسیون یکی از ۲۰۸ عضو فدراسیون بین‌المللی فوتبال در کنگره فیفا شرکت کردم و اتفاقن دیدارهای خوبی هم با آقایان «بلاتر» رییس فیفا و «بن‌همام» رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا داشتم و در سالی که فیفا بیش از یک میلیارد دلار درآمد داشت به‌عنوان هدیه ۲۵۰ هزار دلار به هریک از کشور‌های شرکت کننده از جمله ایران در این کنگره اهدا شد.» باز هم خدا را شکر که از این جام‌جهانی هدیه ۲۵۰ هزار دلاری نصیب فدراسیون فوتبال ایران شد که باید در افتخارات فوتبال ایران ثبت شود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , 

۱ Comment